การตั้งค่าการพิมพ์เส้นใย PA6: สร้างโปรไฟล์ด้วยการทดสอบ 3 ครั้ง
XUCHUNการตั้งค่าพิมพ์เส้นพลาสติก PA6: สร้างโปรไฟล์ด้วยการทดสอบสามครั้ง
คุณดาวน์โหลดโปรไฟล์ไนลอน ใส่ชิ้นส่วนสำหรับใช้งานจริง แล้วเริ่มพิมพ์งานที่ใช้เวลานาน หลายชั่วโมงต่อมา ผนังกลับดูไม่สม่ำเสมอ แกะส่วนรองรับออกได้ยาก หรือรูยึดมีขนาดไม่พอดี
ปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากการตั้งค่าที่ผิดเพียงค่าเดียว แต่อาจเป็นเพราะโปรไฟล์นั้นออกแบบมาสำหรับเส้นพลาสติก หัวฉีด หรือชิ้นงานคนละแบบ
การตั้งค่า การพิมพ์เส้นพลาสติก PA6 ที่เชื่อถือได้เริ่มจากการกำหนดค่าตั้งต้นที่ควบคุมได้และการทดสอบเฉพาะจุดเพียงไม่กี่ครั้ง แทนที่จะปรับทุกช่องในตัวแบ่งชิ้นงาน ให้พิมพ์ชิ้นงานทดสอบขนาดเล็กสามชิ้นเพื่อประเมินการอัดรีด พฤติกรรมขณะเคลื่อนที่ และลักษณะที่สำคัญต่อการใช้งานของคุณ
ก่อนทดสอบ: ระบุข้อกำหนดที่โปรไฟล์ตั้งสมมติฐานไว้
“PA6” ไม่ได้ระบุการตั้งค่าการพิมพ์ที่ครบถ้วน PA6 ที่ไม่ผสมสารเติมแต่ง วัสดุผสมดัดแปร และเกรดเสริมใยไฟเบอร์ อาจต้องใช้ฮาร์ดแวร์และสภาวะการพิมพ์ที่แตกต่างกัน
เริ่มจากคำแนะนำของผู้ผลิตเส้นพลาสติกแต่ละยี่ห้อโดยตรง ก่อนปรับแต่งตัวแบ่งชิ้นงาน ให้ตรวจสอบหัวฉีด พื้นผิวพิมพ์ ข้อกำหนดด้านอุณหภูมิ และการเตรียมวัสดุ
ตัวอย่างเช่น เอกสารของ Fiberon PA6-CF20 กล่าวถึงการสึกหรอของหัวฉีดจากวัสดุขัดสีและการจัดการแบบแห้งโดยเฉพาะ ข้อกำหนดเหล่านี้ใช้กับผลิตภัณฑ์เสริมแรงดังกล่าว ไม่ควรถือว่าเป็นโปรไฟล์ที่สมบูรณ์สำหรับ PA6 ทั่วไป แหล่งที่มา: เอกสารข้อมูลทางเทคนิค Fiberon PA6-CF20
บันทึกสำเนาของโปรไฟล์ที่รองรับซึ่งใกล้เคียงที่สุด แล้วจดข้อกำหนดที่โปรไฟล์นั้นตั้งสมมติฐานไว้:
| ส่วนประกอบของโปรไฟล์ | สิ่งที่ต้องตรวจสอบ |
|---|---|
| เครื่องพิมพ์ | การกำหนดค่าเครื่องและฮาร์ดแวร์ที่ถูกต้อง |
| หัวฉีด | เส้นผ่านศูนย์กลางและวัสดุ |
| เส้นพลาสติก | ระบุเกรดให้ชัดเจน ไม่ใช่แค่ “ไนลอน” |
| พื้นผิวพิมพ์ | แผ่นพิมพ์ที่ใช้ร่วมกันได้และการเตรียม |
| อุณหภูมิ | คำแนะนำเฉพาะผลิตภัณฑ์ |
| สภาพของวัสดุ | เตรียมและป้องกันตามคำแนะนำแล้ว |
อย่าปรับค่าตามการตั้งค่าที่ใช้งานร่วมกันไม่ได้
การทดสอบที่หนึ่ง: ถาดขนาดเล็กสำหรับตรวจสอบการอัดรีดและคุณภาพพื้นผิว
เลือกถาดเปิดขนาดเล็กที่มีผนังตรงและฐานแบน จะช่วยให้สังเกตจุดต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ได้หลายอย่างโดยใช้วัสดุไม่มาก
ตรวจสอบชั้นแรก ความสม่ำเสมอของผนัง มุม และพื้นผิวด้านบนของฐาน
คงความสูงชั้นและความกว้างเส้นให้คงที่
เริ่มจากความสูงชั้นที่โปรไฟล์เครื่องพิมพ์และหัวฉีดรองรับ ระหว่างการเปรียบเทียบครั้งแรก ให้คงการตั้งค่าความกว้างเส้นที่เกี่ยวข้องไว้เหมือนเดิม
ความสูงของชั้นที่ละเอียดขึ้นอาจช่วยให้รายละเอียดพื้นผิวบางส่วนดีขึ้น แต่ก็ทำให้จำนวนชั้นและความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนชั้นกับความหนาส่วนตันเปลี่ยนไปด้วย
ตัวอย่างเช่น ชั้นตันห้าชั้นที่ความสูงชั้นละ 0.20 mm จะมีความหนาตามค่าที่กำหนดเท่ากับ 1.0 mm ส่วนห้าชั้นที่ความสูงชั้นละ 0.10 mm จะมีความหนาเพียง 0.5 mm หากเปลี่ยนความสูงของชั้น ให้ทบทวนความหนาด้านบนและด้านล่างด้วย แทนที่จะคงจำนวนชั้นเดิมไว้โดยไม่พิจารณา แหล่งที่มา: คำแนะนำเรื่องชั้นและเส้นรอบนอกของ Prusa
แยกการปรับเทียบการไหลออกจากการตั้งค่าขีดจำกัดความเร็ว
อัตราส่วนการไหล ซึ่งบางครั้งเรียกว่าตัวคูณการอัดเส้น จะปรับปริมาณวัสดุที่สั่งให้อัดออกมา ส่วนความเร็วการไหลเชิงปริมาตรสูงสุดจะจำกัดความเร็วในการอัดวัสดุ
ทั้งสองอย่างแก้ปัญหาคนละแบบ
หากปัญหาการอัดเส้นเกิดขึ้นเป็นหลักเมื่อพิมพ์เร็วขึ้น ให้ตรวจสอบอัตราการจ่ายวัสดุก่อนเพิ่มอัตราส่วนการไหล Prusa อธิบายว่าขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตรจะจำกัดความเร็วตามพื้นที่หน้าตัดของเส้นพลาสติกอย่างไร แหล่งที่มา: ความเร็วการไหลเชิงปริมาตรสูงสุดของ Prusa
เพื่อให้เห็นภาพ ค่าประมาณแบบง่ายคือ:
อัตราการไหลเชิงปริมาตร ≈ ความสูงของชั้น × ความกว้างของเส้น × ความเร็วในการพิมพ์
หากใช้ค่าตัวอย่างสมมติที่ 0.20 mm, 0.45 mm และ 50 mm/s ค่าประมาณจะเท่ากับ 4.5 mm³/s นี่เป็นตัวอย่างการคำนวณ ไม่ใช่ขีดจำกัดการไหลที่แนะนำสำหรับ PA6 ซอฟต์แวร์สไลเซอร์อาจจำลองพื้นที่หน้าตัดของเส้นพลาสติกได้แม่นยำกว่า
ใช้กระบวนการปรับเทียบที่ซอฟต์แวร์สไลเซอร์รองรับเพื่อประเมินการไหลของวัสดุ รักษาอุณหภูมิ หัวฉีด และการเตรียมวัสดุให้เหมือนกันเมื่อนำผลมาเปรียบเทียบ
การทดสอบที่สอง: ชิ้นงานสองส่วนที่แยกจากกัน เพื่อทดสอบการเคลื่อนที่และการดึงเส้นกลับ
จากนั้นพิมพ์โมเดลขนาดเล็กที่มีเสาหรือผนังแยกจากกันสองชิ้น การเคลื่อนที่ระหว่างชิ้นส่วนเหล่านี้จะช่วยให้เห็นปัญหาเส้นใยย้อยและพฤติกรรมการเริ่มอัดเส้นอีกครั้ง
เริ่มจากตั้งค่าการดึงเส้นกลับให้เหมาะกับรูปแบบการติดตั้งชุดขับเส้นของเครื่องพิมพ์ อย่าคัดลอกระยะจากเครื่องอื่นเพียงเพราะทั้งคู่ใช้ PA6
คำแนะนำเรื่องเส้นใยย้อยของ Prusa อธิบายพฤติกรรมการดึงเส้นกลับที่แตกต่างกันตามรูปแบบการติดตั้งเครื่องพิมพ์ และกล่าวถึงปัจจัยอื่น ๆ เช่น อุณหภูมิและการเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ แหล่งที่มา: คำแนะนำเรื่องเส้นใยย้อยและการซึมของ Prusa
ประเมินสิ่งต่อไปนี้:
-
เส้นใยระหว่างส่วนต่าง ๆ
-
ช่องว่างทันทีหลังการเคลื่อนที่
-
ก้อนวัสดุที่จุดเริ่มรีดวัสดุอีกครั้ง
-
การเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างช่วยปรับปรุงผลการทดสอบเดิมที่ทำซ้ำได้หรือไม่
หากยังมีเส้นใย ให้ตรวจสอบการเตรียมวัสดุก่อนเพิ่มระยะดึงกลับซ้ำ ๆ การเปลี่ยนแปลงที่ช่วยลดเส้นใยแต่ทำให้วัสดุขาดช่วงตอนเริ่มพิมพ์ใหม่ ไม่ถือเป็นการปรับปรุงโดยรวม
ปรับตัวแปรที่เกี่ยวข้องทีละตัว และเก็บเวอร์ชันก่อนหน้าที่ใช้งานได้ไว้
การทดสอบที่สาม: ส่วนเล็ก ๆ ของชิ้นงานจริง
โมเดลสอบเทียบไม่สามารถจำลองการใช้งานได้ทุกแบบ การทดสอบขั้นสุดท้ายควรมีส่วนประกอบจากแบบที่ตั้งใจจะใช้จริง
ตัวอย่างเช่น รูสำหรับยึด ขอบที่มีซัพพอร์ตรองรับ ร่องประกบ หรือผนังบาง
เลือกการวางแนวก่อนเพิ่มเนื้อวัสดุ
พิจารณาว่าชิ้นงานจะรับแรงอย่างไร และพื้นผิวใดต้องมีขนาดที่แม่นยำ ตรวจสอบด้วยว่าการวางแนวที่เลือกทำให้เข้าถึงซัพพอร์ตได้หรือไม่
อย่าเลือกการวางแนวเพียงเพราะใช้เวลาพิมพ์โดยประมาณสั้นที่สุด
ประเมินผนังและอินฟิลร่วมกัน
อย่าถือว่าการตั้งค่าอินฟิล 100% เป็นตัวเลือกเริ่มต้นสำหรับชิ้นงานใช้งานจริง
Prusa เน้นย้ำถึงความสำคัญของเส้นรอบรูปต่อความแข็งแรงของโมเดล ในทางปฏิบัติ สัดส่วนที่เหมาะสมระหว่างผนังกับอินฟิลยังคงขึ้นอยู่กับรูปทรงและแรงที่กระทำ แหล่งที่มา: ชั้นและเส้นรอบรูปของ Prusa
ตรวจสอบภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ ดูว่าบริเวณยึดมีเนื้อวัสดุเพียงพอหรือไม่ และมีการสร้างส่วนที่บางจริงหรือไม่
กำหนดเกณฑ์การยอมรับตามการใช้งานของชิ้นงาน แล้วจึงทดสอบ จำนวนผนังหรือเปอร์เซ็นต์อินฟิลค่าหนึ่งไม่ได้บ่งบอกพิกัดการรับน้ำหนัก
ทดสอบการนำซัพพอร์ตออกก่อนเริ่มงานพิมพ์ชิ้นงานทั้งหมด
พิมพ์ชิ้นส่วนสั้น ๆ ที่มีส่วนยื่นและจุดเชื่อมต่อของซัพพอร์ตที่เกี่ยวข้อง
ตรวจสอบพื้นผิวที่ซัพพอร์ตรองรับ ความง่ายในการนำออก และการนำออกทำให้ชิ้นส่วนเสียหายหรือไม่ ปรับการตั้งค่าจุดสัมผัสของซัพพอร์ตโดยดูเอกสารประกอบของซอฟต์แวร์สไลซ์และกลยุทธ์การใช้วัสดุซัพพอร์ตที่เลือก
อย่าคัดลอกการตั้งค่าให้ช่องว่างเป็นศูนย์ ซึ่งมีไว้สำหรับซัพพอร์ตแบบละลายได้ที่เข้ากันได้ มาใช้กับการตั้งค่าซัพพอร์ตแบบหักออกที่ใช้วัสดุชนิดเดียวกัน
เวิร์กชีตการตั้งค่า PA6 ฉบับใช้งานจริง
ใช้เวิร์กชีตนี้สร้างโปรไฟล์ที่บันทึกข้อมูลไว้เป็นระบบ แทนที่จะรวบรวมตัวเลขโดยไม่มีคำอธิบาย
| กลุ่มการตั้งค่า | วิธีเริ่มต้น | สิ่งที่ต้องตรวจสอบ |
|---|---|---|
| อุณหภูมิและการระบายความร้อน | คำแนะนำเฉพาะสำหรับวัสดุ | การอัดรีดและการขึ้นรูปชั้นที่สม่ำเสมอ |
| ความสูงและความกว้างของชั้น | โปรไฟล์หัวฉีดที่รองรับ | รายละเอียด คุณภาพพื้นผิว และความหนาของส่วนทึบ |
| อัตราการไหล | ขั้นตอนการปรับเทียบที่รองรับ | การสะสมวัสดุที่สม่ำเสมอ |
| ขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตร | ชุดค่าผสมเครื่องพิมพ์และวัสดุที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว | การอัดรีดตามอัตราการผลิตที่ต้องการ |
| การหดกลับ | โปรไฟล์เอ็กซ์ทรูเดอร์ที่ถูกต้อง | เส้นใยพันกันและคุณภาพช่วงเริ่มพิมพ์ใหม่ |
| ผนังและอินฟิล | ข้อกำหนดของชิ้นงานและภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ | ความพอดี การโก่งตัว และการใช้งานตามที่ต้องการ |
| โครงสร้างรองรับ | วิธีการที่เข้ากันได้กับวัสดุ | การแกะชิ้นงานและคุณภาพด้านล่าง |
| ขอบช่วยยึดชิ้นงาน (Brim) | เพิ่มเมื่อจำเป็นตามรูปทรง | การยึดเกาะและการแกะออกโดยไม่ทำให้ชิ้นงานเสียหาย |
นี่คือแนวทางการปรับแต่ง ไม่ใช่พรีเซ็ต PA6 ที่ใช้ได้กับทุกกรณี
บันทึกให้มากกว่าแค่โปรไฟล์เส้นใย
บันทึกที่เป็นประโยชน์ควรมีการกำหนดค่าเครื่องพิมพ์ โปรไฟล์เส้นใย การตั้งค่ากระบวนการ และการวางแนวโมเดล
บันทึกโปรเจกต์ในรูปแบบที่เก็บรายละเอียดเหล่านี้ไว้ และจดบันทึกเวอร์ชันของซอฟต์แวร์สไลซ์ ตั้งชื่อโปรไฟล์ให้สื่อความหมาย เช่น:
PA6–เกรดที่แน่นอน–เครื่องพิมพ์–หัวฉีด–ฉบับแก้ไข01
ก่อนนำกลับมาใช้ ให้ตรวจสอบว่ามีการเปลี่ยนหัวฉีด วัสดุ หรือพื้นผิวงานพิมพ์หรือไม่
คุณสามารถเลือกดู คอลเลกชันเส้นใย INKCLOUD เพื่อเลือกวัสดุได้ เลือกใช้โปรไฟล์ตามคำแนะนำของผลิตภัณฑ์แต่ละรายการ แทนการนำการตั้งค่าจากไนลอนเกรดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องมาใช้
คำถามที่พบบ่อย
การตั้งค่าพิมพ์เส้นใย PA6 ที่ดีที่สุดคืออะไร?
ไม่มีโปรไฟล์เดียวที่ดีที่สุดสำหรับ PA6 ทุกสูตรและเครื่องพิมพ์ทุกเครื่อง เริ่มจากคำแนะนำเฉพาะผลิตภัณฑ์ แล้วตรวจสอบการอัดรีด การเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ และลักษณะชิ้นงานตัวอย่าง
ฉันใช้การตั้งค่า PA6-CF กับ PA6 ที่ไม่ผสมสารเติมแต่งได้ไหม?
อย่าคิดว่าการตั้งค่าเหล่านั้นใช้แทนกันได้ ตรวจสอบข้อกำหนดของผลิตภัณฑ์ที่ไม่ผสมสารเติมแต่ง แล้วสร้างโปรไฟล์แยกต่างหาก
ควรพิมพ์ PA6 โดยใช้ค่าอินฟิล 100% ไหม?
ใช้ได้ต่อเมื่อการออกแบบและการตรวจสอบยืนยันว่าเหมาะสมเท่านั้น ผนัง การวางแนว รูปทรง และการประมวลผลก็มีความสำคัญเช่นกัน
ควรใช้ระยะหดกลับเท่าใด?
เริ่มจากการตั้งค่าที่รองรับสำหรับการกำหนดค่าเอ็กซ์ทรูเดอร์และวัสดุของคุณ ระยะหดกลับค่าเดียวที่ใช้ได้กับทุกกรณีจะมองข้ามความแตกต่างที่สำคัญของฮาร์ดแวร์
ฉันนำโปรไฟล์กลับมาใช้หลังเปลี่ยนขนาดหัวฉีดได้ไหม?
ตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้ง ขนาดหัวฉีดมีผลต่อความกว้างของเส้น ความสูงของชั้นที่เลือกได้ รายละเอียด และปริมาณงานที่ต้องการผลิต