ทดสอบเส้นใยจากการพิมพ์ 3D: วิธีปรับการดึงเส้นกลับอย่างเป็นระบบ
XUCHUNการทดสอบเส้นใยย้อยในการพิมพ์ 3 มิติ: วิธีปรับการดึงเส้นกลับอย่างเป็นระบบ
การทดสอบเส้นใยย้อยสำหรับงานพิมพ์ 3 มิติเป็นโมเดลปรับเทียบขนาดเล็กที่ออกแบบมาเพื่อให้เห็นเส้นพลาสติกส่วนเกินที่ไหลออกระหว่างการเคลื่อนที่ โดยทั่วไปจะใช้หอทรงแคบสองหอขึ้นไปที่มีพื้นที่ว่างคั่นกลาง บังคับให้หัวฉีดเคลื่อนที่ไปมาระหว่างหอซ้ำๆ
ทดสอบได้ง่าย แต่ก็ใช้ผิดวิธีได้ง่ายเช่นกัน หากเปลี่ยนอุณหภูมิ การดึงเส้นกลับ อัตราการไหล และความเร็วในการเคลื่อนที่พร้อมกัน ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นก็ไม่ได้บอกว่าการปรับค่าใดได้ผล หรือทำให้เกิดปัญหาใหม่อะไรขึ้นมา
คู่มือนี้อธิบายวิธีเปลี่ยนหอทดสอบเส้นใยย้อยให้เป็นการทดลองที่ควบคุมได้ แทนการลองปรับการตั้งค่าแบบสุ่ม
การทดสอบเส้นใยย้อยใช้วัดอะไร?
เมื่อหัวฉีดเคลื่อนที่ระหว่างส่วนต่างๆ ที่แยกจากกันโดยไม่ได้รีดเส้นออกมาโดยตั้งใจ เส้นพลาสติกที่หลอมเหลวอาจยังคงไหลออกจากหัวฉีด วัสดุจะยืดเป็นเส้นบางๆ และติดกับส่วนอื่นของงานพิมพ์
การทดสอบเส้นใยย้อยช่วยเผยปัญหาที่เกี่ยวข้องกับ:
-
สภาพของเส้นพลาสติก
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
ระยะการดึงเส้นใยกลับ
-
ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ
-
การเคลื่อนที่ระหว่างจุดพิมพ์
-
แรงดันในการรีดเส้น
-
หัวฉีดปนเปื้อน
-
โปรไฟล์วัสดุไม่ถูกต้อง
อย่างไรก็ตาม การทดสอบเส้นใยย้อยไม่สามารถระบุสาเหตุได้โดยอัตโนมัติ แต่จะให้โมเดลที่ทำซ้ำได้สำหรับเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงที่ควบคุมไว้
เลือกโมเดลทดสอบให้เหมาะสม
โมเดลทดสอบที่เหมาะสมควรมีคุณสมบัติดังนี้:
-
มีหอแนวตั้งแยกจากกันตั้งแต่สองหอขึ้นไป
-
มีการเคลื่อนที่ข้ามพื้นที่ว่างซ้ำๆ
-
ใช้เวลาพิมพ์ไม่นาน
-
ฐานมั่นคง ไม่โยกคลอน
-
มีความสูงเพียงพอที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลงตลอดหลายชั้น
-
ไม่มีส่วนยื่นซับซ้อนที่ทำให้เกิดข้อบกพร่องอื่นซึ่งไม่เกี่ยวข้อง
หอทดสอบที่บางเกินไปอาจร้อนเกินหรือสั่น ส่วนช่องว่างที่กว้างมากอาจทำให้เห็นพฤติกรรมที่แทบไม่เกิดขึ้นในโมเดลจริง ใช้โมเดลเดิมตลอดลำดับการปรับเทียบ
อย่าปรับขนาดโมเดลระหว่างการทดสอบ การปรับขนาดจะเปลี่ยนระยะการเคลื่อนที่ เวลาพิมพ์ต่อชั้น และพฤติกรรมการระบายความร้อน ทำให้เปรียบเทียบผลลัพธ์ได้ยากขึ้น
เตรียมค่าเริ่มต้นที่เชื่อถือได้
ก่อนปรับการตั้งค่าใดๆ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการทดสอบเริ่มต้นภายใต้เงื่อนไขที่ควบคุมได้
บันทึก:
-
รุ่นเครื่องพิมพ์
-
ประเภทเครื่องอัดเส้น
-
เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด
-
วัสดุและแบรนด์ของเส้นพลาสติก
-
สีเส้นพลาสติก
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
อุณหภูมิแท่นพิมพ์
-
ความสูงของชั้น
-
ความเร็วในการพิมพ์
-
ความเร็วในการเคลื่อนที่
-
ระยะการดึงเส้นใยกลับ
-
ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ
-
การตั้งค่าระบบระบายความร้อน
-
ชื่อโปรแกรมสไลเซอร์และโปรไฟล์
ใช้หัวฉีดที่สะอาดและตรวจสอบว่าการรีดเส้นสม่ำเสมอ เริ่มจากโปรไฟล์วัสดุมาตรฐานของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์หรือโปรแกรมสไลเซอร์ แทนการใช้โปรไฟล์เก่าที่มีการปรับแต่งโดยไม่ทราบรายละเอียด
หากเส้นพลาสติกแสดงอาการชื้น เช่น มีเสียงปะทุ เกิดฟอง ผิวขรุขระ หรือรีดเส้นไม่สม่ำเสมอ ให้ทำให้แห้งตามคำแนะนำของผู้ผลิตเส้นพลาสติกก่อนเริ่มทดสอบ
การมีเส้นใยย้อยเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าม้วนเส้นพลาสติกชื้น แต่การทดสอบด้วยเส้นพลาสติกที่เห็นได้ชัดว่าชื้นจะทำให้การเปรียบเทียบทั้งหมดหลังจากนั้นไม่น่าเชื่อถือ
ขั้นตอนที่ 1: พิมพ์ชิ้นงานพื้นฐานโดยไม่ปรับแต่ง
สร้างไฟล์สไลซ์ของโมเดลทดสอบด้วยโปรไฟล์ปกติ แล้วพิมพ์โดยไม่เปลี่ยนแปลงอะไร
ผลลัพธ์พื้นฐานนี้ตอบคำถามสำคัญว่า ปัญหาเดิมรุนแรงแค่ไหน
ถ่ายภาพโมเดลโดยมีฉากหลังที่ตัดกัน และจดบันทึก:
-
จำนวนเส้นใยที่มองเห็น
-
ความหนาของเส้นใย
-
ระดับความสูงที่เริ่มเกิดปัญหา
-
ก้อนพลาสติกบนพื้นผิวหอทดสอบ
-
ช่องว่างหลังการเคลื่อนที่
-
คุณภาพของรอยต่อ
-
ความขรุขระของพื้นผิว
ใช้โมเดลพื้นฐานเดิม อย่าลบเส้นใยย้อยออก เพราะต้องใช้เปรียบเทียบผลลัพธ์แบบวางเทียบกัน
ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบสภาพเส้นพลาสติก
หากสงสัยว่ามีความชื้น ให้อบม้วนเส้นพลาสติกตามวิธีที่ผู้จำหน่ายวัสดุแนะนำ แล้วพิมพ์ไฟล์พื้นฐานเดิมซ้ำทุกประการ
อย่าสร้างไฟล์สไลซ์ใหม่ด้วยการตั้งค่าที่แตกต่างกัน
เปรียบเทียบผลลัพธ์ทั้งสอง:
-
หากหลังอบแห้งมีเส้นใยเล็กๆ ลดลง แสดงว่าความชื้นอาจเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
-
ความสม่ำเสมอของพื้นผิวที่ดีขึ้นช่วยสนับสนุนข้อสรุปดังกล่าว
-
หากไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน แสดงว่าอุณหภูมิ ระยะรีแทรก หรือพฤติกรรมขณะเคลื่อนที่อาจมีผลมากกว่า
หากต้องการม้วนใหม่สำหรับการเปรียบเทียบแบบควบคุม ลองเลือกดู คอลเลกชันเส้นพลาสติก INKCLOUD.
ขั้นตอนที่ 3: ทดสอบอุณหภูมิ
โดยปกติควรประเมินอุณหภูมิก่อนปรับระยะรีแทรกครั้งใหญ่ อุณหภูมิที่สูงขึ้นจะลดความหนืดของพลาสติกหลอม และอาจทำให้วัสดุไหลย้อยระหว่างการเคลื่อนที่ได้ง่ายขึ้น
สร้างการทดสอบอุณหภูมิให้ครอบคลุมช่วงที่ผู้ผลิตเส้นพลาสติกแนะนำ โดยใช้ช่วงห่างที่สม่ำเสมอ การเพิ่มครั้งละ 5°C เป็นจุดเริ่มต้นที่ใช้งานได้จริงและสอดคล้องกับแนวทางการแก้ปัญหาที่ผ่านการยอมรับ
คงการตั้งค่าเหล่านี้ไว้เหมือนเดิม:
-
ระยะการดึงเส้นใยกลับ
-
ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ
-
อัตราการไหล
-
ความเร็วในการเคลื่อนที่
-
การระบายความร้อน
-
ความสูงของชั้น
เลือกอุณหภูมิต่ำที่สุดที่ให้ผลลัพธ์ดังนี้:
-
มีเส้นใยย้อยในระดับที่ยอมรับได้
-
การอัดเส้นสม่ำเสมอ
-
ชั้นงานยึดติดกันดี
-
รายละเอียดคมชัด
-
ไม่มีอาการอัดเส้นไม่พออย่างเห็นได้ชัด
ส่วนที่มีเส้นใยน้อยที่สุดไม่ได้หมายความว่าจะดีที่สุดโดยอัตโนมัติ หากชั้นงานแยกออกจากกันได้ง่าย หรือผนังมีช่องว่าง แสดงว่าอุณหภูมิต่ำเกินไปสำหรับเงื่อนไขการพิมพ์ที่เลือก
ขั้นตอนที่ 4: ทดสอบระยะรีแทรก
เมื่อเลือกอุณหภูมิที่เหมาะสมได้แล้ว ให้กลับไปใช้โมเดลทดสอบเดิมและปรับเฉพาะระยะรีแทรก
เริ่มจากค่าเริ่มต้นของโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ ทดสอบโดยเพิ่มค่าทีละน้อยหลายระดับจากค่านั้น แทนที่จะปรับไปใช้ค่าสุดโต่งทันที
ช่วงที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับระบบอัดรีดเป็นอย่างมาก:
-
เครื่องอัดรีดแบบไดเรกต์ไดรฟ์ที่มีเส้นทางสั้นมักต้องใช้ระยะรีแทรกน้อยกว่า
-
เส้นทางโบว์เดนที่ยาวกว่าอาจต้องใช้มากขึ้น
-
เส้นฟิลาเมนต์ชนิดยืดหยุ่นมักตอบสนองต่างจากเส้นฟิลาเมนต์ชนิดแข็ง
-
ค่าการดึงกลับที่สูงอาจทำให้เกิดการอุดตัน การบดเส้นฟิลาเมนต์ หรือการจ่ายวัสดุที่ล่าช้า
การดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับมากเกินไปอาจทำให้ผลทดสอบมีเส้นใยน้อยลง แต่ก่อให้เกิดปัญหาต่อไปนี้:
-
ช่องว่างที่จุดเริ่มต้นของหอทดสอบ
-
รอยต่อไม่แข็งแรง
-
วัสดุขาดหายหลังการเคลื่อนที่
-
เสียงคลิกจากเครื่องอัดเส้นฟิลาเมนต์
-
เส้นฟิลาเมนต์เสียหาย
-
การจ่ายวัสดุไม่สม่ำเสมอ
เลือกระยะทางในการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับที่น้อยที่สุดซึ่งช่วยให้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดโดยไม่ทำให้คุณภาพการเริ่มจ่ายวัสดุใหม่เสียไป
ขั้นตอนที่ 5: ทดสอบความเร็วในการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับ
ระยะทางในการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับกำหนดว่าเส้นฟิลาเมนต์จะเคลื่อนที่ไกลเพียงใด ส่วนความเร็วในการดึงกลับกำหนดว่าเส้นจะเคลื่อนที่เร็วเพียงใด
หลังจากเลือกระยะทางที่เหมาะสมแล้ว ให้ทดสอบความเร็วหลายระดับภายในช่วงที่ปลอดภัยสำหรับเครื่องอัดเส้นฟิลาเมนต์ของเครื่องพิมพ์
ความเร็วที่ต่ำเกินไปอาจลดแรงดันในหัวฉีดได้ไม่เร็วพอ ส่วนความเร็วที่สูงเกินไปอาจ:
-
บดเส้นฟิลาเมนต์
-
ทำให้เครื่องอัดเส้นฟิลาเมนต์ข้ามขั้น
-
ทำให้วัสดุยืด
-
ทำให้การป้อนวัสดุเพื่อเริ่มพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ
-
เพิ่มการสึกหรอระหว่างการพิมพ์ที่มีการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับบ่อย
ความเร็วในการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับและการป้อนวัสดุเพื่อเริ่มพิมพ์อาจเป็นการตั้งค่าแยกกันในโปรแกรมสไลซ์บางตัว อย่าสันนิษฐานว่าทั้งสองค่าต้องเท่ากันเสมอ
ขั้นตอนที่ 6: ตรวจสอบการตั้งค่าการเคลื่อนที่
ความเร็วในการเคลื่อนที่มีผลต่อเวลาที่หัวฉีดใช้ข้ามพื้นที่ว่าง การเคลื่อนที่ที่เร็วขึ้นอาจลดเวลาที่วัสดุมีโอกาสรั่วออกมา แต่การตั้งค่าต้องอยู่ภายในขีดจำกัดเชิงกลของเครื่องพิมพ์
ตรวจสอบด้วยว่าโปรแกรมสไลซ์สามารถทำสิ่งต่อไปนี้ได้หรือไม่:
-
หลีกเลี่ยงการเคลื่อนที่ข้ามผนังด้านนอก
-
ให้การเคลื่อนที่อยู่ภายในโมเดล
-
เช็ดหัวฉีดระหว่างการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับ
-
ดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับเมื่อเปลี่ยนชั้น
-
ดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับเฉพาะเมื่อระยะทางเคลื่อนที่มากกว่าค่าต่ำสุด
ตรวจสอบภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ แทนการสันนิษฐานว่าการเคลื่อนที่ทุกครั้งจะมีการดึงเส้นฟิลาเมนต์กลับ เงื่อนไขอื่นของโปรแกรมสไลซ์อาจทำให้ไม่มีการดึงกลับ
การกำหนดเส้นทางเคลื่อนที่อาจช่วยให้โมเดลจริงดีขึ้น แม้จะสร้างความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในการทดสอบแบบหอสองต้นอย่างง่าย
วิธีให้คะแนนผลลัพธ์
จัดวางโมเดลทดสอบทั้งหมดภายใต้แสงแบบเดียวกัน แล้วเปรียบเทียบจากมุมมองเดียวกัน
ระบบให้คะแนนที่มีประโยชน์จะประเมินมากกว่าจำนวนเส้นใย
| หมวดหมู่ | สิ่งที่ควรตรวจสอบ |
|---|---|
| เส้นใยละเอียด | จำนวนและความหนาแน่นของเส้นใยบาง |
| กิ่งเส้นใยหนา | เส้นใยหนาหรือสะพานวัสดุ |
| คุณภาพการเริ่มจ่ายวัสดุใหม่ | ช่องว่างหลังหัวฉีดไปถึงหอถัดไป |
| ก้อนวัสดุบนพื้นผิว | วัสดุส่วนเกินที่จุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของการเคลื่อนที่ |
| ผนังหอทดสอบ | ความขรุขระ เส้นที่ขาดหาย หรือความร้อนสูงเกินไป |
| การยึดเกาะระหว่างชั้น | หอทดสอบยังคงแข็งแรงเชิงกลหรือไม่ |
| ความสม่ำเสมอ | ผลลัพธ์เปลี่ยนไปแบบสุ่มตามความสูงหรือไม่ |
ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือโมเดลที่มีความสมดุลโดยรวมดีที่สุด ไม่จำเป็นต้องไม่มีเส้นใยให้เห็นเลย
การอ่านรูปแบบการทดสอบทั่วไป
มีเส้นใยบางๆ สม่ำเสมอจำนวนมาก
บริเวณที่ควรตรวจสอบ ได้แก่ ความชื้นในเส้นใย อุณหภูมิที่สูงเกินไป หรือการลดแรงดันที่ไม่เพียงพอ
มีเส้นใยหนาเชื่อมระหว่างเสา
อาจบ่งชี้ว่ามีวัสดุไหลซึมมาก อุณหภูมิสูงเกินไป อัตราการไหลไม่ถูกต้อง หรือดึงเส้นใยกลับไม่เพียงพอ
ส่วนล่างสะอาด แต่ส่วนบนมีเส้นใยย้อย
ตรวจสอบว่าไฟล์ทดสอบตั้งใจเปลี่ยนค่าตามความสูงหรือไม่ หากไม่ได้ตั้งไว้ ให้ตรวจสอบการระบายความร้อน ความมั่นคงของเสา และการสะสมความร้อน
ไม่มีเส้นใยย้อย แต่มีช่องว่างหลังเคลื่อนที่
อาจดึงเส้นใยกลับมากเกินไป หรือป้อนไส้พลาสติกหลังดึงกลับไม่เพียงพอ การทดสอบที่ดูสะอาดแต่มีเนื้อพลาสติกขาดหายไป ไม่ถือว่าได้ผลดี
มีเส้นใยติดอยู่บนพื้นผิวเสาที่สกปรก
ตรวจสอบด้านนอกของหัวฉีด วัสดุที่ติดอยู่กับหัวฉีดอาจถูกลากไปบนโมเดลและทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นการไหลซึมตามปกติ
ผลลัพธ์แตกต่างกันโดยไม่มีรูปแบบ ทั้งที่ใช้ไฟล์เดิม
ก่อนปรับเทียบต่อ ให้ตรวจสอบสภาพของเส้นใย การป้อนเส้นใยที่ไม่สม่ำเสมอ หัวฉีดอุดตันบางส่วน อุณหภูมิไม่คงที่ หรือแรงต้านทางกล
การทดสอบ PLA, PETG และ TPU
PLA
PLA มักเกิดเส้นใยบางๆ เมื่อใช้อุณหภูมิสูงเกินความจำเป็น ตรวจสอบอุณหภูมิ การระบายความร้อน และความสะอาดของหัวฉีดก่อนปรับการดึงเส้นใยกลับอย่างสุดขั้ว
PETG
PETG มีแนวโน้มที่จะเกาะติดและเกิดเส้นใยย้อยบางๆ ได้ง่ายตามธรรมชาติ ควรตรวจสอบการทำให้แห้ง อุณหภูมิ และอัตราการไหลอย่างละเอียด การพยายามกำจัดเส้นใยเล็กๆ ทุกเส้นอาจทำให้การอัดรีดไม่เพียงพอหรือชั้นยึดเกาะกันได้ไม่ดี
TPU
TPU สามารถยืดและหดตัวได้ในทางเดินเส้นใย ความเร็วหรือระยะในการดึงเส้นใยกลับที่สูงอาจทำให้การป้อนเส้นใยไม่เสถียร ปรับค่าอย่างระมัดระวัง และปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์สำหรับเส้นใยชนิดยืดหยุ่น
เทมเพลตบันทึกการทดสอบ
จดบันทึกอย่างง่ายสำหรับงานพิมพ์ทุกชิ้น
| ทดสอบ | อุณหภูมิ | ระยะการดึงเส้นใยกลับ | ความเร็วในการดึงเส้นใยกลับ | ความเร็วในการเคลื่อนที่ | ผลลัพธ์ |
|---|---|---|---|---|---|
| ค่าอ้างอิง | ค่าเริ่มต้นของโปรไฟล์ | ค่าเริ่มต้นของโปรไฟล์ | ค่าเริ่มต้นของโปรไฟล์ | ค่าเริ่มต้นของโปรไฟล์ | บันทึกตำหนิ |
| อุณหภูมิ 1 | เปลี่ยนแล้ว | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เปรียบเทียบ |
| อุณหภูมิ 2 | เปลี่ยนแล้ว | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เปรียบเทียบ |
| การดึงเส้นใยกลับ 1 | เลือกแล้ว | เปลี่ยนแล้ว | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เปรียบเทียบ |
| การดึงเส้นใยกลับ 2 | เลือกแล้ว | เปลี่ยนแล้ว | เหมือนเดิม | เหมือนเดิม | เปรียบเทียบ |
| ทดสอบความเร็ว | เลือกแล้ว | เลือกแล้ว | เปลี่ยนแล้ว | เหมือนเดิม | เปรียบเทียบ |
เพิ่มรูปถ่ายและชื่อโปรไฟล์ บันทึกที่บันทึกไว้มีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อทดสอบเส้นใยสีต่างๆ ขนาดหัวฉีดต่างกัน หรือเส้นใยคนละล็อต
ทำไมเสาทดสอบจึงผ่าน แต่โมเดลจริงยังมีเส้นใยย้อย
การทดสอบแบบเสาสองต้นออกแบบมาให้เรียบง่าย โมเดลจริงอาจมี:
-
ระยะเคลื่อนที่ที่ไกลขึ้น
-
พื้นที่เล็กๆ แยกจากกันจำนวนมากขึ้น
-
รอยต่อที่ซับซ้อน
-
เวลาในการพิมพ์แต่ละเลเยอร์ต่างกัน
-
การเคลื่อนที่ภายใน
-
ซัพพอร์ต
-
วัตถุหลายชิ้น
-
การระบายความร้อนที่แปรผัน
-
การดึงเส้นใยกลับบ่อยครั้ง
หลังจากได้ผลการปรับเทียบที่ดีแล้ว ให้ตรวจสอบผลกับส่วนเล็กๆ ของโมเดลจริง หากกลับมามีเส้นใยย้อย ให้ตรวจสอบเส้นทางเคลื่อนที่จากไฟล์สไลซ์ก่อนเปลี่ยนโปรไฟล์วัสดุอีกครั้ง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการทดสอบ
เปลี่ยนหลายตัวแปรพร้อมกัน
งานพิมพ์ที่สะอาดขึ้นไม่สามารถบอกได้ว่าการปรับค่าใดได้ผล หากเปลี่ยนอุณหภูมิ ระยะ และความเร็วพร้อมกัน
เปรียบเทียบโมเดลที่ต่างกัน
ระยะห่างและรูปทรงของแต่ละทาวเวอร์ที่แตกต่างกันทำให้พฤติกรรมการเคลื่อนที่ต่างกัน
มองข้ามความชื้นของเส้นพลาสติก
โปรไฟล์การดึงกลับที่สมบูรณ์แบบไม่สามารถทำให้วัสดุที่มีสภาพไม่ดีคาดเดาผลได้อย่างเต็มที่
เลือกโดยดูแค่ว่าไม่มีเส้นใยเลย
ผลลัพธ์ที่ดูสะอาดที่สุดอาจมีช่องว่างเมื่อเริ่มพิมพ์ใหม่ ชั้นพิมพ์ที่อ่อนแอ หรือเส้นพลาสติกเสียหาย
คัดลอกการตั้งค่าจากเครื่องพิมพ์เครื่องอื่น
ระบบขับตรงและระบบโบว์เดน อาจต้องใช้การดึงกลับที่แตกต่างกันมาก
ลืมบันทึกโปรไฟล์ที่ได้ผลดีที่สุด
ตั้งชื่อโปรไฟล์สุดท้ายโดยระบุข้อมูลเส้นพลาสติก หัวฉีด และเครื่องพิมพ์ เพื่อไม่ให้เผลอนำไปใช้ซ้ำกับการตั้งค่าที่แตกต่างกัน
คำถามที่พบบ่อย
ควรทดสอบอุณหภูมิหรือการดึงกลับก่อน?
หลังจากยืนยันว่าสภาพเส้นพลาสติกและหัวฉีดดีแล้ว ให้ทดสอบอุณหภูมิก่อน ผลการทดสอบการดึงกลับจะอ่านได้ง่ายขึ้นเมื่อพฤติกรรมการหลอมคงที่แล้ว
ต้องพิมพ์ทดสอบกี่ครั้ง?
ไม่มีตัวเลขที่ใช้ได้กับทุกกรณี การทดสอบค่าพื้นฐาน การทดสอบชุดอุณหภูมิ และการทดสอบการดึงกลับแบบเจาะจง มักให้ข้อมูลมากกว่าการพิมพ์โมเดลหลายชิ้นด้วยชุดค่าที่สุ่มมา
เป็นไปได้ไหมที่จะไม่มีเส้นใยเลย?
ไม่จำเป็นเสมอไป วัสดุและรูปทรงบางชนิดอาจทำให้เกิดเส้นใยเล็กน้อยตามธรรมชาติ เป้าหมายในทางปฏิบัติคือการพิมพ์ที่สะอาดและเชื่อถือได้ โดยไม่ทำให้เกิดปัญหาการอัดรีดเส้นพลาสติก
ปรับระยะและความเร็วในการดึงกลับพร้อมกันได้ไหม?
การทำเช่นนั้นทำให้แปลผลได้ยากขึ้น ปรับระยะก่อน จากนั้นทดสอบความเร็วโดยคงระยะที่เลือกไว้เท่าเดิม
ทำไม PETG ยังมีเส้นใยเล็กๆ หลังปรับเทียบแล้ว?
ตรวจสอบความชื้น ความสะอาดของหัวฉีด อุณหภูมิ อัตราการไหล และเส้นทางการเคลื่อนที่ เส้นใยเล็กน้อยที่เอาออกได้อาจดีกว่าการตั้งค่าที่ทำให้ชั้นยึดเกาะกันลดลงหรือทำให้เส้นพลาสติกถูกอัดรีดไม่พอ
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนยอมรับผลลัพธ์ ให้ตรวจสอบว่า:
-
ใช้โมเดลทดสอบเดียวกันตลอด
-
สภาพเส้นพลาสติกคงที่
-
หัวฉีดสะอาด
-
เปลี่ยนตัวแปรทีละรายการเท่านั้น
-
ทดสอบอุณหภูมิก่อนปรับค่าการดึงกลับแบบสุดขั้ว
-
ประเมินช่องว่างเมื่อเริ่มพิมพ์ใหม่และตำหนิบนพื้นผิวแล้ว
-
บันทึกโปรไฟล์ที่ได้ผลดีที่สุดแล้ว
-
ผลลัพธ์ได้รับการตรวจสอบกับโมเดลจริงแล้ว
การทดสอบการเกิดเส้นใยต้องควบคุมตัวแปรอย่างรัดกุมจึงจะได้ผล คงรุ่น วัสดุ และการตั้งค่าอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องให้เหมือนเดิม บันทึกการเปลี่ยนแปลงแต่ละครั้ง และเลือกผลลัพธ์ที่สร้างสมดุลระหว่างการเคลื่อนที่โดยไม่พิมพ์ที่เรียบร้อยกับการอัดรีดเส้นพลาสติกที่สม่ำเสมอ