เส้นใยฟุ้งในการพิมพ์ 3D: อ่านรูปแบบก่อนปรับการดึงเส้นกลับ
XUCHUNเส้นใยย้อยในงานพิมพ์ 3D: อ่านรูปแบบก่อนปรับการดึงเส้นกลับ
เส้นใยย้อยในงานพิมพ์ 3D เกิดขึ้นเมื่อมีการปล่อยเส้นใยออกมาโดยไม่ต้องการระหว่างการเคลื่อนที่ ซึ่งเป็นการเคลื่อนหัวฉีดระหว่างสองบริเวณที่ไม่ควรพิมพ์
ผลลัพธ์ที่พบโดยทั่วไปคือเส้นใยบางๆ พาดเชื่อมระหว่างเสา ผนัง หรือโมเดลที่แยกจากกัน อย่างไรก็ตาม เส้นที่ไม่ต้องการไม่ได้เป็นความเสียหายชนิดเดียวกันทั้งหมด
เส้นใยย้อยอาจได้รับอิทธิพลจาก:
-
สภาพของเส้นใย
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
ระยะดึงเส้นกลับ
-
ความเร็วในการดึงเส้นกลับ
-
เส้นทางการเคลื่อนที่
-
ความเร็วในการเคลื่อนที่
-
สิ่งปนเปื้อนที่หัวฉีด
-
อัตราการไหลของวัสดุ
-
สภาพของฮอตเอนด์
-
คุณสมบัติของวัสดุ
-
รูปทรงเรขาคณิตของโมเดล
การเพิ่มระยะดึงเส้นกลับโดยไม่ระบุรูปแบบ อาจลดอาการหนึ่งได้ แต่ทำให้เกิดการอัดรีดไม่พอ เส้นใยถูกบด หรือจุดเริ่มพิมพ์ใหม่ไม่สม่ำเสมอ
ยืนยันก่อนว่าเป็นเส้นใยย้อย
เส้นใยย้อยเกิดขึ้นระหว่างการเคลื่อนที่ที่ไม่ได้พิมพ์
ไม่ควรสับสนกับ:
การพิมพ์สะพานล้มเหลว
การพิมพ์สะพานคือการอัดรีดโดยตั้งใจข้ามช่องว่างที่ไม่มีส่วนรองรับ หากเส้นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของโมเดลที่แบ่งชั้นแล้ว ก็ไม่ใช่เส้นใยย้อย
ชั้นเลื่อน
ผนังที่เคลื่อนตำแหน่งหรือเยื้องซ้ำๆ เป็นปัญหาการเคลื่อนที่ ไม่ใช่เส้นใยที่เกิดจากการเคลื่อนที่ระหว่างจุดพิมพ์
ก้อนวัสดุที่แนวรอยต่อ
ตุ่มเล็กๆ ที่เรียงตามแนวตั้งตำแหน่งเดียวกัน มักเกี่ยวข้องกับการเริ่มหรือหยุดการอัดรีด หรือการทำงานของแนวรอยต่อมากกว่า
รอยจากส่วนรองรับ
รอยที่เหลือหลังนำส่วนรองรับออกจะเกิดบนพื้นผิวสัมผัส โดยปกติจะไม่เป็นเส้นใยลอยระหว่างส่วนที่แยกจากกัน
งานพิมพ์เสียเป็นกองเส้นใย
กองเส้นใยหลวมๆ ขนาดใหญ่มักหมายความว่าหัวฉีดยังคงพิมพ์ต่อไปโดยไม่มีโมเดลที่มั่นคงรองรับ ซึ่งรุนแรงกว่าเส้นใยย้อยทั่วไป
ตรวจดูตัวอย่างการแบ่งชั้น หากไม่มีเส้นดังกล่าวในเส้นทางการอัดรีด แต่ปรากฏระหว่างจุดสิ้นสุดของการเคลื่อนที่ ก็มีเหตุผลที่จะวินิจฉัยว่าเป็นเส้นใยย้อย
ระบุรูปแบบของเส้นใย
เส้นใยบางละเอียดสม่ำเสมอ
เส้นใยบางมากที่ปรากฏตลอดการเคลื่อนที่ส่วนใหญ่ อาจบ่งชี้ถึง:
-
วัสดุเยิ้ม
-
อุณหภูมิการพิมพ์สูงเกินความจำเป็น
-
เส้นใยได้รับผลกระทบจากความชื้น
-
การดึงเส้นกลับไม่เพียงพอหรือจับจังหวะไม่ดี
เส้นใยหนาพร้อมเม็ดวัสดุ
เส้นใยที่หนากว่า หรือเส้นใยที่มีหยดเล็กๆ อาจบ่งชี้ถึง:
-
แรงดันที่หัวฉีดมากเกินไป
-
อุณหภูมิการพิมพ์สูง
-
การดึงเส้นกลับไม่เพียงพอ
-
ใช้เวลาเคลื่อนที่นาน
-
การเริ่มพิมพ์ใหม่ไม่ถูกต้อง หรือการป้อนไพรม์เพิ่ม
-
การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ
เส้นใยแตกแขนงติดกับผนัง
กิ่งสั้นๆ ที่งอกออกจากพื้นผิวของโมเดลอาจเกี่ยวข้องกับ:
-
วัสดุติดอยู่ด้านนอกหัวฉีด
-
หัวฉีดปัดโดนผนังที่พิมพ์ไว้
-
มีวัสดุสะสมเล็กน้อยถูกลากออกไประหว่างเคลื่อนที่
-
แนวการเคลื่อนที่พาดผ่านพื้นผิวที่มองเห็นได้
-
มีวัสดุเยิ้มพร้อมการเคลื่อนที่ระยะสั้นซ้ำๆ
เส้นใยส่วนใหญ่อยู่ระหว่างชิ้นงานที่แยกจากกัน
หากพิมพ์โมเดลหนึ่งชิ้นได้สะอาด แต่มีเส้นใยเกิดขึ้นระหว่างวัตถุเมื่อพิมพ์หลายชิ้น ให้ตรวจสอบ:
-
เส้นทางการเคลื่อนที่
-
ลักษณะการคอมบ์
-
ระยะการเคลื่อนที่ขั้นต่ำก่อนดึงเส้นกลับ
-
การพิมพ์แบบเรียงชิ้น
-
ระยะห่างระหว่างวัตถุ
เส้นใยย้อยที่แย่ลงเรื่อยๆ
สาเหตุที่อาจเกี่ยวข้อง ได้แก่:
-
วัสดุสะสมบนหัวฉีด
-
สภาพของวัสดุเปลี่ยนแปลงระหว่างสัมผัสอากาศ
-
ความไม่เสถียรของฮอตเอนด์ที่เพิ่มขึ้น
-
ความร้อนสูงเกินไปในทางเดินเส้นใย
-
การดึงเส้นกลับทำให้เส้นใยเสียหายหรือแบนซ้ำๆ
รูปแบบนี้ต้องตรวจสอบฮาร์ดแวร์และวัสดุ ไม่ใช่แค่เพิ่มการดึงเส้นกลับ
เครื่องมือสำหรับการทดสอบแบบควบคุม
เตรียมสิ่งต่อไปนี้:
-
โมเดลทดสอบเส้นใยย้อยขนาดเล็กแบบเสาสองต้น
-
ทาวเวอร์ทดสอบอุณหภูมิที่เหมาะกับวัสดุ
-
หัวฉีดที่สะอาด
-
โปรไฟล์พื้นฐานของตัวแบ่งชั้นที่ทราบค่า
-
คำแนะนำเรื่องอุณหภูมิจากผู้จำหน่ายเส้นใย
-
สมุดบันทึกหรือระบบตั้งชื่อโปรไฟล์
-
การเก็บรักษาแบบแห้งหรือใช้เครื่องอบเส้นใยที่เหมาะสมเมื่อจำเป็น
ใช้รูปทรงทดสอบแบบเดียวกันในการเปรียบเทียบทุกครั้ง การเปลี่ยนทั้งโมเดลและการตั้งค่าทำให้แปลผลได้ยาก
ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสอบเส้นใยก่อนปรับการดึงเส้นกลับ
เส้นใยที่ได้รับผลกระทบจากความชื้นอาจทำให้เกิดเส้นใยย้อย ฟองอากาศ พื้นผิวขรุขระ และการรีดเส้นใยที่ไม่สม่ำเสมอ
สัญญาณประกอบที่ควรสังเกต ได้แก่:
-
มีเสียงปะทุหรือเสียงฉ่า
-
มีฟองอากาศออกจากหัวฉีด
-
ผนังขรุขระหรือเป็นหลุม
-
ความกว้างของเส้นพิมพ์เปลี่ยนแปลง
-
มีวัสดุไหลออกมามากขึ้น
-
หลอดเส้นใยที่พิมพ์ได้ดีกว่าเมื่อเพิ่งเปิดใช้
-
วัสดุที่ไวต่อความชื้นซึ่งวางทิ้งไว้โดยไม่ปิดคลุม
การเกิดเส้นใยย้อยเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าเส้นใยเปียก ให้พิจารณาอาการหลายอย่างร่วมกัน
ทั้ง UltiMaker และ Polymaker ระบุว่าความชื้นในวัสดุอาจทำให้เกิดเส้นใยย้อยและน้ำวัสดุไหลออกมามากเกินไป Polymaker ยังเตือนด้วยว่าวัสดุแต่ละชนิดดูดซับความชื้นในอัตราที่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง:
หากจำเป็นต้องอบแห้ง ให้ใช้เวลาและอุณหภูมิตามที่ระบุสำหรับเส้นใยชนิดนั้นโดยเฉพาะ อุณหภูมิอบแห้งที่สูงเกินไปอาจทำให้หลอดม้วนเสียรูป เส้นใยอ่อนตัว หรือวัสดุเสียหาย
กล่องปิดผนึกพร้อมสารดูดความชื้นเหมาะสำหรับเก็บรักษา แต่การกำจัดความชื้นอาจไม่มีประสิทธิภาพเท่าเครื่องอบที่ควบคุมได้
ขั้นตอนที่ 2: กลับไปใช้โปรไฟล์พื้นฐานที่ทราบค่า
ก่อนปรับการตั้งค่าขั้นสูง:
-
เลือกเครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง
-
เลือกหัวฉีดที่ติดตั้งอยู่
-
โหลดโปรไฟล์วัสดุที่เหมาะสม
-
ลบการตั้งค่าทดลองที่กำหนดทับค่าเดิม
-
ตรวจสอบว่าเปิดใช้การดึงเส้นกลับในตำแหน่งที่ควรเปิด
-
สไลซ์ชิ้นทดสอบเสาสองต้น
-
ตรวจสอบการเคลื่อนที่ขณะเดินทางและการดึงเส้นกลับในหน้าตัวอย่าง
บันทึกโปรไฟล์พื้นฐานไว้เป็นชื่อใหม่ก่อนแก้ไข
อย่าเริ่มจากการใช้ค่าการดึงเส้นกลับของผู้ใช้เครื่องพิมพ์คนอื่น ระบบขับเส้นตรงและระบบโบว์เดนมักต้องใช้การเคลื่อนที่ต่างกัน เนื่องจากความยาวและความยืดหยุ่นของทางเดินเส้นใยแตกต่างกัน
ขั้นตอนที่ 3: ทำความสะอาดด้านนอกหัวฉีด
พลาสติกที่เคลือบบางๆ บนหัวฉีดอาจสัมผัสชิ้นงานและทำให้เกิดเส้นใยได้ แม้การตั้งค่าการดึงเส้นใยกลับภายในจะเหมาะสมแล้วก็ตาม
เมื่อเครื่องพิมพ์อยู่ในสถานะปลอดภัยสำหรับการบำรุงรักษา:
-
ปฏิบัติตามขั้นตอนการทำความสะอาดหัวฉีดของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์
-
ขจัดวัสดุที่สะสมอยู่ด้านนอกหัวฉีด
-
ตรวจดูปลายหัวฉีดว่าชำรุดหรือไม่
-
ตรวจสอบว่ามีการรั่วซึมเหนือหัวฉีดหรือไม่
-
ตรวจสอบว่าประกอบหัวพิมพ์ร้อนอย่างถูกต้อง
คู่มือแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอยของ Prusa ระบุโดยเฉพาะว่า วัสดุที่สะสมบนหัวฉีดอาจเป็นสาเหตุของเส้นใยได้
แหล่งอ้างอิง: คู่มือแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอยและการไหลซึมของ Prusa
อย่าขูดชิ้นส่วนที่มีกระแสไฟอยู่ด้วยเครื่องมือที่เป็นสื่อนำไฟฟ้าอย่างไม่ระมัดระวัง หัวฉีดและบล็อกทำความร้อนอาจทำให้เกิดแผลไหม้ได้
ขั้นตอนที่ 4: ทดสอบอุณหภูมิหัวฉีด
อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้วัสดุหลอมเหลวมีความหนืดลดลง และอาจทำให้ไหลซึมมากขึ้นขณะเคลื่อนที่ อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปอาจทำให้ชั้นงานยึดติดกันไม่ดี วัสดุถูกอัดรีดน้อยเกินไป หรือการไหลไม่สม่ำเสมอ
ใช้ทาวเวอร์ทดสอบอุณหภูมิที่เหมาะกับเส้นใย:
-
เริ่มจากช่วงอุณหภูมิที่ผู้จำหน่ายแนะนำ
-
ตรวจสอบว่ามีการกำหนดค่าอุณหภูมิแยกตามชั้นไว้อย่างถูกต้อง
-
พิมพ์โดยใช้การตั้งค่าการดึงเส้นใยกลับพื้นฐาน
-
เปรียบเทียบการเกิดเส้นใยเป็นฝอย การยึดเกาะระหว่างชั้น คุณภาพพื้นผิว และส่วนยื่น
-
เลือกอุณหภูมิต่ำที่สุดที่ยังอัดรีดได้อย่างสม่ำเสมอและให้ความแข็งแรงในระดับที่ยอมรับได้
อย่าเลือกช่วงที่มีเส้นใยน้อยที่สุดเพียงอย่างเดียว ช่วงที่แทบไม่มีเส้นใยเป็นฝอยแต่ชั้นงานยึดติดกันไม่ดีถือว่าไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ดี
Prusa แนะนำให้ทดสอบลดอุณหภูมิลงเล็กน้อยเมื่อแก้ปัญหาเส้นใยเป็นฝอย ขณะที่ UltiMaker ก็ระบุว่าอุณหภูมิที่ต่ำลงช่วยลดการรั่วไหลของวัสดุได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ค่าที่เหมาะสมยังขึ้นอยู่กับเส้นใยและเครื่องพิมพ์
ขั้นตอนที่ 5: ทดสอบระยะดึงเส้นใยกลับ
การดึงเส้นใยกลับจะดึงเส้นใยย้อนกลับเพื่อลดแรงดันในหัวฉีดก่อนเคลื่อนที่
หากระยะสั้นเกินไป:
-
แรงดันในหัวฉีดอาจยังสูงอยู่
-
วัสดุอาจไหลซึมต่อเนื่อง
-
อาจเกิดเส้นใยเชื่อมระหว่างจุดที่หัวพิมพ์เคลื่อนที่
หากระยะยาวเกินไป:
-
เส้นใยได้รับแรงกดมากขึ้น
-
จุดเริ่มพิมพ์ใหม่อาจมีการอัดรีดวัสดุน้อยเกินไป
-
วัสดุที่อ่อนตัวอาจเสียรูปในชุดป้อนเส้นใย
-
วัสดุที่หลอมเหลวอาจถูกดึงเข้าไปในบริเวณหัวพิมพ์ที่ไม่เหมาะสม
-
ความน่าเชื่อถือในการพิมพ์อาจลดลง
ใช้การทดสอบระยะดึงเส้นใยกลับ:
-
คงอุณหภูมิ ความเร็วในการเคลื่อนที่ และความเร็วในการดึงเส้นใยกลับให้เท่าเดิม
-
เริ่มจากระยะเริ่มต้นของโปรไฟล์เครื่องพิมพ์
-
ปรับระยะทีละน้อย
-
กำกับผลลัพธ์แต่ละรายการ
-
ตรวจดูทั้งเส้นใยและจุดเริ่มต้นของทาวเวอร์แต่ละแท่ง
หยุดเพิ่มระยะดึงเส้นใยกลับ หากเส้นรอบนอกที่เริ่มพิมพ์ใหม่มีช่องว่าง หรือเครื่องอัดรีดเริ่มทำให้เส้นใยเสียหาย
ขั้นตอนที่ 6: ทดสอบความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ
ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับกำหนดว่าเส้นใยจะถูกดึงกลับและปล่อยออกมาเร็วเพียงใด
ความเร็วที่ต่ำเกินไปอาจเพิ่มเวลาให้วัสดุไหลเยิ้ม ส่วนความเร็วที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิด:
-
เส้นใยถูกบด
-
เครื่องอัดรีดข้ามขั้น
-
แรงดันขณะเริ่มอัดรีดกลับมาไม่สม่ำเสมอ
-
เส้นใยที่ยืดหยุ่นเสียรูป
-
เกินขีดจำกัดของมอเตอร์หรือชุดป้อนเส้นใย
เอกสารการเคลื่อนที่ของ UltiMaker ระบุว่าการดึงเส้นใยกลับด้วยความเร็วสูงอาจทำให้วัสดุถูกบด ส่วนความเร็วต่ำอาจทำให้วัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น
แหล่งอ้างอิง: การตั้งค่าการเคลื่อนที่ของ UltiMaker Cura
ทดสอบความเร็วแยกจากระยะทาง หากเปลี่ยนทั้งสองอย่างพร้อมกัน จะระบุไม่ได้ว่าตัวแปรใดให้ผลดี
ขั้นตอนที่ 7: ตรวจสอบความถี่ในการดึงเส้นใยกลับ
โปรแกรมสไลเซอร์ไม่ได้ดึงเส้นใยกลับในการเคลื่อนที่ทุกครั้งเสมอไป
การตั้งค่าที่มีผลต่อความถี่อาจรวมถึง:
-
ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำหลังดึงเส้นใยกลับ
-
ดึงเส้นใยกลับเมื่อเปลี่ยนชั้น
-
จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นใยกลับ
-
ระยะการอัดรีดขั้นต่ำในช่วงที่กำหนด
-
ดึงเส้นใยกลับเฉพาะเมื่อเคลื่อนข้ามเส้นรอบนอก
-
โหมดการหวีเส้นทาง
-
เช็ดขณะดึงเส้นใยกลับ
การเพิ่มความถี่ในการดึงเส้นใยกลับอาจช่วยลดเส้นใยที่มองเห็นได้ แต่การดึงกลับซ้ำๆ มากเกินไปอาจทำให้เส้นใยเสียหายหรือทำให้การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ
เส้นใยที่ยืดหยุ่นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะอาจยืด งอพับ หรือเสียรูปภายในเครื่องอัดรีด
ขั้นตอนที่ 8: ปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม
บางครั้งวิธีแก้ที่ดีที่สุดคือป้องกันไม่ให้หัวฉีดเคลื่อนผ่านช่องว่างที่มองเห็นได้
การตั้งค่าที่เกี่ยวข้องอาจแตกต่างกันไปตามโปรแกรมสไลเซอร์ ซึ่งรวมถึง:
-
หลีกเลี่ยงการตัดข้ามเส้นรอบนอก
-
การหวีเส้นทาง
-
เคลื่อนที่ภายในส่วนเติมเต็ม
-
เช็ดขณะดึงเส้นใยกลับ
-
การพิมพ์แบบเรียงชิ้น
-
การปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม
การหวีเส้นทาง
การหวีเส้นทางพยายามให้หัวฉีดเคลื่อนที่อยู่ภายในโมเดลที่พิมพ์ เพื่อช่วยลดเส้นใยที่มองเห็นได้พาดผ่านช่องว่างภายนอก อย่างไรก็ตาม วิธีนี้อาจทำให้เส้นทางการเคลื่อนที่ยาวขึ้น หรือทำให้หัวฉีดเคลื่อนผ่านพื้นผิวภายใน
หลีกเลี่ยงการตัดข้ามเส้นรอบนอก
วิธีนี้ช่วยลดรอยบนผนังที่มองเห็นได้ แต่เส้นทางอีกแบบอาจยาวกว่าและทำให้มีเวลาให้วัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น
การพิมพ์แบบเรียงชิ้น
การพิมพ์วัตถุหนึ่งชิ้นให้เสร็จก่อนเริ่มชิ้นถัดไปช่วยลดการเคลื่อนที่ระหว่างโมเดลที่แยกจากกันได้ แต่ก็ต้องเผื่อระยะห่างเพื่อป้องกันการชนด้วย ใช้วิธีนี้เฉพาะเมื่อโปรแกรมสไลเซอร์ยืนยันว่าระยะห่างและความสูงปลอดภัย
ตรวจสอบภาพตัวอย่างเสมอหลังจากเปลี่ยนกฎการเคลื่อนที่
ขั้นตอนที่ 9: ประเมินความเร็วขณะเดินทางอย่างรอบคอบ
การเคลื่อนที่ขณะเดินทางที่เร็วขึ้นช่วยลดเวลาที่หัวฉีดจะมีวัสดุไหลเยิ้มระหว่างตำแหน่งต่างๆ อย่างไรก็ตาม ความเร็วขณะเดินทางถูกจำกัดด้วย:
-
กลไกของเครื่องพิมพ์
-
เฟิร์มแวร์
-
อัตราเร่ง
-
ความมั่นคงของโมเดล
-
สภาพของสายพานและระบบเคลื่อนที่
-
ความเสี่ยงที่หัวฉีดจะสัมผัสชิ้นงานพิมพ์
อย่าคัดลอกความเร็วเคลื่อนที่สูงสุดจากเครื่องพิมพ์รุ่นอื่น เพิ่มความเร็วเฉพาะภายในช่วงที่ผู้ผลิตรองรับ และตรวจสอบว่าเครื่องไม่เสียตำแหน่งหรือทำให้เกิดตำหนิบนพื้นผิวใหม่
การเร่งความเร็วขณะเคลื่อนที่ยังส่งผลต่อความเร็วที่หัวฉีดเคลื่อนออกไปได้ด้วย แต่การเร่งอย่างรุนแรงอาจทำให้เกิดการสั่นหรือภาพซ้อนเป็นคลื่น
ขั้นตอนที่ 10: ตรวจสอบอัตราการไหลและการตอบสนองของแรงดัน
อัตราการไหลที่สูงเกินไปอาจทำให้มีแรงดันค้างในหัวฉีดมากขึ้นก่อนการเคลื่อนที่ ส่วนอัตราการไหลที่ต่ำเกินไปอาจทำให้เกิดช่องว่างหลังการดึงกลับ
ตรวจสอบ:
-
อัตราส่วนการไหลหรือตัวคูณการอัดเส้น
-
การปรับเทียบ Pressure Advance หรือไดนามิกการไหล
-
ปริมาณวัสดุที่ป้อนเพิ่ม
-
ลักษณะการเริ่มพิมพ์ใหม่
-
คุณภาพรอยต่อ
-
ขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตร
หากโมเดลมีมุมป่อง พื้นผิวด้านบนขรุขระ และก้อนวัสดุที่รอยต่อเด่นชัดนอกเหนือจากเส้นใยเยิ้ม ให้ตรวจสอบอัตราการไหลก่อนเพิ่มการดึงกลับ
อย่าลดอัตราการไหลเพียงเพื่อซ่อนเส้นใยเยิ้ม ผนังชิ้นงานที่พิมพ์ต้องยังได้รับวัสดุตามปริมาณที่กำหนด
ขั้นตอนที่ 11: ตรวจสอบฮอตเอนด์และเส้นทางป้อนเส้นฟิลาเมนต์
หากการทดสอบวัสดุ อุณหภูมิ และการดึงกลับในระดับเหมาะสมไม่ทำให้ผลลัพธ์เปลี่ยนแปลง ให้ตรวจสอบฮาร์ดแวร์
จุดที่ควรตรวจสอบ ได้แก่:
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วน
-
หัวฉีดเสียหาย
-
ชิ้นส่วนฮอตเอนด์หลวม
-
ระบบระบายความร้อนฮีตเบรกมีปัญหา
-
เฟืองเครื่องอัดเส้นสึกหรอหรือมีสิ่งปนเปื้อน
-
ม้วนเส้นฟิลาเมนต์ฝืดเกินไป
-
ท่อนำเส้นฟิลาเมนต์คดงอหรือเสียหาย
-
ติดตั้งท่อ PTFE ไม่ถูกต้อง
-
เส้นฟิลาเมนต์รั่วซึมบริเวณเกลียวหัวฉีด
หากปัญหาเริ่มขึ้นทันทีหลังการบำรุงรักษาฮอตเอนด์ ให้ตรวจสอบการประกอบเทียบกับคำแนะนำของผู้ผลิต
ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด
PLA
PLA มักตอบสนองต่อการทดสอบอุณหภูมิและการดึงกลับได้อย่างคาดการณ์ได้ อย่าลดอุณหภูมิจนชั้นพิมพ์ยึดติดกันไม่ดี เพียงเพื่อกำจัดเส้นใยทุกเส้น
PETG
PETG อาจมีเส้นใยเยิ้มให้เห็นมากกว่าโปรไฟล์ PLA บางแบบตามธรรมชาติ สภาพวัสดุ ความสะอาดของหัวฉีด อุณหภูมิ และเส้นทางการเคลื่อนที่ล้วนสำคัญ การดึงกลับที่รุนแรงเกินไปอาจทำให้การฉีดเส้นไม่สม่ำเสมอ
TPU และเส้นฟิลาเมนต์ยืดหยุ่น
วัสดุยืดหยุ่นอาจยืดระหว่างการดึงกลับและเสียรูปในชุดป้อน ใช้โปรไฟล์วัสดุยืดหยุ่นจากผู้ผลิตเครื่องพิมพ์และเส้นฟิลาเมนต์เป็นค่าตั้งต้น การพิมพ์ช้าลงและลดการเคลื่อนที่ที่ไม่จำเป็นอาจให้ผลน่าเชื่อถือกว่าการดึงกลับอย่างรุนแรง
PA และวัสดุอื่นๆ ที่ไวต่อความชื้น
อาจจำเป็นต้องอบแห้งและจัดเก็บในสภาพควบคุม ปรับค่าการดึงกลับหลังจากทราบสภาพของวัสดุแล้วเท่านั้น
เลือกดูประเภทวัสดุและสีต่างๆ ได้ที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD สร้างโปรไฟล์ที่ทดสอบแยกสำหรับวัสดุแต่ละชนิด แทนการใช้ค่าการดึงกลับค่าเดียวกับเส้นทุกม้วน
ลำดับการปรับจูนที่เชื่อถือได้
ใช้ลำดับต่อไปนี้:
การทดสอบ A: โปรไฟล์ที่ทราบค่า
พิมพ์หอคอยทดสอบเส้นใยส่วนเกินโดยใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์และวัสดุเริ่มต้น
การทดสอบ B: สภาพวัสดุ
เปรียบเทียบตัวอย่างที่ปรับสภาพอย่างเหมาะสมกับสปูลเดิม เมื่อมีเหตุอันควรสงสัยเรื่องความชื้น
การทดสอบ C: อุณหภูมิ
พิมพ์หอคอยทดสอบอุณหภูมิที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว โดยไม่เปลี่ยนค่าการดึงกลับ
การทดสอบ D: ระยะการดึงกลับ
ใช้ค่าอุณหภูมิที่เลือกไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะระยะทาง
การทดสอบ E: ความเร็วในการดึงกลับ
คงค่าระยะที่ดีที่สุดไว้ แล้วเปลี่ยนเฉพาะความเร็ว
การทดสอบ F: เส้นทางการเคลื่อนที่
ทดสอบการแทรกเส้นทาง การหลบเลี่ยงเส้นรอบรูป หรือพฤติกรรมการเช็ดหัวฉีด
การทดสอบ G: โมเดลจริง
ตรวจสอบโปรไฟล์กับรูปทรงจริง การทดสอบด้วยหอคอยสองต้นไม่สามารถจำลองรูปแบบการเคลื่อนที่ทุกรูปแบบได้
บันทึกผลแต่ละครั้ง แทนการอาศัยความจำ
ตารางวินิจฉัยปัญหาอย่างรวดเร็ว
| รูปแบบของเส้นใยส่วนเกิน | การตรวจสอบเบื้องต้นอย่างเป็นระบบ |
|---|---|
| มีเส้นใยเล็กๆ พาดผ่านทุกช่องว่าง | สภาพวัสดุและอุณหภูมิ |
| เส้นใยหนาพร้อมหยดวัสดุ | อุณหภูมิ แรงดัน และการดึงกลับ |
| เกิดเส้นใยฟูแตกแขนงบนผนังด้านนอก | ผิวด้านนอกของหัวฉีดและเส้นทางการเคลื่อนที่ |
| เกิดเส้นใยเฉพาะระหว่างโมเดลที่แยกจากกัน | การจัดวางวัตถุและการปรับเส้นทางการเคลื่อนที่ให้เหมาะสม |
| เกิดช่องว่างหลังการเคลื่อนที่แต่ละครั้ง | การดึงกลับมากเกินไปหรือการป้อนเส้นใยกลับไม่เพียงพอ |
| เส้นใยส่วนเกินแย่ลงระหว่างพิมพ์ | คราบสะสมที่หัวฉีด ชุดหัวพิมพ์ร้อน หรือสภาพเส้นใย |
| เส้นใยแบบยืดหยุ่นเกิดเส้นใยส่วนเกินมาก | โปรไฟล์วัสดุและความถี่ในการดึงกลับ |
| เกิดเส้นใยส่วนเกินหลังซ่อมบำรุงชุดหัวพิมพ์ร้อน | ชุดหัวพิมพ์ร้อนและทางเดินเส้นใย |
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
เพิ่มระยะการดึงกลับก่อน
การดึงกลับให้ไกลขึ้นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเส้นใยที่ชื้น หัวฉีดสกปรก หรืออุณหภูมิที่สูงเกินไปเสมอไป
เปลี่ยนระยะทางและความเร็วพร้อมกัน
ผลลัพธ์ไม่ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตัวแปรใดได้ผล
คัดลอกค่าการดึงกลับจากระบบโบว์เดนไปใช้กับระบบขับตรง
ค่าที่ออกแบบมาสำหรับเส้นทางเส้นใยยาวอาจมากเกินไปสำหรับเส้นทางสั้น
กำจัดเส้นใยส่วนเกินโดยแลกกับความแข็งแรงของชั้นพิมพ์
อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปอาจทำให้ชิ้นงานดูเรียบร้อย แต่ชิ้นงานจะไม่แข็งแรง
เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่เกินขีดจำกัดของเครื่องพิมพ์
การข้ามขั้นหรือการชนมีผลร้ายแรงกว่าเส้นใยส่วนเกินที่ดูไม่สวยงาม
อบวัสดุทุกชนิดที่อุณหภูมิเดียวกัน
ข้อกำหนดในการอบแห้งแตกต่างกัน และความร้อนที่มากเกินไปอาจทำให้เส้นใยหรือสปูลเสียหาย
การใช้ไฟแช็กเก็บงานหลังพิมพ์
เปลวไฟควบคุมได้ยาก และอาจทำให้วัสดุไหม้ เปลี่ยนสี หรือติดไฟ หากจำเป็นต้องเก็บงานหลังพิมพ์ ให้ใช้แหล่งความร้อนที่ควบคุมได้ ทดสอบกับชิ้นงานเหลือใช้ และปฏิบัติตามข้อควรระวังด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยที่เหมาะสม
การกำจัดเส้นใยเล็กน้อยหลังพิมพ์
เส้นใยบางมากมักเอาออกได้ด้วยวิธีต่อไปนี้:
-
แปรงขนนุ่ม
-
แหนบ
-
ใช้เครื่องมือลบครีบอย่างระมัดระวัง
-
เป่าลมอุ่นช่วงสั้นๆ อย่างควบคุม
-
ขัดเบาๆ ในบริเวณที่พื้นผิวเอื้ออำนวย
ปกป้องส่วนที่บางของโมเดลและอย่าให้ความร้อนโดนส่วนที่เสียรูปได้ง่าย การเก็บงานภายหลังไม่ควรใช้แทนการแก้ปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นที่รุนแรงจากต้นเหตุ
คำถามที่พบบ่อย
อะไรเป็นสาเหตุให้เกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นในการพิมพ์ 3D?
ปัจจัยที่พบบ่อย ได้แก่ เส้นฟิลาเมนต์ที่ได้รับผลกระทบจากความชื้น อุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไป การรีแทรกชันที่ไม่เหมาะสม เส้นทางเคลื่อนที่ คราบสะสมที่หัวฉีด และปัญหาที่ฮอตเอนด์
ควรเพิ่มระยะหรือความเร็วรีแทรกชันก่อน?
เริ่มจากโปรไฟล์เริ่มต้นของเครื่องพิมพ์ หลังตรวจสอบวัสดุและอุณหภูมิแล้ว ให้ทดสอบระยะก่อนโดยคงความเร็วไว้เท่าเดิม จากนั้นจึงทดสอบความเร็วแยกต่างหาก
เส้นฟิลาเมนต์ที่เปียกทำให้เกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นได้หรือไม่?
ได้ แต่การเกิดเส้นใยยืดเป็นเส้นเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่ามีความชื้นสะสม สังเกตเสียงปะทุ ฟองอากาศ พื้นผิวขรุขระ และการอัดรีดที่ไม่สม่ำเสมอ
ทำไม PETG จึงมีเส้นใยยืดเป็นเส้นมากกว่า PLA ของฉัน?
วัสดุอาจมีพฤติกรรมการหลอม สภาพความชื้น และข้อกำหนดของโปรไฟล์ที่แตกต่างกัน ปรับแต่งโปรไฟล์ PETG แยกต่างหาก แทนการคัดลอกการตั้งค่า PLA
ทำไมจึงมีเส้นใยยืดเป็นเส้นเฉพาะระหว่างวัตถุหลายชิ้น?
หัวฉีดกำลังเคลื่อนที่ผ่านด้านนอกเป็นระยะทางไกลขึ้น ตรวจสอบการจัดวางวัตถุ เส้นทางเคลื่อนที่ การหลบเลี่ยงขอบเขต การหลบเลี่ยงขอบเขตชั้นนอก และการพิมพ์ทีละชิ้น
การเคลื่อนที่เร็วขึ้นช่วยกำจัดปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นได้หรือไม่?
อาจช่วยลดเวลาที่วัสดุมีโอกาสเยิ้มได้ แต่ต้องอยู่ภายในขีดจำกัดเชิงกลที่ปลอดภัยของเครื่องพิมพ์เท่านั้น และไม่ได้แก้ปัญหาวัสดุหรืออุณหภูมิได้ทุกกรณี
การรีแทรกชันมากเกินไปทำให้หัวฉีดอุดตันได้หรือไม่?
การรีแทรกชันมากเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาการอัดรีด เส้นฟิลาเมนต์เสียหาย หรือปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสมในบริเวณให้ความร้อน ให้ใช้ค่าที่ใกล้เคียงกับโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ระบุไว้ และทดสอบทีละน้อย
การพิมพ์โดยไม่มีเส้นใยยืดเป็นเส้นเลยเป็นไปได้เสมอหรือไม่?
ไม่จำเป็นเสมอไป วัสดุ รูปทรง และฮาร์ดแวร์ล้วนส่งผลต่อผลลัพธ์ เป้าหมายในทางปฏิบัติคือทำให้เส้นใยที่มองเห็นได้น้อยที่สุด โดยไม่ทำให้ชิ้นงานอ่อนแอลงหรือทำให้การอัดรีดไม่น่าเชื่อถือ
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนบันทึกโปรไฟล์ ให้ยืนยันว่า:
-
เส้นที่ไม่ต้องการเกิดขึ้นระหว่างการเคลื่อนที่
-
ทำความสะอาดด้านนอกของหัวฉีดแล้ว
-
ตรวจสอบสภาพของเส้นฟิลาเมนต์แล้ว
-
อุณหภูมิยังอยู่ในช่วงที่เชื่อถือได้
-
ทดสอบระยะและความเร็วรีแทรกชันแยกกันแล้ว
-
ขอบเขตชั้นใหม่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยช่องว่าง
-
ตรวจสอบเส้นทางเคลื่อนที่ในตัวอย่างก่อนพิมพ์ของโปรแกรมสไลเซอร์แล้ว
-
ไม่ได้ลดอัตราการไหลเพียงเพื่อซ่อนเส้นใย
-
ปฏิบัติตามขีดจำกัดของฮาร์ดแวร์
-
ยืนยันโปรไฟล์ด้วยโมเดลจริงแล้ว
-
บันทึกการตั้งค่าสำหรับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด และวัสดุแต่ละชนิดโดยเฉพาะ
วิธีที่เร็วที่สุดในการแก้ปัญหาเส้นใยยืดเป็นเส้นในการพิมพ์ 3D ไม่ใช่การเพิ่มระยะรีแทรกชันให้สูงสุด แต่คือการตรวจหาว่าวัสดุเยิ้ม ถูกยืดออกจากหัวฉีด หรือถูกลากผ่านเส้นทางเคลื่อนที่ที่หลีกเลี่ยงได้หรือไม่