เส้นใยจากการพิมพ์ 3D เชื่อมระหว่างชิ้นงาน: การจัดวาง การเคลื่อนที่ และการพิมพ์ตามลำดับ
XUCHUNเส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานในการพิมพ์ 3 มิติ: การจัดวาง การเคลื่อนที่ และการพิมพ์ตามลำดับ
โมเดลอาจพิมพ์ออกมาเรียบร้อยเมื่อพิมพ์เพียงชิ้นเดียว แต่เกิดเส้นใยพันกันเมื่อวางสำเนาหลายชิ้นบนแผ่นพิมพ์เดียวกัน นี่ไม่ได้หมายความโดยอัตโนมัติโปรไฟล์เส้นพลาสติกตั้งค่าผิด
เมื่อพิมพ์วัตถุหลายชิ้นทีละชั้น หัวฉีดจะเคลื่อนที่ไปมาระหว่างชิ้นงานซ้ำๆ การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานแต่ละครั้งเป็นโอกาสอีกครั้งที่เส้นพลาสติกหลอมเหลวจะรั่วออกจากหัวฉีดและเกาะติดกับวัตถุข้างเคียง
ดังนั้น การแก้ปัญหาเส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานในการพิมพ์ 3 มิติจึงไม่ได้มีแค่การเพิ่มการดึงเส้น การจัดวางบนแผ่นพิมพ์ ลำดับการพิมพ์ การกำหนดเส้นทางการเคลื่อนที่ และระยะห่างเพื่อป้องกันการชน ล้วนมีความสำคัญ
เหตุใดการพิมพ์หลายชิ้นจึงทำให้เกิดเส้นใยย้อยมากขึ้น
ในลำดับการพิมพ์มาตรฐานแบบ “พิมพ์พร้อมกันทั้งหมด” เครื่องพิมพ์มักจะ:
-
พิมพ์ส่วนหนึ่งของวัตถุชิ้นแรก
-
ดึงเส้นแล้วเคลื่อนที่ไปยังวัตถุอื่น
-
พิมพ์บางส่วนของวัตถุนั้น
-
ทำขั้นตอนนี้ซ้ำไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์
-
กลับไปยังวัตถุแต่ละชิ้นในชั้นถัดไป
แผ่นพิมพ์ที่มีวัตถุสิบชิ้นอาจทำให้เกิดการเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานหลายพันครั้ง
โอกาสเกิดเส้นใยย้อยจะเพิ่มขึ้นเมื่อ:
-
ชิ้นงานอยู่ห่างกันมาก
-
โมเดลมีเกาะเล็กๆ จำนวนมาก
-
ไม่มีการดึงเส้นเมื่อเคลื่อนที่ระยะสั้น
-
เส้นทางเคลื่อนที่พาดผ่านพื้นผิวด้านนอก
-
อุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไป
-
เส้นพลาสติกมีความชื้น
-
อัตราการไหลสูงเกินไป
-
ชุดขับเส้นพลาสติกดึงเส้นบ่อยเกินไป
-
ส่วนรองรับที่แยกจากกันจะเพิ่มจุดหมายในการเคลื่อนที่
ตรวจสอบก่อนว่าการจัดวางเป็นสาเหตุหลักหรือไม่
ทำการเปรียบเทียบแบบง่ายๆ
การทดสอบ A: พิมพ์ชิ้นงานหนึ่งชิ้น
พิมพ์วัตถุหนึ่งชิ้นใกล้กึ่งกลางแผ่นพิมพ์โดยใช้โปรไฟล์ปกติ
การทดสอบ B: พิมพ์ชิ้นงานที่เหมือนกันสองชิ้น
ทำสำเนาวัตถุ แล้วใช้การตั้งค่าอุณหภูมิ ความเร็ว อัตราการไหล และการดึงเส้นแบบเดียวกัน
แปลผลลัพธ์
-
หากชิ้นงานชิ้นหนึ่งพิมพ์ได้เรียบร้อย แต่มีเส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานสองชิ้น การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานเป็นปัจจัยสำคัญ
-
หากชิ้นงานชิ้นเดียวก็ยังมีเส้นใยย้อยพาดผ่านช่องของตัวเอง ให้ตรวจสอบวัสดุ อุณหภูมิ และการดึงเส้นก่อน
-
หากเกิดเส้นใยย้อยเฉพาะเมื่อวางชิ้นงานบนแผ่นพิมพ์อย่างหนาแน่น ให้ตรวจสอบจำนวนการเคลื่อนที่ ลำดับการพิมพ์ชิ้นงาน และขีดจำกัดการดึงเส้นสูงสุด
-
หากผลลัพธ์เปลี่ยนไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้ ให้ตรวจสอบความชื้น การป้อนเส้นพลาสติก และสภาพหัวฉีด
การเปรียบเทียบนี้ช่วยป้องกันการเปลี่ยนโปรไฟล์โดยไม่จำเป็น เมื่อปัญหาที่แท้จริงคือการจัดวางบนแผ่นพิมพ์
ตรวจสอบตัวอย่างการเคลื่อนที่ของหัวพิมพ์หลังสไลซ์
อย่าประเมินการจัดวางจากมุมมอง 3 มิติแบบปกติเพียงอย่างเดียว ให้สไลซ์แผ่นพิมพ์และแสดงการเคลื่อนที่ของหัวพิมพ์
สังเกตหา:
-
เส้นทางยาวที่เชื่อมวัตถุแยกจากกัน
-
การเคลื่อนที่ไปกลับซ้ำๆ
-
การเคลื่อนที่ที่พาดผ่านผนังที่มองเห็นได้
-
การเคลื่อนที่โดยไม่ดึงเส้น
-
การอ้อมชิ้นงานที่พิมพ์ขนาดใหญ่
-
การเคลื่อนที่ระหว่างเกาะรองรับแต่ละเกาะ
-
รูปแบบการเคลื่อนที่ที่กลับไปมาระหว่างชิ้นส่วนเดิมซ้ำๆ
สีตัวอย่างก่อนพิมพ์ของสไลเซอร์อาจใช้สีต่างกันเพื่อแสดงการเคลื่อนที่ที่มีการดึงเส้นและไม่มีการดึงเส้น สีที่ใช้จริงขึ้นอยู่กับสไลเซอร์และเวอร์ชัน
หากเส้นใยยืดบนชิ้นงานที่พิมพ์จริงมีทิศทางเดียวกับเส้นแสดงเส้นทางเคลื่อนที่ในตัวอย่าง แสดงว่าการจัดวางและเส้นทางการพิมพ์น่าจะมีส่วนทำให้เกิดข้อบกพร่องนี้
ระยะห่างระหว่างชิ้นงานส่งผลต่อเส้นใยยืดหรือไม่?
ได้ แต่ “เลื่อนทุกอย่างให้ใกล้กันขึ้น” ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ใช้ได้ทุกกรณี
วางชิ้นงานไว้ห่างกัน
การเว้นระยะห่างมากขึ้นทำให้การเคลื่อนที่ยาวขึ้น หัวฉีดใช้เวลาห่างจากวัสดุที่พิมพ์นานขึ้น ซึ่งอาจทำให้เส้นใยไหลซึมออกมาได้มากขึ้น
เส้นใยยืดที่ยาวขึ้นอาจมองเห็นได้ง่ายกว่า และมีโอกาสไปเกี่ยวกับชิ้นงานอื่นมากขึ้น
วางชิ้นงานไว้ใกล้กันมาก
การเคลื่อนที่ระยะสั้นอาจช่วยลดเวลาที่เส้นใยไหลซึม แต่การเว้นระยะชิดกันเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาอื่น:
-
มีพื้นที่ระบายความร้อนรอบชิ้นงานเล็กๆ จำกัด
-
เส้นใยยืดพาดตรงระหว่างผนังที่อยู่ติดกัน
-
แกะชิ้นงานออกยาก
-
ขอบชิ้นงานเชื่อมติดกัน
-
มีพื้นที่สำหรับการพิมพ์ตามลำดับน้อยลง
-
ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นหากชิ้นงานชิ้นหนึ่งหลุด
เว้นระยะห่างพอประมาณ และเปรียบเทียบเส้นทางเคลื่อนที่หลังแบ่งชั้น แทนที่จะพิจารณาแค่ระยะห่าง
ปรับปรุงการจัดวางบนแท่นพิมพ์
จัดกลุ่มชิ้นงานที่คล้ายกัน
วางชิ้นงานที่มีความสูงและรูปทรงใกล้เคียงกันไว้ใกล้กัน วิธีนี้ช่วยให้การเคลื่อนที่คาดเดาได้ง่ายขึ้น และหลีกเลี่ยงการเคลื่อนที่ข้ามแผ่นทั้งหมดซ้ำๆ
หมุนชิ้นงาน
การหมุนโมเดลจะเปลี่ยนตำแหน่งรอยต่อ ช่องเปิด และจุดเริ่มเคลื่อนที่ การหมุนเพียงเล็กน้อยอาจเปลี่ยนทิศทางของเส้นใยยืดให้ไปยังพื้นผิวที่ซ่อนอยู่หรือทำความสะอาดได้ง่ายกว่า
จัดชิ้นงานเป็นแถวกะทัดรัด
สำหรับโมเดลบางแบบ การจัดวางเป็นแถวหรือกลุ่มกะทัดรัดทำให้หัวพิมพ์เคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานได้สั้นกว่าการกระจายชิ้นงานทั่วแผ่น
วางพื้นผิวสำคัญให้ห่างจากแนวเคลื่อนที่
หากต้องการให้ด้านหนึ่งของชิ้นงานดูเรียบร้อย ให้วางผิวนั้นให้ห่างจากเส้นทางเคลื่อนที่ที่ใช้บ่อยที่สุด
อย่าใส่ชิ้นงานลงในทุกช่องว่างที่มี
การใช้พื้นที่เต็มแผ่นไม่ได้หมายความว่าจะจัดวางได้มีประสิทธิภาพสูงสุดเสมอไป การจัดวางชิ้นงานหนาแน่นอาจเพิ่มจำนวนครั้งที่ดึงเส้นใยกลับอย่างมาก และทำให้หาสาเหตุของปัญหาได้ยากขึ้น
ใช้การพิมพ์ตามลำดับเมื่อปลอดภัย
การพิมพ์ตามลำดับ หรือที่เรียกว่า “พิมพ์ชิ้นงานให้เสร็จทีละชิ้น” หรือ “ทีละชิ้น” จะพิมพ์ชิ้นงานหนึ่งให้เสร็จก่อนเริ่มชิ้นถัดไป
วิธีนี้ช่วยลดเส้นใยยืดระหว่างชิ้นงานได้อย่างมาก เพราะหัวฉีดไม่ต้องสลับไปมาระหว่างชิ้นงานทุกชิ้นในแต่ละชั้นอีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม การพิมพ์ตามลำดับมีความเสี่ยงทางกายภาพร้ายแรง: หัวพิมพ์ คานแกน ก้าน พัดลม หรือสายไฟอาจชนกับชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว
ก่อนเปิดใช้การพิมพ์ตามลำดับ
ยืนยัน:
-
ตัวแบ่งส่วนมีขนาดเครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง
-
รัศมีระยะห่างของหัวฉีดถูกต้อง
-
ความสูงระยะห่างของหัวฉีดถูกต้อง
-
ชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้วมีความสูงต่ำกว่าระยะห่างปลอดภัยของคานแกน
-
หัวพิมพ์เคลื่อนไปยังชิ้นงานถัดไปได้โดยไม่ข้ามชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว
-
การประเมินระยะห่างครอบคลุมสายไฟ หัววัด และท่อลมพัดลม
-
ลำดับการพิมพ์ปลอดภัย
-
ไม่ได้ดัดแปลงเครื่องพิมพ์โดยไม่อัปเดตโปรไฟล์
อย่าข้ามคำเตือนการชนเพียงเพื่อให้เส้นใยยืดน้อยลง
การจัดวางทีละชิ้นตามลำดับที่ปลอดภัยกว่า
การจัดวางที่ปลอดภัยกว่ามักวางชิ้นงานให้หัวพิมพ์เคลื่อนที่ต่อไปได้โดยไม่ต้องเคลื่อนผ่านชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระบบการเคลื่อนที่ของเครื่องพิมพ์
ควรใช้การจัดวางอัตโนมัติและตัวอย่างของโปรแกรมสไลซ์ ตรวจสอบเครื่องพิมพ์จริงด้วย เพราะขอบเขตการชนแบบย่ออาจไม่ครอบคลุมพัดลม โพรบ ชุดขับตรง หรือโซ่ร้อยสายที่ติดตั้งเพิ่มเติม
การพิมพ์ทีละชิ้นตามลำดับเป็นกลยุทธ์เสริม ไม่ใช่วิธีแก้ที่จำเป็นเสมอไป
ตรวจสอบระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำสำหรับการดึงกลับ
อาจเปิดใช้งานการดึงกลับไว้ แต่ระบบจะข้ามเมื่อระยะห่างระหว่างชิ้นงานต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
การตั้งค่าที่เกี่ยวข้องอาจมีดังนี้:
-
ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำสำหรับการดึงกลับ
-
ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำหลังการดึงกลับ
-
ดึงกลับเมื่อเปลี่ยนชั้น
-
จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงกลับ
-
ช่วงระยะการรีดเส้นขั้นต่ำ
-
ดึงกลับเฉพาะเมื่อข้ามเส้นรอบนอก
-
การตั้งค่าดึงกลับเฉพาะเส้นพลาสติกแต่ละชนิด
หากชิ้นส่วนที่อยู่ใกล้กันมีเส้นใย แต่ชิ้นที่อยู่ห่างกันมากไม่มี ควรตรวจสอบเกณฑ์ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำ
อย่าตั้งค่าขีดจำกัดให้ต่ำมากโดยไม่พิจารณาความถี่ในการดึงกลับ การดึงเส้นพลาสติกส่วนเดิมกลับซ้ำๆ อาจทำให้เส้นแบนหรือถูกเฟืองบด
ตรวจสอบจำนวนครั้งสูงสุดในการดึงกลับ
โปรแกรมสไลซ์บางตัวจำกัดจำนวนครั้งที่ดึงเส้นพลาสติกความยาวเดิมกลับ ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้ตัวป้อนเส้นพลาสติกสึกหรอมากเกินไป
ฐานพิมพ์ที่แน่นไปด้วยชิ้นงานขนาดเล็กจำนวนมากอาจเกินขีดจำกัดดังกล่าว ทำให้การเคลื่อนที่ช่วงหลังๆ เกิดขึ้นโดยไม่ดึงเส้นพลาสติกกลับ
สัญญาณที่อาจพบ ได้แก่:
-
ชั้นแรกๆ สะอาด แต่ชั้นหลังๆ มีเส้นใย
-
มีการเคลื่อนที่บางช่วงเท่านั้นที่ไม่ดึงเส้นพลาสติกกลับ
-
เส้นใยเพิ่มขึ้นเมื่อจำนวนชิ้นงานมากขึ้น
-
เส้นพลาสติกถูกเฟืองบดเมื่อเพิ่มขีดจำกัดมากเกินไป
ตรวจดูตัวอย่างหลังสไลซ์ก่อนเปลี่ยนค่าขีดจำกัด วิธีแก้ที่ปลอดภัยกว่าอาจเป็นการลดจำนวนชิ้นงานต่อชุด เปลี่ยนการจัดวาง หรือพิมพ์ทีละชิ้นตามลำดับ
ใช้การหวีและการหลีกเลี่ยงเส้นรอบนอกอย่างระมัดระวัง
การหวีจะทำให้การเคลื่อนที่บางส่วนอยู่ภายในพื้นที่พิมพ์ ซึ่งช่วยซ่อนการไหลเยิ้มไว้ภายในโมเดลและลดรอยบนพื้นผิวด้านนอกได้
ตัวเลือกอาจมีดังนี้:
-
หวีภายในส่วนเติม
-
หลีกเลี่ยงการข้ามเส้นรอบนอก
-
หลีกเลี่ยงชิ้นงานที่พิมพ์แล้ว
-
เคลื่อนที่ภายในโมเดล
-
ระยะหวีสูงสุดโดยไม่ดึงกลับ
การตั้งค่าเหล่านี้มีข้อแลกเปลี่ยน
เส้นทางที่หลีกเลี่ยงผนังด้านนอกอาจยาวขึ้นมาก ทำให้หัวฉีดมีเวลาปล่อยเส้นพลาสติกออกมามากขึ้น ให้เปรียบเทียบตัวอย่างการเคลื่อนที่ขั้นสุดท้าย แทนที่จะคิดว่าตัวเลือกหลีกเลี่ยงทุกแบบจะช่วยลดเส้นใย
พิจารณาเช็ดก่อนเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงาน
การเช็ดจะเลื่อนหัวฉีดไปตามแนวที่พิมพ์ไว้แล้วในขณะที่เริ่มดึงเส้นพลาสติกกลับ วิธีนี้อาจช่วยแยกเส้นพลาสติกที่หลอมเหลวออกก่อนที่หัวฉีดจะเคลื่อนไปยังชิ้นงานถัดไป
ตัวเลือกที่เกี่ยวข้องอาจมีดังนี้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับโปรแกรมสไลซ์:
-
เช็ดขณะดึงกลับ
-
ระยะเช็ด
-
ปริมาณการดึงกลับก่อนเช็ด
-
ระยะเช็ดผนังด้านนอก
-
การควบคุมการไหลต่อเนื่องหรือระบายแรงดัน
ชื่อและการทำงานอาจแตกต่างกันไปตามโปรแกรมสไลเซอร์ ให้เริ่มจากโปรไฟล์ของผู้ผลิต แล้วเปลี่ยนทีละค่า
ตรวจสอบสภาพวัสดุและอุณหภูมิ
การจัดวางชิ้นงานบนแผ่นพิมพ์อาจทำให้ปัญหาวัสดุที่มีอยู่แล้วแย่ลง
ตรวจหาอาการที่เกิดจากความชื้น:
-
เสียงปะทุ
-
ฟองอากาศ
-
พื้นผิวขรุขระ
-
รูเล็กๆ
-
การรีดเส้นไม่สม่ำเสมอ
-
เส้นใยเล็กๆ กระจัดกระจาย
อบฟิลาเมนต์ให้แห้งตามคำแนะนำของผู้จำหน่าย เมื่อมีหลักฐานบ่งชี้ว่ามีการปนเปื้อนจากความชื้น
หากฟิลาเมนต์อยู่ในสภาพดี ให้ทดสอบว่าอุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไปโดยไม่จำเป็นหรือไม่ ลดอุณหภูมิทีละน้อยอย่างเป็นระบบ พร้อมตรวจสอบการยึดเกาะระหว่างชั้นและการรีดเส้น
หากต้องการเปรียบเทียบวัสดุใหม่ ลองดู คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD.
ปรับการดึงกลับหลังตรวจสอบการจัดวางแล้วเท่านั้น
หากการเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานยังทำให้เกิดเส้นใย:
-
คืนค่าโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง
-
คงอุณหภูมิและอัตราการไหลให้คงที่
-
ปรับระยะดึงกลับทีละน้อย
-
ทดสอบความเร็วแยกต่างหาก
-
ตรวจสอบการรีดเส้นหลังการเคลื่อนที่แต่ละครั้ง
-
หยุดหากเกิดช่องว่าง เสียงคลิก หรือเสียงบด
เอ็กซ์ทรูเดอร์แบบไดเร็กต์ไดรฟ์และโบว์เดนต้องใช้ค่าเริ่มต้นต่างกัน อย่านำค่าทั่วไปจากเครื่องพิมพ์รุ่นอื่นมาใช้
การเพิ่มระยะดึงกลับไม่ได้ดีกว่าเสมอไป โดยเฉพาะบนแผ่นพิมพ์ที่มีวัตถุจำนวนมากและการเคลื่อนที่หลายพันครั้ง
ตรวจสอบความเร็วในการเคลื่อนที่
การเคลื่อนที่ที่เร็วขึ้นช่วยลดเวลาที่วัสดุจะรั่วซึม แต่ต้องอยู่ภายในขีดจำกัดทางกลที่ปลอดภัยของเครื่องพิมพ์
ความเร็วในการเคลื่อนที่ที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิด:
-
ชั้นเหลื่อม
-
มอเตอร์ข้ามจังหวะ
-
การสั่นสะเทือน
-
ชิ้นงานหลวม
-
หัวพิมพ์ชน
-
ความแม่นยำในการจัดตำแหน่งลดลง
ใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง และเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่เฉพาะเมื่อทดสอบอย่างเป็นระบบ
ตรวจสอบอัตราการไหลและความสะอาดของหัวฉีด
อัตราการไหลที่สูงเกินไปจะเพิ่มแรงดันในหัวฉีด และอาจทำให้เกิดเส้นใยที่หนาขึ้นระหว่างชิ้นงาน
สังเกตหา:
-
มุมบวม
-
พื้นผิวด้านบนขรุขระ
-
ก้อนวัสดุบริเวณรอยต่อ
-
ผนังหนากว่าที่คาด
-
วัสดุสะสมที่หัวฉีด
ทำความสะอาดคราบที่ด้านนอกหัวฉีดตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ วัสดุที่ติดออกมาจากหัวฉีดอาจทำให้เกิดเส้นใยสุ่มที่ไม่ตรงกับภาพตัวอย่างการเคลื่อนที่
ซัพพอร์ตอาจทำให้การเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น
เมื่อวางชิ้นงานที่มีซัพพอร์ตหลายชิ้นบนแผ่นเดียว หอซัพพอร์ตแต่ละหออาจทำงานเสมือนเป็นวัตถุแยกอีกชิ้นหนึ่ง
ตรวจสอบการเคลื่อนที่ระหว่าง:
-
โมเดลและซัพพอร์ต
-
เกาะซัพพอร์ตแยกกัน
-
ชั้นเชื่อมต่อ
-
หอไพรม์หรือหอเช็ดหัวฉีด
-
วัสดุหลายชนิด
-
วัตถุที่ทำซ้ำพร้อมขอบฐานแยกชิ้น
การเปลี่ยนรูปแบบซัพพอร์ต การวางแนว หรือการจัดตำแหน่งโมเดล อาจช่วยลดจำนวนเกาะและการเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานได้
อย่าถอดซัพพอร์ตที่จำเป็นต่อโครงสร้างออกเพียงเพื่อให้เกิดเส้นใยน้อยลง
กลยุทธ์การผลิตชิ้นงานซ้ำ
สำหรับการผลิตเป็นชุด อย่าเริ่มจากการวางชิ้นงานเต็มแผ่นพิมพ์
ใช้ลำดับการตรวจสอบนี้:
-
พิมพ์ชิ้นงานหนึ่งชิ้น
-
พิมพ์ชิ้นงานสองชิ้น
-
พิมพ์ชิ้นงานแถวเล็กๆ
-
ทดสอบการจัดวางชิ้นงานบนแท่นพิมพ์ตามที่จะใช้จริง
-
ตรวจสอบเส้นทางการเคลื่อนที่และจำนวนครั้งในการดึงเส้นกลับ
-
พิจารณาพิมพ์ทีละชิ้นหากมีระยะห่างเพียงพอ
-
เพิ่มเป็นชุดงานเต็มก็ต่อเมื่อชุดงานขนาดเล็กมีผลลัพธ์คงที่แล้ว
บันทึกการจัดวางไว้กับโปรไฟล์ การตั้งค่าวัสดุที่ใช้ได้ผลไม่ได้รับประกันว่าการจัดวางชิ้นงานบนแท่นพิมพ์ทุกรูปแบบจะให้ผลเหมือนกัน
รายการอ้างอิงอาการ
| อาการ | จุดแรกที่ควรตรวจสอบ |
|---|---|
| ชิ้นเดียวพิมพ์ได้สะอาด แต่พอสองชิ้นกลับมีเส้นใยย้อย | การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานและการจัดวาง |
| เกิดเส้นใยย้อยเป็นเส้นตรงระหว่างชิ้นงาน | ภาพตัวอย่างเส้นทางการเคลื่อนที่และการดึงเส้นกลับ |
| มีเส้นใยย้อยเฉพาะระหว่างชิ้นงานที่อยู่ใกล้กัน | ระยะทางเคลื่อนที่ขั้นต่ำ |
| ชิ้นงานที่อยู่ห่างกันมากทำให้เกิดเส้นใยย้อยยาว | ระยะห่าง เวลาเคลื่อนที่ และอุณหภูมิ |
| ชั้นหลังๆ มีเส้นใยย้อยมากขึ้น | จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นกลับหรือการสะสมความร้อน |
| พิมพ์เต็มแท่นแล้วเส้นพลาสติกถูกบด | ดึงเส้นกลับถี่เกินไป |
| เส้นใยย้อยพาดตามพื้นผิวด้านนอก | การหลีกเลี่ยงแนวขอบและการวางแนว |
| เส้นใยย้อยส่วนใหญ่เกิดจากโครงสร้างรองรับ | เกาะรองรับและการวางเส้นทางการเคลื่อนที่ |
| พิมพ์ทีละชิ้นแล้วสะอาด | การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานทีละชั้นเป็นปัจจัยสำคัญ |
| เส้นใยย้อยแบบสุ่มไม่ตรงกับแนวการเคลื่อนที่ | ความชื้นหรือหัวฉีดปนเปื้อน |
คำถามที่พบบ่อย
ควรเลื่อนชิ้นงานให้ใกล้กันขึ้นไหม?
การเว้นระยะห่างพอประมาณอาจช่วยให้เคลื่อนที่สั้นลง แต่การวางชิ้นงานใกล้กันเกินไปอาจส่งผลต่อการระบายความร้อน ขอบยึดชิ้นงาน และระยะห่างเพื่อป้องกันการชน ให้เปรียบเทียบเส้นทางการพิมพ์ที่สไลซ์แล้ว
การพิมพ์ทีละชิ้นช่วยกำจัดเส้นใยย้อยได้ทั้งหมดไหม?
วิธีนี้ช่วยลดการเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานได้เกือบทั้งหมด แต่ภายในชิ้นงานก็ยังอาจมีเส้นใยย้อยได้ นอกจากนี้ การพิมพ์ทีละชิ้นยังต้องตรวจสอบระยะห่างเพื่อป้องกันการชนให้แน่ใจด้วย
การพิมพ์ทีละชิ้นปลอดภัยกับเครื่องพิมพ์ทุกเครื่องไหม?
ไม่ ควรพิจารณาความปลอดภัยจากรูปทรงของเครื่องพิมพ์ ขนาดหัวพิมพ์ ความสูงของโครงแกน และการดัดแปลงต่างๆ
ทำไมมีเส้นใยย้อยหลังจากเพิ่มจำนวนชิ้นงาน?
เมื่อมีชิ้นงานมากขึ้น จำนวนการเคลื่อนที่ก็เพิ่มขึ้น และอาจเกินขีดจำกัดความถี่ในการดึงเส้นกลับ หัวฉีดยังใช้เวลาเคลื่อนที่ระหว่างส่วนต่างๆ นานขึ้นด้วย
ควรเพิ่มจำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นกลับไหม?
ช่วยได้ก็ต่อเมื่อตรวจสอบภาพตัวอย่างก่อนพิมพ์แล้ว การเพิ่มขีดจำกัดอาจทำให้เส้นพลาสติกสึกหรอและถูกบดได้ง่ายขึ้น การลดจำนวนชิ้นงานหรือเปลี่ยนการจัดวางอาจปลอดภัยกว่า
การเพิ่มระยะห่างระหว่างชิ้นงานช่วยได้ไหม?
การเพิ่มระยะห่างอาจช่วยลดผลกระทบจากความร้อน แต่ก็ทำให้การเคลื่อนที่ยาวขึ้นและเพิ่มเวลาที่เส้นพลาสติกมีโอกาสไหลเยิ้ม
ทำไมหอคอยทดสอบของฉันพิมพ์ได้สะอาด แต่พอพิมพ์เต็มแท่นกลับมีเส้นใยย้อย?
การทดสอบด้วยหอคอยสองต้นไม่ได้จำลองจำนวน ระยะทาง และทิศทางของการเคลื่อนที่บนแท่นพิมพ์ที่มีชิ้นงานวางหนาแน่น
สรุปประเด็นสำคัญ
เส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานมักเกิดจากปัญหาเส้นทางการพิมพ์และการจัดวาง พอๆ กับปัญหาวัสดุ
ยืนยันว่าชิ้นงานหนึ่งชิ้นพิมพ์ได้สะอาด ตรวจสอบการเคลื่อนที่ระหว่างชิ้นงานในโปรแกรมสไลซ์ ปรับระยะห่างและการวางแนวให้เหมาะสม และพิจารณาพิมพ์ทีละชิ้นก็ต่อเมื่อตรวจสอบระยะห่างเพื่อป้องกันการชนแล้ว จากนั้นจึงปรับการดึงเส้นกลับ อุณหภูมิ และความเร็วในการเคลื่อนที่ทีละขั้นอย่างควบคุม แทนการใช้ค่าเหล่านี้เพื่อแก้ปัญหาการจัดวางบนแท่นพิมพ์ที่ไม่มีประสิทธิภาพโดยไม่ตรวจสอบ