ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ: วิธีวินิจฉัยสันคลื่น ช่องว่าง และรอยแผลเป็น

ชั้นแรกของคุณติดกับแผ่นแล้ว แต่มีรอยเป็นสัน คลื่น ช่องว่าง หรือรอยหัวฉีดหรือไม่? เรียนรู้วิธีสังเกตความสูงหัวฉีดที่ไม่ถูกต้อง การปรับระดับที่ไม่สม่ำเสมอ การไหลที่มากเกินไป การปนเปื้อนบนแผ่นพิมพ์ และการอัดรีดที่ไม่สม่ำเสมอ

By XUCHUN

ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ: วิธีวินิจฉัยสันคลื่น ช่องว่าง และรอยแผลเป็น

XUCHUN

ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ: วินิจฉัยสันนูน คลื่น ช่องว่าง และรอยขีด

ชั้นแรกอาจยังติดกับแผ่นพิมพ์ได้ แต่ยังดูผิดปกติ แทนที่จะเป็นพื้นผิวที่เรียบสม่ำเสมอ คุณอาจเห็นสันนูน คลื่น ช่องว่างบาง ๆ จุดขรุขระ รอยลาก หรือบริเวณที่ดูเกือบโปร่งใส

เมื่อ ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่เรียบ รูปทรงของข้อบกพร่องจะช่วยวินิจฉัยได้ดีกว่าคำอธิบายกว้าง ๆ อย่าง “ขรุขระ”

ชั้นแรกที่ขรุขระมักบ่งชี้ถึงปัญหาในหนึ่งในห้าประเภทนี้:

  • ระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับแผ่นพิมพ์ไม่ถูกต้อง

  • ความสูงของแผ่นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ

  • การรีดวัสดุมากหรือน้อยเกินไป

  • การไหลของเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ

  • พื้นผิวหรือสิ่งปนเปื้อนบนแผ่นพิมพ์

การวินิจฉัยรูปแบบก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าจะช่วยไม่ให้แก้ปัญหาหนึ่งแล้วเกิดอีกปัญหาขึ้นมาแทน

ตรวจสอบก่อนว่าพื้นผิวส่วนใดดูขรุขระ

คำว่า “ชั้นแรก” อาจหมายถึงพื้นผิวที่มองเห็นได้สองแบบ

พื้นผิวด้านบนระหว่างพิมพ์

นี่คือพื้นผิวที่คุณเห็นขณะกำลังพิมพ์ชั้นแรก เส้นควรเชื่อมติดกัน โดยไม่มีสันนูนลึก ช่องว่างเปิด หรือรอยครูดจากหัวฉีดที่ชัดเจน

ด้านล่างหลังนำชิ้นงานออก

พื้นผิวนี้สัมผัสกับแผ่นพิมพ์โดยตรง ลักษณะที่เห็นจะเลียนแบบพื้นผิวของแผ่นพิมพ์:

  • กระจกผิวเรียบอาจทำให้ด้านล่างเป็นเงา

  • แผ่น PEI ผิวเรียบอาจทำให้ได้ผิวซาตินหรือผิวเงา

  • แผ่น PEI แบบมีพื้นผิวทำให้ได้ผิวสัมผัสเป็นเม็ด

  • แผ่นพิมพ์ที่มีลวดลายจะถ่ายโอนลวดลายโดยตั้งใจ

  • กาวเก่าอาจถ่ายโอนรอยที่ไม่สม่ำเสมอไปยังชิ้นงาน

พื้นผิวด้านล่างที่มีลายสม่ำเสมอไม่ได้หมายความว่าเป็นข้อบกพร่องเสมอไป ร่องที่เกิดแบบสุ่ม บริเวณที่วัสดุขาดหาย ฟองอากาศ หรือลายพื้นผิวที่ไม่สม่ำเสมอ เป็นสัญญาณเตือนที่สังเกตได้ชัดกว่า

วินิจฉัยชั้นแรกจากรูปแบบที่เห็น

ลักษณะของชั้นแรก สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด
สันนูนยกตัวขึ้นระหว่างเส้นทุกเส้น หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป หรืออัตราการไหลเริ่มต้นสูงเกินไป
บริเวณบางจนเกือบโปร่งใส หัวฉีดต่ำเกินไป
เส้นยังคงกลมและมีช่องว่าง หัวฉีดอยู่สูงเกินไป หรือรีดเส้นไม่พอ
ความขรุขระปรากฏเพียงด้านเดียว การปรับระดับ เมช การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือสิ่งปนเปื้อนเฉพาะจุด
วัสดุพอกสะสมอยู่ด้านหน้าหัวฉีด หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป อัตราการไหลมากเกินไป หรือหัวฉีดสกปรก
เกิดคลื่นซ้ำ ๆ ทั่วพื้นผิว หัวฉีดครูด แผ่นพิมพ์ไม่มั่นคง หรืออัตราการไหลแปรปรวน
รูเล็ก ๆ ระหว่างเส้น หัวฉีดอยู่สูงเกินไป อัตราการไหลไม่เพียงพอ หรืออุดตันบางส่วน
ฟองอากาศและรอยบุ๋มกระจายแบบสุ่ม ความชื้นหรือสิ่งปนเปื้อนอาจมีส่วนทำให้เกิดปัญหา
รอยขีดข่วนเป็นแนวตามเส้นทางของหัวฉีด หัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป หรือวัสดุที่พิมพ์สูงเกินไป
ลายเกรนสม่ำเสมอสอดคล้องกับแผ่นพิมพ์ ถ่ายโอนพื้นผิวตามปกติ
จุดขรุขระแยกจุดเดียว คราบตกค้างบนแผ่น ความเสียหาย เศษวัสดุ หรือความสูงเฉพาะจุดที่คลาดเคลื่อน

อาจมีปัญหามากกว่าหนึ่งอย่างเกิดขึ้นพร้อมกันได้ ตัวอย่างเช่น หัวฉีดที่ต่ำเกินไปเล็กน้อยเมื่อใช้ร่วมกับอัตราการไหลของชั้นแรกที่สูงเกินไป อาจทำให้เกิดสันนูนรุนแรงได้

ชั้นแรกที่เรียบควรมีลักษณะอย่างไร?

ชั้นแรกที่ปรับเทียบได้ดีควรมีลักษณะดังนี้:

  • แนววัสดุที่ฉีดออกมาแบนลงเล็กน้อย

  • ความกว้างของเส้นสม่ำเสมอ

  • แนวพิมพ์ที่อยู่ติดกันสัมผัสกัน

  • ไม่มีช่องว่างเปิด

  • ไม่มีสันนูนเด่นชัด

  • ไม่มีเสียงขูดหรือเสียงคลิก

  • ไม่มีวัสดุสะสมรอบหัวฉีด

  • ผิวงานสม่ำเสมอทั่วบริเวณที่ทดสอบ

คำว่า “เรียบ” ไม่ได้หมายความว่าแนวที่ฉีดออกมาต้องมองไม่เห็น การพิมพ์แบบ FDM ย่อมสร้างแนวเดินหัวพิมพ์ตามธรรมชาติ เป้าหมายคือพื้นผิวที่สม่ำเสมอและเชื่อมต่อกัน โดยไม่มีความต่างระดับมาก

ขั้นตอนที่ 1: พิมพ์ชิ้นทดสอบปรับเทียบแบบง่าย

อย่าวินิจฉัยปัญหานี้โดยใช้โมเดลขนาดใหญ่ที่มีรูปทรงซับซ้อน

ใช้แพตเทิร์นปรับเทียบชั้นแรกแบบบางที่ครอบคลุมหลายบริเวณของแท่นพิมพ์ ตัวอย่างทดสอบที่มีประโยชน์อาจประกอบด้วย:

  • สี่เหลี่ยมตรงกลาง

  • สี่เหลี่ยมบริเวณใกล้แต่ละมุม

  • เส้นเชื่อมยาว

  • เส้นขอบรอบบริเวณทดสอบ

สังเกตชิ้นงานภายใต้แสงเฉียงหรือแสงที่ส่องเลียบผิว แสงที่ส่องข้ามพื้นผิวจะช่วยให้มองเห็นสันนูน ช่องว่าง และคลื่นได้ง่ายขึ้น

ใช้แบบทดสอบเดิมหลังการปรับทุกครั้ง การเปลี่ยนแบบทดสอบทำให้การเปรียบเทียบมีความน่าเชื่อถือน้อยลง

ขั้นตอนที่ 2: ปรับความสูงหัวฉีดให้ถูกต้อง

ควรตรวจสอบความสูงหัวฉีดเป็นการตั้งค่าแรก เพราะค่านี้ควบคุมรูปทรงของวัสดุที่ถูกฉีดออกมาเมื่อสัมผัสกับแท่นพิมพ์โดยตรง

หัวฉีดต่ำเกินไป

เมื่อหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป จะมีพื้นที่ในแนวตั้งไม่เพียงพอสำหรับความหนาของชั้นที่ต้องการ

สัญญาณที่พบบ่อย ได้แก่:

  • เส้นใยบางลงมาก

  • มองเห็นแท่นพิมพ์ผ่านเนื้อวัสดุที่ถูกฉีดออกมา

  • วัสดุถูกดันออกไปด้านข้าง

  • เกิดสันนูนระหว่างแนวพิมพ์ที่อยู่ติดกัน

  • หัวฉีดลากผ่านแนวพิมพ์ก่อนหน้า

  • เครื่องอัดรีดมีเสียงคลิกหรือข้ามขั้น

  • พลาสติกสะสมรอบหัวฉีด

ขยับหัวฉีดให้ห่างจากแท่นพิมพ์ขึ้นเล็กน้อย โดยใช้การปรับเทียบหรือการปรับค่า Z-offset ที่เครื่องพิมพ์รองรับ

คำแนะนำการปรับเทียบชั้นแรกของ Prusa ระบุว่าสันนูนและเส้นที่แบนมากเป็นสัญญาณว่าหัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป นอกจากนี้ยังเตือนว่าหัวฉีดที่ต่ำเกินไปอาจทำให้พื้นผิวพิมพ์เสียหายได้

หัวฉีดสูงเกินไป

เมื่อหัวฉีดอยู่ห่างเกินไป:

  • เส้นยังคงมีลักษณะโค้งมน

  • แนวพิมพ์ที่อยู่ติดกันไม่เชื่อมต่อกัน

  • ยังมองเห็นช่องว่างเล็ก ๆ

  • มุมอาจเคลื่อนระหว่างเปลี่ยนทิศทาง

  • ด้านล่างของชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จมีบริเวณที่ขาดหายไป

ขยับหัวฉีดเข้าใกล้อีกเล็กน้อย แล้วทดสอบแบบเดิมซ้ำ

ปรับความสูงหัวฉีดให้ถูกต้อง

เส้นควรถูกกดให้แบนพอที่จะเชื่อมติดกัน แต่ไม่แบนจนเกินไป ไม่ควรมีร่องลึกหรือช่องว่างเปิด

อย่าใช้ค่า Z-offset ของเจ้าของเครื่องพิมพ์คนอื่น ค่าที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด โพรบ และแผ่นพิมพ์แต่ละชุดโดยเฉพาะ

ขั้นตอนที่ 3: ตรวจสอบว่าความหยาบเกิดเฉพาะจุดหรือทั่วทั้งชิ้นงาน

ตำแหน่งของข้อบกพร่องช่วยระบุสาเหตุได้

ชั้นแรกทั้งหมดมีพื้นผิวหยาบ

ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:

  • ค่า Z offset โดยรวม

  • อัตราการไหลของเลเยอร์แรก

  • สภาพหัวฉีด

  • โปรไฟล์วัสดุ

  • การไหลของเส้นใย

  • ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก

มีความหยาบเพียงด้านเดียว

ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:

  • การปรับระดับแผ่นพิมพ์

  • การปรับเทียบเมช

  • การติดตั้งแผ่นพิมพ์

  • การเอียงเชิงกล

  • มีเศษวัสดุใต้แผ่นพิมพ์

มีความหยาบเฉพาะบริเวณเล็ก ๆ

ตรวจสอบสาเหตุต่อไปนี้:

  • รอยนิ้วมือหรือคราบกาว

  • พื้นผิวเสียหาย

  • เส้นใยติดอยู่ใต้แผ่นพิมพ์ที่ถอดได้

  • จุดนูนเฉพาะจุดบนแผ่นพิมพ์

  • ข้อมูลเมชไม่ถูกต้อง

การปรับระดับอัตโนมัติไม่สามารถชดเชยแผ่นพิมพ์ที่วางบนเศษวัสดุหรือพื้นผิวพิมพ์ที่เสียหายได้ทั้งหมด

ขั้นตอนที่ 4: ตรวจสอบและติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับเข้าที่

รอให้เครื่องพิมพ์เย็นลงก่อนสัมผัสหรือทำความสะอาดแผ่นพิมพ์

ถอดแผ่นพิมพ์แบบยืดหยุ่นออก หากการออกแบบเครื่องพิมพ์รองรับ แล้วตรวจสอบ:

  • ด้านล่างของแผ่น

  • ฐานแม่เหล็ก

  • จุดจัดแนว

  • คลิปยึด

  • เศษเส้นใยเก่า

  • คราบกาวสะสม

  • ความเสียหายหรือรอยบุบ

ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ตามคำแนะนำของผู้ผลิต ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดที่ใช้กับแผ่นพิมพ์ชนิดหนึ่งได้อาจทำให้อีกชนิดเสียหาย

กาวที่เคลือบไม่สม่ำเสมอก็อาจทำให้เกิดสันนูนบนชั้นแรกได้เช่นกัน หากจำเป็นต้องใช้กาว ให้ทาตามวิธีและความหนาที่แนะนำสำหรับพื้นผิวพิมพ์และเส้นใยนั้น

ขั้นตอนที่ 5: ตรวจสอบหัวฉีด

หัวฉีดสกปรกอาจลากคราบแข็งผ่านชั้นแรกที่เพิ่งพิมพ์

ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:

  • เส้นใยติดอยู่ที่ปลายหัวฉีด

  • วัสดุรั่วบริเวณบล็อกทำความร้อน

  • รูหัวฉีดสึกหรอ

  • การอุดตันบางส่วน

  • ความเสียหายจากการสัมผัสแผ่นพิมพ์ครั้งก่อน

  • ติดตั้งหัวฉีดไม่ถูกต้อง

หากเครื่องพิมพ์ใช้หัวฉีดในการตรวจวัด คราบที่ปลายหัวฉีดก็อาจส่งผลต่อตำแหน่งแผ่นพิมพ์ที่วัดได้เช่นกัน

บำรุงรักษาเฉพาะเมื่อเครื่องพิมพ์อยู่ในสภาวะปลอดภัยตามที่ผู้ผลิตกำหนด หัวฉีดที่ร้อนและหัวพิมพ์ที่กำลังเคลื่อนที่อาจทำให้บาดเจ็บได้

ขั้นตอนที่ 6: แยกปัญหา Z-Offset ออกจากปัญหาการไหล

ความสูงหัวฉีดที่ไม่ถูกต้องและการไหลที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดสันนูนคล้ายกัน

ให้ทำตามลำดับนี้:

  1. กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว

  2. ทำความสะอาดและปรับระดับแผ่นพิมพ์

  3. ปรับความสูงหัวฉีดด้วยสายตาให้ถูกต้อง

  4. ตรวจสอบความสม่ำเสมอของการรีดเส้น

  5. จากนั้นจึงตรวจสอบการตั้งค่าการไหล

คำแนะนำการตั้งค่าการไหลของ UltiMaker แนะนำให้แก้ไขตำแหน่งจริงของแผ่นพิมพ์เมื่อทำได้ แทนที่จะใช้การไหลเพื่อกลบความคลาดเคลื่อนในการปรับระดับ

สัญญาณของการไหลมากเกินไป

  • เส้นพิมพ์ทับซ้อนกันมาก

  • วัสดุสะสมบริเวณขอบ

  • หัวฉีดลากผ่านพลาสติกที่นูนขึ้น

  • ยังเห็นสันนูนบนผิว แม้ปรับความสูงแกน Z ถูกต้องแล้ว

สัญญาณของการไหลไม่เพียงพอ

  • ยังมีช่องว่างเล็กๆ ระหว่างเส้นพิมพ์

  • ความกว้างของเส้นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ

  • เส้นขอบชิ้นงานไม่เชื่อมกับส่วนเติมด้านใน

  • มีส่วนที่บางหรือขาดหายไป

การปรับเทียบอัตราการไหลเป็นการปรับขั้นสูง Prusa ระบุว่าค่าตัวคูณการรีดเส้นที่เหมาะสมอาจแตกต่างกันตามวัสดุ และแม้แต่สีของเส้นพิมพ์ แต่ไม่ควรเป็นการตั้งค่าแรกที่เปลี่ยนในเครื่องพิมพ์ใหม่หรือเครื่องที่ตั้งค่าไว้อย่างถูกต้องแล้ว

ขั้นตอนที่ 7: ตรวจสอบการรีดวัสดุน้อยเกินไป

หัวฉีดที่อุดตันบางส่วนหรือตัวป้อนเส้นที่ทำงานไม่สม่ำเสมอ อาจทำให้ชั้นแรกขรุขระ มีช่องว่างและบางส่วนเป็นเส้นบาง

สังเกตหา:

  • การรีดเส้นขาดช่วง

  • เครื่องอัดเส้นมีเสียงคลิก

  • เส้นพลาสติกถูกเฟืองบด

  • ความกว้างของเส้นเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

  • เส้นพิมพ์ขาดหายไปบางส่วน

  • วัสดุม้วนกลับเข้าหาหัวฉีด

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • หัวฉีดอุดตันบางส่วน

  • อุณหภูมิหัวฉีดต่ำเกินไป

  • พิมพ์เร็วกว่าที่ฮอตเอนด์จะหลอมวัสดุได้ทัน

  • แรงต้านจากม้วนเส้นมากเกินไป

  • เฟืองเครื่องอัดเส้นสกปรก

  • ปรับความตึงของตัวป้อนเส้นไม่ถูกต้อง

  • ความร้อนคืบขึ้นไปตามเส้น

  • เลือกขนาดหัวฉีดในโปรแกรมสไลซ์ผิด

หากการรีดเส้นไม่สม่ำเสมอขณะไล่เส้นเหนือแผ่นพิมพ์ ปัญหาหลักไม่ได้อยู่ที่การปรับระดับแท่นพิมพ์

ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก

การพิมพ์ชั้นแรกเร็วเกินไปอาจทำให้การไหลแปรปรวนมากขึ้น และทำให้วัสดุที่รีดออกมาไม่เกลี่ยสม่ำเสมอ

หลังจากตรวจสอบความสูงหัวฉีดและอัตราการไหลแล้ว ให้ลอง:

  • ลดความเร็วในชั้นแรก

  • ลดความเร่งในชั้นแรก

  • ใช้โปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการทดสอบแล้ว

  • ลดความเร็วการพิมพ์ขอบชิ้นงานส่วนเล็ก

  • ตรวจสอบว่าการเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ไม่ดึงส่วนเล็กๆ ให้หลุด

อย่าใช้ความเร็วต่ำมากเพื่อกลบปัญหาทางกลไกหรือการรีดเส้น เป้าหมายคือการจ่ายวัสดุที่ควบคุมได้และทำซ้ำได้

ขั้นตอนที่ 9: ตรวจสอบอุณหภูมิโดยไม่ไล่หาค่าตายตัวที่ใช้ได้กับทุกกรณี

อุณหภูมิมีผลต่อความหนืดและความสม่ำเสมอของการรีดเส้น

อุณหภูมิอาจต่ำเกินไปหาก:

  • การรีดเส้นบางหรือขาดช่วง

  • เครื่องอัดเส้นมีเสียงคลิก

  • เส้นพิมพ์เชื่อมติดกันไม่แน่น

  • พื้นผิวดูแห้งหรือเติมวัสดุไม่เต็ม

อุณหภูมิอาจสูงเกินไปหาก:

  • วัสดุไหลออกมามากเกินไป

  • รายละเอียดดูนุ่มเลือน

  • พลาสติกสะสมบริเวณจุดเปลี่ยนทิศทาง

  • เกิดเส้นใยยืดและก้อนพลาสติก

เริ่มจากช่วงค่าที่ผู้จำหน่ายเส้นพิมพ์แนะนำและโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ถูกต้อง ปรับอุณหภูมิทีละน้อยและพิมพ์ตัวอย่างสำหรับการปรับเทียบแบบเดิมซ้ำ

อย่าคิดว่า PLA, PETG, ABS, ASA หรือ TPU ทุกชนิดใช้การตั้งค่าเหมือนกัน

ขั้นตอนที่ 10: พิจารณาความชื้นในเส้นพิมพ์

ความชื้นไม่ใช่สาเหตุแรกที่ควรนึกถึงเมื่อชั้นพิมพ์ขรุขระทุกครั้ง แต่ก็อาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เกิด:

  • มีฟองอากาศเล็กๆ

  • มีเสียงปะทุ

  • การรีดเส้นไม่สม่ำเสมอ

  • พื้นผิวเป็นหลุม

  • มีเส้นใยยืดระหว่างชิ้นงาน

  • เส้นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอหรือไม่แข็งแรง

หากเส้นพิมพ์แสดงอาการที่เกี่ยวข้องกับความชื้น ให้ทำให้แห้งตามคำแนะนำของผู้จำหน่ายและจัดเก็บให้เหมาะสม

การอบแห้งไม่ช่วยแก้ปัญค่า Z offset ที่ไม่ถูกต้อง แผ่นพิมพ์สกปรก หรือหัวฉีดเสียหาย

ขั้นตอนที่ 11: ตรวจสอบการตั้งค่าเลเยอร์แรกในโปรแกรมสไลซ์

ตรวจสอบ:

  • ความสูงของเลเยอร์แรก

  • ความกว้างเส้นของเลเยอร์แรก

  • อัตราการไหลของเลเยอร์แรก

  • ความเร็วในการพิมพ์เลเยอร์แรก

  • เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด

  • เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นฟิลาเมนต์

  • ประเภทแผ่นพิมพ์

  • โปรไฟล์วัสดุที่เลือก

ความกว้างเส้นของเลเยอร์แรกที่มากผิดปกติหรืออัตราการไหลเริ่มต้นที่มากเกินไป เมื่อใช้ร่วมกับช่องว่างระหว่างหัวฉีดกับฐานพิมพ์ที่แคบ อาจทำให้เกิดร่องนูนได้

คืนค่าการตั้งค่าที่ยังไม่แน่ใจให้เป็นโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว ก่อนปรับแต่งเอง

ลายพื้นผิวของแผ่นพิมพ์กับข้อบกพร่องจริง

แผ่นพิมพ์ผิวสัมผัสสร้างพื้นผิวที่มีลวดลายบนด้านล่างโดยตั้งใจ ไม่ควรนำไปเปรียบเทียบกับชิ้นงานที่พิมพ์บนกระจกเรียบ

โดยทั่วไป การถ่ายโอนลายพื้นผิวตามปกติจะมีลักษณะดังนี้:

  • สม่ำเสมอ

  • เกิดซ้ำทั่วทั้งบริเวณสัมผัส

  • สอดคล้องกับลวดลายของแผ่นพิมพ์

  • ไม่มีส่วนที่ขาดหายไปแบบสุ่ม

มีแนวโน้มว่าจะเป็นข้อบกพร่องจริง หากมีลักษณะดังนี้:

  • เกิดเฉพาะจุด

  • ไม่สม่ำเสมอ

  • มีช่องว่างหรือร่องนูนร่วมด้วย

  • แตกต่างกันไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์

  • เกิดซ้ำในตำแหน่งเดิมบนแผ่นพิมพ์

หากรูปลักษณ์มีความสำคัญ ให้เลือกพื้นผิวพิมพ์ที่ทำให้ได้ผิวสำเร็จตามต้องการ แทนการพยายามทำให้แผ่นพิมพ์ผิวสัมผัสสร้างด้านล่างให้เรียบราวกระจก

ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด

PLA

โดยปกติ PLA ควรสร้างเลเยอร์แรกที่สม่ำเสมอบนพื้นผิวที่สะอาดและเข้ากันได้ ร่องนูนที่เห็นชัดมักบ่งชี้ถึงปัญหาความสูงของหัวฉีดหรืออัตราการไหลเริ่มต้นที่มากเกินไป

PETG

PETG อาจเหนียวและสะสมรอบหัวฉีดได้ หากกดอัดเลเยอร์แรกมากเกินไป นอกจากนี้ยังอาจยึดติดกับพื้นผิวเรียบบางชนิดแน่นเกินไป ดังนั้นให้ทำตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์เกี่ยวกับการใช้ชั้นช่วยลอกชิ้นงาน

ABS และ ASA

เลเยอร์แรกที่เรียบอาจบิดเบี้ยวในภายหลังเมื่อวัสดุเริ่มหดตัว ใช้สภาพแวดล้อมที่คงที่และพื้นผิวพิมพ์ที่แนะนำ

TPU

เส้นฟิลาเมนต์ชนิดยืดหยุ่นอาจทำให้เห็นความแปรปรวนของอัตราการไหลที่เกิดจากแรงต้านของชุดป้อนหรือความเร็วที่มากเกินไปได้ชัดขึ้น ตรวจสอบว่าม้วนฟิลาเมนต์และทางเดินเส้นฟิลาเมนต์เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ

หากต้องการดูตัวเลือกวัสดุที่ออกแบบมาสำหรับข้อกำหนดด้านกลไกและการพิมพ์ที่แตกต่างกัน โปรดไปที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD ใช้คำแนะนำสำหรับเส้นฟิลาเมนต์แต่ละม้วน แทนการคัดลอกการตั้งค่าจากฟิลาเมนต์ชนิดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง

ลำดับการแก้ไขปัญหาที่แนะนำ

ทำตามลำดับนี้:

  1. ตรวจสอบว่าเป็นลายพื้นผิวที่ถ่ายโอนตามปกติจากแผ่นพิมพ์หรือไม่

  2. พิมพ์แพตเทิร์นปรับเทียบเลเยอร์แรกแบบง่าย

  3. ตรวจสอบพื้นผิวโดยใช้แสงส่องเฉียง

  4. ทำความสะอาดและติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับเข้าที่ให้ถูกต้อง

  5. ตรวจสอบและทำความสะอาดหัวฉีด

  6. ทำขั้นตอนปรับระดับหรือปรับเมชที่กำหนด

  7. ปรับค่าออฟเซ็ต Z ด้วยสายตา

  8. ตรวจสอบว่าปัญหาเกิดเฉพาะจุดหรือทั่วทั้งชิ้นงาน

  9. ตรวจสอบว่าการอัดเส้นสม่ำเสมอ

  10. กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว

  11. ตรวจสอบความเร็วและอุณหภูมิ

  12. ปรับเทียบอัตราการไหลหลังจากตั้งค่าระบบจริงอย่างถูกต้องแล้วเท่านั้น

  13. เปลี่ยนตัวแปรครั้งละหนึ่งอย่าง

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมชั้นแรกจึงมีสันนูนทั้งที่ยังยึดติดอยู่?

โดยทั่วไปหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป ทำให้วัสดุถูกดันออกด้านข้างระหว่างการพิมพ์แต่ละแนว อัตราการไหลของชั้นแรกที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิดลักษณะคล้ายกัน

ทำไมชั้นแรกจึงขรุขระแค่บริเวณมุมเดียว?

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ เพลตเอียง ข้อมูลเมชไม่แม่นยำ การปนเปื้อน เศษวัสดุใต้เพลต หรือข้อบกพร่องเฉพาะจุดบนพื้นผิว

ทำไมหัวฉีดจึงขูดชั้นแรก?

หัวฉีดอาจอยู่ต่ำเกินไป หรือวัสดุที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดสันนูน ให้ตรวจสอบความสูงหัวฉีดก่อนลดอัตราการไหล

ขัดเพลตเพื่อทำให้ชั้นแรกเรียบขึ้นได้ไหม?

อย่าดัดแปลงพื้นผิวพิมพ์ เว้นแต่ผู้ผลิตจะอนุญาตวิธีดังกล่าวโดยเฉพาะ การขัดอาจทำให้สารเคลือบเสียหายอย่างถาวรและเปลี่ยนคุณสมบัติการยึดเกาะ

ทำไมจึงมีรูเล็กๆ ระหว่างเส้น?

หัวฉีดอาจอยู่สูงเกินไป อัตราการไหลอาจไม่เพียงพอ หรือการอัดเส้นอาจไม่สม่ำเสมอเนื่องจากการอุดตันบางส่วนหรือปัญหาที่ชุดป้อนเส้น

ชั้นแรกที่ขรุขระหมายความว่าเส้นพลาสติกเปียกหรือไม่?

ไม่เสมอไป ความชื้นอาจทำให้เกิดฟองและการไหลที่ไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ควรตรวจสอบความสูงหัวฉีด สภาพเพลต การปรับระดับ อุณหภูมิ และการอัดเส้นด้วย

การรีดผิวเรียบจะทำให้ชั้นแรกเรียบขึ้นไหม?

ไม่ การรีดผิวเรียบมีผลกับพื้นผิวด้านบนที่เลือกไว้ในช่วงหลังของการพิมพ์ ไม่ได้แก้ไขชั้นที่สัมผัสกับแผ่นฐานพิมพ์

ควรเพิ่มอัตราการไหลของชั้นแรกไหม?

ทำได้ต่อเมื่อยืนยันความสูงหัวฉีด การปรับระดับ การอัดเส้น และโปรไฟล์วัสดุแล้วเท่านั้น การเพิ่มอัตราการไหลอาจทำให้สันนูนและหัวฉีดลากกับชิ้นงานรุนแรงขึ้น

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนเริ่มพิมพ์ชิ้นงานทั้งหมด ให้ยืนยันว่า:

  • พื้นผิวสัมผัสของเพลตเหมาะกับผิวด้านล่างที่ต้องการ

  • เพลตและพื้นผิวที่ใช้ยึดเพลตสะอาด

  • หัวฉีดสะอาดและติดตั้งถูกต้อง

  • การปรับระดับหรือการปรับเทียบเมชเป็นข้อมูลปัจจุบัน

  • เส้นของชั้นแรกเชื่อมต่อกันโดยไม่มีสันนูนลึก

  • ความกว้างของเส้นที่อัดออกมาสม่ำเสมอ

  • เลือกโปรไฟล์หัวฉีดและวัสดุที่ถูกต้อง

  • อุณหภูมิและความเร็วอยู่ในช่วงที่ทดสอบแล้ว

  • ไม่มีอาการที่บ่งชี้ว่ามีความชื้น

  • เปลี่ยนการตั้งค่าเพียงอย่างเดียวต่อการทดสอบปรับเทียบแต่ละครั้ง

ชั้นแรกที่เรียบเกิดจากระยะห่างที่เหมาะสมและการไหลของวัสดุที่สม่ำเสมอ ไม่ควรทำให้เรียบด้วยการกดเส้นพลาสติกให้แบนติดกับเพลต หรือแก้ปัญหาการปรับระดับด้วยการเพิ่มอัตราการไหลมากเกินไป

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม