เส้นใยจากการพิมพ์ 3D เชื่อมระหว่างชิ้นงาน: การจัดวาง การเคลื่อนที่ และการพิมพ์ตามลำดับ

เส้นพลาสติกย้อยระหว่างชิ้นงานแยกกันมักเกิดจากการเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานซ้ำๆ มากกว่าการตั้งค่าการดึงเส้นกลับที่ไม่ถูกต้องเพียงค่าเดียว เรียนรู้วิธีจัดวางชิ้นงานบนแท่นพิมพ์ ปรับเส้นทางการเคลื่อนที่และการดึงเส้นกลับ รวมถึงพิมพ์งานตามลำดับอย่างปลอดภัย

By XUCHUN

เส้นใยจากการพิมพ์ 3D เชื่อมระหว่างชิ้นงาน: การจัดวาง การเคลื่อนที่ และการพิมพ์ตามลำดับ

XUCHUN

เส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานในการพิมพ์ 3 มิติ: การจัดวาง การเคลื่อนที่ และการพิมพ์ตามลำดับ

โมเดลอาจพิมพ์ออกมาเรียบร้อยเมื่อพิมพ์เพียงชิ้นเดียว แต่เกิดเส้นใยพันกันเมื่อวางสำเนาหลายชิ้นบนแผ่นพิมพ์เดียวกัน นี่ไม่ได้หมายความโดยอัตโนมัติโปรไฟล์เส้นพลาสติกตั้งค่าผิด

เมื่อพิมพ์วัตถุหลายชิ้นทีละชั้น หัวฉีดจะเคลื่อนที่ไปมาระหว่างชิ้นงานซ้ำๆ การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานแต่ละครั้งเป็นโอกาสอีกครั้งที่เส้นพลาสติกหลอมเหลวจะรั่วออกจากหัวฉีดและเกาะติดกับวัตถุข้างเคียง

ดังนั้น การแก้ปัญหาเส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานในการพิมพ์ 3 มิติจึงไม่ได้มีแค่การเพิ่มการดึงเส้น การจัดวางบนแผ่นพิมพ์ ลำดับการพิมพ์ การกำหนดเส้นทางการเคลื่อนที่ และระยะห่างเพื่อป้องกันการชน ล้วนมีความสำคัญ

เหตุใดการพิมพ์หลายชิ้นจึงทำให้เกิดเส้นใยย้อยมากขึ้น

ในลำดับการพิมพ์มาตรฐานแบบ “พิมพ์พร้อมกันทั้งหมด” เครื่องพิมพ์มักจะ:

  1. พิมพ์ส่วนหนึ่งของวัตถุชิ้นแรก

  2. ดึงเส้นแล้วเคลื่อนที่ไปยังวัตถุอื่น

  3. พิมพ์บางส่วนของวัตถุนั้น

  4. ทำขั้นตอนนี้ซ้ำไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์

  5. กลับไปยังวัตถุแต่ละชิ้นในชั้นถัดไป

แผ่นพิมพ์ที่มีวัตถุสิบชิ้นอาจทำให้เกิดการเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานหลายพันครั้ง

โอกาสเกิดเส้นใยย้อยจะเพิ่มขึ้นเมื่อ:

  • ชิ้นงานอยู่ห่างกันมาก

  • โมเดลมีเกาะเล็กๆ จำนวนมาก

  • ไม่มีการดึงเส้นเมื่อเคลื่อนที่ระยะสั้น

  • เส้นทางเคลื่อนที่พาดผ่านพื้นผิวด้านนอก

  • อุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไป

  • เส้นพลาสติกมีความชื้น

  • อัตราการไหลสูงเกินไป

  • ชุดขับเส้นพลาสติกดึงเส้นบ่อยเกินไป

  • ส่วนรองรับที่แยกจากกันจะเพิ่มจุดหมายในการเคลื่อนที่

ตรวจสอบก่อนว่าการจัดวางเป็นสาเหตุหลักหรือไม่

ทำการเปรียบเทียบแบบง่ายๆ

การทดสอบ A: พิมพ์ชิ้นงานหนึ่งชิ้น

พิมพ์วัตถุหนึ่งชิ้นใกล้กึ่งกลางแผ่นพิมพ์โดยใช้โปรไฟล์ปกติ

การทดสอบ B: พิมพ์ชิ้นงานที่เหมือนกันสองชิ้น

ทำสำเนาวัตถุ แล้วใช้การตั้งค่าอุณหภูมิ ความเร็ว อัตราการไหล และการดึงเส้นแบบเดียวกัน

แปลผลลัพธ์

  • หากชิ้นงานชิ้นหนึ่งพิมพ์ได้เรียบร้อย แต่มีเส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานสองชิ้น การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานเป็นปัจจัยสำคัญ

  • หากชิ้นงานชิ้นเดียวก็ยังมีเส้นใยย้อยพาดผ่านช่องของตัวเอง ให้ตรวจสอบวัสดุ อุณหภูมิ และการดึงเส้นก่อน

  • หากเกิดเส้นใยย้อยเฉพาะเมื่อวางชิ้นงานบนแผ่นพิมพ์อย่างหนาแน่น ให้ตรวจสอบจำนวนการเคลื่อนที่ ลำดับการพิมพ์ชิ้นงาน และขีดจำกัดการดึงเส้นสูงสุด

  • หากผลลัพธ์เปลี่ยนไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้ ให้ตรวจสอบความชื้น การป้อนเส้นพลาสติก และสภาพหัวฉีด

การเปรียบเทียบนี้ช่วยป้องกันการเปลี่ยนโปรไฟล์โดยไม่จำเป็น เมื่อปัญหาที่แท้จริงคือการจัดวางบนแผ่นพิมพ์

ตรวจสอบตัวอย่างการเคลื่อนที่ของหัวพิมพ์หลังสไลซ์

อย่าประเมินการจัดวางจากมุมมอง 3 มิติแบบปกติเพียงอย่างเดียว ให้สไลซ์แผ่นพิมพ์และแสดงการเคลื่อนที่ของหัวพิมพ์

สังเกตหา:

  • เส้นทางยาวที่เชื่อมวัตถุแยกจากกัน

  • การเคลื่อนที่ไปกลับซ้ำๆ

  • การเคลื่อนที่ที่พาดผ่านผนังที่มองเห็นได้

  • การเคลื่อนที่โดยไม่ดึงเส้น

  • การอ้อมชิ้นงานที่พิมพ์ขนาดใหญ่

  • การเคลื่อนที่ระหว่างเกาะรองรับแต่ละเกาะ

  • รูปแบบการเคลื่อนที่ที่กลับไปมาระหว่างชิ้นส่วนเดิมซ้ำๆ

สีตัวอย่างก่อนพิมพ์ของสไลเซอร์อาจใช้สีต่างกันเพื่อแสดงการเคลื่อนที่ที่มีการดึงเส้นและไม่มีการดึงเส้น สีที่ใช้จริงขึ้นอยู่กับสไลเซอร์และเวอร์ชัน

หากเส้นใยยืดบนชิ้นงานที่พิมพ์จริงมีทิศทางเดียวกับเส้นแสดงเส้นทางเคลื่อนที่ในตัวอย่าง แสดงว่าการจัดวางและเส้นทางการพิมพ์น่าจะมีส่วนทำให้เกิดข้อบกพร่องนี้

ระยะห่างระหว่างชิ้นงานส่งผลต่อเส้นใยยืดหรือไม่?

ได้ แต่ “เลื่อนทุกอย่างให้ใกล้กันขึ้น” ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ใช้ได้ทุกกรณี

วางชิ้นงานไว้ห่างกัน

การเว้นระยะห่างมากขึ้นทำให้การเคลื่อนที่ยาวขึ้น หัวฉีดใช้เวลาห่างจากวัสดุที่พิมพ์นานขึ้น ซึ่งอาจทำให้เส้นใยไหลซึมออกมาได้มากขึ้น

เส้นใยยืดที่ยาวขึ้นอาจมองเห็นได้ง่ายกว่า และมีโอกาสไปเกี่ยวกับชิ้นงานอื่นมากขึ้น

วางชิ้นงานไว้ใกล้กันมาก

การเคลื่อนที่ระยะสั้นอาจช่วยลดเวลาที่เส้นใยไหลซึม แต่การเว้นระยะชิดกันเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาอื่น:

  • มีพื้นที่ระบายความร้อนรอบชิ้นงานเล็กๆ จำกัด

  • เส้นใยยืดพาดตรงระหว่างผนังที่อยู่ติดกัน

  • แกะชิ้นงานออกยาก

  • ขอบชิ้นงานเชื่อมติดกัน

  • มีพื้นที่สำหรับการพิมพ์ตามลำดับน้อยลง

  • ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นหากชิ้นงานชิ้นหนึ่งหลุด

เว้นระยะห่างพอประมาณ และเปรียบเทียบเส้นทางเคลื่อนที่หลังแบ่งชั้น แทนที่จะพิจารณาแค่ระยะห่าง

ปรับปรุงการจัดวางบนแท่นพิมพ์

จัดกลุ่มชิ้นงานที่คล้ายกัน

วางชิ้นงานที่มีความสูงและรูปทรงใกล้เคียงกันไว้ใกล้กัน วิธีนี้ช่วยให้การเคลื่อนที่คาดเดาได้ง่ายขึ้น และหลีกเลี่ยงการเคลื่อนที่ข้ามแผ่นทั้งหมดซ้ำๆ

หมุนชิ้นงาน

การหมุนโมเดลจะเปลี่ยนตำแหน่งรอยต่อ ช่องเปิด และจุดเริ่มเคลื่อนที่ การหมุนเพียงเล็กน้อยอาจเปลี่ยนทิศทางของเส้นใยยืดให้ไปยังพื้นผิวที่ซ่อนอยู่หรือทำความสะอาดได้ง่ายกว่า

จัดชิ้นงานเป็นแถวกะทัดรัด

สำหรับโมเดลบางแบบ การจัดวางเป็นแถวหรือกลุ่มกะทัดรัดทำให้หัวพิมพ์เคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานได้สั้นกว่าการกระจายชิ้นงานทั่วแผ่น

วางพื้นผิวสำคัญให้ห่างจากแนวเคลื่อนที่

หากต้องการให้ด้านหนึ่งของชิ้นงานดูเรียบร้อย ให้วางผิวนั้นให้ห่างจากเส้นทางเคลื่อนที่ที่ใช้บ่อยที่สุด

อย่าใส่ชิ้นงานลงในทุกช่องว่างที่มี

การใช้พื้นที่เต็มแผ่นไม่ได้หมายความว่าจะจัดวางได้มีประสิทธิภาพสูงสุดเสมอไป การจัดวางชิ้นงานหนาแน่นอาจเพิ่มจำนวนครั้งที่ดึงเส้นใยกลับอย่างมาก และทำให้หาสาเหตุของปัญหาได้ยากขึ้น

ใช้การพิมพ์ตามลำดับเมื่อปลอดภัย

การพิมพ์ตามลำดับ หรือที่เรียกว่า “พิมพ์ชิ้นงานให้เสร็จทีละชิ้น” หรือ “ทีละชิ้น” จะพิมพ์ชิ้นงานหนึ่งให้เสร็จก่อนเริ่มชิ้นถัดไป

วิธีนี้ช่วยลดเส้นใยยืดระหว่างชิ้นงานได้อย่างมาก เพราะหัวฉีดไม่ต้องสลับไปมาระหว่างชิ้นงานทุกชิ้นในแต่ละชั้นอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม การพิมพ์ตามลำดับมีความเสี่ยงทางกายภาพร้ายแรง: หัวพิมพ์ คานแกน ก้าน พัดลม หรือสายไฟอาจชนกับชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว

ก่อนเปิดใช้การพิมพ์ตามลำดับ

ยืนยัน:

  • ตัวแบ่งส่วนมีขนาดเครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง

  • รัศมีระยะห่างของหัวฉีดถูกต้อง

  • ความสูงระยะห่างของหัวฉีดถูกต้อง

  • ชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้วมีความสูงต่ำกว่าระยะห่างปลอดภัยของคานแกน

  • หัวพิมพ์เคลื่อนไปยังชิ้นงานถัดไปได้โดยไม่ข้ามชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว

  • การประเมินระยะห่างครอบคลุมสายไฟ หัววัด และท่อลมพัดลม

  • ลำดับการพิมพ์ปลอดภัย

  • ไม่ได้ดัดแปลงเครื่องพิมพ์โดยไม่อัปเดตโปรไฟล์

อย่าข้ามคำเตือนการชนเพียงเพื่อให้เส้นใยยืดน้อยลง

การจัดวางทีละชิ้นตามลำดับที่ปลอดภัยกว่า

การจัดวางที่ปลอดภัยกว่ามักวางชิ้นงานให้หัวพิมพ์เคลื่อนที่ต่อไปได้โดยไม่ต้องเคลื่อนผ่านชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้ว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระบบการเคลื่อนที่ของเครื่องพิมพ์

ควรใช้การจัดวางอัตโนมัติและตัวอย่างของโปรแกรมสไลซ์ ตรวจสอบเครื่องพิมพ์จริงด้วย เพราะขอบเขตการชนแบบย่ออาจไม่ครอบคลุมพัดลม โพรบ ชุดขับตรง หรือโซ่ร้อยสายที่ติดตั้งเพิ่มเติม

การพิมพ์ทีละชิ้นตามลำดับเป็นกลยุทธ์เสริม ไม่ใช่วิธีแก้ที่จำเป็นเสมอไป

ตรวจสอบระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำสำหรับการดึงกลับ

อาจเปิดใช้งานการดึงกลับไว้ แต่ระบบจะข้ามเมื่อระยะห่างระหว่างชิ้นงานต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด

การตั้งค่าที่เกี่ยวข้องอาจมีดังนี้:

  • ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำสำหรับการดึงกลับ

  • ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำหลังการดึงกลับ

  • ดึงกลับเมื่อเปลี่ยนชั้น

  • จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงกลับ

  • ช่วงระยะการรีดเส้นขั้นต่ำ

  • ดึงกลับเฉพาะเมื่อข้ามเส้นรอบนอก

  • การตั้งค่าดึงกลับเฉพาะเส้นพลาสติกแต่ละชนิด

หากชิ้นส่วนที่อยู่ใกล้กันมีเส้นใย แต่ชิ้นที่อยู่ห่างกันมากไม่มี ควรตรวจสอบเกณฑ์ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำ

อย่าตั้งค่าขีดจำกัดให้ต่ำมากโดยไม่พิจารณาความถี่ในการดึงกลับ การดึงเส้นพลาสติกส่วนเดิมกลับซ้ำๆ อาจทำให้เส้นแบนหรือถูกเฟืองบด

ตรวจสอบจำนวนครั้งสูงสุดในการดึงกลับ

โปรแกรมสไลซ์บางตัวจำกัดจำนวนครั้งที่ดึงเส้นพลาสติกความยาวเดิมกลับ ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้ตัวป้อนเส้นพลาสติกสึกหรอมากเกินไป

ฐานพิมพ์ที่แน่นไปด้วยชิ้นงานขนาดเล็กจำนวนมากอาจเกินขีดจำกัดดังกล่าว ทำให้การเคลื่อนที่ช่วงหลังๆ เกิดขึ้นโดยไม่ดึงเส้นพลาสติกกลับ

สัญญาณที่อาจพบ ได้แก่:

  • ชั้นแรกๆ สะอาด แต่ชั้นหลังๆ มีเส้นใย

  • มีการเคลื่อนที่บางช่วงเท่านั้นที่ไม่ดึงเส้นพลาสติกกลับ

  • เส้นใยเพิ่มขึ้นเมื่อจำนวนชิ้นงานมากขึ้น

  • เส้นพลาสติกถูกเฟืองบดเมื่อเพิ่มขีดจำกัดมากเกินไป

ตรวจดูตัวอย่างหลังสไลซ์ก่อนเปลี่ยนค่าขีดจำกัด วิธีแก้ที่ปลอดภัยกว่าอาจเป็นการลดจำนวนชิ้นงานต่อชุด เปลี่ยนการจัดวาง หรือพิมพ์ทีละชิ้นตามลำดับ

ใช้การหวีและการหลีกเลี่ยงเส้นรอบนอกอย่างระมัดระวัง

การหวีจะทำให้การเคลื่อนที่บางส่วนอยู่ภายในพื้นที่พิมพ์ ซึ่งช่วยซ่อนการไหลเยิ้มไว้ภายในโมเดลและลดรอยบนพื้นผิวด้านนอกได้

ตัวเลือกอาจมีดังนี้:

  • หวีภายในส่วนเติม

  • หลีกเลี่ยงการข้ามเส้นรอบนอก

  • หลีกเลี่ยงชิ้นงานที่พิมพ์แล้ว

  • เคลื่อนที่ภายในโมเดล

  • ระยะหวีสูงสุดโดยไม่ดึงกลับ

การตั้งค่าเหล่านี้มีข้อแลกเปลี่ยน

เส้นทางที่หลีกเลี่ยงผนังด้านนอกอาจยาวขึ้นมาก ทำให้หัวฉีดมีเวลาปล่อยเส้นพลาสติกออกมามากขึ้น ให้เปรียบเทียบตัวอย่างการเคลื่อนที่ขั้นสุดท้าย แทนที่จะคิดว่าตัวเลือกหลีกเลี่ยงทุกแบบจะช่วยลดเส้นใย

พิจารณาเช็ดก่อนเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงาน

การเช็ดจะเลื่อนหัวฉีดไปตามแนวที่พิมพ์ไว้แล้วในขณะที่เริ่มดึงเส้นพลาสติกกลับ วิธีนี้อาจช่วยแยกเส้นพลาสติกที่หลอมเหลวออกก่อนที่หัวฉีดจะเคลื่อนไปยังชิ้นงานถัดไป

ตัวเลือกที่เกี่ยวข้องอาจมีดังนี้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับโปรแกรมสไลซ์:

  • เช็ดขณะดึงกลับ

  • ระยะเช็ด

  • ปริมาณการดึงกลับก่อนเช็ด

  • ระยะเช็ดผนังด้านนอก

  • การควบคุมการไหลต่อเนื่องหรือระบายแรงดัน

ชื่อและการทำงานอาจแตกต่างกันไปตามโปรแกรมสไลเซอร์ ให้เริ่มจากโปรไฟล์ของผู้ผลิต แล้วเปลี่ยนทีละค่า

ตรวจสอบสภาพวัสดุและอุณหภูมิ

การจัดวางชิ้นงานบนแผ่นพิมพ์อาจทำให้ปัญหาวัสดุที่มีอยู่แล้วแย่ลง

ตรวจหาอาการที่เกิดจากความชื้น:

  • เสียงปะทุ

  • ฟองอากาศ

  • พื้นผิวขรุขระ

  • รูเล็กๆ

  • การรีดเส้นไม่สม่ำเสมอ

  • เส้นใยเล็กๆ กระจัดกระจาย

อบฟิลาเมนต์ให้แห้งตามคำแนะนำของผู้จำหน่าย เมื่อมีหลักฐานบ่งชี้ว่ามีการปนเปื้อนจากความชื้น

หากฟิลาเมนต์อยู่ในสภาพดี ให้ทดสอบว่าอุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินไปโดยไม่จำเป็นหรือไม่ ลดอุณหภูมิทีละน้อยอย่างเป็นระบบ พร้อมตรวจสอบการยึดเกาะระหว่างชั้นและการรีดเส้น

หากต้องการเปรียบเทียบวัสดุใหม่ ลองดู คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD.

ปรับการดึงกลับหลังตรวจสอบการจัดวางแล้วเท่านั้น

หากการเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานยังทำให้เกิดเส้นใย:

  1. คืนค่าโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง

  2. คงอุณหภูมิและอัตราการไหลให้คงที่

  3. ปรับระยะดึงกลับทีละน้อย

  4. ทดสอบความเร็วแยกต่างหาก

  5. ตรวจสอบการรีดเส้นหลังการเคลื่อนที่แต่ละครั้ง

  6. หยุดหากเกิดช่องว่าง เสียงคลิก หรือเสียงบด

เอ็กซ์ทรูเดอร์แบบไดเร็กต์ไดรฟ์และโบว์เดนต้องใช้ค่าเริ่มต้นต่างกัน อย่านำค่าทั่วไปจากเครื่องพิมพ์รุ่นอื่นมาใช้

การเพิ่มระยะดึงกลับไม่ได้ดีกว่าเสมอไป โดยเฉพาะบนแผ่นพิมพ์ที่มีวัตถุจำนวนมากและการเคลื่อนที่หลายพันครั้ง

ตรวจสอบความเร็วในการเคลื่อนที่

การเคลื่อนที่ที่เร็วขึ้นช่วยลดเวลาที่วัสดุจะรั่วซึม แต่ต้องอยู่ภายในขีดจำกัดทางกลที่ปลอดภัยของเครื่องพิมพ์

ความเร็วในการเคลื่อนที่ที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิด:

  • ชั้นเหลื่อม

  • มอเตอร์ข้ามจังหวะ

  • การสั่นสะเทือน

  • ชิ้นงานหลวม

  • หัวพิมพ์ชน

  • ความแม่นยำในการจัดตำแหน่งลดลง

ใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง และเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่เฉพาะเมื่อทดสอบอย่างเป็นระบบ

ตรวจสอบอัตราการไหลและความสะอาดของหัวฉีด

อัตราการไหลที่สูงเกินไปจะเพิ่มแรงดันในหัวฉีด และอาจทำให้เกิดเส้นใยที่หนาขึ้นระหว่างชิ้นงาน

สังเกตหา:

  • มุมบวม

  • พื้นผิวด้านบนขรุขระ

  • ก้อนวัสดุบริเวณรอยต่อ

  • ผนังหนากว่าที่คาด

  • วัสดุสะสมที่หัวฉีด

ทำความสะอาดคราบที่ด้านนอกหัวฉีดตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ วัสดุที่ติดออกมาจากหัวฉีดอาจทำให้เกิดเส้นใยสุ่มที่ไม่ตรงกับภาพตัวอย่างการเคลื่อนที่

ซัพพอร์ตอาจทำให้การเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น

เมื่อวางชิ้นงานที่มีซัพพอร์ตหลายชิ้นบนแผ่นเดียว หอซัพพอร์ตแต่ละหออาจทำงานเสมือนเป็นวัตถุแยกอีกชิ้นหนึ่ง

ตรวจสอบการเคลื่อนที่ระหว่าง:

  • โมเดลและซัพพอร์ต

  • เกาะซัพพอร์ตแยกกัน

  • ชั้นเชื่อมต่อ

  • หอไพรม์หรือหอเช็ดหัวฉีด

  • วัสดุหลายชนิด

  • วัตถุที่ทำซ้ำพร้อมขอบฐานแยกชิ้น

การเปลี่ยนรูปแบบซัพพอร์ต การวางแนว หรือการจัดตำแหน่งโมเดล อาจช่วยลดจำนวนเกาะและการเคลื่อนที่ข้ามชิ้นงานได้

อย่าถอดซัพพอร์ตที่จำเป็นต่อโครงสร้างออกเพียงเพื่อให้เกิดเส้นใยน้อยลง

กลยุทธ์การผลิตชิ้นงานซ้ำ

สำหรับการผลิตเป็นชุด อย่าเริ่มจากการวางชิ้นงานเต็มแผ่นพิมพ์

ใช้ลำดับการตรวจสอบนี้:

  1. พิมพ์ชิ้นงานหนึ่งชิ้น

  2. พิมพ์ชิ้นงานสองชิ้น

  3. พิมพ์ชิ้นงานแถวเล็กๆ

  4. ทดสอบการจัดวางชิ้นงานบนแท่นพิมพ์ตามที่จะใช้จริง

  5. ตรวจสอบเส้นทางการเคลื่อนที่และจำนวนครั้งในการดึงเส้นกลับ

  6. พิจารณาพิมพ์ทีละชิ้นหากมีระยะห่างเพียงพอ

  7. เพิ่มเป็นชุดงานเต็มก็ต่อเมื่อชุดงานขนาดเล็กมีผลลัพธ์คงที่แล้ว

บันทึกการจัดวางไว้กับโปรไฟล์ การตั้งค่าวัสดุที่ใช้ได้ผลไม่ได้รับประกันว่าการจัดวางชิ้นงานบนแท่นพิมพ์ทุกรูปแบบจะให้ผลเหมือนกัน

รายการอ้างอิงอาการ

อาการ จุดแรกที่ควรตรวจสอบ
ชิ้นเดียวพิมพ์ได้สะอาด แต่พอสองชิ้นกลับมีเส้นใยย้อย การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานและการจัดวาง
เกิดเส้นใยย้อยเป็นเส้นตรงระหว่างชิ้นงาน ภาพตัวอย่างเส้นทางการเคลื่อนที่และการดึงเส้นกลับ
มีเส้นใยย้อยเฉพาะระหว่างชิ้นงานที่อยู่ใกล้กัน ระยะทางเคลื่อนที่ขั้นต่ำ
ชิ้นงานที่อยู่ห่างกันมากทำให้เกิดเส้นใยย้อยยาว ระยะห่าง เวลาเคลื่อนที่ และอุณหภูมิ
ชั้นหลังๆ มีเส้นใยย้อยมากขึ้น จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นกลับหรือการสะสมความร้อน
พิมพ์เต็มแท่นแล้วเส้นพลาสติกถูกบด ดึงเส้นกลับถี่เกินไป
เส้นใยย้อยพาดตามพื้นผิวด้านนอก การหลีกเลี่ยงแนวขอบและการวางแนว
เส้นใยย้อยส่วนใหญ่เกิดจากโครงสร้างรองรับ เกาะรองรับและการวางเส้นทางการเคลื่อนที่
พิมพ์ทีละชิ้นแล้วสะอาด การเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานทีละชั้นเป็นปัจจัยสำคัญ
เส้นใยย้อยแบบสุ่มไม่ตรงกับแนวการเคลื่อนที่ ความชื้นหรือหัวฉีดปนเปื้อน

คำถามที่พบบ่อย

ควรเลื่อนชิ้นงานให้ใกล้กันขึ้นไหม?

การเว้นระยะห่างพอประมาณอาจช่วยให้เคลื่อนที่สั้นลง แต่การวางชิ้นงานใกล้กันเกินไปอาจส่งผลต่อการระบายความร้อน ขอบยึดชิ้นงาน และระยะห่างเพื่อป้องกันการชน ให้เปรียบเทียบเส้นทางการพิมพ์ที่สไลซ์แล้ว

การพิมพ์ทีละชิ้นช่วยกำจัดเส้นใยย้อยได้ทั้งหมดไหม?

วิธีนี้ช่วยลดการเคลื่อนที่ข้ามระหว่างชิ้นงานได้เกือบทั้งหมด แต่ภายในชิ้นงานก็ยังอาจมีเส้นใยย้อยได้ นอกจากนี้ การพิมพ์ทีละชิ้นยังต้องตรวจสอบระยะห่างเพื่อป้องกันการชนให้แน่ใจด้วย

การพิมพ์ทีละชิ้นปลอดภัยกับเครื่องพิมพ์ทุกเครื่องไหม?

ไม่ ควรพิจารณาความปลอดภัยจากรูปทรงของเครื่องพิมพ์ ขนาดหัวพิมพ์ ความสูงของโครงแกน และการดัดแปลงต่างๆ

ทำไมมีเส้นใยย้อยหลังจากเพิ่มจำนวนชิ้นงาน?

เมื่อมีชิ้นงานมากขึ้น จำนวนการเคลื่อนที่ก็เพิ่มขึ้น และอาจเกินขีดจำกัดความถี่ในการดึงเส้นกลับ หัวฉีดยังใช้เวลาเคลื่อนที่ระหว่างส่วนต่างๆ นานขึ้นด้วย

ควรเพิ่มจำนวนครั้งสูงสุดในการดึงเส้นกลับไหม?

ช่วยได้ก็ต่อเมื่อตรวจสอบภาพตัวอย่างก่อนพิมพ์แล้ว การเพิ่มขีดจำกัดอาจทำให้เส้นพลาสติกสึกหรอและถูกบดได้ง่ายขึ้น การลดจำนวนชิ้นงานหรือเปลี่ยนการจัดวางอาจปลอดภัยกว่า

การเพิ่มระยะห่างระหว่างชิ้นงานช่วยได้ไหม?

การเพิ่มระยะห่างอาจช่วยลดผลกระทบจากความร้อน แต่ก็ทำให้การเคลื่อนที่ยาวขึ้นและเพิ่มเวลาที่เส้นพลาสติกมีโอกาสไหลเยิ้ม

ทำไมหอคอยทดสอบของฉันพิมพ์ได้สะอาด แต่พอพิมพ์เต็มแท่นกลับมีเส้นใยย้อย?

การทดสอบด้วยหอคอยสองต้นไม่ได้จำลองจำนวน ระยะทาง และทิศทางของการเคลื่อนที่บนแท่นพิมพ์ที่มีชิ้นงานวางหนาแน่น

สรุปประเด็นสำคัญ

เส้นใยย้อยระหว่างชิ้นงานมักเกิดจากปัญหาเส้นทางการพิมพ์และการจัดวาง พอๆ กับปัญหาวัสดุ

ยืนยันว่าชิ้นงานหนึ่งชิ้นพิมพ์ได้สะอาด ตรวจสอบการเคลื่อนที่ระหว่างชิ้นงานในโปรแกรมสไลซ์ ปรับระยะห่างและการวางแนวให้เหมาะสม และพิจารณาพิมพ์ทีละชิ้นก็ต่อเมื่อตรวจสอบระยะห่างเพื่อป้องกันการชนแล้ว จากนั้นจึงปรับการดึงเส้นกลับ อุณหภูมิ และความเร็วในการเคลื่อนที่ทีละขั้นอย่างควบคุม แทนการใช้ค่าเหล่านี้เพื่อแก้ปัญหาการจัดวางบนแท่นพิมพ์ที่ไม่มีประสิทธิภาพโดยไม่ตรวจสอบ

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม