วิธีแก้ปัญหาเส้นใยจากการพิมพ์ 3 มิติ: ขั้นตอนการทำงานอย่างปลอดภัยทีละขั้นตอน
XUCHUNวิธีแก้ปัญหาเส้นใยย้อยในการพิมพ์ 3 มิติ: ขั้นตอนการทำงานทีละขั้นอย่างปลอดภัย
ปัญหาเส้นใยย้อยจะแสดงเป็นเส้นเล็กๆ เส้นหนา หรือวัสดุคล้ายใยแมงมุมระหว่างส่วนต่างๆ ที่แยกจากกันของงานพิมพ์ 3 มิติ ปัญหานี้เกิดขึ้นเมื่อเส้นพลาสติกยังคงไหลออกจากหัวฉีดระหว่างการเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือเพิ่มการดึงเส้นกลับทันที วิธีนี้อาจช่วยลดเส้นใยที่มองเห็นได้ แต่ก็อาจทำให้เกิดช่องว่าง เส้นพลาสติกถูกบด หรือหัวฉีดอุดตัน หากปัญหาที่แท้จริงคือความชื้น อุณหภูมิ หรือโปรไฟล์ที่ไม่ถูกต้อง
วิธีแก้ปัญหาเส้นใยย้อยในการพิมพ์ 3 มิตินี้ทำตามลำดับที่ปลอดภัยกว่า: แก้ไขวัสดุและโปรไฟล์ก่อน จากนั้นจึงปรับอุณหภูมิ การดึงเส้นกลับ และการเคลื่อนที่ของหัวฉีด
ลำดับการแก้ไขอย่างรวดเร็ว
ทำตามลำดับนี้:
-
ยืนยันว่าโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ หัวฉีด และเส้นพลาสติกถูกต้อง
-
ตรวจสอบอาการที่บ่งชี้ว่าเส้นพลาสติกชื้น
-
ทำความสะอาดด้านนอกหัวฉีด
-
พิมพ์โมเดลพื้นฐานขนาดเล็ก
-
ค่อยๆ ลดอุณหภูมิหัวฉีด
-
ตรวจสอบว่ามีการสั่งดึงเส้นกลับจริง
-
ปรับระยะการดึงเส้นกลับ
-
ปรับความเร็วในการดึงเส้นกลับ
-
ตรวจสอบการตั้งค่าการเคลื่อนที่และการเช็ดหัวฉีด
-
ตรวจสอบการปรับเทียบอัตราการไหล
-
ตรวจสอบฮอตเอนด์และทางเดินเส้นพลาสติก
-
ตรวจสอบผลลัพธ์กับโมเดลจริง
เปลี่ยนทีละตัวแปร หากแก้ไขการตั้งค่าหลายอย่างพร้อมกัน คุณจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงใดช่วยแก้ปัญหา หรือทำให้เกิดความเสี่ยงใหม่
ก่อนเปลี่ยนการตั้งค่า
สร้างสำเนาโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ วัสดุ และกระบวนการปัจจุบัน แล้วบันทึกข้อมูลต่อไปนี้:
-
รุ่นเครื่องพิมพ์
-
ประเภทหัวรีด
-
เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด
-
วัสดุและแบรนด์ของเส้นพลาสติก
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
การตั้งค่าอัตราการไหล
-
ระยะการดึงเส้นกลับ
-
ความเร็วในการดึงเส้นกลับ
-
ความเร็วในการเคลื่อนที่
-
การตั้งค่าระบบระบายความร้อน
-
เวอร์ชันโปรแกรมสไลซ์
ใช้โมเดลทดสอบเส้นใยเล็กๆ หนึ่งแบบตลอดกระบวนการ และเก็บงานพิมพ์ที่ล้มเหลวเดิมไว้เป็นตัวอย่างอ้างอิง
ขั้นตอนที่ 1: กู้คืนโปรไฟล์ที่ถูกต้อง
ตรวจสอบว่าการตั้งค่าทางกายภาพตรงกับโปรเจกต์ที่สไลซ์แล้ว
ตรวจสอบ:
-
รุ่นเครื่องพิมพ์
-
เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีดที่ติดตั้ง
-
วัสดุเส้นพลาสติก
-
โปรไฟล์เส้นพลาสติก
-
ช่วงอุณหภูมิ
-
อัตราการไหลหรือตัวคูณการรีดเส้น
-
ความเร็วการไหลเชิงปริมาตรสูงสุด
-
ค่าการดึงเส้นกลับที่กำหนดเฉพาะสำหรับเส้นพลาสติก
หากโปรไฟล์ปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ทราบที่มาหลายอย่าง ให้เริ่มใหม่จากค่าที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ตั้งไว้ตามปกติ หรือโปรไฟล์วัสดุทั่วไปที่ใกล้เคียงที่สุด
อย่าคัดลอกการตั้งค่าการดึงเส้นกลับจากเครื่องพิมพ์เครื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง หัวรีดแบบไดเร็กต์ไดรฟ์ที่มีทางเดินสั้นกับระบบโบว์เดนที่มีท่อยาวอาจต้องใช้การตั้งค่าที่แตกต่างกันมาก
ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบและทำให้เส้นพลาสติกแห้ง
ความชื้นอาจกลายเป็นไอน้ำภายในฮอตเอนด์และรบกวนการรีดเส้นพลาสติก ซึ่งอาจทำให้มีวัสดุไหลเยิ้มมากขึ้นและเกิดเส้นใยเล็กๆ ที่ไม่สม่ำเสมอ
สังเกตอาการที่พบร่วมกัน:
-
มีเสียงปะทุหรือเสียงฉ่า
-
มีฟองอากาศในวัสดุที่รีดออกมา
-
พื้นผิวขรุขระหรือเป็นฟอง
-
เกิดก้อนและหลุมแบบสุ่ม
-
การรีดเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ
-
ความแข็งแรงของชั้นลดลง
การเกิดเส้นใยเป็นเส้นเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าม้วนเส้นใยชื้น หากพบอาการหลายอย่างพร้อมกัน ให้อบแห้งเส้นใยตามคำแนะนำของผู้ผลิตวัสดุ
หลังจากอบแห้งแล้ว ให้พิมพ์ไฟล์ที่สไลซ์เดิมอีกครั้งโดยไม่เปลี่ยนอุณหภูมิหรือการดึงกลับ หากผลลัพธ์ดีขึ้น แสดงว่าความชื้นมีส่วนทำให้เกิดปัญหา
สารดูดความชื้นและกล่องเก็บแบบแห้งช่วยรักษาสภาพเส้นใยได้ แต่การจัดเก็บแบบไม่ใช้ความร้อนอาจไม่ช่วยฟื้นฟูม้วนเส้นใยที่ปนเปื้อนอย่างหนัก หากต้องการเปรียบเทียบวัสดุใหม่ ลองดู คอลเลกชันเส้นใยของ INKCLOUD.
ขั้นตอนที่ 3: ทำความสะอาดหัวฉีด
วัสดุที่ติดอยู่ด้านนอกหัวฉีดอาจถูกลากไปทั่วโมเดลและดูเหมือนการเกิดเส้นใยเป็นเส้นทั่วไป
ตรวจสอบ:
-
มีพลาสติกเคลือบหัวฉีด
-
คราบสีเข้มหรือไหม้
-
มีวัสดุอยู่รอบบล็อกทำความร้อน
-
เส้นใยปรากฏในตำแหน่งที่ไม่แน่นอน
-
เส้นหนาแทนที่จะเป็นขนเส้นใยบางๆ สม่ำเสมอ
ทำตามคำแนะนำในการทำความสะอาดของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ ส่วนประกอบที่ร้อนอาจทำให้ผิวไหม้ได้ จึงห้ามสัมผัสฮอตเอนด์โดยตรง
หากพบวัสดุหลอมเหลวบริเวณเกลียวหัวฉีดหรือบล็อกทำความร้อน ให้หยุดพิมพ์และตรวจสอบว่าอาจมีการรั่วที่ฮอตเอนด์หรือไม่
ขั้นตอนที่ 4: พิมพ์ชิ้นงานพื้นฐาน
พิมพ์โมเดลทดสอบเส้นใยเป็นเส้นขนาดเล็กที่มีเสาสองต้นหรือหลายต้น โดยใช้โปรไฟล์ที่กู้คืนแล้ว
ถ่ายภาพและจดบันทึก:
-
จำนวนเส้นใย
-
ความหนาของเส้นใย
-
ตำแหน่งที่ปรากฏ
-
ก้อนวัสดุบนพื้นผิว
-
เกิดช่องว่างหลังการเคลื่อนที่เปล่า
-
คุณภาพของรอยต่อ
-
ความสม่ำเสมอในการอัดเส้นใย
ค่านี้เป็นค่าพื้นฐานสำหรับใช้อ้างอิงในการปรับเปลี่ยนครั้งต่อๆ ไป อย่าลบเส้นใยเหล่านี้ออกจนกว่าจะแก้ปัญหาเสร็จ
ขั้นตอนที่ 5: ลดอุณหภูมิหัวฉีด
โดยทั่วไป วัสดุที่หลอมเหลวร้อนกว่าจะไหลได้ง่ายกว่า และอาจรั่วออกจากหัวฉีดขณะเคลื่อนที่ การลดอุณหภูมิจึงมักเป็นการปรับค่าในโปรแกรมสไลซ์ขั้นแรกที่ควรทดลอง
ลดอุณหภูมิครั้งละ 5°C อย่างสม่ำเสมอ โดยคงการตั้งค่าการดึงกลับ อัตราการไหล ความเร็ว และการระบายความร้อนไว้เท่าเดิม
เปรียบเทียบ:
-
เส้นใยเป็นเส้น
-
การยึดเกาะระหว่างชั้น
-
ลักษณะพื้นผิว
-
รายละเอียดขนาดเล็ก
-
คุณภาพของส่วนยื่น
-
ความสม่ำเสมอในการอัดเส้นใย
หยุดลดอุณหภูมิหากพบว่า:
-
เส้นขาดหาย
-
การยึดเกาะระหว่างเลเยอร์ไม่ดี
-
พื้นผิวหยาบหรือด้านจากการอัดเส้นใยไม่เพียงพอ
-
ชุดอัดเส้นมีเสียงคลิก
-
ชิ้นงานเปราะบาง
การตั้งค่าอุณหภูมิต่ำที่สุดไม่ได้ดีที่สุดเสมอไป เลือกอุณหภูมิต่ำสุดที่ยังคงอัดเส้นใยได้อย่างสม่ำเสมอและยึดเกาะระหว่างเลเยอร์ได้ดี
ขั้นตอนที่ 6: ยืนยันว่ามีการสั่งดึงกลับ
อาจเปิดใช้การดึงกลับไว้ แต่ยังมีการเคลื่อนที่บางช่วงที่ไม่มีการดึงกลับ
ตรวจสอบภาพตัวอย่างหลังสไลซ์และการตั้งค่าต่างๆ เช่น:
-
ระยะเคลื่อนที่ขั้นต่ำก่อนดึงกลับ
-
ดึงกลับเมื่อเปลี่ยนเลเยอร์
-
ดึงกลับเฉพาะเมื่อเคลื่อนที่ข้ามเส้นขอบ
-
การหลีกเลี่ยงบริเวณที่พิมพ์แล้ว หรือการเคลื่อนที่ภายในโมเดล
-
จำนวนครั้งสูงสุดในการดึงกลับ
-
การตั้งค่าเฉพาะเส้นใย
-
เช็ดหัวฉีดขณะดึงกลับ
การเพิ่มระยะการดึงกลับไม่ช่วยแก้ปัญหาเมื่อไม่มีการดึงกลับระหว่างการเคลื่อนที่
ขั้นตอนที่ 7: ปรับระยะทางการดึงเส้นกลับ
ระยะทางการดึงเส้นกลับกำหนดว่าเส้นพลาสติกจะถูกดึงถอยหลังไปไกลแค่ไหนก่อนเริ่มเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์
เริ่มจากค่ามาตรฐานที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์กำหนด เพิ่มค่าทีละน้อย แล้วพิมพ์โมเดลทดสอบเดิมหลังปรับแต่ละครั้ง
สังเกตว่าดีขึ้นหรือไม่ในด้านต่อไปนี้:
-
เส้นใยย้อยบาง
-
เส้นใยย้อยเป็นกิ่งหนา
-
มีก้อนวัสดุตรงปลายเส้นทางเคลื่อนที่
-
มีวัสดุไหลเยิ้มระหว่างเสาทดสอบที่แยกจากกัน
ตรวจสอบสัญญาณเตือนเหล่านี้ด้วย:
-
เกิดช่องว่างหลังการเคลื่อนที่เปล่า
-
รอยต่อไม่แข็งแรง
-
การอัดเส้นเริ่มช้า
-
ชุดอัดเส้นมีเสียงคลิก
-
เส้นพลาสติกถูกบด
-
หัวฉีดอุดตันบ่อยขึ้น
เลือกระยะทางที่น้อยที่สุดซึ่งช่วยให้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยไม่ทำให้การเริ่มอัดเส้นใหม่มีปัญหา
อย่าใช้ตัวเลขเดียวกับเครื่องพิมพ์ทุกเครื่อง ระยะทางที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับการออกแบบชุดอัดเส้น ฮอตเอนด์ หัวฉีด วัสดุ และเส้นทางของเส้นพลาสติก
ขั้นตอนที่ 8: ปรับความเร็วในการดึงเส้นกลับ
ความเร็วในการดึงเส้นกลับกำหนดว่าดึงเส้นพลาสติกกลับและป้อนคืนเร็วเพียงใด
ความเร็วที่ต่ำเกินไปอาจลดแรงดันในหัวฉีดได้ไม่เร็วพอ ส่วนความเร็วที่สูงเกินไปอาจบดเส้นพลาสติก ทำให้มอเตอร์ข้ามขั้น หรือทำให้วัสดุชนิดยืดหยุ่นไม่เสถียร
หลังจากเลือกระยะทางที่เหมาะสมแล้ว:
-
คงอุณหภูมิและระยะทางไว้เท่าเดิม
-
ทดสอบความเร็วหลายระดับภายในช่วงที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์กำหนดว่าปลอดภัย
-
เปรียบเทียบการเกิดเส้นใยย้อยและคุณภาพของการเริ่มอัดเส้นใหม่
-
หยุดเพิ่มความเร็วหากพบการบดเส้นพลาสติกหรือการอัดเส้นขาดช่วง
โปรแกรมสไลเซอร์บางตัวให้ตั้งค่าความเร็วในการดึงเส้นกลับและป้อนเส้นใหม่แยกกันได้ อย่าคิดว่าทั้งสองค่าต้องเหมือนกันเสมอ
ขั้นตอนที่ 9: ตรวจสอบการตั้งค่าการเคลื่อนที่
การตั้งค่าการเคลื่อนที่มีผลต่อตำแหน่งและความเร็วที่หัวฉีดเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์
ตรวจสอบ:
-
ความเร็วในการเคลื่อนที่
-
หลีกเลี่ยงการเคลื่อนที่ตัดผ่านผนังด้านนอก
-
การเคลื่อนที่ภายในส่วนเติมหรือการหลบเส้นรอบนอก
-
การตั้งค่าปัดเส้น
-
การดึงเส้นกลับเมื่อเปลี่ยนชั้น
-
การพิมพ์ทีละชิ้น
-
เส้นทางเคลื่อนที่ระหว่างชิ้นงานหลายชิ้น
การเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์อาจลดเวลาที่วัสดุไหลเยิ้มได้ แต่ความเร็วที่สูงเกินไปอาจทำให้มอเตอร์ข้ามขั้น เกิดการสั่น หรือคลาดตำแหน่ง ควรใช้ความเร็วไม่เกินขีดจำกัดที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์กำหนด
ใช้ตัวอย่างก่อนพิมพ์ในโปรแกรมสไลเซอร์เพื่อตรวจสอบว่าการตั้งค่าช่วยให้เส้นทางสั้นลง หรือแค่เพิ่มทางอ้อมที่ยาวขึ้น
ขั้นตอนที่ 10: ปรับเทียบอัตราการไหล
อัตราการไหลที่สูงเกินไปอาจทำให้มีแรงดันและวัสดุค้างอยู่ในหัวฉีดมากขึ้นก่อนเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์
สัญญาณที่อาจพบ ได้แก่:
-
มุมบวม
-
พื้นผิวด้านบนขรุขระ
-
ผนังหนากว่าที่คาด
-
มีก้อนวัสดุรอบรอยต่อ
-
มีวัสดุสะสมบนหัวฉีด
-
เส้นใยย้อยหนา
ยืนยันว่าเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีดและโปรไฟล์เส้นพลาสติกถูกต้อง ก่อนปรับเทียบอัตราการไหลที่เหมาะสมในโปรแกรมสไลเซอร์
อย่าลดอัตราการไหลเพียงเพื่อซ่อนเส้นใยย้อย การลดอัตราการไหลมากเกินไปอาจทำให้เกิดช่องว่าง ผนังไม่แข็งแรง และชั้นยึดเกาะกันได้ไม่ดี
ขั้นตอนที่ 11: ตรวจสอบเส้นทางของเส้นพลาสติก
หากไฟล์เดียวกันให้ผลลัพธ์ไม่สม่ำเสมอ ให้ตรวจสอบระบบป้อนเส้นพลาสติก
ตรวจสอบ:
-
เส้นพลาสติกพันกัน
-
แรงต้านของม้วนเส้นพลาสติก
-
ท่อ PTFE โค้งงอมากเกินไป
-
เฟืองอัดรีดสึกหรอหรือสกปรก
-
ตั้งแรงกดของชุดป้อนเส้นใยไม่ถูกต้อง
-
เส้นใยยืดหยุ่นงอพับ
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วน
-
ติดตั้งชิ้นส่วนฮอตเอนด์ที่เพิ่งเปลี่ยนไม่ถูกต้อง
มีแนวโน้มว่าจะเป็นปัญหาทางกลไกหรือการป้อนเส้นใยมากกว่า หากพบเส้นใยร่วมกับเสียงคลิก การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ หรือช่องว่างที่เกิดขึ้นแบบสุ่ม
วิธีแก้ที่แนะนำตามอาการ
| อาการ | เริ่มต้นด้วย |
|---|---|
| มีเส้นใยเล็กๆ สม่ำเสมอ | อุณหภูมิและสภาพของเส้นใย |
| มีเส้นใยพร้อมเสียงปะทุ | อบแห้งเส้นใย |
| มีเส้นใยหนาและก้อนนูน | อุณหภูมิ อัตราการไหล และการทำความสะอาดหัวฉีด |
| เกิดช่องว่างหลังการเคลื่อนที่เปล่า | ลดการดึงกลับที่มากเกินไป |
| มีเส้นใยเมื่อเคลื่อนที่ระยะสั้น | กำหนดระยะการเคลื่อนที่ขั้นต่ำ |
| มีเส้นใยสกปรกแบบสุ่ม | ทำความสะอาดด้านนอกของหัวฉีด |
| มีเส้นใยภายในโมเดลที่ซับซ้อน | การกำหนดเส้นทางการเคลื่อนที่เปล่าและการเลี่ยงผ่านชิ้นงาน |
| ผลลัพธ์แตกต่างกันทุกครั้งที่พิมพ์ | ทางเดินเส้นใย ความชื้น หรือการอุดตันบางส่วน |
| มีเส้นใยเฉพาะสีเดียว | อุณหภูมิและอัตราการไหลที่เหมาะกับวัสดุ |
| ทดสอบทาวเวอร์แล้วไม่มีเส้นใย แต่โมเดลมีเส้นใย | ตรวจสอบเส้นทางการเคลื่อนที่เปล่าของโมเดลจริง |
วิธีแก้ปัญหาเฉพาะวัสดุ
PLA
เริ่มจากใช้โปรไฟล์ที่ถูกต้อง และทดสอบว่าอุณหภูมิหัวฉีดสูงเกินความจำเป็นหรือไม่ ตรวจสอบการระบายความร้อนและความสะอาดของหัวฉีดด้วย
PLA ยังดูดซับความชื้นได้เมื่อสัมผัสอากาศเป็นเวลานาน จึงไม่ควรมองข้ามการอบแห้งหากมีเสียงปะทุหรือการอัดรีดที่ขรุขระ
PETG
PETG เหนียวกว่าและมักทำให้เกิดเส้นใยเล็กๆ
ให้ความสำคัญกับ:
-
อบแห้งเมื่อพบอาการที่บ่งชี้ว่ามีความชื้น
-
ทำความสะอาดหัวฉีด
-
ทดสอบอุณหภูมิ
-
ตรวจสอบอัตราการไหล
-
ปรับระยะการดึงกลับในระดับปานกลาง
การพยายามกำจัดเส้นใย PETG เล็กๆ ทุกเส้นอาจทำให้ดึงกลับมากเกินไป หรือชั้นงานยึดเกาะกันไม่ดี
TPU
TPU อาจยืดและหดตัวภายในทางเดินเส้นใย การดึงกลับด้วยระยะหรือความเร็วสูงเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาในการป้อนเส้นใย
ปรับอย่างระมัดระวังและลดการเคลื่อนที่เปล่าที่ไม่จำเป็น ตรวจสอบว่าระบบป้อนเส้นใยที่เลือกใช้รองรับวัสดุนั้น
PA และไนลอน
ควรตรวจสอบการควบคุมความชื้นตั้งแต่เนิ่นๆ หากทำได้ ให้พิมพ์โดยป้อนเส้นใยจากกล่องอบแห้งที่เหมาะสมโดยตรง หลังจากอบแห้งวัสดุตามข้อมูลทางเทคนิคแล้ว
วิธีแก้ที่มักก่อให้เกิดปัญหาใหม่
เพิ่มระยะการดึงกลับอย่างมาก
วิธีนี้อาจทำให้เกิดการอัดรีดไม่เพียงพอ เฟืองบดเส้นใย หรือหัวฉีดอุดตันแทนปัญหาเส้นใย
ลดอุณหภูมิมากเกินไป
การมีเส้นใยน้อยลงไม่คุ้มกับชั้นงานที่อ่อนแอหรือการอัดรีดที่ไม่สมบูรณ์
ลดอัตราการไหลโดยไม่ปรับเทียบ
วิธีนี้อาจซ่อนก้อนนูน แต่ทำให้ชิ้นงานทั้งชิ้นอ่อนแอลง
เปลี่ยนการตั้งค่าทุกอย่างพร้อมกัน
ไม่สามารถทำซ้ำผลลัพธ์ได้ เพราะไม่ทราบว่าการเปลี่ยนแปลงใดได้ผลจริง
คัดลอกการตั้งค่าจากออนไลน์โดยไม่ตรวจสอบเครื่องพิมพ์
ค่าการดึงกลับขึ้นอยู่กับระบบอัดรีดและวัสดุเป็นอย่างมาก
ใช้การปรับแต่งหลังการพิมพ์เป็นวิธีแก้เพียงอย่างเดียว
การกำจัดเส้นใยช่วยให้ชิ้นงานดูดีขึ้น แต่ไม่ได้แก้ปัญหาการพิมพ์
การกำจัดเส้นใยยืดออกจากงานพิมพ์ที่เสร็จแล้ว
หลังปรับการตั้งค่าแล้ว สามารถกำจัดเส้นใยยืดเล็กน้อยบนชิ้นงานที่พิมพ์ได้ดีด้วย:
-
แหนบปลายละเอียด
-
ใช้เครื่องมือลบคมอย่างระมัดระวัง
-
ขัดเบาๆ
-
เป่าลมอุ่นผ่านอย่างควบคุม
ความร้อนอาจทำให้ผนังบางและรายละเอียดเล็กๆ เสียรูป ทดสอบบริเวณที่มองไม่เห็นก่อน และให้แหล่งความร้อนเคลื่อนที่อยู่เสมอ
หลีกเลี่ยงการใช้เปลวไฟ ควบคุมได้ยากและอาจทำให้ชิ้นงานเปลี่ยนสี ติดไฟ หรือเสียรูปถาวร
การตรวจสอบขั้นสุดท้าย
การทดสอบแบบเสาสองต้นที่ดูเรียบร้อยยังไม่เพียงพอ ให้ตรวจสอบโปรไฟล์สุดท้ายกับส่วนเล็กๆ ของชิ้นงานจริง
ตรวจสอบ:
-
เส้นทางการเคลื่อนที่จริง
-
รอยต่อ
-
เกาะขนาดเล็ก
-
ช่องเปิดภายใน
-
ส่วนรองรับ
-
การยึดเกาะระหว่างชั้น
-
การรีดเส้นพลาสติกหลังดึงกลับซ้ำหลายครั้ง
บันทึกโปรไฟล์ที่ได้ผล โดยตั้งชื่อให้มีข้อมูลเครื่องพิมพ์ หัวฉีด และเส้นพลาสติก
คำถามที่พบบ่อย
วิธีแก้ปัญหาเส้นใยยืดในการพิมพ์ 3 มิติที่เร็วที่สุดคืออะไร?
ยืนยันว่าเลือกโปรไฟล์ถูกต้อง ตรวจสอบว่าเส้นพลาสติกชื้นหรือไม่ ทำความสะอาดหัวฉีด และลองลดอุณหภูมิลงเล็กน้อย โดยทั่วไปขั้นตอนเหล่านี้มีความเสี่ยงน้อยกว่าการตั้งค่าการดึงกลับสุดโต่งทันที
ควรทำให้เส้นพลาสติกแห้งก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าการดึงกลับหรือไม่?
ทำให้เส้นพลาสติกแห้งก่อน หากพบเส้นใยยืดพร้อมกับเสียงปะทุ ฟองอากาศ ผิวขรุขระ หรือการรีดเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ มิฉะนั้น ให้เริ่มจากค่าพื้นฐานที่ควบคุมได้ แล้วทดสอบทีละตัวแปร
การดึงกลับมากขึ้นช่วยลดเส้นใยยืดได้เสมอหรือไม่?
ไม่ได้ การดึงกลับมากเกินไปอาจทำให้การรีดเส้นพลาสติกขาดช่วง เส้นพลาสติกถูกบด และหัวฉีดอุดตัน
การเคลื่อนที่เร็วขึ้นช่วยกำจัดเส้นใยยืดได้หรือไม่?
วิธีนี้อาจลดเวลาที่เส้นพลาสติกจะไหลเยิ้มออกมาได้ แต่ความเร็วต้องอยู่ในขีดจำกัดทางกลของเครื่องพิมพ์
ทำไมงานพิมพ์ของฉันยังมีเส้นใยยืดหลังปรับเทียบแล้ว?
ตรวจสอบเส้นทางการเคลื่อนที่ของชิ้นงานจริง สภาพของเส้นพลาสติก ผิวด้านนอกของหัวฉีด อัตราการไหล และระบบป้อนเส้น แบบจำลองปรับเทียบอย่างง่ายอาจไม่ครอบคลุมรูปทรงที่ซับซ้อน
การกำจัดเส้นใยยืดให้หมดเป็นไปได้เสมอหรือไม่?
ใช้ไม่ได้กับวัสดุและรูปทรงทุกชนิด เส้นใยยืดเล็กน้อยที่แกะออกได้อาจดีกว่าการใช้การตั้งค่าที่ทำให้งานพิมพ์อ่อนแอหรือการรีดเส้นพลาสติกไม่น่าเชื่อถือ
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนยอมรับโปรไฟล์ ให้ยืนยันว่า:
-
เส้นพลาสติกที่ใช้ตรงกับโปรไฟล์ที่เลือก
-
แก้ไขอาการที่เกิดจากความชื้นแล้ว
-
หัวฉีดสะอาด
-
ทดสอบอุณหภูมิแล้ว
-
การดึงกลับทำงานเมื่อมีการเคลื่อนที่ที่เกี่ยวข้อง
-
ปรับระยะและความเร็วแยกจากกันแล้ว
-
ปรับเทียบอัตราการไหลแล้ว
-
ตรวจสอบเส้นทางการเคลื่อนที่แล้ว
-
ไม่มีช่องว่างหลังเริ่มพิมพ์ใหม่หรือการบดเส้นพลาสติกเกิดขึ้น
-
โปรไฟล์นี้ใช้ได้กับชิ้นงานจริง
การแก้ปัญหาเส้นใยยืดที่เชื่อถือได้ไม่ใช่การตั้งค่าที่ทำให้เส้นใยที่มองเห็นได้น้อยที่สุดโดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ แต่คือการผสมผสานการตั้งค่าที่ช่วยลดเส้นใยส่วนเกิน โดยยังคงรักษาการรีดเส้นพลาสติกให้สม่ำเสมอ ชั้นงานให้แข็งแรง และการพิมพ์ที่เชื่อถือได้