ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ: วิธีวินิจฉัยสันคลื่น ช่องว่าง และรอยแผลเป็น
XUCHUNชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ: วินิจฉัยสันนูน คลื่น ช่องว่าง และรอยขีด
ชั้นแรกอาจยังติดกับแผ่นพิมพ์ได้ แต่ยังดูผิดปกติ แทนที่จะเป็นพื้นผิวที่เรียบสม่ำเสมอ คุณอาจเห็นสันนูน คลื่น ช่องว่างบาง ๆ จุดขรุขระ รอยลาก หรือบริเวณที่ดูเกือบโปร่งใส
เมื่อ ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ รูปทรงของข้อบกพร่องจะช่วยวินิจฉัยได้ดีกว่าคำอธิบายกว้าง ๆ อย่าง “ขรุขระ”
ชั้นแรกที่ขรุขระมักบ่งชี้ถึงปัญหาในหนึ่งในห้าประเภทนี้:
-
ระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับแผ่นพิมพ์ไม่ถูกต้อง
-
ความสูงของแผ่นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ
-
การรีดวัสดุมากหรือน้อยเกินไป
-
การไหลของเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ
-
พื้นผิวหรือสิ่งปนเปื้อนบนแผ่นพิมพ์
การวินิจฉัยรูปแบบก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าจะช่วยไม่ให้แก้ปัญหาหนึ่งแล้วเกิดอีกปัญหาขึ้นมาแทน
ตรวจสอบก่อนว่าพื้นผิวส่วนใดดูขรุขระ
คำว่า “ชั้นแรก” อาจหมายถึงพื้นผิวที่มองเห็นได้สองแบบ
พื้นผิวด้านบนระหว่างพิมพ์
นี่คือพื้นผิวที่คุณเห็นขณะกำลังพิมพ์ชั้นแรก เส้นควรเชื่อมติดกัน โดยไม่มีสันนูนลึก ช่องว่างเปิด หรือรอยครูดจากหัวฉีดที่ชัดเจน
ด้านล่างหลังนำชิ้นงานออก
พื้นผิวนี้สัมผัสกับแผ่นพิมพ์โดยตรง ลักษณะที่เห็นจะเลียนแบบพื้นผิวของแผ่นพิมพ์:
-
กระจกผิวเรียบอาจทำให้ด้านล่างเป็นเงา
-
แผ่น PEI ผิวเรียบอาจทำให้ได้ผิวซาตินหรือผิวเงา
-
แผ่น PEI แบบมีพื้นผิวทำให้ได้ผิวสัมผัสเป็นเม็ด
-
แผ่นพิมพ์ที่มีลวดลายจะถ่ายโอนลวดลายโดยตั้งใจ
-
กาวเก่าอาจถ่ายโอนรอยที่ไม่สม่ำเสมอไปยังชิ้นงาน
พื้นผิวด้านล่างที่มีลายสม่ำเสมอไม่ได้หมายความว่าเป็นข้อบกพร่องเสมอไป ร่องที่เกิดแบบสุ่ม บริเวณที่วัสดุขาดหาย ฟองอากาศ หรือลายพื้นผิวที่ไม่สม่ำเสมอ เป็นสัญญาณเตือนที่สังเกตได้ชัดกว่า
วินิจฉัยชั้นแรกจากรูปแบบที่เห็น
| ลักษณะของชั้นแรก | สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด |
|---|---|
| สันนูนยกตัวขึ้นระหว่างเส้นทุกเส้น | หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป หรืออัตราการไหลเริ่มต้นสูงเกินไป |
| บริเวณบางจนเกือบโปร่งใส | หัวฉีดต่ำเกินไป |
| เส้นยังคงกลมและมีช่องว่าง | หัวฉีดอยู่สูงเกินไป หรือรีดเส้นไม่พอ |
| ความขรุขระปรากฏเพียงด้านเดียว | การปรับระดับ เมช การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือสิ่งปนเปื้อนเฉพาะจุด |
| วัสดุพอกสะสมอยู่ด้านหน้าหัวฉีด | หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป อัตราการไหลมากเกินไป หรือหัวฉีดสกปรก |
| เกิดคลื่นซ้ำ ๆ ทั่วพื้นผิว | หัวฉีดครูด แผ่นพิมพ์ไม่มั่นคง หรืออัตราการไหลแปรปรวน |
| รูเล็ก ๆ ระหว่างเส้น | หัวฉีดอยู่สูงเกินไป อัตราการไหลไม่เพียงพอ หรืออุดตันบางส่วน |
| ฟองอากาศและรอยบุ๋มกระจายแบบสุ่ม | ความชื้นหรือสิ่งปนเปื้อนอาจมีส่วนทำให้เกิดปัญหา |
| รอยขีดข่วนเป็นแนวตามเส้นทางของหัวฉีด | หัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป หรือวัสดุที่พิมพ์สูงเกินไป |
| ลายเกรนสม่ำเสมอสอดคล้องกับแผ่นพิมพ์ | ถ่ายโอนพื้นผิวตามปกติ |
| จุดขรุขระแยกจุดเดียว | คราบตกค้างบนแผ่น ความเสียหาย เศษวัสดุ หรือความสูงเฉพาะจุดที่คลาดเคลื่อน |
อาจมีปัญหามากกว่าหนึ่งอย่างเกิดขึ้นพร้อมกันได้ ตัวอย่างเช่น หัวฉีดที่ต่ำเกินไปเล็กน้อยเมื่อใช้ร่วมกับอัตราการไหลของชั้นแรกที่สูงเกินไป อาจทำให้เกิดสันนูนรุนแรงได้
ชั้นแรกที่เรียบควรมีลักษณะอย่างไร?
ชั้นแรกที่ปรับเทียบได้ดีควรมีลักษณะดังนี้:
-
แนววัสดุที่ฉีดออกมาแบนลงเล็กน้อย
-
ความกว้างของเส้นสม่ำเสมอ
-
แนวพิมพ์ที่อยู่ติดกันสัมผัสกัน
-
ไม่มีช่องว่างเปิด
-
ไม่มีสันนูนเด่นชัด
-
ไม่มีเสียงขูดหรือเสียงคลิก
-
ไม่มีวัสดุสะสมรอบหัวฉีด
-
ผิวงานสม่ำเสมอทั่วบริเวณที่ทดสอบ
คำว่า “เรียบ” ไม่ได้หมายความว่าแนวที่ฉีดออกมาต้องมองไม่เห็น การพิมพ์แบบ FDM ย่อมสร้างแนวเดินหัวพิมพ์ตามธรรมชาติ เป้าหมายคือพื้นผิวที่สม่ำเสมอและเชื่อมต่อกัน โดยไม่มีความต่างระดับมาก
ขั้นตอนที่ 1: พิมพ์ชิ้นทดสอบปรับเทียบแบบง่าย
อย่าวินิจฉัยปัญหานี้โดยใช้โมเดลขนาดใหญ่ที่มีรูปทรงซับซ้อน
ใช้แพตเทิร์นปรับเทียบชั้นแรกแบบบางที่ครอบคลุมหลายบริเวณของแท่นพิมพ์ ตัวอย่างทดสอบที่มีประโยชน์อาจประกอบด้วย:
-
สี่เหลี่ยมตรงกลาง
-
สี่เหลี่ยมบริเวณใกล้แต่ละมุม
-
เส้นเชื่อมยาว
-
เส้นขอบรอบบริเวณทดสอบ
สังเกตชิ้นงานภายใต้แสงเฉียงหรือแสงที่ส่องเลียบผิว แสงที่ส่องข้ามพื้นผิวจะช่วยให้มองเห็นสันนูน ช่องว่าง และคลื่นได้ง่ายขึ้น
ใช้แบบทดสอบเดิมหลังการปรับทุกครั้ง การเปลี่ยนแบบทดสอบทำให้การเปรียบเทียบมีความน่าเชื่อถือน้อยลง
ขั้นตอนที่ 2: ปรับความสูงหัวฉีดให้ถูกต้อง
ควรตรวจสอบความสูงหัวฉีดเป็นการตั้งค่าแรก เพราะค่านี้ควบคุมรูปทรงของวัสดุที่ถูกฉีดออกมาเมื่อสัมผัสกับแท่นพิมพ์โดยตรง
หัวฉีดต่ำเกินไป
เมื่อหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป จะมีพื้นที่ในแนวตั้งไม่เพียงพอสำหรับความหนาของชั้นที่ต้องการ
สัญญาณที่พบบ่อย ได้แก่:
-
เส้นใยบางลงมาก
-
มองเห็นแท่นพิมพ์ผ่านเนื้อวัสดุที่ถูกฉีดออกมา
-
วัสดุถูกดันออกไปด้านข้าง
-
เกิดสันนูนระหว่างแนวพิมพ์ที่อยู่ติดกัน
-
หัวฉีดลากผ่านแนวพิมพ์ก่อนหน้า
-
เครื่องอัดรีดมีเสียงคลิกหรือข้ามขั้น
-
พลาสติกสะสมรอบหัวฉีด
ขยับหัวฉีดให้ห่างจากแท่นพิมพ์ขึ้นเล็กน้อย โดยใช้การปรับเทียบหรือการปรับค่า Z-offset ที่เครื่องพิมพ์รองรับ
คำแนะนำการปรับเทียบชั้นแรกของ Prusa ระบุว่าสันนูนและเส้นที่แบนมากเป็นสัญญาณว่าหัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป นอกจากนี้ยังเตือนว่าหัวฉีดที่ต่ำเกินไปอาจทำให้พื้นผิวพิมพ์เสียหายได้
หัวฉีดสูงเกินไป
เมื่อหัวฉีดอยู่ห่างเกินไป:
-
เส้นยังคงมีลักษณะโค้งมน
-
แนวพิมพ์ที่อยู่ติดกันไม่เชื่อมต่อกัน
-
ยังมองเห็นช่องว่างเล็ก ๆ
-
มุมอาจเคลื่อนระหว่างเปลี่ยนทิศทาง
-
ด้านล่างของชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จมีบริเวณที่ขาดหายไป
ขยับหัวฉีดเข้าใกล้อีกเล็กน้อย แล้วทดสอบแบบเดิมซ้ำ
ปรับความสูงหัวฉีดให้ถูกต้อง
เส้นควรถูกกดให้แบนพอที่จะเชื่อมติดกัน แต่ไม่แบนจนเกินไป ไม่ควรมีร่องลึกหรือช่องว่างเปิด
อย่าใช้ค่า Z-offset ของเจ้าของเครื่องพิมพ์คนอื่น ค่าที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด โพรบ และแผ่นพิมพ์แต่ละชุดโดยเฉพาะ
ขั้นตอนที่ 3: ตรวจสอบว่าความหยาบเกิดเฉพาะจุดหรือทั่วทั้งชิ้นงาน
ตำแหน่งของข้อบกพร่องช่วยระบุสาเหตุได้
ชั้นแรกทั้งหมดมีพื้นผิวหยาบ
ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:
-
ค่า Z offset โดยรวม
-
อัตราการไหลของเลเยอร์แรก
-
สภาพหัวฉีด
-
โปรไฟล์วัสดุ
-
การไหลของเส้นใย
-
ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก
มีความหยาบเพียงด้านเดียว
ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:
-
การปรับระดับแผ่นพิมพ์
-
การปรับเทียบเมช
-
การติดตั้งแผ่นพิมพ์
-
การเอียงเชิงกล
-
มีเศษวัสดุใต้แผ่นพิมพ์
มีความหยาบเฉพาะบริเวณเล็ก ๆ
ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:
-
รอยนิ้วมือหรือคราบกาว
-
พื้นผิวเสียหาย
-
เส้นใยติดอยู่ใต้แผ่นพิมพ์ที่ถอดได้
-
จุดนูนเฉพาะจุดบนแผ่นพิมพ์
-
ข้อมูลเมชไม่ถูกต้อง
การปรับระดับอัตโนมัติไม่สามารถชดเชยแผ่นพิมพ์ที่วางบนเศษวัสดุหรือพื้นผิวพิมพ์ที่เสียหายได้ทั้งหมด
ขั้นตอนที่ 4: ตรวจสอบและติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับเข้าที่
รอให้เครื่องพิมพ์เย็นลงก่อนสัมผัสหรือทำความสะอาดแผ่นพิมพ์
ถอดแผ่นพิมพ์แบบยืดหยุ่นออก หากการออกแบบเครื่องพิมพ์รองรับ แล้วตรวจสอบ:
-
ด้านล่างของแผ่น
-
ฐานแม่เหล็ก
-
จุดจัดแนว
-
คลิปยึด
-
เศษเส้นใยเก่า
-
คราบกาวสะสม
-
ความเสียหายหรือรอยบุบ
ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ตามคำแนะนำของผู้ผลิต ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดที่ใช้กับแผ่นพิมพ์ชนิดหนึ่งได้อาจทำให้อีกชนิดเสียหาย
กาวที่เคลือบไม่สม่ำเสมอก็อาจทำให้เกิดสันนูนบนชั้นแรกได้เช่นกัน หากจำเป็นต้องใช้กาว ให้ทาตามวิธีและความหนาที่แนะนำสำหรับพื้นผิวพิมพ์และเส้นใยนั้น
ขั้นตอนที่ 5: ตรวจสอบหัวฉีด
หัวฉีดสกปรกอาจลากคราบแข็งผ่านชั้นแรกที่เพิ่งพิมพ์
ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:
-
เส้นใยติดอยู่ที่ปลายหัวฉีด
-
วัสดุรั่วบริเวณบล็อกทำความร้อน
-
รูหัวฉีดสึกหรอ
-
การอุดตันบางส่วน
-
ความเสียหายจากการสัมผัสแผ่นพิมพ์ครั้งก่อน
-
ติดตั้งหัวฉีดไม่ถูกต้อง
หากเครื่องพิมพ์ใช้หัวฉีดในการตรวจวัด คราบที่ปลายหัวฉีดก็อาจส่งผลต่อตำแหน่งแผ่นพิมพ์ที่วัดได้เช่นกัน
บำรุงรักษาเฉพาะเมื่อเครื่องพิมพ์อยู่ในสภาวะปลอดภัยตามที่ผู้ผลิตกำหนด หัวฉีดที่ร้อนและหัวพิมพ์ที่กำลังเคลื่อนที่อาจทำให้บาดเจ็บได้
ขั้นตอนที่ 6: แยกปัญหา Z-Offset ออกจากปัญหาการไหล
ความสูงหัวฉีดที่ไม่ถูกต้องและการไหลที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดสันนูนคล้ายกัน
ให้ทำตามลำดับนี้:
-
กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว
-
ทำความสะอาดและปรับระดับแผ่นพิมพ์
-
ปรับความสูงหัวฉีดด้วยสายตาให้ถูกต้อง
-
ตรวจสอบความสม่ำเสมอของการรีดเส้น
-
จากนั้นจึงตรวจสอบการตั้งค่าการไหล
คำแนะนำการตั้งค่าการไหลของ UltiMaker แนะนำให้แก้ไขตำแหน่งจริงของแผ่นพิมพ์เมื่อทำได้ แทนที่จะใช้การไหลเพื่อกลบความคลาดเคลื่อนในการปรับระดับ
สัญญาณของการไหลมากเกินไป
-
เส้นพิมพ์ทับซ้อนกันมาก
-
วัสดุสะสมบริเวณขอบ
-
หัวฉีดลากผ่านพลาสติกที่นูนขึ้น
-
ยังเห็นสันนูนบนผิว แม้ปรับความสูงแกน Z ถูกต้องแล้ว
สัญญาณของการไหลไม่เพียงพอ
-
ยังมีช่องว่างเล็กๆ ระหว่างเส้นพิมพ์
-
ความกว้างของเส้นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ
-
เส้นขอบชิ้นงานไม่เชื่อมกับส่วนเติมด้านใน
-
มีส่วนที่บางหรือขาดหายไป
การปรับเทียบอัตราการไหลเป็นการปรับขั้นสูง Prusa ระบุว่าค่าตัวคูณการรีดเส้นที่เหมาะสมอาจแตกต่างกันตามวัสดุ และแม้แต่สีของเส้นพิมพ์ แต่ไม่ควรเป็นการตั้งค่าแรกที่เปลี่ยนในเครื่องพิมพ์ใหม่หรือเครื่องที่ตั้งค่าไว้อย่างถูกต้องแล้ว
ขั้นตอนที่ 7: ตรวจสอบการรีดวัสดุน้อยเกินไป
หัวฉีดที่อุดตันบางส่วนหรือตัวป้อนเส้นที่ทำงานไม่สม่ำเสมอ อาจทำให้ชั้นแรกขรุขระ มีช่องว่างและบางส่วนเป็นเส้นบาง
สังเกตหา:
-
การรีดเส้นขาดช่วง
-
เครื่องอัดเส้นมีเสียงคลิก
-
เส้นพลาสติกถูกเฟืองบด
-
ความกว้างของเส้นเปลี่ยนแปลงกะทันหัน
-
เส้นพิมพ์ขาดหายไปบางส่วน
-
วัสดุม้วนกลับเข้าหาหัวฉีด
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วน
-
อุณหภูมิหัวฉีดต่ำเกินไป
-
พิมพ์เร็วกว่าที่ฮอตเอนด์จะหลอมวัสดุได้ทัน
-
แรงต้านจากม้วนเส้นมากเกินไป
-
เฟืองเครื่องอัดเส้นสกปรก
-
ปรับความตึงของตัวป้อนเส้นไม่ถูกต้อง
-
ความร้อนคืบขึ้นไปตามเส้น
-
เลือกขนาดหัวฉีดในโปรแกรมสไลซ์ผิด
หากการรีดเส้นไม่สม่ำเสมอขณะไล่เส้นเหนือแผ่นพิมพ์ ปัญหาหลักไม่ได้อยู่ที่การปรับระดับแท่นพิมพ์
ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก
การพิมพ์ชั้นแรกเร็วเกินไปอาจทำให้การไหลแปรปรวนมากขึ้น และทำให้วัสดุที่รีดออกมาไม่เกลี่ยสม่ำเสมอ
หลังจากตรวจสอบความสูงหัวฉีดและอัตราการไหลแล้ว ให้ลอง:
-
ลดความเร็วในชั้นแรก
-
ลดความเร่งในชั้นแรก
-
ใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการทดสอบแล้ว
-
ลดความเร็วการพิมพ์ขอบชิ้นงานส่วนเล็ก
-
ตรวจสอบว่าการเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ไม่ดึงส่วนเล็กๆ ให้หลุด
อย่าใช้ความเร็วต่ำมากเพื่อกลบปัญหาทางกลไกหรือการรีดเส้น เป้าหมายคือการจ่ายวัสดุที่ควบคุมได้และทำซ้ำได้
ขั้นตอนที่ 9: ตรวจสอบอุณหภูมิโดยไม่ไล่หาค่าตายตัวที่ใช้ได้กับทุกกรณี
อุณหภูมิมีผลต่อความหนืดและความสม่ำเสมอของการรีดเส้น
อุณหภูมิอาจต่ำเกินไปหาก:
-
การรีดเส้นบางหรือขาดช่วง
-
เครื่องอัดเส้นมีเสียงคลิก
-
เส้นพิมพ์เชื่อมติดกันไม่แน่น
-
พื้นผิวดูแห้งหรือเติมวัสดุไม่เต็ม
อุณหภูมิอาจสูงเกินไปหาก:
-
วัสดุไหลออกมามากเกินไป
-
รายละเอียดดูนุ่มเลือน
-
พลาสติกสะสมบริเวณจุดเปลี่ยนทิศทาง
-
เกิดเส้นใยยืดและก้อนพลาสติก
เริ่มจากช่วงค่าที่ผู้จำหน่ายเส้นพิมพ์แนะนำและโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง ปรับอุณหภูมิทีละน้อยและพิมพ์ตัวอย่างสำหรับการปรับเทียบแบบเดิมซ้ำ
อย่าคิดว่า PLA, PETG, ABS, ASA หรือ TPU ทุกชนิดใช้การตั้งค่าเหมือนกัน
ขั้นตอนที่ 10: พิจารณาความชื้นในเส้นพิมพ์
ความชื้นไม่ใช่สาเหตุแรกที่ควรนึกถึงเมื่อชั้นพิมพ์ขรุขระทุกครั้ง แต่ก็อาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เกิด:
-
มีฟองอากาศเล็กๆ
-
มีเสียงปะทุ
-
การรีดเส้นไม่สม่ำเสมอ
-
พื้นผิวเป็นหลุม
-
มีเส้นใยยืดระหว่างชิ้นงาน
-
เส้นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอหรือไม่แข็งแรง
หากเส้นพิมพ์แสดงอาการที่เกี่ยวข้องกับความชื้น ให้ทำให้แห้งตามคำแนะนำของผู้จำหน่ายและจัดเก็บให้เหมาะสม
การอบแห้งไม่ช่วยแก้ปัญค่า Z offset ที่ไม่ถูกต้อง แผ่นพิมพ์สกปรก หรือหัวฉีดเสียหาย
ขั้นตอนที่ 11: ตรวจสอบการตั้งค่าเลเยอร์แรกในโปรแกรมสไลซ์
ตรวจสอบ:
-
ความสูงของเลเยอร์แรก
-
ความกว้างเส้นของเลเยอร์แรก
-
อัตราการไหลของเลเยอร์แรก
-
ความเร็วในการพิมพ์เลเยอร์แรก
-
เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด
-
เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นฟิลาเมนต์
-
ประเภทแผ่นพิมพ์
-
โปรไฟล์วัสดุที่เลือก
ความกว้างเส้นของเลเยอร์แรกที่มากผิดปกติหรืออัตราการไหลเริ่มต้นที่มากเกินไป เมื่อใช้ร่วมกับช่องว่างระหว่างหัวฉีดกับฐานพิมพ์ที่แคบ อาจทำให้เกิดร่องนูนได้
คืนค่าการตั้งค่าที่ยังไม่แน่ใจให้เป็นโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว ก่อนปรับแต่งเอง
ลายพื้นผิวของแผ่นพิมพ์กับข้อบกพร่องจริง
แผ่นพิมพ์ผิวสัมผัสสร้างพื้นผิวที่มีลวดลายบนด้านล่างโดยตั้งใจ ไม่ควรนำไปเปรียบเทียบกับชิ้นงานที่พิมพ์บนกระจกเรียบ
โดยทั่วไป การถ่ายโอนลายพื้นผิวตามปกติจะมีลักษณะดังนี้:
-
สม่ำเสมอ
-
เกิดซ้ำทั่วทั้งบริเวณสัมผัส
-
สอดคล้องกับลวดลายของแผ่นพิมพ์
-
ไม่มีส่วนที่ขาดหายไปแบบสุ่ม
มีแนวโน้มว่าจะเป็นข้อบกพร่องจริง หากมีลักษณะดังนี้:
-
เกิดเฉพาะจุด
-
ไม่สม่ำเสมอ
-
มีช่องว่างหรือร่องนูนร่วมด้วย
-
แตกต่างกันไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์
-
เกิดซ้ำในตำแหน่งเดิมบนแผ่นพิมพ์
หากรูปลักษณ์มีความสำคัญ ให้เลือกพื้นผิวพิมพ์ที่ทำให้ได้ผิวสำเร็จตามต้องการ แทนการพยายามทำให้แผ่นพิมพ์ผิวสัมผัสสร้างด้านล่างให้เรียบราวกระจก
ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด
PLA
โดยปกติ PLA ควรสร้างเลเยอร์แรกที่สม่ำเสมอบนพื้นผิวที่สะอาดและเข้ากันได้ ร่องนูนที่เห็นชัดมักบ่งชี้ถึงปัญหาความสูงของหัวฉีดหรืออัตราการไหลเริ่มต้นที่มากเกินไป
PETG
PETG อาจเหนียวและสะสมรอบหัวฉีดได้ หากกดอัดเลเยอร์แรกมากเกินไป นอกจากนี้ยังอาจยึดติดกับพื้นผิวเรียบบางชนิดแน่นเกินไป ดังนั้นให้ทำตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์เกี่ยวกับการใช้ชั้นช่วยลอกชิ้นงาน
ABS และ ASA
เลเยอร์แรกที่เรียบอาจบิดเบี้ยวในภายหลังเมื่อวัสดุเริ่มหดตัว ใช้สภาพแวดล้อมที่คงที่และพื้นผิวพิมพ์ที่แนะนำ
TPU
เส้นฟิลาเมนต์ชนิดยืดหยุ่นอาจทำให้เห็นความแปรปรวนของอัตราการไหลที่เกิดจากแรงต้านของชุดป้อนหรือความเร็วที่มากเกินไปได้ชัดขึ้น ตรวจสอบว่าม้วนฟิลาเมนต์และทางเดินเส้นฟิลาเมนต์เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
หากต้องการดูตัวเลือกวัสดุที่ออกแบบมาสำหรับข้อกำหนดด้านกลไกและการพิมพ์ที่แตกต่างกัน โปรดไปที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD ใช้คำแนะนำสำหรับเส้นฟิลาเมนต์แต่ละม้วน แทนการคัดลอกการตั้งค่าจากฟิลาเมนต์ชนิดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง
ลำดับการแก้ไขปัญหาที่แนะนำ
ทำตามลำดับนี้:
-
ตรวจสอบว่าเป็นลายพื้นผิวที่ถ่ายโอนตามปกติจากแผ่นพิมพ์หรือไม่
-
พิมพ์แพตเทิร์นปรับเทียบเลเยอร์แรกแบบง่าย
-
ตรวจสอบพื้นผิวโดยใช้แสงส่องเฉียง
-
ทำความสะอาดและติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับเข้าที่ให้ถูกต้อง
-
ตรวจสอบและทำความสะอาดหัวฉีด
-
ทำขั้นตอนปรับระดับหรือปรับเมชที่กำหนด
-
ปรับค่าออฟเซ็ต Z ด้วยสายตา
-
ตรวจสอบว่าปัญหาเกิดเฉพาะจุดหรือทั่วทั้งชิ้นงาน
-
ตรวจสอบว่าการอัดเส้นสม่ำเสมอ
-
กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว
-
ตรวจสอบความเร็วและอุณหภูมิ
-
ปรับเทียบอัตราการไหลหลังจากตั้งค่าระบบจริงอย่างถูกต้องแล้วเท่านั้น
-
เปลี่ยนตัวแปรครั้งละหนึ่งอย่าง
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมชั้นแรกจึงมีสันนูนทั้งที่ยังยึดติดอยู่?
โดยทั่วไปหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป ทำให้วัสดุถูกดันออกด้านข้างระหว่างการพิมพ์แต่ละแนว อัตราการไหลของชั้นแรกที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิดลักษณะคล้ายกัน
ทำไมชั้นแรกจึงขรุขระแค่บริเวณมุมเดียว?
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ เพลตเอียง ข้อมูลเมชไม่แม่นยำ การปนเปื้อน เศษวัสดุใต้เพลต หรือข้อบกพร่องเฉพาะจุดบนพื้นผิว
ทำไมหัวฉีดจึงขูดชั้นแรก?
หัวฉีดอาจอยู่ต่ำเกินไป หรือวัสดุที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดสันนูน ให้ตรวจสอบความสูงหัวฉีดก่อนลดอัตราการไหล
ขัดเพลตเพื่อทำให้ชั้นแรกเรียบขึ้นได้ไหม?
อย่าดัดแปลงพื้นผิวพิมพ์ เว้นแต่ผู้ผลิตจะอนุญาตวิธีดังกล่าวโดยเฉพาะ การขัดอาจทำให้สารเคลือบเสียหายอย่างถาวรและเปลี่ยนคุณสมบัติการยึดเกาะ
ทำไมจึงมีรูเล็กๆ ระหว่างเส้น?
หัวฉีดอาจอยู่สูงเกินไป อัตราการไหลอาจไม่เพียงพอ หรือการอัดเส้นอาจไม่สม่ำเสมอเนื่องจากการอุดตันบางส่วนหรือปัญหาที่ชุดป้อนเส้น
ชั้นแรกที่ขรุขระหมายความว่าเส้นพลาสติกเปียกหรือไม่?
ไม่เสมอไป ความชื้นอาจทำให้เกิดฟองและการไหลที่ไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ควรตรวจสอบความสูงหัวฉีด สภาพเพลต การปรับระดับ อุณหภูมิ และการอัดเส้นด้วย
การรีดผิวเรียบจะทำให้ชั้นแรกเรียบขึ้นไหม?
ไม่ การรีดผิวเรียบมีผลกับพื้นผิวด้านบนที่เลือกไว้ในช่วงหลังของการพิมพ์ ไม่ได้แก้ไขชั้นที่สัมผัสกับแผ่นฐานพิมพ์
ควรเพิ่มอัตราการไหลของชั้นแรกไหม?
ทำได้ต่อเมื่อยืนยันความสูงหัวฉีด การปรับระดับ การอัดเส้น และโปรไฟล์วัสดุแล้วเท่านั้น การเพิ่มอัตราการไหลอาจทำให้สันนูนและหัวฉีดลากกับชิ้นงานรุนแรงขึ้น
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนเริ่มพิมพ์ชิ้นงานทั้งหมด ให้ยืนยันว่า:
-
พื้นผิวสัมผัสของเพลตเหมาะกับผิวด้านล่างที่ต้องการ
-
เพลตและพื้นผิวที่ใช้ยึดเพลตสะอาด
-
หัวฉีดสะอาดและติดตั้งถูกต้อง
-
การปรับระดับหรือการปรับเทียบเมชเป็นข้อมูลปัจจุบัน
-
เส้นของชั้นแรกเชื่อมต่อกันโดยไม่มีสันนูนลึก
-
ความกว้างของเส้นที่อัดออกมาสม่ำเสมอ
-
เลือกโปรไฟล์หัวฉีดและวัสดุที่ถูกต้อง
-
อุณหภูมิและความเร็วอยู่ในช่วงที่ทดสอบแล้ว
-
ไม่มีอาการที่บ่งชี้ว่ามีความชื้น
-
เปลี่ยนการตั้งค่าเพียงอย่างเดียวต่อการทดสอบปรับเทียบแต่ละครั้ง
ชั้นแรกที่เรียบเกิดจากระยะห่างที่เหมาะสมและการไหลของวัสดุที่สม่ำเสมอ ไม่ควรทำให้เรียบด้วยการกดเส้นพลาสติกให้แบนติดกับเพลต หรือแก้ปัญหาการปรับระดับด้วยการเพิ่มอัตราการไหลมากเกินไป