พิมพ์ 3D แล้วชั้นแรกไม่ติด? คู่มือแก้ไขทีละขั้นตอน

เส้นฟิลาเมนต์ติดตามหัวฉีด แยกออกเป็นเส้นหลวม ๆ หรือติดอยู่เพียงด้านเดียวหรือไม่? ใช้ลักษณะของชั้นแรกที่พิมพ์ไม่สำเร็จเพื่อระบุปัญหาความสูงของหัวฉีด การทำความสะอาด การปรับระดับ อุณหภูมิ การอัดรีด และวัสดุ

By XUCHUN

พิมพ์ 3D แล้วชั้นแรกไม่ติด? คู่มือแก้ไขทีละขั้นตอน

XUCHUN

ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่ติดใช่ไหม? คู่มือแก้ไขทีละขั้นตอน

เมื่อ ชั้นแรกของงานพิมพ์ 3D ไม่ติดเบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุดไม่ใช่แค่งานพิมพ์ล้มเหลว แต่คือรูปลักษณ์ของเส้นพลาสติกทันทีที่ออกจากหัวฉีด

เส้นที่หลวมและกลมมักบ่งชี้ว่าหัวฉีดอยู่ห่างจากแผ่นพิมพ์มากเกินไป เส้นบางและโปร่งใสที่มีสันนูนอาจหมายความว่าหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป หากชั้นแรกพิมพ์ได้บนด้านหนึ่งแต่มีปัญหาอีกด้าน แสดงว่าอาจเกี่ยวข้องกับการปรับระดับ การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือพื้นผิวที่ไม่เรียบ

ก่อนเติมกาวหรือปรับอุณหภูมิหลายค่า ให้สังเกตรูปแบบของชั้นแรกและหาสาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด

ชั้นแรกที่ดีควรมีลักษณะอย่างไร?

ชั้นแรกที่พิมพ์ได้ถูกต้องควรมีลักษณะดังนี้:

  • การรีดเส้นพลาสติกต่อเนื่อง

  • เส้นแบนลงเล็กน้อย

  • เส้นที่อยู่ติดกันเชื่อมต่อกันโดยไม่มีช่องว่างขนาดใหญ่

  • ไม่มีสันนูนลึกระหว่างเส้น

  • ความกว้างของเส้นสม่ำเสมอทั่วพื้นที่พิมพ์

  • สัมผัสกับพื้นผิวอย่างแน่นหนา

  • ไม่มีวัสดุสะสมรอบหัวฉีด

  • ไม่มีเสียงขูดหรือเสียงคลิกจากชุดรีดเส้นพลาสติก

ลักษณะพื้นผิวที่แน่นอนจะแตกต่างกันไปตามแผ่นพิมพ์แบบเรียบ แบบเท็กซ์เจอร์ และแบบมีลวดลาย แผ่นแบบเท็กซ์เจอร์อาจต้องปรับตำแหน่งหัวฉีดให้ได้ระดับต่างจากแผ่นเรียบ เพราะแผ่นแต่ละแบบอาจมีความหนาไม่เท่ากัน

วิเคราะห์ชั้นแรกจากลักษณะที่เห็น

สิ่งที่สังเกตเห็น สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุด
เส้นยังคงกลมและแยกจากกัน หัวฉีดอยู่สูงเกินไป
เกิดช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างแนวพิมพ์ที่อยู่ติดกัน หัวฉีดอยู่สูงเกินไปหรือรีดเส้นพลาสติกออกมาไม่พอ
เส้นบางมากหรือโปร่งใส หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป
เกิดสันนูนระหว่างแนวพิมพ์ หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไปหรือมีอัตราการไหลมากเกินไป
เส้นพลาสติกม้วนงอรอบหัวฉีดหรือตามหัวฉีดไป แผ่นพิมพ์สกปรก หัวฉีดอยู่สูงเกินไป หัวฉีดมีสิ่งปนเปื้อน หรือมีปัญหาในการรีดเส้นพลาสติก
ด้านหนึ่งติด แต่อีกด้านไม่ติด การปรับระดับ การตั้งค่าเมช การติดตั้งแผ่นพิมพ์ หรือปัญหาทางกล
ไม่มีวัสดุไหลออกมาในระหว่างพิมพ์ชั้นแรก หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป อุดตัน หรือมีปัญหาที่ชุดป้อนเส้นพลาสติก
งานพิมพ์ติดในช่วงแรก แล้วมุมเริ่มยกขึ้น การหดตัวจากความร้อน สิ่งปนเปื้อน หรือพื้นที่สัมผัสไม่เพียงพอ
รายละเอียดขนาดเล็กหลุด แต่พื้นที่ขนาดใหญ่ยังติดอยู่ พิมพ์ชั้นแรกเร็วเกินไปหรือพื้นที่สัมผัสน้อยเกินไป
ความกว้างของเส้นเปลี่ยนไปทั่วทั้งแผ่นพิมพ์ แผ่นพิมพ์ไม่เรียบ การปรับระดับ การตรวจวัด หรือปัญหาทางกล

ใช้ตารางนี้เป็นแนวทางเบื้องต้น สาเหตุหลายอย่างอาจเกิดขึ้นพร้อมกันได้

ขั้นตอนที่ 1: หยุดเครื่องและทำความสะอาดอย่างปลอดภัย

รอให้แผ่นพิมพ์และหัวฉีดเย็นลงก่อนทำความสะอาด อย่าเอื้อมมือเข้าไปในเครื่องพิมพ์ขณะที่หัวพิมพ์หรือแผ่นพิมพ์กำลังเคลื่อนที่

น้ำมัน รอยนิ้วมือ ฝุ่น กาวเก่า และเศษเส้นพลาสติกที่เหลืออยู่ อาจทำให้พลาสติกสัมผัสกับพื้นผิวพิมพ์ได้ไม่ดี

ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ตามวิธีที่ผู้ผลิตแนะนำ พื้นผิวแต่ละชนิดอาจต้องใช้ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่างกัน:

  • PEI ผิวเรียบ

  • PEI ผิวเท็กซ์เจอร์

  • เหล็กเคลือบผง

  • กระจกเคลือบ

  • แผ่นพิมพ์สำหรับวัสดุวิศวกรรม

  • พื้นผิว PA หรือ PP สำหรับงานเฉพาะทาง

อย่าสันนิษฐานว่าอะซิโตน แอลกอฮอล์ น้ำยาทำความสะอาด หรือการขัดถูจะปลอดภัยกับแผ่นพิมพ์ทุกชนิด ตัวอย่างเช่น Prusa เตือนว่าไม่ควรใช้อะซิโตนกับแผ่นเคลือบผงผิวเท็กซ์เจอร์และผิวซาติน

หลังทำความสะอาด:

  1. จับแผ่นพิมพ์ที่ขอบ

  2. หลีกเลี่ยงการสัมผัสบริเวณพิมพ์งาน

  3. ปล่อยให้พื้นผิวแห้งสนิท

  4. ติดตั้งแผ่นพิมพ์กลับโดยหันด้านให้ถูกต้อง

  5. ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดติดค้างอยู่ข้างใต้

โดยทั่วไป การทำความสะอาดพื้นผิวเป็นวิธีทดสอบเบื้องต้นที่ดีกว่าการเพิ่มกาว

ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบการติดตั้งแผ่นพิมพ์

แผ่นพิมพ์แบบถอดได้อาจดูเรียบ แต่มีเส้นใย ฝุ่น หรือเศษวัสดุชิ้นเล็กๆ รองอยู่ด้านล่าง

ตรวจสอบ:

  • ด้านใต้ของแผ่นพิมพ์แบบถอดได้

  • ฐานแม่เหล็ก

  • จุดจัดแนวแผ่นพิมพ์

  • คลิปยึดแผ่นพิมพ์

  • แคลมป์ยึดแผ่นกระจก

  • บริเวณพื้นผิวที่เสียหายหรือนูนขึ้น

  • เส้นใยที่เหลือจากงานพิมพ์ก่อนหน้า

สิ่งแปลกปลอมชิ้นเล็กๆ ใต้แผ่นพิมพ์อาจทำให้เกิดจุดนูนเฉพาะที่ ชั้นแรกจึงอาจถูกกดอัดแน่นเกินไปในบริเวณหนึ่งและหลวมเกินไปในอีกบริเวณหนึ่ง

อย่าพึ่งพาการปรับระดับอัตโนมัติเพื่อชดเชยแผ่นพิมพ์ที่ติดตั้งไม่ถูกต้องหรือมีสิ่งกีดขวางทางกายภาพ

ขั้นตอนที่ 3: ตรวจสอบหัวฉีดก่อนปรับระดับ

วัสดุที่ติดอยู่กับหัวฉีดอาจส่งผลต่อการตรวจวัดและเปลี่ยนระยะห่างจริงระหว่างหัวฉีดกับแท่นพิมพ์

ก่อนเริ่มขั้นตอนปรับระดับ:

  • ปล่อยให้หัวฉีดเย็นลงจนอยู่ในสภาพที่ปลอดภัย

  • กำจัดคราบเส้นใยด้านนอกตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์

  • ตรวจสอบว่าติดตั้งหัวฉีดอย่างถูกต้อง

  • ตรวจสอบปลอกซิลิโคนและท่อลมพัดลม

  • ตรวจสอบว่าไม่มีเส้นใยรั่วซึมเหนือหัวฉีด

  • ตรวจสอบให้แน่ใจว่าบริเวณโพรบสะอาด

หากเครื่องพิมพ์ใช้หัวฉีดตรวจจับการสัมผัสโดยตรง คราบตกค้างที่ปลายหัวฉีดอาจทำให้การวัดคลาดเคลื่อน

ขั้นตอนที่ 4: เรียกใช้ขั้นตอนปรับระดับที่ถูกต้อง

การปรับระดับแท่นพิมพ์และการปรับเทียบชั้นแรกเกี่ยวข้องกัน แต่ไม่ใช่ขั้นตอนเดียวกันเสมอไป

การปรับระดับช่วยให้ระยะห่างของหัวฉีดสม่ำเสมอทั่วพื้นที่พิมพ์ ส่วนการปรับเทียบชั้นแรกหรือ Z-offset ใช้กำหนดระยะทำงานระหว่างหัวฉีดกับพื้นผิวขณะพิมพ์

ทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้สำหรับเครื่องพิมพ์ของคุณ:

  • การปรับระดับมุมด้วยตนเอง

  • การปรับระดับแบบมีตัวช่วย

  • การปรับระดับตาข่ายอัตโนมัติ

  • การปรับเทียบโหลดเซลล์

  • การปรับเทียบชั้นแรก

  • การปรับ Z-offset

อย่านำค่า Z-offset ของผู้ใช้อื่นมาใช้ ค่าที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด โพรบ และแผ่นพิมพ์แต่ละชุด

แนวทางการปรับเทียบของ Prusa แนะนำโดยเฉพาะให้ประเมินแนวเส้นที่พิมพ์ด้วยสายตา แทนการยึดค่าตัวเลขสากล

ขั้นตอนที่ 5: ปรับความสูงของหัวฉีด

สัญญาณว่าหัวฉีดอยู่สูงเกินไป

  • เส้นใยยังคงมีลักษณะกลม

  • แนวเส้นไม่เชื่อมติดกัน

  • มุมชิ้นงานเคลื่อนเมื่อหัวฉีดเปลี่ยนทิศทาง

  • ชิ้นงานขนาดเล็กถูกลากให้เคลื่อน

  • เส้นใยติดกับหัวฉีดแทนที่จะติดกับแผ่นพิมพ์

ขยับหัวฉีดเข้าใกล้อีกเล็กน้อย โดยใช้ขั้นตอนปรับเทียบชั้นแรกหรือ Z-offset ที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์แนะนำ ปรับทีละน้อยและพิมพ์โมเดลปรับเทียบเดิมซ้ำ

สัญญาณว่าหัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป

  • เส้นใยถูกขูดจนบางมาก

  • มองเห็นพื้นผิวแผ่นพิมพ์ผ่านแนวเส้น

  • เกิดร่องลึกระหว่างแนวพิมพ์

  • หัวฉีดครูดไปตามวัสดุที่พิมพ์ลงไปแล้ว

  • หัวฉีดคลิกเพราะวัสดุไหลผ่านไม่ได้

  • พลาสติกสะสมรอบหัวฉีด

ขยับหัวฉีดให้ห่างจากแผ่นพิมพ์ขึ้นเล็กน้อย

อย่าปรับหัวฉีดให้ต่ำลงเรื่อยๆ เพียงเพราะชิ้นงานไม่ติด หัวฉีดที่อยู่ใกล้เกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้น ทำให้พื้นผิวเสียหาย และทำให้เกิดปัญหาที่ดูคล้ายการยึดเกาะไม่ดี

ลักษณะความสูงที่ถูกต้อง

เส้นที่รีดออกมาควรแบนพอที่จะสัมผัสพื้นผิว แต่ต้องไม่ถูกกดจนแบนเกินไป เส้นที่อยู่ติดกันควรเชื่อมต่อเป็นชั้นต่อเนื่อง โดยไม่มีช่องว่างหรือสันนูนให้เห็น

ขั้นตอนที่ 6: ยืนยันโปรไฟล์วัสดุ

ตรวจสอบว่าโปรไฟล์ในโปรแกรมสไลเซอร์ตั้งค่าตรงกับ:

  • ชนิดเส้นฟิลาเมนต์

  • เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด

  • ความสูงของชั้น

  • แผ่นพิมพ์

  • รุ่นเครื่องพิมพ์

  • อุณหภูมิหัวฉีด

  • อุณหภูมิแผ่นพิมพ์

  • ความเร็วของชั้นแรก

  • ลักษณะการระบายความร้อน

ไม่มีอุณหภูมิชั้นแรกค่าเดียวที่ใช้ได้กับ PLA, PETG, ABS, ASA, TPU แผ่นพิมพ์ หรือเครื่องพิมพ์ทุกชนิด

เริ่มจากช่วงค่าที่ผู้จำหน่ายเส้นฟิลาเมนต์แนะนำและโปรไฟล์เครื่องพิมพ์ที่ผ่านการทดสอบแล้ว ปรับค่าเพียงเล็กน้อยหลังจากตรวจสอบความสะอาด การปรับระดับ และความสูงหัวฉีดเรียบร้อยแล้ว

ขั้นตอนที่ 7: ลดความเร็วของชั้นแรก

โดยทั่วไป ชั้นแรกจะพิมพ์ได้ดีกว่าด้วยความเร็วที่ควบคุมได้ เพราะเส้นฟิลาเมนต์ต้องใช้เวลาในการสัมผัสและแนบไปตามพื้นผิวพิมพ์

หากมุมหรือรายละเอียดเล็กๆ ถูกลากหลุดออก:

  • ลดความเร็วของชั้นแรก

  • ลดอัตราเร่งของชั้นแรก หากโปรไฟล์อนุญาต

  • ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการรีดเส้นต่อเนื่อง

  • หลีกเลี่ยงการเคลื่อนหัวพิมพ์ข้ามส่วนเล็กๆ ที่ไม่มีฐานรองมากเกินไป

  • ใช้โมเดลทดสอบที่มีรูปทรงเล็กแบบเดียวกัน

การลดความเร็วของชั้นแรกไม่สามารถแก้ปัญหาพื้นผิวมันหรือความสูงหัวฉีดที่คลาดเคลื่อนอย่างมากได้ แต่ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือได้เมื่อจัดเตรียมการตั้งค่าพื้นฐานอย่างถูกต้องแล้ว

ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบการไหลของเส้นฟิลาเมนต์

การรีดเส้นที่ไม่ดีอาจดูคล้ายปัญหาการยึดเกาะ

สังเกตเส้นฟิลาเมนต์ขณะที่เครื่องพิมพ์พิมพ์เส้นไล่วัสดุ เส้นขอบชิ้นงาน หรือชิ้นทดสอบชั้นแรก หากพบอาการต่อไปนี้ ให้ตรวจสอบระบบรีดเส้น:

  • การไหลไม่ต่อเนื่อง

  • เสียงคลิกจากชุดป้อนเส้น

  • ส่วนของเส้นบางหรือขาดหายไป

  • เส้นฟิลาเมนต์ถูกเฟืองบด

  • ความกว้างของเส้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

  • วัสดุม้วนกลับไปติดหัวฉีดทันที

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • หัวฉีดอุดตันบางส่วน

  • อุณหภูมิหัวฉีดไม่ถูกต้อง

  • แรงต้านจากหลอดฟิลาเมนต์มากเกินไป

  • เส้นฟิลาเมนต์พันกัน

  • เฟืองชุดป้อนเส้นสึกหรอหรือสกปรก

  • ความตึงไม่ถูกต้อง

  • ความร้อนแทรกซึมขึ้นไปในฮอตเอนด์

  • การปรับเทียบอัตราการไหลไม่ถูกต้อง

หากการรีดเส้นไม่สม่ำเสมอทั้งขณะพ่นออกมาในอากาศและขณะพิมพ์บนแผ่นพิมพ์ การเปลี่ยนการตั้งค่าการยึดเกาะก็ไม่ช่วยแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

ขั้นตอนที่ 9: พิจารณาว่าควรใช้กาวหรือไม่

กาวใช้ทดแทนการปรับเทียบได้ไม่ครอบคลุมทุกกรณี

กาวอาจทำหน้าที่ดังต่อไปนี้ ขึ้นอยู่กับวัสดุและแผ่นพิมพ์:

  • ตัวช่วยการยึดเกาะ

  • ชั้นสำหรับลอกหรือแยกชิ้นงาน

  • การป้องกันการยึดติดแน่นเกินไป

  • ชั้นคั่นที่เสียสละได้บนกระจก

ตัวอย่างเช่น PETG อาจยึดติดกับพื้นผิว PEI แบบเรียบหรือกระจกบางชนิดแน่นเกินไป ในกรณีเช่นนี้ อาจใช้กาวที่แนะนำเพื่อให้ลอกชิ้นงานออกได้อย่างปลอดภัยยิ่งขึ้น แทนที่จะทำให้ชิ้นงานติดแน่นขึ้น

ปฏิบัติตามคำแนะนำด้านความเข้ากันได้ของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์และเส้นฟิลาเมนต์ ห้ามใช้กาวที่ไม่ทราบชนิดหรือกาวถาวรกับเครื่องพิมพ์

ขั้นตอนที่ 10: ใช้ขอบรองชิ้นงานกับรูปทรงที่พิมพ์ยาก

หลังจากปรับสภาพพื้นผิว ปรับระดับ และแก้ไขการอัดเส้นพลาสติกแล้ว ขอบรองชิ้นงานอาจช่วยยึดชิ้นงานที่มีพื้นที่สัมผัสกับแผ่นพิมพ์น้อยได้

ขอบรองชิ้นงานมีประโยชน์สำหรับ:

  • ฐานชิ้นงานแคบ

  • ชิ้นงานสูง

  • มุมแหลม

  • ส่วนเล็กๆ หลายส่วนที่แยกจากกัน

  • วัสดุที่มีแนวโน้มหดตัว

อย่างไรก็ตาม ขอบรองชิ้นงานไม่สามารถแก้ปัญหาต่อไปนี้ได้:

  • แผ่นพิมพ์สกปรก

  • หัวฉีดอุดตัน

  • ค่าออฟเซ็ตแกน Z ไม่ถูกต้อง

  • การปรับระดับคลาดเคลื่อนอย่างมาก

  • พื้นผิวพิมพ์ที่ไม่เข้ากัน

ใช้เป็นเครื่องมือเฉพาะสำหรับรูปทรงชิ้นงาน ไม่ใช่วิธีแรกที่ใช้แก้ปัญหาการยึดเกาะทุกครั้ง

ขั้นตอนที่ 11: ควบคุมลมโกรกและการระบายความร้อน

กระแสลมแรงอาจทำให้ชั้นแรกหรือขอบชิ้นงานเย็นตัวไม่สม่ำเสมอ

ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้:

  • หน้าต่างที่เปิดอยู่

  • ช่องลมเครื่องปรับอากาศ

  • พัดลมในห้อง

  • เปิดประตูบ่อยครั้ง

  • พัดลมระบายความร้อนเริ่มทำงานเร็วเกินไป

  • อุณหภูมิภายในห้องพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ

PLA, PETG, ABS, ASA และวัสดุสำหรับงานวิศวกรรมใช้วิธีระบายความร้อนที่เหมือนกันไม่ได้ โดยทั่วไป ABS และ ASA ต้องการสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิคงที่มากกว่า ขณะที่ PLA อาจต้องระบายความร้อนอย่างมีประสิทธิภาพหลังจากพิมพ์ชั้นแรกๆ แล้ว

ตั้งค่าการทำงานของพัดลมชั้นแรกให้สอดคล้องกับโปรไฟล์วัสดุที่ทดสอบแล้ว

ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด

PLA

โดยปกติ PLA จะยึดเกาะกับแผ่นพิมพ์ที่สะอาดและเข้ากันได้อย่างน่าเชื่อถือ หากจู่ๆ PLA ไม่เกาะติด ให้ตรวจสอบสิ่งปนเปื้อน ความสูงหัวฉีด และอุณหภูมิแผ่นพิมพ์ก่อนเพิ่มสารช่วยยึดเกาะ

PETG

PETG อาจยึดติดกับพื้นผิวเรียบบางชนิดแน่นมาก หากจำเป็น ให้ปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์เกี่ยวกับการใช้ชั้นคั่นเพื่อช่วยแยกชิ้นงาน

ABS และ ASA

วัสดุเหล่านี้ไวต่อการหดตัวจากความร้อนและลมโกรกมากกว่า ชั้นแรกอาจเกาะติดในตอนแรก แล้วเริ่มยกตัวเมื่อชิ้นงานเย็นลง อาจต้องใช้พื้นผิวที่เหมาะสม ตู้ครอบที่ควบคุมอุณหภูมิได้คงที่ และขอบรองชิ้นงานที่เหมาะสม

TPU

เส้นพลาสติกชนิดยืดหยุ่นอาจได้รับผลกระทบจากแรงต้านในตัวป้อน การสะสมแรงดัน และความเร็วที่สูงเกินไป พื้นผิวที่สะอาดและการพิมพ์ชั้นแรกที่ช้าลงอาจช่วยได้ แต่ควรตรวจสอบก่อนว่าเส้นพลาสติกเคลื่อนผ่านทางเดินได้อย่างราบรื่น

หากต้องการเลือกวัสดุสำหรับเครื่องพิมพ์และการใช้งานที่แตกต่างกัน โปรดไปที่ คอลเลกชันเส้นพลาสติก INKCLOUD ใช้คำแนะนำสำหรับม้วนเส้นพลาสติกนั้นโดยเฉพาะ อย่าคิดว่าเส้นพลาสติกทุกชนิดที่ใช้ชื่อวัสดุเดียวกันจะมีคุณสมบัติเหมือนกัน

ลำดับการแก้ปัญหาที่เชื่อถือได้

ทำตามลำดับนี้ แทนที่จะเปลี่ยนทุกอย่างพร้อมกัน:

  1. หยุดงานพิมพ์ที่ไม่สำเร็จ

  2. ปล่อยให้เครื่องพิมพ์เย็นลงอย่างปลอดภัย

  3. ทำความสะอาดพื้นผิวพิมพ์อย่างถูกวิธี

  4. ตรวจสอบการติดตั้งแผ่นพิมพ์และเศษสิ่งสกปรกด้านล่าง

  5. ทำความสะอาดและตรวจสอบหัวฉีด

  6. ดำเนินขั้นตอนปรับระดับที่เหมาะสม

  7. พิมพ์โมเดลสำหรับปรับเทียบชั้นแรก

  8. ปรับความสูงหัวฉีดโดยดูจากรูปแบบเส้นที่มองเห็นได้

  9. ยืนยันว่าเลือกวัสดุและโปรไฟล์แผ่นพิมพ์ถูกต้อง

  10. ตรวจสอบความสม่ำเสมอของการอัดเส้นพลาสติก

  11. ลดความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรกหากจำเป็น

  12. เพิ่มขอบรองชิ้นงานหรือใช้วิธียึดเกาะที่ได้รับการรับรอง หลังจากตรวจสอบพื้นฐานถูกต้องแล้วเท่านั้น

  13. เปลี่ยนตัวแปรทีละอย่าง แล้วทำการทดสอบเดิมซ้ำ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและควรหลีกเลี่ยง

ลดหัวฉีดลงหลังจากพิมพ์ไม่สำเร็จทุกครั้ง

การทำเช่นนี้อาจเปลี่ยนปัญหาหัวฉีดสูงเกินไปให้กลายเป็นหัวฉีดต่ำเกินไป โดยไม่แก้ปัญหาสิ่งสกปรกหรือการป้อนเส้นพลาสติก

ใช้กาวเพิ่มโดยไม่ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์

กาวเก่าที่ไม่สม่ำเสมออาจทำให้พื้นผิวขรุขระได้

เพิ่มอุณหภูมิไปเรื่อย ๆ

อุณหภูมิที่สูงเกินไปอาจทำให้มีวัสดุไหลเยิ้มมากขึ้น ความแม่นยำด้านขนาดต่ำ วัสดุเสื่อมสภาพ หรือทำให้การนำชิ้นงานออกไม่ปลอดภัย

คิดว่าการปรับระดับอัตโนมัติแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง

การปรับระดับอัตโนมัติไม่สามารถขจัดคราบมัน เอาเศษสิ่งสกปรกใต้แผ่นออก ซ่อมแผ่นพิมพ์ที่เสียหาย หรือแก้ปัญหาการป้อนเส้นพลาสติกไม่เพียงพอได้

ทดสอบด้วยโมเดลขนาดใหญ่

ใช้ลวดลายสอบเทียบชั้นแรกขนาดเล็ก ช่วยประหยัดเวลาและทำให้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายขึ้น

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมเส้นพลาสติกจึงติดหัวฉีดแทนที่จะติดฐานพิมพ์?

หัวฉีดอาจอยู่ห่างจากพื้นผิวเกินไป แผ่นพิมพ์อาจมีสิ่งสกปรก หรือคราบเส้นพลาสติกบนหัวฉีดอาจดึงวัสดุที่เพิ่งถูกพิมพ์ออกมา ตรวจสอบทั้งสามจุดก่อนเปลี่ยนอุณหภูมิ

ทำไมชั้นแรกจึงติดตรงกลางแต่ไม่ติดที่มุม?

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ แผ่นเอียง ขีดจำกัดของเมช แผ่นที่งอหรือติดตั้งไม่ถูกต้อง เศษสิ่งสกปรกใต้แผ่น อุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง หรือสิ่งปนเปื้อนเฉพาะจุด

เส้นพลาสติกที่เปียกทำให้ชั้นแรกไม่ติดได้ไหม?

ความชื้นอาจทำให้เกิดฟอง การป้อนเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ และเส้นที่ขรุขระได้ อย่างไรก็ตาม ควรตรวจสอบสิ่งสกปรกบนพื้นผิว ความสูงของหัวฉีด การปรับระดับ และอัตราการไหลด้วย แทนที่จะสรุปว่าความชื้นเป็นสาเหตุเดียว

เส้นของชั้นแรกควรมีช่องว่างหรือไม่?

ไม่ใช่ สี่เหลี่ยมสอบเทียบชั้นแรกที่ถูกต้องควรเป็นพื้นผิวต่อเนื่อง ช่องว่างที่มองเห็นได้มักบ่งชี้ว่าหัวฉีดอยู่สูงเกินไปหรือมีการป้อนเส้นพลาสติกไม่เพียงพอ

ทำไมการลดระดับหัวฉีดจึงทำให้การยึดเกาะแย่ลง?

หากหัวฉีดอยู่ใกล้เกินไป วัสดุจะไหลออกตามปกติไม่ได้ อาจถูกขูดออก แผ่บางเกินไป หรือถูกดันจนเป็นสันที่หัวฉีดเกี่ยวในรอบถัดไป

ต้องใช้กาวกับ PLA ไหม?

ไม่จำเป็นเสมอไป โดยปกติ PLA พิมพ์ลงบนพื้นผิวสะอาดที่เข้ากันได้โดยตรงได้ โปรดปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์ เพราะข้อกำหนดแตกต่างกันไปตามประเภทของแผ่น

ทำไมการยึดเกาะจึงเปลี่ยนไปหลังเปลี่ยนหัวฉีด?

การเปลี่ยนหัวฉีดอาจทำให้ตำแหน่งหัวฉีดเปลี่ยนไป สอบเทียบเครื่องพิมพ์ตามที่กำหนด แล้วตรวจสอบชั้นแรกอีกครั้ง

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนเริ่มพิมพ์งานเต็มชิ้น ให้ตรวจสอบว่า:

  • พื้นผิวสะอาดและเข้ากันได้กับเส้นพลาสติก

  • ติดตั้งแผ่นพิมพ์อย่างถูกต้อง

  • ไม่มีสิ่งใดติดค้างอยู่ใต้แผ่นพิมพ์

  • หัวฉีดสะอาด

  • การปรับระดับหรือสอบเทียบเมชเสร็จสมบูรณ์อย่างถูกต้อง

  • เส้นของชั้นแรกเชื่อมติดกันโดยไม่มีช่องว่างหรือสันนูน

  • การป้อนเส้นพลาสติกต่อเนื่อง

  • เลือกโปรไฟล์วัสดุที่ถูกต้อง

  • ควบคุมความเร็วของการพิมพ์ชั้นแรก

  • ใช้กาวหรือขอบเสริมเฉพาะเมื่อเหมาะสม

  • เปลี่ยนตัวแปรในการแก้ปัญหาเพียงอย่างเดียวต่อการทดสอบหนึ่งครั้ง

ชั้นแรกที่เชื่อถือได้เกิดจากการเตรียมพื้นผิว ระยะห่างของหัวฉีด การป้อนเส้นพลาสติก อุณหภูมิ ความเร็ว และความเข้ากันได้ของวัสดุที่เหมาะสม การเพิ่มแรงดัน ความร้อน หรือกาวไม่ได้ทำให้ดีขึ้นเสมอไป

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม