งานพิมพ์ 3D ยังโก่งงอแม้ใช้ Brim: มาดูกันว่าทำไม Brim ถึงใช้ไม่ได้ผล

ขอบฐานช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัสของเลเยอร์แรกได้ แต่ไม่สามารถแก้สาเหตุของการโก่งงอได้ทุกกรณี เรียนรู้วิธีวินิจฉัยว่าปัญหาเกิดจากขอบฐาน จุดเชื่อมต่อกับชิ้นงาน หรือสภาพแวดล้อมด้านอุณหภูมิ

By XUCHUN

งานพิมพ์ 3D ยังโก่งงอแม้ใช้ Brim: มาดูกันว่าทำไม Brim ถึงใช้ไม่ได้ผล

XUCHUN

งานพิมพ์ 3D บิดงอแม้มีขอบยึด: ค้นหาสาเหตุที่ขอบยึดใช้ไม่ได้

ขอบยึดเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้ป้องกันมุมบิดงอได้บ่อยที่สุด โดยจะขยายชั้นแรกออกไปรอบๆ ชิ้นงาน เพิ่มพื้นที่ที่ยึดติดกับแผ่นพิมพ์ และช่วยต้านแรงหดตัวขณะที่ชิ้นงานเย็นลง

อย่างไรก็ตาม ขอบยึดไม่ได้รับประกันว่าจะป้องกันปัญหาได้

หากคุณพบปัญหางานพิมพ์ 3D บิดงอแม้จะมีขอบยึดการทำขอบยึดให้กว้างขึ้นโดยไม่ตรวจสอบสาเหตุของปัญหา อาจทำให้สิ้นเปลืองวัสดุและได้ผลลัพธ์แบบเดิม

ให้ตรวจสอบก่อนว่า:

  • ขอบยึดและชิ้นงานยกตัวขึ้นพร้อมกัน

  • ชิ้นงานหลุดออกมา แต่ขอบยึดยังคงแบน

  • เส้นขอบยึดชุดแรกยึดเกาะได้ไม่ดีตั้งแต่แรก

  • ขอบยึดยังคงแบน แต่ชิ้นงานบิดงอเหนือขอบยึด

  • มีเพียงมุมเดียวที่มีแรงเค้นสูงจนขอบยึดเอาไม่อยู่

แต่ละรูปแบบชี้ไปยังวิธีแก้ไขที่แตกต่างกัน

คำตอบสั้นๆ

หากงานพิมพ์ 3D บิดงอแม้จะมีขอบยึด:

  1. ตรวจดูว่าขอบยึดยังติดอยู่กับแผ่นพิมพ์หรือไม่

  2. ตรวจสอบว่าขอบยึดสัมผัสกับชิ้นงานจริงหรือไม่

  3. ตรวจดูด้านล่างของเส้นขอบยึด

  4. ตรวจสอบการปรับเทียบชั้นแรกและความสะอาดของแผ่นพิมพ์

  5. ตรวจสอบระยะห่างของขอบยึดที่ตั้งค่าไว้

  6. ตรวจสอบการไหลเวียนของอากาศ การระบายความร้อน และอุณหภูมิฐานพิมพ์

  7. เพิ่มแถบยึดเฉพาะมุม หากมีปัญหาเพียงบริเวณเดียว

  8. หากวัสดุยังหดตัวมากเกินไป ให้ลองใช้แผงกันลม แพ แก้แบบชิ้นงาน หรือเปลี่ยนวัสดุ

ขอบยึดที่กว้างขึ้นจะช่วยได้ก็ต่อเมื่อขอบยึดเดิมพิมพ์ได้ถูกต้องและเชื่อมต่อกัน

สิ่งที่ขอบยึดทำได้และทำไม่ได้

ขอบยึดช่วยได้ดังนี้:

  • เพิ่มพื้นที่ผิวของชั้นแรก

  • กระจายแรงยกออกไปทั่วบริเวณที่กว้างขึ้น

  • ช่วยพยุงมุมแหลม

  • เพิ่มความมั่นคงให้ฐานที่แคบ

  • เสริมความแข็งแรงให้ส่วนเล็กๆ ที่แยกออกจากกัน

  • ช่วยให้สังเกตการยึดเกาะในช่วงเริ่มต้นได้ง่ายขึ้น

ขอบยึดไม่สามารถแก้ไขสิ่งต่อไปนี้ได้โดยอัตโนมัติ:

  • แผ่นพิมพ์มีสิ่งปนเปื้อน

  • ระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับฐานพิมพ์ไม่ถูกต้อง

  • พื้นผิวพิมพ์ไม่เหมาะสม

  • มีลมเย็นพัดแรง

  • วัสดุหดตัวมากเกินไป

  • โปรไฟล์อุณหภูมิไม่เหมาะสม

  • แรงเค้นที่เกิดจากชิ้นงานสูงมาก

  • มีช่องว่างที่ทำให้ขอบยึดไม่เชื่อมต่อกับชิ้นงาน

ขอบยึดเป็นส่วนหนึ่งของระบบการยึดเกาะ ไม่ใช่สิ่งทดแทนระบบดังกล่าว

รูปแบบความล้มเหลว 1: ขอบยึดและชิ้นงานหลุดล่อนพร้อมกัน

หากขอบยึดหลุดจากแผ่นพิมพ์พร้อมกับชิ้นงาน แสดงว่าปัญหาเกิดขึ้นที่รอยต่อระหว่างพื้นผิวพิมพ์กับชิ้นงาน

ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:

  • เส้นขอบยึดแยกจากกันและมีลักษณะกลม

  • บริเวณที่ขอบยึดไม่เคยสัมผัสแผ่นพิมพ์

  • คราบน้ำมันหรือรอยนิ้วมือ

  • ความกว้างของเส้นไม่สม่ำเสมอทั่วฐานพิมพ์

  • ขอบยึดหลุดล่อนจากตำแหน่งเดียวบนแผ่นพิมพ์

  • ตั้งค่าอุณหภูมิชั้นแรกไม่ถูกต้อง

  • มีลมเย็นพัดมาถึงด้านนั้น

วิธีแก้

  1. ทำความสะอาดพื้นผิวตามคำแนะนำของผู้ผลิต

  2. ตรวจสอบการปรับระดับฐานพิมพ์หรือการปรับเทียบเมชอีกครั้ง

  3. ตรวจสอบระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับฐานพิมพ์

  4. ยืนยันว่าเลือกแผ่นพิมพ์ที่ถูกต้องแล้ว

  5. ใช้โปรไฟล์วัสดุที่แนะนำ

  6. พิมพ์ชั้นแรกซ้ำก่อนขยายความกว้างของขอบ

หากขอบทั้งหมดสัมผัสได้ไม่ดี การเพิ่มเส้นที่ยึดเกาะไม่แน่นจะไม่ช่วยแก้ปัญหา

รูปแบบความล้มเหลว 2: ขอบยังแบน แต่ชิ้นงานแยกออกจากขอบ

หากขอบยังติดอยู่ แต่ชิ้นงานหลุดจากขอบด้านใน ให้ตรวจสอบจุดเชื่อมต่อระหว่างชิ้นงานกับขอบ

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • ระยะห่างระหว่างขอบมากเกินไป

  • ขอบไม่สัมผัสชิ้นงาน

  • การชดเชยฐานบานเปลี่ยนลักษณะการเชื่อมต่อ

  • ฐานของชิ้นงานมีขอบลบมุมหรือโค้ง

  • ชั้นแรกมีเกาะเล็กๆ ที่ไม่เชื่อมต่อกัน

  • มุมทำให้เกิดแรงมากเกินกว่าที่จุดเชื่อมต่อของขอบจะถ่ายโอนได้

  • ตัวแบ่งส่วนสร้างช่องว่างที่ไม่คาดคิด

ตรวจสอบภาพตัวอย่างการแบ่งส่วน

ซูมดูชั้นแรกและยืนยันว่า:

  • เส้นขอบไปถึงเส้นรอบรูปของชิ้นงาน

  • ไม่มีช่องว่างอากาศที่ไม่ตั้งใจ

  • ชิ้นงานเริ่มต้นที่ระดับความสูงตามที่คาดไว้

  • ฐานแบนจริง

  • มุมไม่ได้ถูกลดให้เหลือเพียงจุดสัมผัสเล็กๆ

  • การตั้งค่าซัพพอร์ตหรือตัวปรับแต่งไม่ได้เปลี่ยนขอบ

การตั้งค่าระยะห่างช่วยให้ลอกขอบออกได้ง่ายขึ้น แต่การเพิ่มระยะห่างโดยทั่วไปจะลดความสามารถในการยึดชิ้นงานให้อยู่กับที่

วิธีแก้

  • ลดระยะห่างอย่างระมัดระวัง

  • ตรวจสอบว่าขอบเชื่อมต่อกับเส้นรอบรูปที่ต้องการ

  • เพิ่มแถบที่มุมตรงตำแหน่งที่มีปัญหา

  • แก้ไขขอบลบมุมที่ไม่ตั้งใจหรือรูปทรงที่ลอยอยู่

  • ทดสอบการลอกออกก่อนใช้การตั้งค่านี้กับโมเดลสำหรับการผลิตขนาดใหญ่

ขอบที่ไม่มีช่องว่างอาจยึดเกาะได้แน่นกว่า แต่ต้องทำความสะอาดเพิ่มเติม การเลือกจุดสมดุลที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับข้อกำหนดด้านคุณภาพพื้นผิวและรูปทรงของชิ้นงาน

รูปแบบความล้มเหลว 3: ขอบพิมพ์ได้ไม่ดีตั้งแต่เริ่มต้น

บางครั้งมีขอบแสดงอยู่ในตัวแบ่งส่วน แต่กลับพิมพ์ออกมาเป็นชั้นที่ยึดเกาะได้ไม่น่าเชื่อถือ

สัญญาณเตือน ได้แก่:

  • หัวฉีดลากเส้นขอบ

  • มีช่องว่างระหว่างเส้นที่อยู่ติดกัน

  • วัสดุสะสมบนหัวฉีด

  • เส้นบางเกินไป

  • เกิดสันขรุขระระหว่างแนวพิมพ์

  • ขอบขาดหายไปบางส่วนรอบชิ้นงาน

  • ขอบงอก่อนที่ชิ้นงานจะเริ่มพิมพ์

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • หัวฉีดอยู่สูงหรือต่ำเกินไป

  • การไหลของวัสดุไม่สม่ำเสมอ

  • หัวฉีดอุดตันบางส่วน

  • ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรกไม่ถูกต้อง

  • แผ่นพิมพ์สกปรก

  • พื้นผิวฐานพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ

  • ความกว้างเส้นหรืออัตราการไหลของชั้นแรกไม่ถูกต้อง

วิธีแก้

พิมพ์โมเดลปรับเทียบชั้นแรกโดยไม่ต้องพิมพ์ชิ้นงานจริงทั้งชิ้น ขอบที่พิมพ์ได้ดีควรเป็นแผ่นต่อเนื่องที่ถูกกดอัดอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่เส้นแยกหลวมๆ

ใช้ขั้นตอนการปรับเทียบของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ แทนการคัดลอกค่าออฟเซ็ตจากเครื่องพิมพ์เครื่องอื่น

รูปแบบความล้มเหลว 4: ขอบยังคงแบน แต่ชิ้นงานบิดเบี้ยวเหนือขอบ

ขอบแบบแบนไม่ได้รับประกันว่าทุกชั้นเหนือขอบจะคงรูปทรงไว้ได้

ขอบด้านล่างอาจยังติดอยู่ ขณะที่:

  • ชั้นที่สองหรือสามหดตัว

  • ผนังหนาดึงเข้าด้านใน

  • โมเดลโค้งงอทันทีเหนือฐาน

  • ชั้นงานแยกออกจากกันในส่วนที่อยู่สูงขึ้นไป

  • แผงขนาดใหญ่โก่งระหว่างขอบที่ถูกยึดไว้

สิ่งนี้บ่งชี้ว่าปัญหาไม่ได้เกิดจากการยึดเกาะกับแผ่นสร้างชิ้นงานเพียงอย่างเดียว

ตรวจสอบ:

  • อุณหภูมิโดยรอบ

  • การทำงานของพัดลมระบายความร้อนชิ้นงาน

  • อุณหภูมิหัวฉีดและการยึดเกาะระหว่างชั้น

  • ความหนาของผนัง

  • การกระจายตัวของวัสดุเติมด้านใน

  • บริเวณเนื้อทึบขนาดใหญ่

  • การหดตัวของวัสดุ

  • การจัดวางแนวของโมเดล

ขอบฐานที่ใหญ่ขึ้นอาจช่วยให้ส่วนล่างสุดยังติดอยู่ ขณะที่การบิดงอภายในยังดำเนินต่อไปด้านบน

รูปแบบปัญหาที่ 5: มุมหนึ่งทำให้ขอบฐานเอาไม่อยู่

หากขอบฐานใช้งานได้ทุกจุดยกเว้นมุมเดียว ให้ใช้บริเวณนั้นเป็นเบาะแสในการวินิจฉัย

ตรวจสอบว่า:

  • หันเข้าหาหน้าต่าง ประตู หรือช่องระบายอากาศ

  • อยู่เหนือบริเวณแผ่นพิมพ์ที่เสียหาย

  • อยู่ใกล้ขอบแท่นพิมพ์ที่สุด

  • เชื่อมผนังตรงยาวสองด้านเข้าด้วยกัน

  • มีปุ่มนูนหรือครีบเสริมที่หนา

  • มีรูปทรงที่คมกว่ามุมอื่น

  • ได้รับความเย็นต่างจากจุดอื่น

หมุนโมเดลแล้วทดสอบซ้ำ

หากปัญหายังคงเกิดที่ตำแหน่งเดิมบนแท่นพิมพ์ ให้ตรวจสอบเครื่องพิมพ์และพื้นผิว หากเกิดกับมุมเดิมของโมเดล ให้แก้ไขการออกแบบหรือการยึดเกาะเฉพาะจุด

ตรวจสอบความกว้างของขอบฐานหลังจากยืนยันพื้นฐานแล้ว

เมื่อขอบฐานเชื่อมต่อและยึดติดดีแล้ว การเพิ่มความกว้างอาจช่วยเพิ่มแรงต้านได้

ขอบฐานที่กว้างขึ้นอาจช่วยได้เมื่อ:

  • มุมหลายมุมเกือบยกตัว

  • โมเดลมีฐานแคบ

  • ชิ้นงานสูง

  • ฐานมีขอบตรงยาว

  • วัสดุหดตัวมากกว่า

  • ขอบฐานเริ่มต้นดูเล็กเกินไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับโมเดล

อย่างไรก็ตาม ความกว้างของขอบฐานให้ผลลดลงเมื่อเพิ่มมากขึ้น ขอบฐานที่กว้างมากจะเพิ่ม:

  • การใช้วัสดุ

  • เวลาพิมพ์

  • งานแกะออก

  • การเก็บผิวงาน

  • เพิ่มโอกาสที่ชั้นแรกที่ไม่ดีจะเกิดปัญหา

เพิ่มความกว้างทีละขั้นอย่างมีการควบคุม แทนที่จะเลือกค่าสูงสุดทันที

อย่ามองข้ามประเภทขอบฐาน

สไลเซอร์บางโปรแกรมอนุญาตให้:

  • ขอบฐานด้านนอกเท่านั้น

  • ขอบฐานด้านในเท่านั้น

  • ขอบฐานด้านนอกและด้านใน

  • ขอบฐานบนวัตถุที่เลือก

  • ขอบฐานรอบโครงสร้างรองรับ

โดยทั่วไป ขอบฐานด้านนอกเหมาะกับการยกตัวของมุมด้านนอกมากที่สุด ส่วนขอบฐานด้านในอาจช่วยยึดรูหรือฐานรูปวงแหวนได้ แต่อาจแกะออกยาก

ตรวจสอบภาพตัวอย่างเพื่อยืนยันว่าประเภทขอบฐานที่เลือกช่วยเสริมบริเวณที่เกิดปัญหาจริง

ตรวจสอบความเร็วการพิมพ์ขอบฐาน

ขอบฐานเป็นส่วนหนึ่งของชั้นแรก การพิมพ์ด้วยความเร็วที่ไม่เหมาะสมอาจลดการยึดเกาะก่อนเริ่มพิมพ์โมเดลหลัก

หากเส้นขอบฐานถูกดึงหลุด:

  • เริ่มจากความเร็วชั้นแรกของโปรไฟล์วัสดุ

  • ยืนยันว่าการรีดเส้นคงที่

  • ตรวจสอบว่าการเคลื่อนที่แบบเดินทางเร็วไม่เกี่ยวเส้นที่หย่อนอยู่

  • หลีกเลี่ยงการปรับความเร็วหลายอย่างที่ไม่เกี่ยวข้องกันพร้อมกัน

พิมพ์ช้าลงไม่ได้แปลว่าจะดีกว่าเสมอไป เป้าหมายคือการป้อนวัสดุอย่างต่อเนื่องและคงที่ โดยเหมาะกับเครื่องพิมพ์และวัสดุที่ใช้

ตรวจสอบอุณหภูมิแผ่นพิมพ์

หากอุณหภูมิฐานพิมพ์ต่ำเกินไปสำหรับวัสดุนั้น ขอบอาจเริ่มหดตัวหรือหลุดก่อนที่จะช่วยยึดโมเดลไว้ได้

หากร้อนเกินไป:

  • ขอบอาจยังนิ่มอยู่

  • ฐานอาจเสียรูป

  • อาการฐานบานอาจเพิ่มขึ้น

  • ความแม่นยำด้านขนาดอาจลดลง

ใช้ช่วงอุณหภูมิที่แนะนำสำหรับเส้นพลาสติกและพื้นผิวพิมพ์นั้นโดยเฉพาะ ขอบไม่ได้ทำให้อุณหภูมิฐานพิมพ์ที่ไม่ถูกต้องกลายเป็นเรื่องที่ไม่เป็นอันตราย

ควบคุมกระแสลมและการระบายความร้อน

ขอบช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัส แต่ไม่ได้ป้องกันไม่ให้โมเดลส่วนบนเย็นตัวไม่สม่ำเสมอ

ปัญหาที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่:

  • เครื่องปรับอากาศ

  • หน้าต่างที่เปิดอยู่

  • พัดลมในห้อง

  • เครื่องดูดอากาศที่เป่าพาดผ่านชิ้นงานพิมพ์

  • เปิดประตูตู้ครอบระหว่างพิมพ์

  • ความเร็วพัดลมระบายความร้อนชิ้นงานสูงเกินไป

  • ห้องที่เย็น

โดยทั่วไปวัสดุอย่าง ABS, ASA และ PC ต้องการสภาพแวดล้อมที่คงที่กว่า PLA ชิลด์กันลมหรือตู้ครอบที่เข้ากันได้อาจได้ผลดีกว่าการขยายขอบให้กว้างขึ้นซ้ำๆ

ยังคงต้องมีการระบายอากาศที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงการสร้างสภาพแวดล้อมที่ไม่มีการระบายอากาศจนไม่ปลอดภัย

เพิ่มแถบเสริมมุมแทนการขยายทุกด้าน

หากมีปัญหาแค่หนึ่งหรือสองมุม แถบเสริมมุมเฉพาะจุด ซึ่งมักเรียกว่า mouse ears จะช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัสตรงตำแหน่งที่ต้องการได้

ข้อดีมีดังนี้:

  • ใช้วัสดุน้อยกว่าการทำขอบให้กว้างมาก

  • เก็บงานน้อยลง

  • ช่วยยึดเฉพาะจุดได้แน่นขึ้น

  • เจาะจงเสริมมุมแหลมได้ง่ายขึ้น

แถบควรมีคุณสมบัติดังนี้:

  • เชื่อมต่อกับมุมที่มีปัญหา

  • วางราบบนพื้นผิวพิมพ์

  • บางพอที่จะลอกออกได้

  • มีพื้นที่เพียงพอสำหรับรับแรง

แถบที่หลุดหรือพิมพ์ได้ไม่ดีมีข้อจำกัดเช่นเดียวกับขอบที่พิมพ์ไม่สำเร็จ

ควรพิจารณาใช้แพเมื่อใด

แพสร้างโครงสร้างที่หนาขึ้นใต้โมเดลทั้งชิ้น ซึ่งอาจช่วยได้เมื่อ:

  • พื้นด้านล่างของโมเดลไม่เรียบสนิท

  • วัสดุนั้นพิมพ์ได้ยากเป็นพิเศษ

  • พื้นผิวพิมพ์และรูปทรงของชิ้นงานยังคงเป็นปัญหา

  • ขอบอาจรองรับได้ไม่เพียงพอ

ข้อแลกเปลี่ยนมีดังนี้:

  • ใช้เวลาพิมพ์นานขึ้น

  • ใช้วัสดุมากขึ้น

  • พื้นผิวด้านล่างหยาบขึ้น

  • ต้องเก็บงานเพิ่มเติม

  • ขนาดอาจเปลี่ยนแปลง

ไม่ควรใช้แพเพื่อตบตาว่าแผ่นพิมพ์สกปรก ปรับระดับไม่ถูกต้อง หรือเลเยอร์แรกมีปัญหา

ควรใช้ชิลด์กันลมเมื่อใด

ชิลด์กันลมคือผนังที่พิมพ์ล้อมรอบโมเดลเพื่อลดลมที่ไม่พึงประสงค์

อาจช่วยได้กับ:

  • ABS

  • ASA

  • วัสดุที่มีส่วนผสมของ PC

  • ชิ้นงานขนาดใหญ่บนเครื่องพิมพ์แบบเปิด

  • โมเดลที่วางใกล้บริเวณซึ่งมีลมภายในห้องพัดผ่านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ชิลด์กันลมช่วยจัดการสภาพแวดล้อมด้านความร้อน ส่วนขอบช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัส ในบางกรณีควรใช้ทั้งสองอย่าง เพราะแก้ปัญหาคนละด้าน

ตรวจสอบการออกแบบโมเดล

หากขอบฐานทำงานได้ถูกต้อง แต่ชิ้นงานยังเกิดแรงเค้นมากเกินไป ให้ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:

  • มุมเหลี่ยมคม

  • ผนังตรงยาว

  • ส่วนเปลี่ยนผ่านจากหนาเป็นบาง

  • พื้นชิ้นงานทึบขนาดใหญ่

  • ครีบเสริมแรงที่ไม่สมมาตร

  • เติมเนื้อแน่นบริเวณใกล้ฐาน

  • ส่วนประกอบภายในที่ดึงมุมหนึ่งเข้าด้านใน

การเปลี่ยนแปลงที่อาจทำได้ ได้แก่:

  • ลบมุมฐานให้โค้งมน

  • เพิ่มช่วงเปลี่ยนผ่านของผนังอย่างค่อยเป็นค่อยไป

  • แบ่งชิ้นงานขนาดใหญ่

  • ปรับทิศทางของโมเดลใหม่

  • ปรับสมดุลครีบเสริมแรงภายใน

  • ลดปริมาตรเนื้อทึบส่วนเกิน

  • เพิ่มจุดยึดมุมที่ถอดออกได้

ต้องตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทุกอย่างให้สอดคล้องกับน้ำหนักที่ชิ้นงานต้องรับและการใช้งานตามวัตถุประสงค์

ข้อควรพิจารณาเกี่ยวกับวัสดุ

PLA

หาก PLA ทำให้ขอบฐานที่เชื่อมต่ออย่างถูกต้องยังไม่อยู่ติด ให้ตรวจสอบความสะอาดของแท่นพิมพ์ การปรับเทียบชั้นแรก ลมโกรก และรูปทรงแบนขนาดใหญ่ก่อนเพิ่มการยึดเกาะ

PETG

PETG อาจยึดติดกับพื้นผิวบางชนิดได้แน่น ใช้แท่นพิมพ์หรือวิธีช่วยให้ปลดชิ้นงานตามที่แนะนำ เพื่อป้องกันไม่ให้พื้นผิวแท่นพิมพ์เสียหาย

ABS และ ASA

ขอบฐานเพียงอย่างเดียวอาจไม่สามารถชดเชยความแตกต่างของอุณหภูมิในชิ้นงานขนาดใหญ่ได้ การควบคุมสภาพแวดล้อมและเลือกวิธีระบายความร้อนที่เหมาะสมมักเป็นสิ่งสำคัญ

PC

เส้นพลาสติกที่ทำจาก PC อาจเกิดแรงเค้นจากการหดตัวสูง ตรวจสอบว่าเครื่องพิมพ์ พื้นผิวพิมพ์ และห้องพิมพ์เหมาะกับวัสดุสูตรนั้นโดยเฉพาะ

TPU

TPU มักมีโอกาสเกิดการโก่งงอของมุมที่แข็งน้อยกว่า แต่วางชั้นแรกไม่สำเร็จหรือแท่นพิมพ์ปนเปื้อนก็ยังทำให้ขอบฐานและโมเดลหลุดออกได้

วัสดุที่ทำจาก PA และไนลอน

ข้อกำหนดของวัสดุแต่ละสูตรแตกต่างกันอย่างมาก โปรดปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้จำหน่ายแต่ละรายอย่างเคร่งครัดในเรื่องการทำให้แห้ง การเตรียมพื้นผิว อุณหภูมิ และสภาพแวดล้อมภายในตู้ครอบ

เปรียบเทียบตัวเลือกวัสดุได้ใน คอลเลกชันเส้นพลาสติกสำหรับเครื่องพิมพ์ 3D ของ INKCLOUD.

ตารางวิเคราะห์ปัญหาขอบฐาน

สิ่งที่สังเกตเห็น ปัญหาที่อาจเกิดขึ้น สิ่งที่ควรทำเป็นอันดับแรก
ขอบฐานและชิ้นงานยกขึ้นพร้อมกัน พื้นผิวสัมผัสบนแท่นพิมพ์ยึดเกาะไม่สำเร็จ ทำความสะอาดและปรับเทียบใหม่
ขอบฐานแบนราบ แต่โมเดลหลุดออก ช่องว่างที่จุดเชื่อมต่อหรือแรงเค้นในโมเดล ตรวจสอบระยะห่างของขอบฐานและภาพตัวอย่างหลังแบ่งชั้น
เส้นขอบฐานยังแยกออกจากกัน ปรับเทียบชั้นแรก ตรวจสอบระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับแท่นพิมพ์
ขอบฐานม้วนงอก่อนเริ่มพิมพ์โมเดล ปัญหาเกี่ยวกับอัตราการไหล พื้นผิว หรืออุณหภูมิ หยุดและแก้ไขชั้นแรก
ยกขึ้นเพียงมุมเดียว การไหลเวียนของอากาศเฉพาะจุด พื้นที่บนแท่นพิมพ์ หรือรูปทรง หมุนโมเดล
ฐานยังติดอยู่ แต่ผนังโค้งงอ การบิดเบี้ยวจากความร้อนหรือโครงสร้าง ตรวจสอบการระบายความร้อนและการออกแบบ
ขอบฐานที่กว้างมากก็ยังไม่ช่วย สาเหตุหลักไม่ใช่ความกว้างของขอบฐาน ตรวจสอบสภาพแวดล้อมและวัสดุ
ถอดขอบฐานออกยาก การยึดเกาะอาจแน่นเกินไป ปรับระยะห่างอย่างระมัดระวัง

ลำดับการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ

ทำตามลำดับนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงที่ไม่จำเป็น:

  1. เก็บขอบที่พิมพ์ล้มเหลวไว้และถ่ายภาพด้านล่าง

  2. ตรวจสอบว่าขอบยังเชื่อมติดกับโมเดลหรือไม่

  3. ตรวจสอบชั้นแรกในภาพตัวอย่างของโปรแกรมสไลซ์

  4. ทำความสะอาดและปรับเทียบแผ่นพิมพ์ใหม่

  5. พิมพ์ทดสอบขอบชิ้นเล็ก

  6. ปรับระยะห่างให้ถูกต้องหากจำเป็น

  7. พิมพ์ซ้ำโดยใช้ความกว้างขอบเท่าเดิม

  8. เพิ่มความกว้างเมื่อจุดสัมผัสยึดติดได้ดีแล้วเท่านั้น

  9. เพิ่มแถบยึดเฉพาะจุดสำหรับมุมที่มีปัญหา

  10. หากขอบยังล้มเหลว ให้แก้ไขการไหลเวียนอากาศ การระบายความร้อน หรือความเค้นของโมเดล

เปลี่ยนทีละปัจจัยและบันทึกผลลัพธ์

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมงานพิมพ์ของฉันยังโก่งงอแม้ใช้ขอบกว้าง?

ขอบอาจยึดติดไม่ดี ไม่เชื่อมต่อกับโมเดล หรือไม่สามารถต้านความเค้นจากความร้อนที่รุนแรงได้ ความกว้างเป็นเพียงปัจจัยหนึ่งเท่านั้น

ควรเว้นช่องว่างระหว่างขอบกับโมเดลหรือไม่?

โปรแกรมสไลซ์บางโปรแกรมอนุญาตให้เว้นระยะห่างเพื่อให้แกะชิ้นงานได้ง่ายขึ้น โดยทั่วไป หากเว้นระยะห่างมากขึ้น ขอบก็จะยึดโมเดลไว้ได้น้อยลง

ทำไมโมเดลจึงยกขึ้น แต่ขอบยังแบนอยู่?

จุดเชื่อมต่อระหว่างขอบกับโมเดลอาจไม่แข็งแรงพอ หรือโมเดลอาจบิดงอเหนือชั้นแรก

ทำไมขอบจึงยกขึ้นพร้อมกับโมเดล?

จุดสัมผัสกับพื้นผิวแท่นพิมพ์ล้มเหลว ตรวจสอบการทำความสะอาด การปรับเทียบ ความเข้ากันได้ของแผ่นพิมพ์ อุณหภูมิฐานพิมพ์ และการไหลเวียนอากาศ

ควรใช้ขอบที่กว้างที่สุดเท่าที่ทำได้หรือไม่?

ไม่เสมอไป เริ่มจากพิมพ์ขอบให้ถูกต้องและเชื่อมติดกันก่อน จากนั้นค่อยเพิ่มความกว้างทีละขั้นอย่างควบคุมได้

หูเมาส์ดีกว่าขอบหรือไม่?

วิธีนี้อาจมีประสิทธิภาพมากกว่าเมื่อมีปัญหาเฉพาะบางมุม ขอบแบบเต็มจะช่วยรองรับอย่างต่อเนื่องรอบขอบเขตที่กว้างกว่า

แพช่วยป้องกันการโก่งงอได้แน่นอนหรือไม่?

ไม่ได้ แพอาจช่วยเพิ่มการรองรับและกระจายความร้อน แต่ความเค้นจากความร้อนที่รุนแรงหรือพื้นผิวแท่นพิมพ์ที่ไม่เหมาะสมก็ยังทำให้ชิ้นงานล้มเหลวได้

ใช้กาวทำให้ขอบแข็งแรงขึ้นได้ไหม?

กาวที่เหมาะสมอาจช่วยกับวัสดุและพื้นผิวบางประเภทที่ใช้ร่วมกันได้ แต่ควรใช้เมื่อมีคำแนะนำเท่านั้น กาวบางชนิดยังทำหน้าที่เป็นชั้นปลดชิ้นงานเพื่อปกป้องพื้นผิวด้วย

รายการตรวจสอบขอบขั้นสุดท้าย

ก่อนพิมพ์อีกครั้ง ให้ตรวจสอบว่า:

  • ระบุประเภทความล้มเหลวของขอบแล้ว

  • พื้นผิวแท่นพิมพ์สะอาดและเข้ากันได้กับวัสดุ

  • ปรับเทียบชั้นแรกอย่างถูกต้องแล้ว

  • เส้นขอบเชื่อมต่อกันเป็นแผ่นต่อเนื่อง

  • ขอบสัมผัสกับโมเดลในภาพตัวอย่างหลังสไลซ์

  • ระยะห่างไม่มากเกินไป

  • ความกว้างของขอบเหมาะกับพื้นที่ฐาน

  • การไหลเวียนอากาศและการระบายความร้อนเหมาะกับวัสดุ

  • พิจารณาใช้แถบยึดเฉพาะมุมแล้ว

  • โมเดลไม่ได้สร้างความเค้นจากความร้อนที่หลีกเลี่ยงได้

ขอบช่วยถ่ายแรงจากโมเดลที่หดตัวไปยังพื้นที่สัมผัสชั้นแรกที่ใหญ่ขึ้น หากจุดเชื่อมต่อด้านใดด้านหนึ่งไม่แข็งแรง การทำขอบให้กว้างขึ้นก็ไม่ช่วยแก้ปัญหาที่แท้จริง

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม