พิมพ์ 3D แล้วชั้นแรกไม่ติด? คู่มือแก้ไขทีละขั้นตอน
XUCHUNชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่ติดใช่ไหม? คู่มือแก้ไขทีละขั้นตอน
เมื่อ ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่ติดเบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุดไม่ใช่แค่งานพิมพ์ล้มเหลว แต่คือรูปลักษณ์ของเส้นพลาสติกทันทีที่ออกจากหัวฉีด
เส้นที่หลวมและกลมมักบ่งชี้ว่าหัวฉีดอยู่ห่างจากแผ่นพิมพ์มากเกินไป เส้นบางและโปร่งใสที่มีสันนูนอาจหมายความว่าหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป หากชั้นแรกพิมพ์ได้บนด้านหนึ่งแต่มีปัญหาอีกด้าน แสดงว่าอาจเกี่ยวข้องกับการปรับระดับ การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือพื้นผิวที่ไม่เรียบ
ก่อนเติมกาวหรือปรับอุณหภูมิหลายค่า ให้สังเกตรูปแบบของชั้นแรกและหาสาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด
ชั้นแรกที่ดีควรมีลักษณะอย่างไร?
ชั้นแรกที่พิมพ์ได้ถูกต้องควรมีลักษณะดังนี้:
-
การรีดเส้นพลาสติกต่อเนื่อง
-
เส้นแบนลงเล็กน้อย
-
เส้นที่อยู่ติดกันเชื่อมต่อกันโดยไม่มีช่องว่างขนาดใหญ่
-
ไม่มีสันนูนลึกระหว่างเส้น
-
ความกว้างของเส้นสม่ำเสมอทั่วพื้นที่พิมพ์
-
สัมผัสกับพื้นผิวอย่างแน่นหนา
-
ไม่มีวัสดุสะสมรอบหัวฉีด
-
ไม่มีเสียงขูดหรือเสียงคลิกจากชุดรีดเส้นพลาสติก
ลักษณะพื้นผิวที่แน่นอนจะแตกต่างกันไปตามแผ่นพิมพ์แบบเรียบ แบบเท็กซ์เจอร์ และแบบมีลวดลาย แผ่นแบบเท็กซ์เจอร์อาจต้องปรับตำแหน่งหัวฉีดให้ได้ระดับต่างจากแผ่นเรียบ เพราะแผ่นแต่ละแบบอาจมีความหนาไม่เท่ากัน
วิเคราะห์ชั้นแรกจากลักษณะที่เห็น
| สิ่งที่สังเกตเห็น | สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด |
|---|---|
| เส้นยังคงกลมและแยกจากกัน | หัวฉีดอยู่สูงเกินไป |
| เกิดช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างแนวพิมพ์ที่อยู่ติดกัน | หัวฉีดอยู่สูงเกินไปหรือรีดเส้นพลาสติกออกมาไม่พอ |
| เส้นบางมากหรือโปร่งใส | หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป |
| เกิดสันนูนระหว่างแนวพิมพ์ | หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไปหรือมีอัตราการไหลมากเกินไป |
| เส้นพลาสติกม้วนงอรอบหัวฉีดหรือตามหัวฉีดไป | แผ่นพิมพ์สกปรก หัวฉีดอยู่สูงเกินไป หัวฉีดมีสิ่งปนเปื้อน หรือมีปัญหาในการรีดเส้นพลาสติก |
| ด้านหนึ่งติด แต่อีกด้านไม่ติด | การปรับระดับ การตั้งค่าเมช การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือปัญหาทางกล |
| ไม่มีวัสดุไหลออกมาในระหว่างพิมพ์ชั้นแรก | หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป อุดตัน หรือมีปัญหาที่ชุดป้อนเส้นพลาสติก |
| งานพิมพ์ติดในช่วงแรก แล้วมุมเริ่มยกขึ้น | การหดตัวจากความร้อน สิ่งปนเปื้อน หรือพื้นที่สัมผัสไม่เพียงพอ |
| รายละเอียดขนาดเล็กหลุด แต่พื้นที่ขนาดใหญ่ยังติดอยู่ | พิมพ์ชั้นแรกเร็วเกินไปหรือพื้นที่สัมผัสน้อยเกินไป |
| ความกว้างของเส้นเปลี่ยนไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์ | แผ่นพิมพ์ไม่เรียบ การปรับระดับ การตรวจวัด หรือปัญหาทางกล |
ใช้ตารางนี้เป็นแนวทางเบื้องต้น สาเหตุหลายอย่างอาจเกิดขึ้นพร้อมกันได้
ขั้นตอนที่ 1: หยุดเครื่องและทำความสะอาดอย่างปลอดภัย
รอให้แผ่นพิมพ์และหัวฉีดเย็นลงก่อนทำความสะอาด อย่าเอื้อมมือเข้าไปในเครื่องพิมพ์ขณะที่หัวพิมพ์หรือแผ่นพิมพ์กำลังเคลื่อนที่
น้ำมัน รอยนิ้วมือ ฝุ่น กาวเก่า และเศษเส้นพลาสติกที่เหลืออยู่ อาจทำให้พลาสติกสัมผัสกับพื้นผิวพิมพ์ได้ไม่ดี
ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ตามวิธีที่ผู้ผลิตแนะนำ พื้นผิวแต่ละชนิดอาจต้องใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่างกัน:
-
PEI ผิวเรียบ
-
PEI ผิวเท็กซ์เจอร์
-
เหล็กเคลือบผง
-
กระจกเคลือบ
-
แผ่นพิมพ์สำหรับวัสดุวิศวกรรม
-
พื้นผิว PA หรือ PP สำหรับงานเฉพาะทาง
อย่าสันนิษฐานว่าอะซิโตน แอลกอฮอล์ น้ำยาทำความสะอาด หรือการขัดถูจะปลอดภัยกับแผ่นพิมพ์ทุกชนิด ตัวอย่างเช่น Prusa เตือนว่าไม่ควรใช้อะซิโตนกับแผ่นเคลือบผงผิวเท็กซ์เจอร์และผิวซาติน
หลังทำความสะอาด:
-
จับแผ่นพิมพ์ที่ขอบ
-
หลีกเลี่ยงการสัมผัสบริเวณพิมพ์งาน
-
ปล่อยให้พื้นผิวแห้งสนิท
-
ติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับโดยหันด้านให้ถูกต้อง
-
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดติดค้างอยู่ข้างใต้
โดยทั่วไป การทำความสะอาดพื้นผิวเป็นวิธีทดสอบเบื้องต้นที่ดีกว่าการเพิ่มกาว
ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบการติดตั้งแผ่นพิมพ์
แผ่นพิมพ์แบบถอดได้อาจดูเรียบ แต่มีเส้นใย ฝุ่น หรือเศษวัสดุชิ้นเล็กๆ รองอยู่ด้านล่าง
ตรวจสอบ:
-
ด้านใต้ของแผ่นพิมพ์แบบถอดได้
-
ฐานแม่เหล็ก
-
จุดจัดแนวแผ่นพิมพ์
-
คลิปยึดแผ่นพิมพ์
-
แคลมป์ยึดแผ่นกระจก
-
บริเวณพื้นผิวที่เสียหายหรือนูนขึ้น
-
เส้นใยที่เหลือจากงานพิมพ์ก่อนหน้า
สิ่งแปลกปลอมชิ้นเล็กๆ ใต้แผ่นพิมพ์อาจทำให้เกิดจุดนูนเฉพาะที่ ชั้นแรกจึงอาจถูกกดอัดแน่นเกินไปในบริเวณหนึ่งและหลวมเกินไปในอีกบริเวณหนึ่ง
อย่าพึ่งพาการปรับระดับอัตโนมัติเพื่อชดเชยแผ่นพิมพ์ที่ติดตั้งไม่ถูกต้องหรือมีสิ่งกีดขวางทางกายภาพ
ขั้นตอนที่ 3: ตรวจสอบหัวฉีดก่อนปรับระดับ
วัสดุที่ติดอยู่กับหัวฉีดอาจส่งผลต่อการตรวจวัดและเปลี่ยนระยะห่างจริงระหว่างหัวฉีดกับแท่นพิมพ์
ก่อนเริ่มขั้นตอนปรับระดับ:
-
ปล่อยให้หัวฉีดเย็นลงจนอยู่ในสภาพที่ปลอดภัย
-
กำจัดคราบเส้นใยด้านนอกตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์
-
ตรวจสอบว่าติดตั้งหัวฉีดอย่างถูกต้อง
-
ตรวจสอบปลอกซิลิโคนและท่อลมพัดลม
-
ตรวจสอบว่าไม่มีเส้นใยรั่วซึมเหนือหัวฉีด
-
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าบริเวณโพรบสะอาด
หากเครื่องพิมพ์ใช้หัวฉีดตรวจจับการสัมผัสโดยตรง คราบตกค้างที่ปลายหัวฉีดอาจทำให้การวัดคลาดเคลื่อน
ขั้นตอนที่ 4: เรียกใช้ขั้นตอนปรับระดับที่ถูกต้อง
การปรับระดับแท่นพิมพ์และการปรับเทียบชั้นแรกเกี่ยวข้องกัน แต่ไม่ใช่ขั้นตอนเดียวกันเสมอไป
การปรับระดับช่วยให้ระยะห่างของหัวฉีดสม่ำเสมอทั่วพื้นที่พิมพ์ ส่วนการปรับเทียบชั้นแรกหรือ Z-offset ใช้กำหนดระยะทำงานระหว่างหัวฉีดกับพื้นผิวขณะพิมพ์
ทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้สำหรับเครื่องพิมพ์ของคุณ:
-
การปรับระดับมุมด้วยตนเอง
-
การปรับระดับแบบมีตัวช่วย
-
การปรับระดับตาข่ายอัตโนมัติ
-
การปรับเทียบโหลดเซลล์
-
การปรับเทียบชั้นแรก
-
การปรับ Z-offset
อย่านำค่า Z-offset ของผู้ใช้อื่นมาใช้ ค่าที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด โพรบ และแผ่นพิมพ์แต่ละชุด
แนวทางการปรับเทียบของ Prusa แนะนำโดยเฉพาะให้ประเมินแนวเส้นที่พิมพ์ด้วยสายตา แทนการยึดค่าตัวเลขสากล
ขั้นตอนที่ 5: ปรับความสูงของหัวฉีด
สัญญาณว่าหัวฉีดอยู่สูงเกินไป
-
เส้นใยยังคงมีลักษณะกลม
-
แนวเส้นไม่เชื่อมติดกัน
-
มุมชิ้นงานเคลื่อนเมื่อหัวฉีดเปลี่ยนทิศทาง
-
ชิ้นงานขนาดเล็กถูกลากให้เคลื่อน
-
เส้นใยติดกับหัวฉีดแทนที่จะติดกับแผ่นพิมพ์
ขยับหัวฉีดเข้าใกล้อีกเล็กน้อย โดยใช้ขั้นตอนปรับเทียบชั้นแรกหรือ Z-offset ที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์แนะนำ ปรับทีละน้อยและพิมพ์โมเดลปรับเทียบเดิมซ้ำ
สัญญาณว่าหัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป
-
เส้นใยถูกขูดจนบางมาก
-
มองเห็นพื้นผิวแผ่นพิมพ์ผ่านแนวเส้น
-
เกิดร่องลึกระหว่างแนวพิมพ์
-
หัวฉีดครูดไปตามวัสดุที่พิมพ์ลงไปแล้ว
-
หัวฉีดคลิกเพราะวัสดุไหลผ่านไม่ได้
-
พลาสติกสะสมรอบหัวฉีด
ขยับหัวฉีดให้ห่างจากแผ่นพิมพ์ขึ้นเล็กน้อย
อย่าปรับหัวฉีดให้ต่ำลงเรื่อยๆ เพียงเพราะชิ้นงานไม่ติด หัวฉีดที่อยู่ใกล้เกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้น ทำให้พื้นผิวเสียหาย และทำให้เกิดปัญหาที่ดูคล้ายการยึดเกาะไม่ดี
ลักษณะความสูงที่ถูกต้อง
เส้นที่รีดออกมาควรแบนพอที่จะสัมผัสพื้นผิว แต่ต้องไม่ถูกกดจนแบนเกินไป เส้นที่อยู่ติดกันควรเชื่อมต่อเป็นชั้นต่อเนื่อง โดยไม่มีช่องว่างหรือสันนูนให้เห็น
ขั้นตอนที่ 6: ยืนยันโปรไฟล์วัสดุ
ตรวจสอบว่าโปรไฟล์ในโปรแกรมสไลเซอร์ตั้งค่าตรงกับ:
-
ชนิดเส้นฟิลาเมนต์
-
เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด
-
ความสูงของชั้น
-
แผ่นพิมพ์
-
รุ่นเครื่องพิมพ์
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
อุณหภูมิแผ่นพิมพ์
-
ความเร็วของชั้นแรก
-
ลักษณะการระบายความร้อน
ไม่มีอุณหภูมิชั้นแรกค่าเดียวที่ใช้ได้กับ PLA, PETG, ABS, ASA, TPU แผ่นพิมพ์ หรือเครื่องพิมพ์ทุกชนิด
เริ่มจากช่วงค่าที่ผู้จำหน่ายเส้นฟิลาเมนต์แนะนำและโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการทดสอบแล้ว ปรับค่าเพียงเล็กน้อยหลังจากตรวจสอบความสะอาด การปรับระดับ และความสูงหัวฉีดเรียบร้อยแล้ว
ขั้นตอนที่ 7: ลดความเร็วของชั้นแรก
โดยทั่วไป ชั้นแรกจะพิมพ์ได้ดีกว่าด้วยความเร็วที่ควบคุมได้ เพราะเส้นฟิลาเมนต์ต้องใช้เวลาในการสัมผัสและแนบไปตามพื้นผิวพิมพ์
หากมุมหรือรายละเอียดเล็กๆ ถูกลากหลุดออก:
-
ลดความเร็วของชั้นแรก
-
ลดอัตราเร่งของชั้นแรก หากโปรไฟล์อนุญาต
-
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการรีดเส้นต่อเนื่อง
-
หลีกเลี่ยงการเคลื่อนหัวพิมพ์ข้ามส่วนเล็กๆ ที่ไม่มีฐานรองมากเกินไป
-
ใช้โมเดลทดสอบที่มีรูปทรงเล็กแบบเดียวกัน
การลดความเร็วของชั้นแรกไม่สามารถแก้ปัญหาพื้นผิวมันหรือความสูงหัวฉีดที่คลาดเคลื่อนอย่างมากได้ แต่ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือได้เมื่อจัดเตรียมการตั้งค่าพื้นฐานอย่างถูกต้องแล้ว
ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบการไหลของเส้นฟิลาเมนต์
การรีดเส้นที่ไม่ดีอาจดูคล้ายปัญหาการยึดเกาะ
สังเกตเส้นฟิลาเมนต์ขณะที่เครื่องพิมพ์พิมพ์เส้นไล่วัสดุ เส้นขอบชิ้นงาน หรือชิ้นทดสอบชั้นแรก หากพบอาการต่อไปนี้ ให้ตรวจสอบระบบรีดเส้น:
-
การไหลไม่ต่อเนื่อง
-
เสียงคลิกจากชุดป้อนเส้น
-
ส่วนของเส้นบางหรือขาดหายไป
-
เส้นฟิลาเมนต์ถูกเฟืองบด
-
ความกว้างของเส้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
-
วัสดุม้วนกลับไปติดหัวฉีดทันที
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วน
-
อุณหภูมิหัวฉีดไม่ถูกต้อง
-
แรงต้านจากหลอดฟิลาเมนต์มากเกินไป
-
เส้นฟิลาเมนต์พันกัน
-
เฟืองชุดป้อนเส้นสึกหรอหรือสกปรก
-
ความตึงไม่ถูกต้อง
-
ความร้อนแทรกซึมขึ้นไปในฮอตเอนด์
-
การปรับเทียบอัตราการไหลไม่ถูกต้อง
หากการรีดเส้นไม่สม่ำเสมอทั้งขณะพ่นออกมาในอากาศและขณะพิมพ์บนแผ่นพิมพ์ การเปลี่ยนการตั้งค่าการยึดเกาะก็ไม่ช่วยแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ
ขั้นตอนที่ 9: พิจารณาว่าควรใช้กาวหรือไม่
กาวใช้ทดแทนการปรับเทียบได้ไม่ครอบคลุมทุกกรณี
กาวอาจทำหน้าที่ดังต่อไปนี้ ขึ้นอยู่กับวัสดุและแผ่นพิมพ์:
-
ตัวช่วยการยึดเกาะ
-
ชั้นสำหรับลอกหรือแยกชิ้นงาน
-
การป้องกันการยึดติดแน่นเกินไป
-
ชั้นคั่นที่เสียสละได้บนกระจก
ตัวอย่างเช่น PETG อาจยึดติดกับพื้นผิว PEI แบบเรียบหรือกระจกบางชนิดแน่นเกินไป ในกรณีเช่นนี้ อาจใช้กาวที่แนะนำเพื่อให้ลอกชิ้นงานออกได้อย่างปลอดภัยยิ่งขึ้น แทนที่จะทำให้ชิ้นงานติดแน่นขึ้น
ปฏิบัติตามคำแนะนำด้านความเข้ากันได้ของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์และเส้นฟิลาเมนต์ ห้ามใช้กาวที่ไม่ทราบชนิดหรือกาวถาวรกับเครื่องพิมพ์
ขั้นตอนที่ 10: ใช้ขอบรองชิ้นงานกับรูปทรงที่พิมพ์ยาก
หลังจากปรับสภาพพื้นผิว ปรับระดับ และแก้ไขการอัดเส้นพลาสติกแล้ว ขอบรองชิ้นงานอาจช่วยยึดชิ้นงานที่มีพื้นที่สัมผัสกับแผ่นพิมพ์น้อยได้
ขอบรองชิ้นงานมีประโยชน์สำหรับ:
-
ฐานชิ้นงานแคบ
-
ชิ้นงานสูง
-
มุมแหลม
-
ส่วนเล็กๆ หลายส่วนที่แยกจากกัน
-
วัสดุที่มีแนวโน้มหดตัว
อย่างไรก็ตาม ขอบรองชิ้นงานไม่สามารถแก้ปัญหาต่อไปนี้ได้:
-
แผ่นพิมพ์สกปรก
-
หัวฉีดอุดตัน
-
ค่าออฟเซ็ตแกน Z ไม่ถูกต้อง
-
การปรับระดับคลาดเคลื่อนอย่างมาก
-
พื้นผิวพิมพ์ที่ไม่เข้ากัน
ใช้เป็นเครื่องมือเฉพาะสำหรับรูปทรงชิ้นงาน ไม่ใช่วิธีแรกที่ใช้แก้ปัญหาการยึดเกาะทุกครั้ง
ขั้นตอนที่ 11: ควบคุมลมโกรกและการระบายความร้อน
กระแสลมแรงอาจทำให้ชั้นแรกหรือขอบชิ้นงานเย็นตัวไม่สม่ำเสมอ
ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:
-
หน้าต่างที่เปิดอยู่
-
ช่องลมเครื่องปรับอากาศ
-
พัดลมในห้อง
-
เปิดประตูบ่อยครั้ง
-
พัดลมระบายความร้อนเริ่มทำงานเร็วเกินไป
-
อุณหภูมิภายในห้องพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ
PLA, PETG, ABS, ASA และวัสดุสำหรับงานวิศวกรรมใช้วิธีระบายความร้อนที่เหมือนกันไม่ได้ โดยทั่วไป ABS และ ASA ต้องการสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิคงที่มากกว่า ขณะที่ PLA อาจต้องระบายความร้อนอย่างมีประสิทธิภาพหลังจากพิมพ์ชั้นแรกๆ แล้ว
ตั้งค่าการทำงานของพัดลมชั้นแรกให้สอดคล้องกับโปรไฟล์วัสดุที่ทดสอบแล้ว
ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด
PLA
โดยปกติ PLA จะยึดเกาะกับแผ่นพิมพ์ที่สะอาดและเข้ากันได้อย่างน่าเชื่อถือ หากจู่ๆ PLA ไม่เกาะติด ให้ตรวจสอบสิ่งปนเปื้อน ความสูงหัวฉีด และอุณหภูมิแผ่นพิมพ์ก่อนเพิ่มสารช่วยยึดเกาะ
PETG
PETG อาจยึดติดกับพื้นผิวเรียบบางชนิดแน่นมาก หากจำเป็น ให้ปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์เกี่ยวกับการใช้ชั้นคั่นเพื่อช่วยแยกชิ้นงาน
ABS และ ASA
วัสดุเหล่านี้ไวต่อการหดตัวจากความร้อนและลมโกรกมากกว่า ชั้นแรกอาจเกาะติดในตอนแรก แล้วเริ่มยกตัวเมื่อชิ้นงานเย็นลง อาจต้องใช้พื้นผิวที่เหมาะสม ตู้ครอบที่ควบคุมอุณหภูมิได้คงที่ และขอบรองชิ้นงานที่เหมาะสม
TPU
เส้นพลาสติกชนิดยืดหยุ่นอาจได้รับผลกระทบจากแรงต้านในตัวป้อน การสะสมแรงดัน และความเร็วที่สูงเกินไป พื้นผิวที่สะอาดและการพิมพ์ชั้นแรกที่ช้าลงอาจช่วยได้ แต่ควรตรวจสอบก่อนว่าเส้นพลาสติกเคลื่อนผ่านทางเดินได้อย่างราบรื่น
หากต้องการเลือกวัสดุสำหรับเครื่องพิมพ์และการใช้งานที่แตกต่างกัน โปรดไปที่ คอลเลกชันเส้นพลาสติก INKCLOUD ใช้คำแนะนำสำหรับม้วนเส้นพลาสติกนั้นโดยเฉพาะ อย่าคิดว่าเส้นพลาสติกทุกชนิดที่ใช้ชื่อวัสดุเดียวกันจะมีคุณสมบัติเหมือนกัน
ลำดับการแก้ปัญหาที่เชื่อถือได้
ทำตามลำดับนี้ แทนที่จะเปลี่ยนทุกอย่างพร้อมกัน:
-
หยุดงานพิมพ์ที่ไม่สำเร็จ
-
ปล่อยให้เครื่องพิมพ์เย็นลงอย่างปลอดภัย
-
ทำความสะอาดพื้นผิวพิมพ์อย่างถูกวิธี
-
ตรวจสอบการติดตั้งแผ่นพิมพ์และเศษสิ่งสกปรกด้านล่าง
-
ทำความสะอาดและตรวจสอบหัวฉีด
-
ดำเนินขั้นตอนปรับระดับที่เหมาะสม
-
พิมพ์โมเดลสำหรับปรับเทียบชั้นแรก
-
ปรับความสูงหัวฉีดโดยดูจากรูปแบบเส้นที่มองเห็นได้
-
ยืนยันว่าเลือกวัสดุและโปรไฟล์แผ่นพิมพ์ถูกต้อง
-
ตรวจสอบความสม่ำเสมอของการอัดเส้นพลาสติก
-
ลดความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรกหากจำเป็น
-
เพิ่มขอบรองชิ้นงานหรือใช้วิธียึดเกาะที่ได้รับการรับรอง หลังจากตรวจสอบพื้นฐานถูกต้องแล้วเท่านั้น
-
เปลี่ยนตัวแปรทีละอย่าง แล้วทำการทดสอบเดิมซ้ำ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและควรหลีกเลี่ยง
ลดหัวฉีดลงหลังจากพิมพ์ไม่สำเร็จทุกครั้ง
การทำเช่นนี้อาจเปลี่ยนปัญหาหัวฉีดสูงเกินไปให้กลายเป็นหัวฉีดต่ำเกินไป โดยไม่แก้ปัญหาสิ่งสกปรกหรือการป้อนเส้นพลาสติก
ใช้กาวเพิ่มโดยไม่ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์
กาวเก่าที่ไม่สม่ำเสมออาจทำให้พื้นผิวขรุขระได้
เพิ่มอุณหภูมิไปเรื่อย ๆ
อุณหภูมิที่สูงเกินไปอาจทำให้มีวัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น ความแม่นยำด้านขนาดต่ำ วัสดุเสื่อมสภาพ หรือทำให้การนำชิ้นงานออกไม่ปลอดภัย
คิดว่าการปรับระดับอัตโนมัติแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
การปรับระดับอัตโนมัติไม่สามารถขจัดคราบมัน เอาเศษสิ่งสกปรกใต้แผ่นออก ซ่อมแผ่นพิมพ์ที่เสียหาย หรือแก้ปัญหาการป้อนเส้นพลาสติกไม่เพียงพอได้
ทดสอบด้วยโมเดลขนาดใหญ่
ใช้ลวดลายสอบเทียบชั้นแรกขนาดเล็ก ช่วยประหยัดเวลาและทำให้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายขึ้น
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมเส้นพลาสติกจึงติดหัวฉีดแทนที่จะติดฐานพิมพ์?
หัวฉีดอาจอยู่ห่างจากพื้นผิวเกินไป แผ่นพิมพ์อาจมีสิ่งสกปรก หรือคราบเส้นพลาสติกบนหัวฉีดอาจดึงวัสดุที่เพิ่งถูกพิมพ์ออกมา ตรวจสอบทั้งสามจุดก่อนเปลี่ยนอุณหภูมิ
ทำไมชั้นแรกจึงติดตรงกลางแต่ไม่ติดที่มุม?
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ แผ่นเอียง ขีดจำกัดของเมช แผ่นที่งอหรือติดตั้งไม่ถูกต้อง เศษสิ่งสกปรกใต้แผ่น อุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง หรือสิ่งปนเปื้อนเฉพาะจุด
เส้นพลาสติกที่เปียกทำให้ชั้นแรกไม่ติดได้ไหม?
ความชื้นอาจทำให้เกิดฟอง การป้อนเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ และเส้นที่ขรุขระได้ อย่างไรก็ตาม ควรตรวจสอบสิ่งสกปรกบนพื้นผิว ความสูงของหัวฉีด การปรับระดับ และอัตราการไหลด้วย แทนที่จะสรุปว่าความชื้นเป็นสาเหตุเดียว
เส้นของชั้นแรกควรมีช่องว่างหรือไม่?
ไม่ใช่ สี่เหลี่ยมสอบเทียบชั้นแรกที่ถูกต้องควรเป็นพื้นผิวต่อเนื่อง ช่องว่างที่มองเห็นได้มักบ่งชี้ว่าหัวฉีดอยู่สูงเกินไปหรือมีการป้อนเส้นพลาสติกไม่เพียงพอ
ทำไมการลดระดับหัวฉีดจึงทำให้การยึดเกาะแย่ลง?
หากหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป วัสดุจะไหลออกตามปกติไม่ได้ อาจถูกขูดออก แผ่บางเกินไป หรือถูกดันจนเป็นสันที่หัวฉีดเกี่ยวในรอบถัดไป
ต้องใช้กาวกับ PLA ไหม?
ไม่จำเป็นเสมอไป โดยปกติ PLA พิมพ์ลงบนพื้นผิวสะอาดที่เข้ากันได้โดยตรงได้ โปรดปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์ เพราะข้อกำหนดแตกต่างกันไปตามประเภทของแผ่น
ทำไมการยึดเกาะจึงเปลี่ยนไปหลังเปลี่ยนหัวฉีด?
การเปลี่ยนหัวฉีดอาจทำให้ตำแหน่งหัวฉีดเปลี่ยนไป สอบเทียบเครื่องพิมพ์ตามที่กำหนด แล้วตรวจสอบชั้นแรกอีกครั้ง
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนเริ่มพิมพ์งานเต็มชิ้น ให้ตรวจสอบว่า:
-
พื้นผิวสะอาดและเข้ากันได้กับเส้นพลาสติก
-
ติดตั้งแผ่นพิมพ์อย่างถูกต้อง
-
ไม่มีสิ่งใดติดค้างอยู่ใต้แผ่นพิมพ์
-
หัวฉีดสะอาด
-
การปรับระดับหรือสอบเทียบเมชเสร็จสมบูรณ์อย่างถูกต้อง
-
เส้นของชั้นแรกเชื่อมติดกันโดยไม่มีช่องว่างหรือสันนูน
-
การป้อนเส้นพลาสติกต่อเนื่อง
-
เลือกโปรไฟล์วัสดุที่ถูกต้อง
-
ควบคุมความเร็วของการพิมพ์ชั้นแรก
-
ใช้กาวหรือขอบเสริมเฉพาะเมื่อเหมาะสม
-
เปลี่ยนตัวแปรในการแก้ปัญหาเพียงอย่างเดียวต่อการทดสอบหนึ่งครั้ง
ชั้นแรกที่เชื่อถือได้เกิดจากการเตรียมพื้นผิว ระยะห่างของหัวฉีด การป้อนเส้นพลาสติก อุณหภูมิ ความเร็ว และความเข้ากันได้ของวัสดุที่เหมาะสม การเพิ่มแรงดัน ความร้อน หรือกาวไม่ได้ทำให้ดีขึ้นเสมอไป