พิมพ์ 3D แล้วไม่ติดฐานใช่ไหม? ขั้นแรกให้ระบุว่าฐานไหนที่มีปัญหา
XUCHUNงานพิมพ์ 3D ไม่ติดกับฐานใช่ไหม? ระบุก่อนว่าฐานส่วนใดมีปัญหา
อาการ งานพิมพ์ 3D ไม่ติดกับฐาน ไม่ได้หมายความว่าชั้นแรกยึดเกาะกับแผ่นพิมพ์ไม่สำเร็จเสมอไป คำว่า “ฐาน” อาจหมายถึงจุดเชื่อมต่อสามแบบที่ต่างกัน:
-
โมเดลแยกออกจากแผ่นพิมพ์
-
โมเดลแยกออกจากแพอย่างไม่ถูกต้อง
-
ชั้นที่พิมพ์แยกออกจากกันเหนือฐานของโมเดล
หลังนำชิ้นงานออกจากเครื่องพิมพ์ ปัญหาเหล่านี้อาจดูคล้ายกัน แต่ต้องแก้ไขด้วยวิธีที่ต่างกัน การเพิ่มกาวติดแผ่นพิมพ์จะไม่ช่วยแก้ปัญหาการยึดเกาะระหว่างชั้นที่ไม่ดี ขณะที่การเพิ่มอุณหภูมิหัวฉีดก็ไม่ช่วยแก้ปัญหาพื้นผิวพิมพ์สกปรกหรือปรับเทียบไม่ถูกต้อง
ดังนั้น ขั้นตอนแรกไม่ใช่การเปลี่ยนการตั้งค่า แต่เป็นการหาตำแหน่งที่แยกออกจากกัน
วินิจฉัยความล้มเหลวที่ฐานใน 30 วินาที
ตรวจดูว่าส่วนใดยังคงยึดติดอยู่หลังเกิดปัญหา
| สิ่งที่สังเกตเห็น | จุดเชื่อมต่อที่เสียหาย | ประเภทปัญหาที่น่าจะเป็น |
|---|---|---|
| โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนตามหัวฉีด | โมเดลกับแผ่นพิมพ์ | การยึดเกาะของชั้นแรก |
| มุมหนึ่งยกขึ้น แต่ส่วนที่เหลือยังติดอยู่ | โมเดลกับแผ่นพิมพ์ | การบิดงอหรือชั้นแรกไม่สม่ำเสมอ |
| แพยังติดอยู่กับแผ่นพิมพ์ แต่โมเดลยกตัวออก | โมเดลกับแพ | การตั้งค่าการสัมผัสของแพ |
| โมเดลกับแพหลอมติดกันจนแยกออกไม่ได้ | โมเดลกับแพ | ช่องว่างระหว่างแพไม่กว้างพอ |
| ส่วนล่างยังยึดติดอยู่ แต่โมเดลแตกร้าวเหนือส่วนนั้น | ระหว่างชั้น | การแยกชั้น |
| เส้นชั้นแรกขาดหายไปเพียงบางเส้น | การป้อนวัสดุ | การรีดเส้นไม่พอหรือปัญหาที่หัวฉีด |
| โครงสร้างซัพพอร์ตเคลื่อนที่ตรงฐาน | ซัพพอร์ตกับแผ่นพิมพ์ | พื้นที่สัมผัสของซัพพอร์ตหรือชั้นแรก |
การแยกแยะนี้ช่วยป้องกันไม่ให้เปลี่ยนการตั้งค่าที่ไม่เกี่ยวข้อง
สถานการณ์ที่ 1: โมเดลแยกออกจากแผ่นพิมพ์
หากชิ้นงานทั้งชิ้นเคลื่อน เลื่อน หรือยกออกจากพื้นผิวพิมพ์ แสดงว่าปัญหาเกิดที่ชั้นแรก
ตรวจดูเส้นของชั้นแรก
ชั้นแรกที่พิมพ์ได้ดีมักมีเส้นต่อเนื่องที่สัมผัสกัน โดยไม่แบนราบจนเกินไป
สังเกตลักษณะเหล่านี้:
-
เส้นกลมมีช่องว่างระหว่างกัน: หัวฉีดอาจอยู่ห่างจากพื้นผิวเกินไป
-
เส้นบางมากหรือโปร่งใส: หัวฉีดอาจอยู่ใกล้เกินไป
-
มีวัสดุสะสมรอบหัวฉีด: เส้นพลาสติกอาจถ่ายลงบนแผ่นพิมพ์ได้ไม่ถูกต้อง
-
ยึดติดได้ดีในบางบริเวณ แต่ไม่ดีในบริเวณอื่น: พื้นผิวอาจไม่เรียบ มีสิ่งปนเปื้อน หรือวางตำแหน่งไม่ถูกต้อง
-
ขอบยกตัวขึ้นในช่วงหลังของการพิมพ์: การหดตัวจากความร้อนหรือรูปทรงของโมเดลอาจเป็นปัญหาหลัก
อย่าลดหัวฉีดลงเรื่อยๆ เพื่อบังคับให้ชิ้นงานยึดติด คำแนะนำอย่างเป็นทางการของ Prusa เตือนว่าการกดทับชั้นแรกมากเกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้นพลาสติก และอาจทำให้พื้นผิวพิมพ์เสียหาย
แก้ไขส่วนต่อประสานของแผ่นพิมพ์
ทำตามลำดับนี้:
-
ปล่อยให้แผ่นเย็นลง
-
นำเส้นพลาสติกและเศษวัสดุที่ตกค้างออกให้หมด
-
ทำความสะอาดพื้นผิวด้วยวิธีที่ผู้ผลิตรับรอง
-
ตรวจสอบว่าใส่แผ่นพิมพ์เข้าที่อย่างถูกต้อง
-
ปรับเทียบชั้นแรกหรือฐานพิมพ์ของเครื่องพิมพ์
-
พิมพ์ทดสอบชั้นแรกแทนการพิมพ์โมเดลทั้งชิ้น
-
ตรวจสอบว่าแผ่นพิมพ์และโปรไฟล์วัสดุที่เลือกตรงกับการตั้งค่าจริง
คำแนะนำในการทำความสะอาดแตกต่างกันไปตามประเภทพื้นผิว สารเคมีที่ใช้กับแผ่นพิมพ์ชนิดหนึ่งได้อาจทำให้อีกชนิดเสียหายได้ จึงไม่ควรคิดว่าอะซีโตน แอลกอฮอล์ สบู่ หรือผลิตภัณฑ์ช่วยยึดเกาะจะเหมาะกับทุกกรณี
แหล่งข้อมูลทางการ: วิธีแก้ปัญหาชั้นแรกของ Prusa
สถานการณ์ที่ 2: โมเดลแยกออกจากแพ
แพคือโครงสร้างที่พิมพ์ไว้ระหว่างฐานพิมพ์กับโมเดล ซึ่งอาจช่วยได้เมื่อโมเดลมีฐานขนาดเล็ก ไม่เรียบเสมอกัน หรือยึดติดได้ยาก
แพต้องทำหน้าที่สองอย่างที่ตรงข้ามกัน:
-
ส่วนล่างต้องติดอยู่กับฐานพิมพ์
-
พื้นผิวด้านบนต้องรองรับโมเดลระหว่างพิมพ์ แต่แกะออกได้หลังจากนั้น
หากโมเดลแยกออกระหว่างพิมพ์ ช่องว่างอากาศของแพหรือระยะสัมผัสอาจมากเกินไป หากแพหลอมติดกับโมเดลอย่างถาวร ระยะดังกล่าวอาจน้อยเกินไป
ตรวจสอบแพในตัวอย่างก่อนพิมพ์ของสไลเซอร์
ตรวจสอบว่า:
-
แพยื่นออกมาจากขอบเขตฐานของโมเดล
-
ชั้นบนสุดของแพครอบคลุมด้านล่างของโมเดลทั้งหมด
-
โมเดลไม่ได้เริ่มต้นบนขอบแพที่ไม่มีส่วนรองรับ
-
มีช่องว่างระหว่างจุดสัมผัสและมีขนาดสม่ำเสมอ
-
วัสดุและความสูงของชั้นที่เลือกตรงกับโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่
ปรับระยะสัมผัสแพอย่างระมัดระวัง
โปรแกรมสไลเซอร์แต่ละตัวใช้คำเรียกต่างกัน เช่น:
-
ช่องว่างอากาศของแพ
-
ระยะห่างสัมผัสแพในแนวแกน Z
-
จำนวนชั้นบนสุดของแพ
-
ระยะห่างระหว่างเส้นชั้นบนสุดของแพ
-
ระยะซ้อนทับแนวแกน Z เริ่มต้น
UltiMaker Cura แบ่งแพออกเป็นส่วนฐาน ส่วนกลาง และส่วนบน ส่วน PrusaSlicer กำหนดระยะห่างแนวตั้งระหว่างแพกับโมเดลไว้ในค่า Raft Contact Z Distance
การตั้งค่าเหล่านี้ไม่ได้รับประกันว่าจะให้ผลลัพธ์ทางกายภาพเหมือนกันในทุกโปรแกรมสไลเซอร์
ปรับตามแนวทางที่ควบคุมได้ดังนี้:
-
เริ่มจากการตั้งค่าแพเริ่มต้นของโปรไฟล์เครื่องพิมพ์และวัสดุ
-
หากโมเดลหลุดระหว่างพิมพ์ ให้ลดช่องว่างลงหนึ่งระดับที่ปรับได้
-
หากด้านล่างมีส่วนรองรับไม่เพียงพอ ให้ตรวจสอบชั้นบนสุดและระยะห่างระหว่างเส้นของแพ
-
หากแพหลอมติดกับชิ้นงาน ให้เพิ่มช่องว่างขึ้นเล็กน้อย
-
พิมพ์โมเดลทดสอบขนาดเล็กอีกครั้งก่อนเริ่มพิมพ์ชิ้นงานจริง
หลีกเลี่ยงการตั้งช่องว่างเป็นศูนย์สำหรับแพที่ใช้วัสดุชนิดเดียวกัน เว้นแต่โปรไฟล์จะกำหนดไว้โดยเฉพาะ การสัมผัสกันโดยตรงอาจทำให้แกะแพออกได้ยาก
แหล่งข้อมูลทางการ:
สถานการณ์ที่ 3: โมเดลแตกร้าวเหนือฐานของตัวเอง
หากส่วนล่างของโมเดลยังติดอยู่ แต่ส่วนบนแยกออกตามแนวนอน ปัญหาไม่ได้เกิดจากการยึดเกาะกับฐานพิมพ์ แต่เป็นการแยกชั้นหรือการล่อนของชั้น
การทากาวบนแท่นพิมพ์เพิ่มจะไม่ช่วยให้ชั้นที่แยกออกจากกันแข็งแรงขึ้น
สาเหตุทั่วไปของการแยกชั้น
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
อุณหภูมิหัวฉีดไม่เหมาะกับเส้นใย
-
การระบายความร้อนชิ้นงานที่มากเกินไป
-
ลมเย็นโกรกรอบชิ้นงาน
-
การอัดเส้นไม่สม่ำเสมอ
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วน
-
การปรับเทียบอัตราการไหลไม่ถูกต้อง
-
พิมพ์เร็วเกินกว่าที่วัสดุจะไหลได้ทัน
-
เส้นใยที่ได้รับผลกระทบจากความชื้นหรือเสื่อมสภาพ
-
ความเค้นภายในโมเดลที่สูง
-
การออกแบบฐานที่เปลี่ยนความหนาอย่างฉับพลันเกินไป
เอกสารแก้ไขปัญหาอย่างเป็นทางการของ Prusa ระบุว่าอุณหภูมิที่ไม่เหมาะสมและการระบายความร้อนที่มากเกินไปเป็นสาเหตุสำคัญของการแยกชั้น นอกจากนี้ยังระบุว่าวัสดุอย่าง ABS ไวต่อลมโกรกและการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิมากกว่า
แหล่งอ้างอิงอย่างเป็นทางการ: คู่มือการแยกชั้นและการแตกร้าวของ Prusa
วิธีแก้ปัญหาการยึดเกาะระหว่างชั้น
ตรวจสอบตามรายการต่อไปนี้:
-
ตรวจสอบว่าเลือกโปรไฟล์เส้นใยที่ถูกต้อง
-
เปรียบเทียบอุณหภูมิหัวฉีดกับช่วงอุณหภูมิที่ผู้จำหน่ายเส้นใยแนะนำ
-
ตรวจดูชิ้นงานทั้งหมดว่ามีการอัดเส้นไม่พอหรือไม่
-
ตรวจสอบหัวฉีดและทางเดินเส้นใยว่ามีจุดอุดตันหรือไม่
-
ลดการระบายความร้อนที่มากเกินไปเมื่อเหมาะสมกับวัสดุ
-
ปกป้องวัสดุที่ไวต่ออุณหภูมิจากลมโกรกที่ควบคุมไม่ได้
-
ลดความเร็วในการพิมพ์หากฮอตเอนด์จ่ายวัสดุได้ไม่สม่ำเสมอ
-
พิมพ์ชิ้นทดสอบการยึดเกาะระหว่างชั้นขนาดเล็ก
-
เปลี่ยนตัวแปรหลักเพียงอย่างเดียวในแต่ละการทดสอบ
อย่านำคำแนะนำเรื่องการระบายความร้อนสำหรับ ABS หรือ ASA ไปใช้กับ PLA โดยไม่ประเมินก่อน วัสดุแต่ละชนิดต้องการความสมดุลระหว่างการระบายความร้อน คุณภาพของส่วนยื่น และความแข็งแรงของชั้นที่แตกต่างกัน
สถานการณ์ที่ 4: มีเพียงขอบฐานที่ยกขึ้น
เมื่อส่วนกลางยังติดอยู่ แต่ส่วนมุมหรือขอบยกขึ้น แสดงว่าโมเดลกำลังโก่งงอ ไม่ใช่แค่ยึดเกาะไม่อยู่
การโก่งงอเกิดขึ้นเมื่อแรงหดตัวมีมากกว่าแรงยึดเกาะระหว่างโมเดลกับพื้นผิวพิมพ์ โมเดลขนาดใหญ่ที่แบนราบและมุมแหลมมีความเสี่ยงเป็นพิเศษ
แนวทางแก้ไขที่นำไปใช้ได้จริง
-
ตรวจสอบว่าชั้นแรกเรียบสม่ำเสมอทั่วทั้งพื้นที่ฐาน
-
เพิ่มขอบรอบโมเดล
-
ลบมุมฐานที่แหลมหรือทำให้มนขึ้น หากการออกแบบเอื้ออำนวย
-
หลีกเลี่ยงกระแสลมเย็นที่ควบคุมไม่ได้
-
ใช้อุณหภูมิแท่นพิมพ์ที่เหมาะสมกับวัสดุ
-
ลดขนาดชิ้นงานที่ใหญ่มาก หรือแบ่งเป็นส่วนๆ
-
พิจารณาใช้ตู้ครอบเฉพาะเมื่อเหมาะสมและปลอดภัยสำหรับเครื่องพิมพ์และวัสดุ
ขอบช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวที่มีประสิทธิภาพของชั้นแรก โดยไม่ต้องวางโครงสร้างหนาไว้ใต้โมเดลทั้งชิ้น ส่วนแพชใช้วัสดุมากกว่า จึงไม่ควรใช้เป็นวิธีแก้ปัญหาแรกโดยอัตโนมัติ
สถานการณ์ที่ 5: ฐานมีการอัดเส้นขาดช่วงหรืออ่อน
บางครั้งพื้นผิวพิมพ์และการปรับเทียบถูกต้อง แต่ชุดอัดเส้นไม่จ่ายวัสดุสำหรับชั้นแรกอย่างสม่ำเสมอ
สัญญาณที่พบ:
-
เครื่องอัดเส้นฟิลาเมนต์มีเสียงสะดุดหรือเสียงคลิกหรือไม่
-
เส้นขาดเป็นช่วงๆ
-
มีส่วนที่บางสลับกับส่วนที่ปกติหรือไม่
-
มีผงเส้นฟิลาเมนต์รอบเฟืองขับหรือไม่
-
หัวฉีดมีเสียงปะทุหรือมีฟองหรือไม่
-
วัสดุม้วนงอขึ้นรอบหัวฉีดหรือไม่
-
ปัญหาเกิดขึ้นกับชั้นอื่นๆ ด้วยหรือไม่
ตรวจสอบ:
-
หัวฉีดอุดตันบางส่วนหรือไม่
-
เส้นฟิลาเมนต์เคลื่อนออกจากม้วนได้อย่างอิสระหรือไม่
-
เฟืองของเครื่องอัดเส้นฟิลาเมนต์สะอาดและปรับแรงตึงถูกต้องหรือไม่
-
หัวฉีดอยู่ชิดแท่นพิมพ์เกินไปหรือไม่
-
เส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นฟิลาเมนต์และโปรไฟล์ถูกต้องหรือไม่
-
จัดเก็บวัสดุอย่างเหมาะสมหรือไม่
-
ฮอตเอนด์รักษาอุณหภูมิเป้าหมายไว้ได้หรือไม่
หากการอัดรีดไม่สม่ำเสมอทั่วทั้งงานพิมพ์ การเปลี่ยนกาวสำหรับแท่นพิมพ์ก็ไม่น่าจะแก้ปัญหาที่ต้นเหตุได้
ดูวัสดุและสีประเภทต่างๆ ได้ที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD ใช้การตั้งค่าที่แนะนำสำหรับผลิตภัณฑ์นั้นๆ แทนการใช้อุณหภูมิเดียวกับเส้นฟิลาเมนต์ทุกชนิด
วิธีทดสอบที่ดีกว่า
การพิมพ์โมเดลทั้งชิ้นซ้ำๆ ทำให้เสียเวลาและวัสดุโดยเปล่าประโยชน์ ให้ใช้การทดสอบขนาดเล็กสามแบบแทน
การทดสอบ A: แผ่นทดสอบชั้นแรก
พิมพ์สี่เหลี่ยมบางๆ หรือตารางที่ครอบคลุมบริเวณต่างๆ ของแท่นพิมพ์หลายจุด
ประเมิน:
-
เส้นที่อยู่ติดกันสัมผัสกันหรือไม่
-
ความหนาสม่ำเสมอหรือไม่
-
มุมต่างๆ ยังคงราบเรียบหรือไม่
-
วัสดุถ่ายออกจากหัวฉีดได้อย่างราบรื่นหรือไม่
การทดสอบ B: ชิ้นทดสอบการลอกแพ
หากใช้แพ ให้พิมพ์โมเดลแบนขนาดเล็กบนแพสั้นๆ
ประเมิน:
-
ชิ้นงานยังติดอยู่ระหว่างการพิมพ์หรือไม่
-
ด้านล่างได้รับการรองรับเพียงพอหรือไม่
-
ลอกแพออกได้โดยไม่ทำให้โมเดลเสียหายหรือไม่
-
ขนาดของโมเดลเปลี่ยนไปบริเวณด้านล่างหรือไม่
การทดสอบ C: ชิ้นทดสอบการยึดเกาะระหว่างชั้น
พิมพ์ผนังแนวตั้งขนาดเล็กหรือชิ้นทดสอบอุณหภูมิโดยใช้โปรไฟล์วัสดุตามปกติ
ประเมิน:
-
มีรอยร้าวแนวนอนเกิดขึ้นหรือไม่
-
การอัดรีดยังคงสม่ำเสมอหรือไม่
-
ชั้นต่างๆ แยกออกจากกันเมื่อจับเบาๆ หรือไม่
-
การเปลี่ยนอุณหภูมิหรือการระบายความร้อนช่วยเพิ่มการยึดเกาะได้หรือไม่
การทดสอบเหล่านี้ช่วยแยกตรวจสอบพื้นผิวสัมผัสทั้งสามจุด แทนการรวมไว้ในการพิมพ์ชิ้นใหญ่ชิ้นเดียว
สิ่งที่ไม่ควรเปลี่ยนเป็นอันดับแรก
อย่าใช้กาวก่อนระบุให้ได้ว่าปัญหาอยู่ที่พื้นผิวสัมผัสใด
กาวอาจช่วยแก้ปัญหาระหว่างโมเดลกับแท่นพิมพ์ได้ แต่ไม่ได้แก้ช่องว่างอากาศของแพหรือการแยกชั้น บนพื้นผิวบางชนิด กาวใช้เป็นชั้นช่วยให้ลอกออกได้ แทนที่จะใช้เพิ่มการยึดเกาะ
อย่าตั้งหัวฉีดให้ชิดเกินไป
การกดอัดมากเกินไปอาจขัดขวางการไหลของวัสดุ ทำให้พื้นผิวเสียหาย และทำให้ชั้นแรกดูกว้างแต่ไม่สม่ำเสมอในเชิงกล
อย่าใช้แพกับงานพิมพ์ทุกชิ้น
แพเพิ่มวัสดุ เวลา และพื้นผิวสัมผัสอีกจุดที่ต้องปรับแต่ง อาจใช้ขอบเสริมการยึดเกาะหรือปรับทิศทางการวางโมเดลให้ดีขึ้นก็เพียงพอแล้ว
อย่าเปลี่ยนอุณหภูมิ การระบายความร้อน และอัตราการไหลพร้อมกัน
ถ้าผลการทดสอบดีขึ้น คุณจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงใดช่วยแก้ปัญหา หากแย่ลง คุณก็จะไม่รู้ว่าควรย้อนกลับการเปลี่ยนแปลงใด
อย่าวินิจฉัยปัญหาหลังจากแกะชิ้นงานออกแล้วเท่านั้น
การแกะชิ้นงานอาจทำให้มองไม่เห็นแนวแยกออกจากกันเดิม ถ่ายภาพปัญหาขณะที่ชิ้นงานยังอยู่บนเครื่องพิมพ์ก่อนแตะต้อง
แนวทางตัดสินใจฉบับย่อ
ให้ตรวจสอบตามลำดับต่อไปนี้:
โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนบนแผ่นพิมพ์หรือไม่?
ตรวจสอบการเตรียมพื้นผิว การปรับเทียบ ความสูงของชั้นแรก และการรีดเส้นพลาสติกในชั้นแรก
แพยังติดอยู่ แต่โมเดลหลุดออกมาหรือไม่?
ตรวจสอบระยะสัมผัสของแพ ชั้นบนสุด และการคลุมพื้นที่ของแพ
ส่วนล่างยังติดอยู่ แต่โมเดลแยกออกจากกันเหนือส่วนนั้นหรือไม่?
ตรวจสอบอุณหภูมิหัวฉีด การระบายความร้อน การรีดเส้นพลาสติก และความเสถียรของสภาพแวดล้อม
มีเพียงมุมที่ยกขึ้นหรือไม่?
ตรวจสอบการโก่งงอ รูปทรงพื้นที่สัมผัสฐาน การใช้ขอบเสริม และความเสถียรของอุณหภูมิ
มีเส้นพลาสติกขาดหายไปทั่วทั้งงานพิมพ์หรือไม่?
ตรวจสอบทางเดินเส้นพลาสติก หัวฉีด และอัตราการไหล ก่อนปรับการยึดเกาะ
คำถามที่พบบ่อย
“ฐาน” หมายถึงแผ่นพิมพ์หรือไม่?
บางครั้งใช่ แต่ไม่เสมอไป คำนี้อาจหมายถึงพื้นผิวพิมพ์ แพ ฐานรองรับ หรือส่วนล่างของโมเดล ให้หาตำแหน่งแนวแยกออกจากกันที่แน่ชัดก่อน
ทำไมแพยังติดอยู่ แต่โมเดลหลุดออกมา?
ระยะสัมผัสของแพอาจกว้างเกินไป พื้นผิวด้านบนของแพอาจโปร่งเกินไป หรือแพอาจคลุมโมเดลไม่ทั่ว ตรวจสอบภาพตัวอย่างการสไลซ์ก่อนเปลี่ยนการตั้งค่า
ทำไมงานพิมพ์จึงแตกร้าวเหนือฐานพิมพ์ขึ้นมาเล็กน้อย?
รูปแบบนี้มีแนวโน้มเป็นปัญหาการแยกชั้นมากกว่าความขัดข้องของแผ่นพิมพ์ ตรวจสอบอุณหภูมิ การระบายความร้อน ลมโกรก และความสม่ำเสมอของการรีดเส้นพลาสติก
ควรเพิ่มอุณหภูมิฐานพิมพ์หรือไม่?
ใช้ได้เฉพาะเมื่อคำแนะนำสำหรับวัสดุ พื้นผิวพิมพ์ และเครื่องพิมพ์รองรับเท่านั้น อุณหภูมิฐานพิมพ์ที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาอื่นเกี่ยวกับขนาดหรือการแกะชิ้นงาน
กาวช่วยแก้ปัญหาการยึดเกาะได้เสมอหรือไม่?
ไม่เสมอไป ขึ้นอยู่กับวัสดุและแผ่นพิมพ์ ผลิตภัณฑ์กาวอาจช่วยเพิ่มการยึดเกาะ ทำหน้าที่เป็นชั้นกั้นเพื่อช่วยให้แกะออกง่ายขึ้น หรืออาจไม่จำเป็น ให้ทำตามคำแนะนำของผู้ผลิตพื้นผิวพิมพ์
ควรใช้ขอบเสริมหรือแพดี?
ใช้ขอบเสริมเมื่อการเพิ่มพื้นที่ขอบอาจช่วยต้านการยกตัวได้ พิจารณาใช้แพเมื่อโมเดลมีฐานที่วางบนแผ่นพิมพ์ได้ยากหรือไม่สม่ำเสมอ และการแก้ไขแบบง่ายกว่านี้ยังไม่ได้ผล
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนพิมพ์ใหม่ ให้ตรวจสอบว่า:
-
ระบุแนวแยกออกจากกันที่แท้จริงแล้ว
-
เตรียมพื้นผิวพิมพ์ด้วยวิธีที่ได้รับการรับรอง
-
ปรับเทียบชั้นแรกให้เหมาะสม ไม่กดอัดแน่นเกินไป
-
โปรไฟล์สไลเซอร์ต้องตรงกับเครื่องพิมพ์ แผ่นพิมพ์ และวัสดุ
-
อย่าคัดลอกระยะห่างของแพจากโปรแกรมสไลเซอร์อื่นมาใช้โดยไม่ตรวจสอบ
-
อย่าสับสนระหว่างการแยกชั้นกับปัญหาการยึดเกาะกับฐานพิมพ์
-
การรีดเส้นพลาสติกสม่ำเสมอตลอดทั้งงาน ไม่ใช่แค่ชั้นแรก
-
เปลี่ยนการตั้งค่าที่สำคัญเพียงอย่างเดียวในแต่ละครั้งที่ทดสอบ
เมื่อ งานพิมพ์ 3D ไม่ติดกับฐานคำถามที่มีประโยชน์ที่สุดไม่ใช่ “ทำอย่างไรให้ติดแน่นขึ้น” แต่คือ “ส่วนเชื่อมต่อไหนที่มีปัญหา?” เมื่อทราบแล้ว ก็จะระบุวิธีปรับที่เหมาะสมได้ง่ายขึ้นมาก