การตั้งค่าการพิมพ์เส้นใย PA6: สร้างโปรไฟล์ด้วยการทดสอบ 3 ครั้ง

ตั้งค่าการพิมพ์เส้นใย PA6 ให้เชื่อถือได้ด้วยการทดสอบเฉพาะจุด 3 แบบ เรียนรู้วิธีประเมินการอัดรีด ผนัง การดึงเส้นกลับ โครงสร้างรองรับ และความพอดี ก่อนพิมพ์ชิ้นงานขนาดเต็ม

By XUCHUN

การตั้งค่าการพิมพ์เส้นใย PA6: สร้างโปรไฟล์ด้วยการทดสอบ 3 ครั้ง

XUCHUN

การตั้งค่าพิมพ์เส้นพลาสติก PA6: สร้างโปรไฟล์ด้วยการทดสอบสามครั้ง

คุณดาวน์โหลดโปรไฟล์ไนลอน ใส่ชิ้นส่วนสำหรับใช้งานจริง แล้วเริ่มพิมพ์งานที่ใช้เวลานาน หลายชั่วโมงต่อมา ผนังกลับดูไม่สม่ำเสมอ แกะส่วนรองรับออกได้ยาก หรือรูยึดมีขนาดไม่พอดี

ปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากการตั้งค่าที่ผิดเพียงค่าเดียว แต่อาจเป็นเพราะโปรไฟล์นั้นออกแบบมาสำหรับเส้นพลาสติก หัวฉีด หรือชิ้นงานคนละแบบ

การตั้งค่า การพิมพ์เส้นพลาสติก PA6 ที่เชื่อถือได้เริ่มจากการกำหนดค่าตั้งต้นที่ควบคุมได้และการทดสอบเฉพาะจุดเพียงไม่กี่ครั้ง แทนที่จะปรับทุกช่องในตัวแบ่งชิ้นงาน ให้พิมพ์ชิ้นงานทดสอบขนาดเล็กสามชิ้นเพื่อประเมินการอัดรีด พฤติกรรมขณะเคลื่อนที่ และลักษณะที่สำคัญต่อการใช้งานของคุณ

ก่อนทดสอบ: ระบุข้อกำหนดที่โปรไฟล์ตั้งสมมติฐานไว้

“PA6” ไม่ได้ระบุการตั้งค่าการพิมพ์ที่ครบถ้วน PA6 ที่ไม่ผสมสารเติมแต่ง วัสดุผสมดัดแปร และเกรดเสริมใยไฟเบอร์ อาจต้องใช้ฮาร์ดแวร์และสภาวะการพิมพ์ที่แตกต่างกัน

เริ่มจากคำแนะนำของผู้ผลิตเส้นพลาสติกแต่ละยี่ห้อโดยตรง ก่อนปรับแต่งตัวแบ่งชิ้นงาน ให้ตรวจสอบหัวฉีด พื้นผิวพิมพ์ ข้อกำหนดด้านอุณหภูมิ และการเตรียมวัสดุ

ตัวอย่างเช่น เอกสารของ Fiberon PA6-CF20 กล่าวถึงการสึกหรอของหัวฉีดจากวัสดุขัดสีและการจัดการแบบแห้งโดยเฉพาะ ข้อกำหนดเหล่านี้ใช้กับผลิตภัณฑ์เสริมแรงดังกล่าว ไม่ควรถือว่าเป็นโปรไฟล์ที่สมบูรณ์สำหรับ PA6 ทั่วไป แหล่งที่มา: เอกสารข้อมูลทางเทคนิค Fiberon PA6-CF20

บันทึกสำเนาของโปรไฟล์ที่รองรับซึ่งใกล้เคียงที่สุด แล้วจดข้อกำหนดที่โปรไฟล์นั้นตั้งสมมติฐานไว้:

ส่วนประกอบของโปรไฟล์ สิ่งที่ต้องตรวจสอบ
เครื่องพิมพ์ การกำหนดค่าเครื่องและฮาร์ดแวร์ที่ถูกต้อง
หัวฉีด เส้นผ่านศูนย์กลางและวัสดุ
เส้นพลาสติก ระบุเกรดให้ชัดเจน ไม่ใช่แค่ “ไนลอน”
พื้นผิวพิมพ์ แผ่นพิมพ์ที่ใช้ร่วมกันได้และการเตรียม
อุณหภูมิ คำแนะนำเฉพาะผลิตภัณฑ์
สภาพของวัสดุ เตรียมและป้องกันตามคำแนะนำแล้ว

อย่าปรับค่าตามการตั้งค่าที่ใช้งานร่วมกันไม่ได้

การทดสอบที่หนึ่ง: ถาดขนาดเล็กสำหรับตรวจสอบการอัดรีดและคุณภาพพื้นผิว

เลือกถาดเปิดขนาดเล็กที่มีผนังตรงและฐานแบน จะช่วยให้สังเกตจุดต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ได้หลายอย่างโดยใช้วัสดุไม่มาก

ตรวจสอบชั้นแรก ความสม่ำเสมอของผนัง มุม และพื้นผิวด้านบนของฐาน

คงความสูงชั้นและความกว้างเส้นให้คงที่

เริ่มจากความสูงชั้นที่โปรไฟล์เครื่องพิมพ์และหัวฉีดรองรับ ระหว่างการเปรียบเทียบครั้งแรก ให้คงการตั้งค่าความกว้างเส้นที่เกี่ยวข้องไว้เหมือนเดิม

ความสูงของชั้นที่ละเอียดขึ้นอาจช่วยให้รายละเอียดพื้นผิวบางส่วนดีขึ้น แต่ก็ทำให้จำนวนชั้นและความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนชั้นกับความหนาส่วนตันเปลี่ยนไปด้วย

ตัวอย่างเช่น ชั้นตันห้าชั้นที่ความสูงชั้นละ 0.20 mm จะมีความหนาตามค่าที่กำหนดเท่ากับ 1.0 mm ส่วนห้าชั้นที่ความสูงชั้นละ 0.10 mm จะมีความหนาเพียง 0.5 mm หากเปลี่ยนความสูงของชั้น ให้ทบทวนความหนาด้านบนและด้านล่างด้วย แทนที่จะคงจำนวนชั้นเดิมไว้โดยไม่พิจารณา แหล่งที่มา: คำแนะนำเรื่องชั้นและเส้นรอบนอกของ Prusa

แยกการปรับเทียบการไหลออกจากการตั้งค่าขีดจำกัดความเร็ว

อัตราส่วนการไหล ซึ่งบางครั้งเรียกว่าตัวคูณการอัดเส้น จะปรับปริมาณวัสดุที่สั่งให้อัดออกมา ส่วนความเร็วการไหลเชิงปริมาตรสูงสุดจะจำกัดความเร็วในการอัดวัสดุ

ทั้งสองอย่างแก้ปัญหาคนละแบบ

หากปัญหาการอัดเส้นเกิดขึ้นเป็นหลักเมื่อพิมพ์เร็วขึ้น ให้ตรวจสอบอัตราการจ่ายวัสดุก่อนเพิ่มอัตราส่วนการไหล Prusa อธิบายว่าขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตรจะจำกัดความเร็วตามพื้นที่หน้าตัดของเส้นพลาสติกอย่างไร แหล่งที่มา: ความเร็วการไหลเชิงปริมาตรสูงสุดของ Prusa

เพื่อให้เห็นภาพ ค่าประมาณแบบง่ายคือ:

อัตราการไหลเชิงปริมาตร ≈ ความสูงของชั้น × ความกว้างของเส้น × ความเร็วในการพิมพ์

หากใช้ค่าตัวอย่างสมมติที่ 0.20 mm, 0.45 mm และ 50 mm/s ค่าประมาณจะเท่ากับ 4.5 mm³/s นี่เป็นตัวอย่างการคำนวณ ไม่ใช่ขีดจำกัดการไหลที่แนะนำสำหรับ PA6 ซอฟต์แวร์สไลเซอร์อาจจำลองพื้นที่หน้าตัดของเส้นพลาสติกได้แม่นยำกว่า

ใช้กระบวนการปรับเทียบที่ซอฟต์แวร์สไลเซอร์รองรับเพื่อประเมินการไหลของวัสดุ รักษาอุณหภูมิ หัวฉีด และการเตรียมวัสดุให้เหมือนกันเมื่อนำผลมาเปรียบเทียบ

การทดสอบที่สอง: ชิ้นงานสองส่วนที่แยกจากกัน เพื่อทดสอบการเคลื่อนที่และการดึงเส้นกลับ

จากนั้นพิมพ์โมเดลขนาดเล็กที่มีเสาหรือผนังแยกจากกันสองชิ้น การเคลื่อนที่ระหว่างชิ้นส่วนเหล่านี้จะช่วยให้เห็นปัญหาเส้นใยย้อยและพฤติกรรมการเริ่มอัดเส้นอีกครั้ง

เริ่มจากตั้งค่าการดึงเส้นกลับให้เหมาะกับรูปแบบการติดตั้งชุดขับเส้นของเครื่องพิมพ์ อย่าคัดลอกระยะจากเครื่องอื่นเพียงเพราะทั้งคู่ใช้ PA6

คำแนะนำเรื่องเส้นใยย้อยของ Prusa อธิบายพฤติกรรมการดึงเส้นกลับที่แตกต่างกันตามรูปแบบการติดตั้งเครื่องพิมพ์ และกล่าวถึงปัจจัยอื่น ๆ เช่น อุณหภูมิและการเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ แหล่งที่มา: คำแนะนำเรื่องเส้นใยย้อยและการซึมของ Prusa

ประเมินสิ่งต่อไปนี้:

  • เส้นใยระหว่างส่วนต่าง ๆ

  • ช่องว่างทันทีหลังการเคลื่อนที่

  • ก้อนวัสดุที่จุดเริ่มรีดวัสดุอีกครั้ง

  • การเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างช่วยปรับปรุงผลการทดสอบเดิมที่ทำซ้ำได้หรือไม่

หากยังมีเส้นใย ให้ตรวจสอบการเตรียมวัสดุก่อนเพิ่มระยะดึงกลับซ้ำ ๆ การเปลี่ยนแปลงที่ช่วยลดเส้นใยแต่ทำให้วัสดุขาดช่วงตอนเริ่มพิมพ์ใหม่ ไม่ถือเป็นการปรับปรุงโดยรวม

ปรับตัวแปรที่เกี่ยวข้องทีละตัว และเก็บเวอร์ชันก่อนหน้าที่ใช้งานได้ไว้

การทดสอบที่สาม: ส่วนเล็ก ๆ ของชิ้นงานจริง

โมเดลสอบเทียบไม่สามารถจำลองการใช้งานได้ทุกแบบ การทดสอบขั้นสุดท้ายควรมีส่วนประกอบจากแบบที่ตั้งใจจะใช้จริง

ตัวอย่างเช่น รูสำหรับยึด ขอบที่มีซัพพอร์ตรองรับ ร่องประกบ หรือผนังบาง

เลือกการวางแนวก่อนเพิ่มเนื้อวัสดุ

พิจารณาว่าชิ้นงานจะรับแรงอย่างไร และพื้นผิวใดต้องมีขนาดที่แม่นยำ ตรวจสอบด้วยว่าการวางแนวที่เลือกทำให้เข้าถึงซัพพอร์ตได้หรือไม่

อย่าเลือกการวางแนวเพียงเพราะใช้เวลาพิมพ์โดยประมาณสั้นที่สุด

ประเมินผนังและอินฟิลร่วมกัน

อย่าถือว่าการตั้งค่าอินฟิล 100% เป็นตัวเลือกเริ่มต้นสำหรับชิ้นงานใช้งานจริง

Prusa เน้นย้ำถึงความสำคัญของเส้นรอบรูปต่อความแข็งแรงของโมเดล ในทางปฏิบัติ สัดส่วนที่เหมาะสมระหว่างผนังกับอินฟิลยังคงขึ้นอยู่กับรูปทรงและแรงที่กระทำ แหล่งที่มา: ชั้นและเส้นรอบรูปของ Prusa

ตรวจสอบภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ ดูว่าบริเวณยึดมีเนื้อวัสดุเพียงพอหรือไม่ และมีการสร้างส่วนที่บางจริงหรือไม่

กำหนดเกณฑ์การยอมรับตามการใช้งานของชิ้นงาน แล้วจึงทดสอบ จำนวนผนังหรือเปอร์เซ็นต์อินฟิลค่าหนึ่งไม่ได้บ่งบอกพิกัดการรับน้ำหนัก

ทดสอบการนำซัพพอร์ตออกก่อนเริ่มงานพิมพ์ชิ้นงานทั้งหมด

พิมพ์ชิ้นส่วนสั้น ๆ ที่มีส่วนยื่นและจุดเชื่อมต่อของซัพพอร์ตที่เกี่ยวข้อง

ตรวจสอบพื้นผิวที่ซัพพอร์ตรองรับ ความง่ายในการนำออก และการนำออกทำให้ชิ้นส่วนเสียหายหรือไม่ ปรับการตั้งค่าจุดสัมผัสของซัพพอร์ตโดยดูเอกสารประกอบของซอฟต์แวร์สไลซ์และกลยุทธ์การใช้วัสดุซัพพอร์ตที่เลือก

อย่าคัดลอกการตั้งค่าให้ช่องว่างเป็นศูนย์ ซึ่งมีไว้สำหรับซัพพอร์ตแบบละลายได้ที่เข้ากันได้ มาใช้กับการตั้งค่าซัพพอร์ตแบบหักออกที่ใช้วัสดุชนิดเดียวกัน

เวิร์กชีตการตั้งค่า PA6 ฉบับใช้งานจริง

ใช้เวิร์กชีตนี้สร้างโปรไฟล์ที่บันทึกข้อมูลไว้เป็นระบบ แทนที่จะรวบรวมตัวเลขโดยไม่มีคำอธิบาย

กลุ่มการตั้งค่า วิธีเริ่มต้น สิ่งที่ต้องตรวจสอบ
อุณหภูมิและการระบายความร้อน คำแนะนำเฉพาะสำหรับวัสดุ การอัดรีดและการขึ้นรูปชั้นที่สม่ำเสมอ
ความสูงและความกว้างของชั้น โปรไฟล์หัวฉีดที่รองรับ รายละเอียด คุณภาพพื้นผิว และความหนาของส่วนทึบ
อัตราการไหล ขั้นตอนการปรับเทียบที่รองรับ การสะสมวัสดุที่สม่ำเสมอ
ขีดจำกัดอัตราการไหลเชิงปริมาตร ชุดค่าผสมเครื่องพิมพ์และวัสดุที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว การอัดรีดตามอัตราการผลิตที่ต้องการ
การหดกลับ โปรไฟล์เอ็กซ์ทรูเดอร์ที่ถูกต้อง เส้นใยพันกันและคุณภาพช่วงเริ่มพิมพ์ใหม่
ผนังและอินฟิล ข้อกำหนดของชิ้นงานและภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ ความพอดี การโก่งตัว และการใช้งานตามที่ต้องการ
โครงสร้างรองรับ วิธีการที่เข้ากันได้กับวัสดุ การแกะชิ้นงานและคุณภาพด้านล่าง
ขอบช่วยยึดชิ้นงาน (Brim) เพิ่มเมื่อจำเป็นตามรูปทรง การยึดเกาะและการแกะออกโดยไม่ทำให้ชิ้นงานเสียหาย

นี่คือแนวทางการปรับแต่ง ไม่ใช่พรีเซ็ต PA6 ที่ใช้ได้กับทุกกรณี

บันทึกให้มากกว่าแค่โปรไฟล์เส้นใย

บันทึกที่เป็นประโยชน์ควรมีการกำหนดค่าเครื่องพิมพ์ โปรไฟล์เส้นใย การตั้งค่ากระบวนการ และการวางแนวโมเดล

บันทึกโปรเจกต์ในรูปแบบที่เก็บรายละเอียดเหล่านี้ไว้ และจดบันทึกเวอร์ชันของซอฟต์แวร์สไลซ์ ตั้งชื่อโปรไฟล์ให้สื่อความหมาย เช่น:

PA6–เกรดที่แน่นอน–เครื่องพิมพ์–หัวฉีด–ฉบับแก้ไข01

ก่อนนำกลับมาใช้ ให้ตรวจสอบว่ามีการเปลี่ยนหัวฉีด วัสดุ หรือพื้นผิวงานพิมพ์หรือไม่

คุณสามารถเลือกดู คอลเลกชันเส้นใย INKCLOUD เพื่อเลือกวัสดุได้ เลือกใช้โปรไฟล์ตามคำแนะนำของผลิตภัณฑ์แต่ละรายการ แทนการนำการตั้งค่าจากไนลอนเกรดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องมาใช้

คำถามที่พบบ่อย

การตั้งค่าพิมพ์เส้นใย PA6 ที่ดีที่สุดคืออะไร?

ไม่มีโปรไฟล์เดียวที่ดีที่สุดสำหรับ PA6 ทุกสูตรและเครื่องพิมพ์ทุกเครื่อง เริ่มจากคำแนะนำเฉพาะผลิตภัณฑ์ แล้วตรวจสอบการอัดรีด การเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ และลักษณะชิ้นงานตัวอย่าง

ฉันใช้การตั้งค่า PA6-CF กับ PA6 ที่ไม่ผสมสารเติมแต่งได้ไหม?

อย่าคิดว่าการตั้งค่าเหล่านั้นใช้แทนกันได้ ตรวจสอบข้อกำหนดของผลิตภัณฑ์ที่ไม่ผสมสารเติมแต่ง แล้วสร้างโปรไฟล์แยกต่างหาก

ควรพิมพ์ PA6 โดยใช้ค่าอินฟิล 100% ไหม?

ใช้ได้ต่อเมื่อการออกแบบและการตรวจสอบยืนยันว่าเหมาะสมเท่านั้น ผนัง การวางแนว รูปทรง และการประมวลผลก็มีความสำคัญเช่นกัน

ควรใช้ระยะหดกลับเท่าใด?

เริ่มจากการตั้งค่าที่รองรับสำหรับการกำหนดค่าเอ็กซ์ทรูเดอร์และวัสดุของคุณ ระยะหดกลับค่าเดียวที่ใช้ได้กับทุกกรณีจะมองข้ามความแตกต่างที่สำคัญของฮาร์ดแวร์

ฉันนำโปรไฟล์กลับมาใช้หลังเปลี่ยนขนาดหัวฉีดได้ไหม?

ตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้ง ขนาดหัวฉีดมีผลต่อความกว้างของเส้น ความสูงของชั้นที่เลือกได้ รายละเอียด และปริมาณงานที่ต้องการผลิต

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม