เส้นใยฟุ้งในการพิมพ์ 3D: อ่านรูปแบบก่อนปรับการดึงเส้นกลับ

เส้นใยย้อยในการพิมพ์ 3D ไม่ได้เกิดจากการดึงเส้นใยกลับไม่เพียงพอเสมอไป เรียนรู้วิธีแยกแยะระหว่างเส้นใยบาง ๆ เส้นใยหนา ขุยแตกแขนง และรอยจากการเคลื่อนที่ พร้อมทดสอบสภาพเส้นใย อุณหภูมิ การดึงเส้นใยกลับ และการตั้งค่าการเคลื่อนที่ตามลำดับที่เหมาะสม

By XUCHUN

เส้นใยฟุ้งในการพิมพ์ 3D: อ่านรูปแบบก่อนปรับการดึงเส้นกลับ

XUCHUN

เส้นใยย้อยในงานพิมพ์ 3D: อ่านรูปแบบก่อนปรับการดึงเส้นกลับ

เส้นใยย้อยในงานพิมพ์ 3D เกิดขึ้นเมื่อมีการปล่อยเส้นใยออกมาโดยไม่ต้องการระหว่างการเคลื่อนที่ ซึ่งเป็นการเคลื่อนหัวฉีดระหว่างสองบริเวณที่ไม่ควรพิมพ์

ผลลัพธ์ที่พบโดยทั่วไปคือเส้นใยบางๆ พาดเชื่อมระหว่างเสา ผนัง หรือโมเดลที่แยกจากกัน อย่างไรก็ตาม เส้นที่ไม่ต้องการไม่ได้เป็นความเสียหายชนิดเดียวกันทั้งหมด

เส้นใยย้อยอาจได้รับอิทธิพลจาก:

  • สภาพของเส้นใย

  • อุณหภูมิหัวฉีด

  • ระยะดึงเส้นกลับ

  • ความเร็วในการดึงเส้นกลับ

  • เส้นทางการเคลื่อนที่

  • ความเร็วในการเคลื่อนที่

  • สิ่งปนเปื้อนที่หัวฉีด

  • อัตราการไหลของวัสดุ

  • สภาพของฮอตเอนด์

  • คุณสมบัติของวัสดุ

  • รูปทรงเรขาคณิตของโมเดล

การเพิ่มระยะดึงเส้นกลับโดยไม่ระบุรูปแบบ อาจลดอาการหนึ่งได้ แต่ทำให้เกิดการอัดรีดไม่พอ เส้นใยถูกบด หรือจุดเริ่มพิมพ์ใหม่ไม่สม่ำเสมอ

ยืนยันก่อนว่าเป็นเส้นใยย้อย

เส้นใยย้อยเกิดขึ้นระหว่างการเคลื่อนที่ที่ไม่ได้พิมพ์

ไม่ควรสับสนกับ:

การพิมพ์สะพานล้มเหลว

การพิมพ์สะพานคือการอัดรีดโดยตั้งใจข้ามช่องว่างที่ไม่มีส่วนรองรับ หากเส้นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของโมเดลที่แบ่งชั้นแล้ว ก็ไม่ใช่เส้นใยย้อย

ชั้นเลื่อน

ผนังที่เคลื่อนตำแหน่งหรือเยื้องซ้ำๆ เป็นปัญหาการเคลื่อนที่ ไม่ใช่เส้นใยที่เกิดจากการเคลื่อนที่ระหว่างจุดพิมพ์

ก้อนวัสดุที่แนวรอยต่อ

ตุ่มเล็กๆ ที่เรียงตามแนวตั้งตำแหน่งเดียวกัน มักเกี่ยวข้องกับการเริ่มหรือหยุดการอัดรีด หรือการทำงานของแนวรอยต่อมากกว่า

รอยจากส่วนรองรับ

รอยที่เหลือหลังนำส่วนรองรับออกจะเกิดบนพื้นผิวสัมผัส โดยปกติจะไม่เป็นเส้นใยลอยระหว่างส่วนที่แยกจากกัน

งานพิมพ์เสียเป็นกองเส้นใย

กองเส้นใยหลวมๆ ขนาดใหญ่มักหมายความว่าหัวฉีดยังคงพิมพ์ต่อไปโดยไม่มีโมเดลที่มั่นคงรองรับ ซึ่งรุนแรงกว่าเส้นใยย้อยทั่วไป

ตรวจดูตัวอย่างการแบ่งชั้น หากไม่มีเส้นดังกล่าวในเส้นทางการอัดรีด แต่ปรากฏระหว่างจุดสิ้นสุดของการเคลื่อนที่ ก็มีเหตุผลที่จะวินิจฉัยว่าเป็นเส้นใยย้อย

ระบุรูปแบบของเส้นใย

เส้นใยบางละเอียดสม่ำเสมอ

เส้นใยบางมากที่ปรากฏตลอดการเคลื่อนที่ส่วนใหญ่ อาจบ่งชี้ถึง:

  • วัสดุเยิ้ม

  • อุณหภูมิการพิมพ์สูงเกินความจำเป็น

  • เส้นใยได้รับผลกระทบจากความชื้น

  • การดึงเส้นกลับไม่เพียงพอหรือจับจังหวะไม่ดี

เส้นใยหนาพร้อมเม็ดวัสดุ

เส้นใยที่หนากว่า หรือเส้นใยที่มีหยดเล็กๆ อาจบ่งชี้ถึง:

  • แรงดันที่หัวฉีดมากเกินไป

  • อุณหภูมิการพิมพ์สูง

  • การดึงเส้นกลับไม่เพียงพอ

  • ใช้เวลาเคลื่อนที่นาน

  • การเริ่มพิมพ์ใหม่ไม่ถูกต้อง หรือการป้อนไพรม์เพิ่ม

  • การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ

เส้นใยแตกแขนงติดกับผนัง

กิ่งสั้นๆ ที่งอกออกจากพื้นผิวของโมเดลอาจเกี่ยวข้องกับ:

  • วัสดุติดอยู่ด้านนอกหัวฉีด

  • หัวฉีดปัดโดนผนังที่พิมพ์ไว้

  • มีวัสดุสะสมเล็กน้อยถูกลากออกไประหว่างเคลื่อนที่

  • แนวการเคลื่อนที่พาดผ่านพื้นผิวที่มองเห็นได้

  • มีวัสดุเยิ้มพร้อมการเคลื่อนที่ระยะสั้นซ้ำๆ

เส้นใยส่วนใหญ่อยู่ระหว่างชิ้นงานที่แยกจากกัน

หากพิมพ์โมเดลหนึ่งชิ้นได้สะอาด แต่มีเส้นใยเกิดขึ้นระหว่างวัตถุเมื่อพิมพ์หลายชิ้น ให้ตรวจสอบ:

  • เส้นทางการเคลื่อนที่

  • ลักษณะการคอมบ์

  • ระยะการเคลื่อนที่ขั้นต่ำก่อนดึงเส้นกลับ

  • การพิมพ์แบบเรียงชิ้น

  • ระยะห่างระหว่างวัตถุ

เส้นใยย้อยที่แย่ลงเรื่อยๆ

สาเหตุที่อาจเกี่ยวข้อง ได้แก่:

  • วัสดุสะสมบนหัวฉีด

  • สภาพของวัสดุเปลี่ยนแปลงระหว่างสัมผัสอากาศ

  • ความไม่เสถียรของฮอตเอนด์ที่เพิ่มขึ้น

  • ความร้อนสูงเกินไปในทางเดินเส้นใย

  • การดึงเส้นกลับทำให้เส้นใยเสียหายหรือแบนซ้ำๆ

รูปแบบนี้ต้องตรวจสอบฮาร์ดแวร์และวัสดุ ไม่ใช่แค่เพิ่มการดึงเส้นกลับ

เครื่องมือสำหรับการทดสอบแบบควบคุม

เตรียมสิ่งต่อไปนี้:

  • โมเดลทดสอบเส้นใยย้อยขนาดเล็กแบบเสาสองต้น

  • ทาวเวอร์ทดสอบอุณหภูมิที่เหมาะกับวัสดุ

  • หัวฉีดที่สะอาด

  • โปรไฟล์พื้นฐานของตัวแบ่งชั้นที่ทราบค่า

  • คำแนะนำเรื่องอุณหภูมิจากผู้จำหน่ายเส้นใย

  • สมุดบันทึกหรือระบบตั้งชื่อโปรไฟล์

  • การเก็บรักษาแบบแห้งหรือใช้เครื่องอบเส้นใยที่เหมาะสมเมื่อจำเป็น

ใช้รูปทรงทดสอบแบบเดียวกันในการเปรียบเทียบทุกครั้ง การเปลี่ยนทั้งโมเดลและการตั้งค่าทำให้แปลผลได้ยาก

ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสอบเส้นใยก่อนปรับการดึงเส้นกลับ

เส้นใยที่ได้รับผลกระทบจากความชื้นอาจทำให้เกิดเส้นใยย้อย ฟองอากาศ พื้นผิวขรุขระ และการรีดเส้นใยที่ไม่สม่ำเสมอ

สัญญาณประกอบที่ควรสังเกต ได้แก่:

  • มีเสียงปะทุหรือเสียงฉ่า

  • มีฟองอากาศออกจากหัวฉีด

  • ผนังขรุขระหรือเป็นหลุม

  • ความกว้างของเส้นพิมพ์เปลี่ยนแปลง

  • มีวัสดุไหลออกมามากขึ้น

  • หลอดเส้นใยที่พิมพ์ได้ดีกว่าเมื่อเพิ่งเปิดใช้

  • วัสดุที่ไวต่อความชื้นซึ่งวางทิ้งไว้โดยไม่ปิดคลุม

การเกิดเส้นใยย้อยเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าเส้นใยเปียก ให้พิจารณาอาการหลายอย่างร่วมกัน

ทั้ง UltiMaker และ Polymaker ระบุว่าความชื้นในวัสดุอาจทำให้เกิดเส้นใยย้อยและน้ำวัสดุไหลออกมามากเกินไป Polymaker ยังเตือนด้วยว่าวัสดุแต่ละชนิดดูดซับความชื้นในอัตราที่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง:

หากจำเป็นต้องอบแห้ง ให้ใช้เวลาและอุณหภูมิตามที่ระบุสำหรับเส้นใยชนิดนั้นโดยเฉพาะ อุณหภูมิอบแห้งที่สูงเกินไปอาจทำให้หลอดม้วนเสียรูป เส้นใยอ่อนตัว หรือวัสดุเสียหาย

กล่องปิดผนึกพร้อมสารดูดความชื้นเหมาะสำหรับเก็บรักษา แต่การกำจัดความชื้นอาจไม่มีประสิทธิภาพเท่าเครื่องอบที่ควบคุมได้

ขั้นตอนที่ 2: กลับไปใช้โปรไฟล์พื้นฐานที่ทราบค่า

ก่อนปรับการตั้งค่าขั้นสูง:

  1. เลือกเครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง

  2. เลือกหัวฉีดที่ติดตั้งอยู่

  3. โหลดโปรไฟล์วัสดุที่เหมาะสม

  4. ลบการตั้งค่าทดลองที่กำหนดทับค่าเดิม

  5. ตรวจสอบว่าเปิดใช้การดึงเส้นกลับในตำแหน่งที่ควรเปิด

  6. สไลซ์ชิ้นทดสอบเสาสองต้น

  7. ตรวจสอบการเคลื่อนที่ขณะเดินทางและการดึงเส้นกลับในหน้าตัวอย่าง

บันทึกโปรไฟล์พื้นฐานไว้เป็นชื่อใหม่ก่อนแก้ไข

อย่าเริ่มจากการใช้ค่าการดึงเส้นกลับของผู้ใช้เครื่องพิมพ์คนอื่น ระบบขับเส้นตรงและระบบโบว์เดนมักต้องใช้การเคลื่อนที่ต่างกัน เนื่องจากความยาวและความยืดหยุ่นของทางเดินเส้นใยแตกต่างกัน

ขั้นตอนที่ 3: ทำความสะอาดด้านนอกหัวฉีด

พลาสติกที่เคลือบบางๆ บนหัวฉีดอาจสัมผัสชิ้นงานและทำให้เกิดเส้นใยได้ แม้การตั้งค่าการดึงเส้นใยกลับภายในจะเหมาะสมแล้วก็ตาม

เมื่อเครื่องพิมพ์อยู่ในสถานะปลอดภัยสำหรับการบำรุงรักษา:

  • ปฏิบัติตามขั้นตอนการทำความสะอาดหัวฉีดของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์

  • ขจัดวัสดุที่สะสมอยู่ด้านนอกหัวฉีด

  • ตรวจดูปลายหัวฉีดว่าชำรุดหรือไม่

  • ตรวจสอบว่ามีการรั่วซึมเหนือหัวฉีดหรือไม่

  • ตรวจสอบว่าประกอบหัวพิมพ์ร้อนอย่างถูกต้อง

คู่มือแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอยของ Prusa ระบุโดยเฉพาะว่า วัสดุที่สะสมบนหัวฉีดอาจเป็นสาเหตุของเส้นใยได้

แหล่งอ้างอิง: คู่มือแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอยและการไหลซึมของ Prusa

อย่าขูดชิ้นส่วนที่มีกระแสไฟอยู่ด้วยเครื่องมือที่เป็นสื่อนำไฟฟ้าอย่างไม่ระมัดระวัง หัวฉีดและบล็อกทำความร้อนอาจทำให้เกิดแผลไหม้ได้

ขั้นตอนที่ 4: ทดสอบอุณหภูมิหัวฉีด

อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้วัสดุหลอมเหลวมีความหนืดลดลง และอาจทำให้ไหลซึมมากขึ้นขณะเคลื่อนที่ อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปอาจทำให้ชั้นงานยึดติดกันไม่ดี วัสดุถูกอัดรีดน้อยเกินไป หรือการไหลไม่สม่ำเสมอ

ใช้ทาวเวอร์ทดสอบอุณหภูมิที่เหมาะกับเส้นใย:

  1. เริ่มจากช่วงอุณหภูมิที่ผู้จำหน่ายแนะนำ

  2. ตรวจสอบว่ามีการกำหนดค่าอุณหภูมิแยกตามชั้นไว้อย่างถูกต้อง

  3. พิมพ์โดยใช้การตั้งค่าการดึงเส้นใยกลับพื้นฐาน

  4. เปรียบเทียบการเกิดเส้นใยเป็นฝอย การยึดเกาะระหว่างชั้น คุณภาพพื้นผิว และส่วนยื่น

  5. เลือกอุณหภูมิต่ำที่สุดที่ยังอัดรีดได้อย่างสม่ำเสมอและให้ความแข็งแรงในระดับที่ยอมรับได้

อย่าเลือกช่วงที่มีเส้นใยน้อยที่สุดเพียงอย่างเดียว ช่วงที่แทบไม่มีเส้นใยเป็นฝอยแต่ชั้นงานยึดติดกันไม่ดีถือว่าไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ดี

Prusa แนะนำให้ทดสอบลดอุณหภูมิลงเล็กน้อยเมื่อแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอย ขณะที่ UltiMaker ก็ระบุว่าอุณหภูมิที่ต่ำลงช่วยลดการรั่วไหลของวัสดุได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ค่าที่เหมาะสมยังขึ้นอยู่กับเส้นใยและเครื่องพิมพ์

ขั้นตอนที่ 5: ทดสอบระยะดึงเส้นใยกลับ

การดึงเส้นใยกลับจะดึงเส้นใยย้อนกลับเพื่อลดแรงดันในหัวฉีดก่อนเคลื่อนที่

หากระยะสั้นเกินไป:

  • แรงดันในหัวฉีดอาจยังสูงอยู่

  • วัสดุอาจไหลซึมต่อเนื่อง

  • อาจเกิดเส้นใยเชื่อมระหว่างจุดที่หัวพิมพ์เคลื่อนที่

หากระยะยาวเกินไป:

  • เส้นใยได้รับแรงกดมากขึ้น

  • จุดเริ่มพิมพ์ใหม่อาจมีการอัดรีดวัสดุน้อยเกินไป

  • วัสดุที่อ่อนตัวอาจเสียรูปในชุดป้อนเส้นใย

  • วัสดุที่หลอมเหลวอาจถูกดึงเข้าไปในบริเวณหัวพิมพ์ที่ไม่เหมาะสม

  • ความน่าเชื่อถือในการพิมพ์อาจลดลง

ใช้การทดสอบระยะดึงเส้นใยกลับ:

  1. คงอุณหภูมิ ความเร็วในการเคลื่อนที่ และความเร็วในการดึงเส้นใยกลับให้เท่าเดิม

  2. เริ่มจากระยะเริ่มต้นของโปรไฟล์เครื่องพิมพ์

  3. ปรับระยะทีละน้อย

  4. กำกับผลลัพธ์แต่ละรายการ

  5. ตรวจดูทั้งเส้นใยและจุดเริ่มต้นของทาวเวอร์แต่ละแท่ง

หยุดเพิ่มระยะดึงเส้นใยกลับ หากเส้นรอบนอกที่เริ่มพิมพ์ใหม่มีช่องว่าง หรือเครื่องอัดรีดเริ่มทำให้เส้นใยเสียหาย

ขั้นตอนที่ 6: ทดสอบความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ

ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับกำหนดว่าเส้นใยจะถูกดึงกลับและปล่อยออกมาเร็วเพียงใด

ความเร็วที่ต่ำเกินไปอาจเพิ่มเวลาให้วัสดุไหลเยิ้ม ส่วนความเร็วที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิด:

  • เส้นใยถูกบด

  • เครื่องอัดรีดข้ามขั้น

  • แรงดันขณะเริ่มอัดรีดกลับมาไม่สม่ำเสมอ

  • เส้นใยที่ยืดหยุ่นเสียรูป

  • เกินขีดจำกัดของมอเตอร์หรือชุดป้อนเส้นใย

เอกสารการเคลื่อนที่ของ UltiMaker ระบุว่าการดึงเส้นใยกลับด้วยความเร็วสูงอาจทำให้วัสดุถูกบด ส่วนความเร็วต่ำอาจทำให้วัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น

แหล่งอ้างอิง: การตั้งค่าการเคลื่อนที่ของ UltiMaker Cura

ทดสอบความเร็วแยกจากระยะทาง หากเปลี่ยนทั้งสองอย่างพร้อมกัน จะระบุไม่ได้ว่าตัวแปรใดให้ผลดี

ขั้นตอนที่ 7: ตรวจสอบความถี่ในการดึงเส้นใยกลับ

โปรแกรมสไลเซอร์ไม่ได้ดึงเส้นใยกลับในการเคลื่อนที่ทุกครั้งเสมอไป

การตั้งค่าที่มีผลต่อความถี่อาจรวมถึง:

  • ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำหลังดึงเส้นใยกลับ

  • ดึงเส้นใยกลับเมื่อเปลี่ยนชั้น

  • จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นใยกลับ

  • ระยะการอัดรีดขั้นต่ำในช่วงที่กำหนด

  • ดึงเส้นใยกลับเฉพาะเมื่อเคลื่อนข้ามเส้นรอบนอก

  • โหมดการหวีเส้นทาง

  • เช็ดขณะดึงเส้นใยกลับ

การเพิ่มความถี่ในการดึงเส้นใยกลับอาจช่วยลดเส้นใยที่มองเห็นได้ แต่การดึงกลับซ้ำๆ มากเกินไปอาจทำให้เส้นใยเสียหายหรือทำให้การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ

เส้นใยที่ยืดหยุ่นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะอาจยืด งอพับ หรือเสียรูปภายในเครื่องอัดรีด

ขั้นตอนที่ 8: ปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม

บางครั้งวิธีแก้ที่ดีที่สุดคือป้องกันไม่ให้หัวฉีดเคลื่อนผ่านช่องว่างที่มองเห็นได้

การตั้งค่าที่เกี่ยวข้องอาจแตกต่างกันไปตามโปรแกรมสไลเซอร์ ซึ่งรวมถึง:

  • หลีกเลี่ยงการตัดข้ามเส้นรอบนอก

  • การหวีเส้นทาง

  • เคลื่อนที่ภายในส่วนเติมเต็ม

  • เช็ดขณะดึงเส้นใยกลับ

  • การพิมพ์แบบเรียงชิ้น

  • การปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม

การหวีเส้นทาง

การหวีเส้นทางพยายามให้หัวฉีดเคลื่อนที่อยู่ภายในโมเดลที่พิมพ์ เพื่อช่วยลดเส้นใยที่มองเห็นได้พาดผ่านช่องว่างภายนอก อย่างไรก็ตาม วิธีนี้อาจทำให้เส้นทางการเคลื่อนที่ยาวขึ้น หรือทำให้หัวฉีดเคลื่อนผ่านพื้นผิวภายใน

หลีกเลี่ยงการตัดข้ามเส้นรอบนอก

วิธีนี้ช่วยลดรอยบนผนังที่มองเห็นได้ แต่เส้นทางอีกแบบอาจยาวกว่าและทำให้มีเวลาให้วัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น

การพิมพ์แบบเรียงชิ้น

การพิมพ์วัตถุหนึ่งชิ้นให้เสร็จก่อนเริ่มชิ้นถัดไปช่วยลดการเคลื่อนที่ระหว่างโมเดลที่แยกจากกันได้ แต่ก็ต้องเผื่อระยะห่างเพื่อป้องกันการชนด้วย ใช้วิธีนี้เฉพาะเมื่อโปรแกรมสไลเซอร์ยืนยันว่าระยะห่างและความสูงปลอดภัย

ตรวจสอบภาพตัวอย่างเสมอหลังจากเปลี่ยนกฎการเคลื่อนที่

ขั้นตอนที่ 9: ประเมินความเร็วขณะเดินทางอย่างรอบคอบ

การเคลื่อนที่ขณะเดินทางที่เร็วขึ้นช่วยลดเวลาที่หัวฉีดจะมีวัสดุไหลเยิ้มระหว่างตำแหน่งต่างๆ อย่างไรก็ตาม ความเร็วขณะเดินทางถูกจำกัดด้วย:

  • กลไกของเครื่องพิมพ์

  • เฟิร์มแวร์

  • อัตราเร่ง

  • ความมั่นคงของโมเดล

  • สภาพของสายพานและระบบเคลื่อนที่

  • ความเสี่ยงที่หัวฉีดจะสัมผัสชิ้นงานพิมพ์

อย่าคัดลอกความเร็วเคลื่อนที่สูงสุดจากเครื่องพิมพ์รุ่นอื่น เพิ่มความเร็วเฉพาะภายในช่วงที่ผู้ผลิตรองรับ และตรวจสอบว่าเครื่องไม่เสียตำแหน่งหรือทำให้เกิดตำหนิบนพื้นผิวใหม่

การเร่งความเร็วขณะเคลื่อนที่ยังส่งผลต่อความเร็วที่หัวฉีดเคลื่อนออกไปได้ด้วย แต่การเร่งอย่างรุนแรงอาจทำให้เกิดการสั่นหรือภาพซ้อนเป็นคลื่น

ขั้นตอนที่ 10: ตรวจสอบอัตราการไหลและการตอบสนองของแรงดัน

อัตราการไหลที่สูงเกินไปอาจทำให้มีแรงดันค้างในหัวฉีดมากขึ้นก่อนการเคลื่อนที่ ส่วนอัตราการไหลที่ต่ำเกินไปอาจทำให้เกิดช่องว่างหลังการดึงกลับ

ตรวจสอบ:

  • อัตราส่วนการไหลหรือตัวคูณการอัดเส้น

  • การปรับเทียบ Pressure Advance หรือไดนามิกการไหล

  • ปริมาณวัสดุที่ป้อนเพิ่ม

  • ลักษณะการเริ่มพิมพ์ใหม่

  • คุณภาพรอยต่อ

  • ขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตร

หากโมเดลมีมุมป่อง พื้นผิวด้านบนขรุขระ และก้อนวัสดุที่รอยต่อเด่นชัดนอกเหนือจากเส้นใยเยิ้ม ให้ตรวจสอบอัตราการไหลก่อนเพิ่มการดึงกลับ

อย่าลดอัตราการไหลเพียงเพื่อซ่อนเส้นใยเยิ้ม ผนังชิ้นงานที่พิมพ์ต้องยังได้รับวัสดุตามปริมาณที่กำหนด

ขั้นตอนที่ 11: ตรวจสอบฮอตเอนด์และเส้นทางป้อนเส้นฟิลาเมนต์

หากการทดสอบวัสดุ อุณหภูมิ และการดึงกลับในระดับเหมาะสมไม่ทำให้ผลลัพธ์เปลี่ยนแปลง ให้ตรวจสอบฮาร์ดแวร์

จุดที่ควรตรวจสอบ ได้แก่:

  • หัวฉีดอุดตันบางส่วน

  • หัวฉีดเสียหาย

  • ชิ้นส่วนฮอตเอนด์หลวม

  • ระบบระบายความร้อนฮีตเบรกมีปัญหา

  • เฟืองเครื่องอัดเส้นสึกหรอหรือมีสิ่งปนเปื้อน

  • ม้วนเส้นฟิลาเมนต์ฝืดเกินไป

  • ท่อนำเส้นฟิลาเมนต์คดงอหรือเสียหาย

  • ติดตั้งท่อ PTFE ไม่ถูกต้อง

  • เส้นฟิลาเมนต์รั่วซึมบริเวณเกลียวหัวฉีด

หากปัญหาเริ่มขึ้นทันทีหลังการบำรุงรักษาฮอตเอนด์ ให้ตรวจสอบการประกอบเทียบกับคำแนะนำของผู้ผลิต

ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด

PLA

PLA มักตอบสนองต่อการทดสอบอุณหภูมิและการดึงกลับได้อย่างคาดการณ์ได้ อย่าลดอุณหภูมิจนชั้นพิมพ์ยึดติดกันไม่ดี เพียงเพื่อกำจัดเส้นใยทุกเส้น

PETG

PETG อาจมีเส้นใยเยิ้มให้เห็นมากกว่าโปรไฟล์ PLA บางแบบตามธรรมชาติ สภาพวัสดุ ความสะอาดของหัวฉีด อุณหภูมิ และเส้นทางการเคลื่อนที่ล้วนสำคัญ การดึงกลับที่รุนแรงเกินไปอาจทำให้การฉีดเส้นไม่สม่ำเสมอ

TPU และเส้นฟิลาเมนต์ยืดหยุ่น

วัสดุยืดหยุ่นอาจยืดระหว่างการดึงกลับและเสียรูปในชุดป้อน ใช้โปรไฟล์วัสดุยืดหยุ่นจากผู้ผลิตเครื่องพิมพ์และเส้นฟิลาเมนต์เป็นค่าตั้งต้น การพิมพ์ช้าลงและลดการเคลื่อนที่ที่ไม่จำเป็นอาจให้ผลน่าเชื่อถือกว่าการดึงกลับอย่างรุนแรง

PA และวัสดุอื่นๆ ที่ไวต่อความชื้น

อาจจำเป็นต้องอบแห้งและจัดเก็บในสภาพควบคุม ปรับค่าการดึงกลับหลังจากทราบสภาพของวัสดุแล้วเท่านั้น

เลือกดูประเภทวัสดุและสีต่างๆ ได้ที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD สร้างโปรไฟล์ที่ทดสอบแยกสำหรับวัสดุแต่ละชนิด แทนการใช้ค่าการดึงกลับค่าเดียวกับเส้นทุกม้วน

ลำดับการปรับจูนที่เชื่อถือได้

ใช้ลำดับต่อไปนี้:

การทดสอบ A: โปรไฟล์ที่ทราบค่า

พิมพ์หอคอยทดสอบเส้นใยส่วนเกินโดยใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์และวัสดุเริ่มต้น

การทดสอบ B: สภาพวัสดุ

เปรียบเทียบตัวอย่างที่ปรับสภาพอย่างเหมาะสมกับสปูลเดิม เมื่อมีเหตุอันควรสงสัยเรื่องความชื้น

การทดสอบ C: อุณหภูมิ

พิมพ์หอคอยทดสอบอุณหภูมิที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว โดยไม่เปลี่ยนค่าการดึงกลับ

การทดสอบ D: ระยะการดึงกลับ

ใช้ค่าอุณหภูมิที่เลือกไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะระยะทาง

การทดสอบ E: ความเร็วในการดึงกลับ

คงค่าระยะที่ดีที่สุดไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะความเร็ว

การทดสอบ F: เส้นทางการเคลื่อนที่

ทดสอบการแทรกเส้นทาง การหลบเลี่ยงเส้นรอบรูป หรือพฤติกรรมการเช็ดหัวฉีด

การทดสอบ G: โมเดลจริง

ตรวจสอบโปรไฟล์กับรูปทรงจริง การทดสอบด้วยหอคอยสองต้นไม่สามารถจำลองรูปแบบการเคลื่อนที่ทุกรูปแบบได้

บันทึกผลแต่ละครั้ง แทนการอาศัยความจำ

ตารางวินิจฉัยปัญหาอย่างรวดเร็ว

รูปแบบของเส้นใยส่วนเกิน การตรวจสอบเบื้องต้นอย่างเป็นระบบ
มีเส้นใยเล็กๆ พาดผ่านทุกช่องว่าง สภาพวัสดุและอุณหภูมิ
เส้นใยหนาพร้อมหยดวัสดุ อุณหภูมิ แรงดัน และการดึงกลับ
เกิดเส้นใยฟูแตกแขนงบนผนังด้านนอก ผิวด้านนอกของหัวฉีดและเส้นทางการเคลื่อนที่
เกิดเส้นใยเฉพาะระหว่างโมเดลที่แยกจากกัน การจัดวางวัตถุและการปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม
เกิดช่องว่างหลังการเคลื่อนที่แต่ละครั้ง การดึงกลับมากเกินไปหรือการป้อนเส้นใยกลับไม่เพียงพอ
เส้นใยส่วนเกินแย่ลงระหว่างพิมพ์ คราบสะสมที่หัวฉีด ชุดหัวพิมพ์ร้อน หรือสภาพเส้นใย
เส้นใยแบบยืดหยุ่นเกิดเส้นใยส่วนเกินมาก โปรไฟล์วัสดุและความถี่ในการดึงกลับ
เกิดเส้นใยส่วนเกินหลังซ่อมบำรุงชุดหัวพิมพ์ร้อน ชุดหัวพิมพ์ร้อนและทางเดินเส้นใย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

เพิ่มระยะการดึงกลับก่อน

การดึงกลับให้ไกลขึ้นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเส้นใยที่ชื้น หัวฉีดสกปรก หรืออุณหภูมิที่สูงเกินไปเสมอไป

เปลี่ยนระยะทางและความเร็วพร้อมกัน

ผลลัพธ์ไม่ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตัวแปรใดได้ผล

คัดลอกค่าการดึงกลับจากระบบโบว์เดนไปใช้กับระบบขับตรง

ค่าที่ออกแบบมาสำหรับเส้นทางเส้นใยยาวอาจมากเกินไปสำหรับเส้นทางสั้น

กำจัดเส้นใยส่วนเกินโดยแลกกับความแข็งแรงของชั้นพิมพ์

อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปอาจทำให้ชิ้นงานดูเรียบร้อย แต่ชิ้นงานจะไม่แข็งแรง

เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่เกินขีดจำกัดของเครื่องพิมพ์

การข้ามขั้นหรือการชนมีผลร้ายแรงกว่าเส้นใยส่วนเกินที่ดูไม่สวยงาม

อบวัสดุทุกชนิดที่อุณหภูมิเดียวกัน

ข้อกำหนดในการอบแห้งแตกต่างกัน และความร้อนที่มากเกินไปอาจทำให้เส้นใยหรือสปูลเสียหาย

การใช้ไฟแช็กเก็บงานหลังพิมพ์

เปลวไฟควบคุมได้ยาก และอาจทำให้วัสดุไหม้ เปลี่ยนสี หรือติดไฟ หากจำเป็นต้องเก็บงานหลังพิมพ์ ให้ใช้แหล่งความร้อนที่ควบคุมได้ ทดสอบกับชิ้นงานเหลือใช้ และปฏิบัติตามข้อควรระวังด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยที่เหมาะสม

การกำจัดเส้นใยเล็กน้อยหลังพิมพ์

เส้นใยบางมากมักเอาออกได้ด้วยวิธีต่อไปนี้:

  • แปรงขนนุ่ม

  • แหนบ

  • ใช้เครื่องมือลบครีบอย่างระมัดระวัง

  • เป่าลมอุ่นช่วงสั้นๆ อย่างควบคุม

  • ขัดเบาๆ ในบริเวณที่พื้นผิวเอื้ออำนวย

ปกป้องส่วนที่บางของโมเดลและอย่าให้ความร้อนโดนส่วนที่เสียรูปได้ง่าย การเก็บงานภายหลังไม่ควรใช้แทนการแก้ปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นที่รุนแรงจากต้นเหตุ

คำถามที่พบบ่อย

อะไรเป็นสาเหตุให้เกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นในการพิมพ์ 3D?

ปัจจัยที่พบบ่อย ได้แก่ เส้นฟิลาเมนต์ที่ได้รับผลกระทบจากความชื้น อุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไป การรีแทรกชันที่ไม่เหมาะสม เส้นทางเคลื่อนที่ คราบสะสมที่หัวฉีด และปัญหาที่ฮอตเอนด์

ควรเพิ่มระยะหรือความเร็วรีแทรกชันก่อน?

เริ่มจากโปรไฟล์เริ่มต้นของเครื่องพิมพ์ หลังตรวจสอบวัสดุและอุณหภูมิแล้ว ให้ทดสอบระยะก่อนโดยคงความเร็วไว้เท่าเดิม จากนั้นจึงทดสอบความเร็วแยกต่างหาก

เส้นฟิลาเมนต์ที่เปียกทำให้เกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นได้หรือไม่?

ได้ แต่การเกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่ามีความชื้นสะสม สังเกตเสียงปะทุ ฟองอากาศ พื้นผิวขรุขระ และการอัดรีดที่ไม่สม่ำเสมอ

ทำไม PETG จึงมีเส้นใยยืดเป็นเส้นมากกว่า PLA ของฉัน?

วัสดุอาจมีพฤติกรรมการหลอม สภาพความชื้น และข้อกำหนดของโปรไฟล์ที่แตกต่างกัน ปรับแต่งโปรไฟล์ PETG แยกต่างหาก แทนการคัดลอกการตั้งค่า PLA

ทำไมจึงมีเส้นใยยืดเป็นเส้นเฉพาะระหว่างวัตถุหลายชิ้น?

หัวฉีดกำลังเคลื่อนที่ผ่านด้านนอกเป็นระยะทางไกลขึ้น ตรวจสอบการจัดวางวัตถุ เส้นทางเคลื่อนที่ การหลบเลี่ยงขอบเขต การหลบเลี่ยงขอบเขตชั้นนอก และการพิมพ์ทีละชิ้น

การเคลื่อนที่เร็วขึ้นช่วยกำจัดปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นได้หรือไม่?

อาจช่วยลดเวลาที่วัสดุมีโอกาสเยิ้มได้ แต่ต้องอยู่ภายในขีดจำกัดเชิงกลที่ปลอดภัยของเครื่องพิมพ์เท่านั้น และไม่ได้แก้ปัญหาวัสดุหรืออุณหภูมิได้ทุกกรณี

การรีแทรกชันมากเกินไปทำให้หัวฉีดอุดตันได้หรือไม่?

การรีแทรกชันมากเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาการอัดรีด เส้นฟิลาเมนต์เสียหาย หรือปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสมในบริเวณให้ความร้อน ให้ใช้ค่าที่ใกล้เคียงกับโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ระบุไว้ และทดสอบทีละน้อย

การพิมพ์โดยไม่มีเส้นใยยืดเป็นเส้นเลยเป็นไปได้เสมอหรือไม่?

ไม่จำเป็นเสมอไป วัสดุ รูปทรง และฮาร์ดแวร์ล้วนส่งผลต่อผลลัพธ์ เป้าหมายในทางปฏิบัติคือทำให้เส้นใยที่มองเห็นได้น้อยที่สุด โดยไม่ทำให้ชิ้นงานอ่อนแอลงหรือทำให้การอัดรีดไม่น่าเชื่อถือ

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนบันทึกโปรไฟล์ ให้ยืนยันว่า:

  • เส้นที่ไม่ต้องการเกิดขึ้นระหว่างการเคลื่อนที่

  • ทำความสะอาดด้านนอกของหัวฉีดแล้ว

  • ตรวจสอบสภาพของเส้นฟิลาเมนต์แล้ว

  • อุณหภูมิยังอยู่ในช่วงที่เชื่อถือได้

  • ทดสอบระยะและความเร็วรีแทรกชันแยกกันแล้ว

  • ขอบเขตชั้นใหม่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยช่องว่าง

  • ตรวจสอบเส้นทางเคลื่อนที่ในตัวอย่างก่อนพิมพ์ของโปรแกรมสไลเซอร์แล้ว

  • ไม่ได้ลดอัตราการไหลเพียงเพื่อซ่อนเส้นใย

  • ปฏิบัติตามขีดจำกัดของฮาร์ดแวร์

  • ยืนยันโปรไฟล์ด้วยโมเดลจริงแล้ว

  • บันทึกการตั้งค่าสำหรับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด และวัสดุแต่ละชนิดโดยเฉพาะ

วิธีที่เร็วที่สุดในการแก้ปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นในการพิมพ์ 3D ไม่ใช่การเพิ่มระยะรีแทรกชันให้สูงสุด แต่คือการตรวจหาว่าวัสดุเยิ้ม ถูกยืดออกจากหัวฉีด หรือถูกลากผ่านเส้นทางเคลื่อนที่ที่หลีกเลี่ยงได้หรือไม่

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม