พิมพ์ 3D แล้วชิ้นงานไม่ติดใช่ไหม? วินิจฉัยปัญหาจากช่วงเวลาที่เกิดข้อผิดพลาด

งานพิมพ์ 3D อาจยึดเกาะไม่สำเร็จตั้งแต่เส้นแรก หลังพิมพ์ไปหลายชั้น หรือระหว่างงานพิมพ์ ใช้คู่มือตามลำดับเวลานี้เพื่อระบุว่าสาเหตุเกิดจากระยะห่างของหัวฉีด พื้นผิวฐานพิมพ์ การโก่งงอ การรีดเส้นพลาสติก การยึดเกาะระหว่างชั้น หรือหัวฉีดชนชิ้นงานหรือไม่

By XUCHUN

พิมพ์ 3D แล้วชิ้นงานไม่ติดใช่ไหม? วินิจฉัยปัญหาจากช่วงเวลาที่เกิดข้อผิดพลาด

XUCHUN

งานพิมพ์ 3 มิติไม่ยึดติดใช่ไหม? วินิจฉัยปัญหาจากช่วงเวลาที่เกิด

เมื่อ งานพิมพ์ 3 มิติไม่ยึดติด เวลาที่เริ่มเกิดปัญหาเป็นหนึ่งในเบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุด

เส้นวัสดุที่ไม่ยอมติดพื้นตั้งแต่วินาทีแรก เป็นปัญหาคนละแบบกับโมเดลที่พิมพ์ได้สำเร็จสองชั่วโมงแล้วจึงหลุดออกมา เช่นเดียวกัน ชิ้นงานที่แยกออกจากแผ่นพิมพ์ก็แตกต่างจากชั้นที่แยกออกจากกันภายในโมเดล

แทนที่จะปรับอุณหภูมิ กาว อัตราการไหล ความเร็วพัดลม และความสูงหัวฉีดพร้อมกัน ให้ระบุระยะที่เริ่มเกิดปัญหาก่อน

ลำดับการยึดเกาะของงานพิมพ์ 3 มิติ

เมื่อเริ่มเกิดปัญหา บริเวณแรกที่ควรตรวจสอบ
เส้นวัสดุไม่ยึดติดเลยตั้งแต่เส้นแรก การเตรียมวัสดุที่หัวฉีด ระยะห่างของหัวฉีด และพื้นผิว
เส้นวัสดุยึดติดในบางบริเวณ แต่ไม่ติดในบริเวณอื่น การปรับระดับฐานพิมพ์ การวางแผ่นพิมพ์ และสิ่งปนเปื้อน
มุมเริ่มยกขึ้นหลังพิมพ์ไปหลายชั้น การโก่งงอ การระบายความร้อน และรูปทรงของโมเดล
โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนที่เมื่อพิมพ์ไปได้ครึ่งทาง พื้นที่ยึดเกาะเล็กเกินไป หัวฉีดชน หรือชิ้นงานหลุดจากแผ่นพิมพ์
ชั้นต่างๆ แยกออกจากกัน แต่ส่วนล่างยังยึดติดอยู่ อุณหภูมิ การระบายความร้อน และการไหลของวัสดุ
ปัญหาเริ่มขึ้นเหนือซัพพอร์ต จุดเชื่อมต่อซัพพอร์ตและระยะห่างจากชิ้นงาน
ปัญหาเริ่มขึ้นหลังเปลี่ยน Filament โปรไฟล์วัสดุ ทางเดินการไหล และความเข้ากันได้ของวัสดุ
มีเส้นวัสดุหลวมๆ ปรากฏรอบโมเดลที่ยุบตัว การหลุดออก รูปทรงที่ไม่มีส่วนรองรับ หรือข้อผิดพลาดของไฟล์ที่สไลซ์

ลำดับเหตุการณ์นี้ใช้แทนการตรวจสอบไม่ได้ แต่ช่วยบอกจุดเริ่มต้นในการตรวจสอบ

ก่อนเปลี่ยนสิ่งใด: เก็บหลักฐานไว้

การวินิจฉัยปัญหามักทำได้ยากขึ้นหลังจากนำชิ้นงานพิมพ์ที่ล้มเหลวออกแล้ว

ก่อนสัมผัสเครื่อง:

  1. หยุดเครื่องพิมพ์ชั่วคราวหรือหยุดเครื่องอย่างปลอดภัย

  2. ถ่ายภาพชิ้นงานจากด้านหน้าและด้านข้าง

  3. ถ่ายภาพชั้นแรกและแนวที่เกิดปัญหา

  4. จดชั้นหรือเวลาพิมพ์โดยประมาณที่เกิดปัญหา

  5. ตรวจสอบว่าโมเดล ซัพพอร์ต แพ หรือชั้นแต่ละชั้นเคลื่อนที่หรือไม่

  6. บันทึกโปรเจกต์ของโปรแกรมสไลซ์และโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่

  7. จดบันทึกทุกอย่างที่เปลี่ยนไปนับจากครั้งล่าสุดที่พิมพ์สำเร็จ

คำถามที่มีประโยชน์ ได้แก่:

  • Filament เคยยึดติดกับพื้นผิวหรือไม่?

  • มีปัญหาเฉพาะมุมเดียวหรือไม่?

  • โมเดลยังยึดติดอยู่ขณะที่ชั้นต่างๆ แยกออกจากกันหรือไม่?

  • หัวฉีดชนชิ้นงานหรือไม่?

  • ก่อนเกิดปัญหา มีการรีดวัสดุน้อยเกินไปหรือไม่?

  • ไฟล์เดียวกันนี้เคยพิมพ์สำเร็จมาก่อนหรือไม่?

ข้อสังเกตเหล่านี้มีประโยชน์กว่าการเพิ่มอุณหภูมิฐานพิมพ์แบบสุ่ม

ระยะที่ 0: เส้น Filament ไม่ยึดติดตั้งแต่เส้นแรก

หากหัวฉีดเคลื่อนที่ แต่วัสดุม้วนรอบหัวฉีด ลากตามหัวฉีด หรือไปไม่ถึงพื้นผิวอย่างถูกต้อง ให้ตรวจสอบทางเดินวัสดุและระยะห่างของหัวฉีด

ตรวจสอบว่ามีวัสดุไหลออกจากหัวฉีดพร้อมแล้วหรือยัง

สังเกตเส้น skirt หรือเส้น purge

หากเริ่มรีดเส้นวัสดุช้าเกินไป ช่วงเริ่มต้นของโมเดลอาจมีวัสดุไม่พอ สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • ยังป้อนไส้พลาสติกเข้าหัวฉีดไม่เต็มที่

  • มีวัสดุไหลเยิ้มออกมามากเกินไปก่อนเริ่มพิมพ์

  • การดึงเส้นกลับหรือการเริ่มพิมพ์ทำให้วัสดุถูกดึงออกไปมากเกินไป

  • มีสิ่งอุดตันบางส่วนขัดขวางการไหล

  • เส้นพลาสติกกำลังลื่นในชุดอัดเส้น

อย่าพยายามแก้ปัญหาการรีดเส้นไม่ออกด้วยการเลื่อนหัวฉีดให้เข้าใกล้แผ่นพิมพ์เพียงอย่างเดียว

ตรวจสอบระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับพื้นผิว

หัวฉีดที่อยู่สูงเกินไปจะปล่อยเส้นกลม ๆ ที่สัมผัสพื้นผิวน้อย ส่วนหัวฉีดที่อยู่ต่ำเกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้นและขูดพื้นผิว

สังเกตเส้นที่พิมพ์ออกมา อย่าดูแค่ค่าออฟเซ็ต Z:

  • เส้นที่แยกจากกันและมีลักษณะกลมบ่งชี้ว่าสัมผัสไม่เพียงพอ

  • เส้นที่บางหรือโปร่งแสงมากบ่งชี้ว่าถูกกดมากเกินไป

  • วัสดุที่สะสมรอบหัวฉีดอาจบ่งชี้ได้ทั้งการถ่ายโอนวัสดุที่ไม่ดีหรือช่องว่างที่ไม่ถูกต้อง

  • หากได้ยินเสียงขูด ต้องตรวจสอบทันที

คำแนะนำอย่างเป็นทางการของ Prusa เกี่ยวกับชั้นแรกเตือนไม่ให้ชดเชยปัญหาการยึดเกาะด้วยการลดหัวฉีดลงมากเกินไป เพราะอาจขัดขวางการไหลของวัสดุและทำให้พื้นผิวเสียหาย

ข้อมูลอ้างอิง: ปัญหาเกี่ยวกับชั้นแรกของ Prusa

ขั้นที่ 1: ชั้นแรกยึดเกาะบางบริเวณ แต่บางบริเวณไม่ยึดเกาะ

เมื่อพิมพ์ได้ถูกต้องด้านหนึ่ง แต่อีกด้านยังยึดเกาะไม่ดี การปรับอุณหภูมิโดยรวมเพียงครั้งเดียวอาจไม่ช่วยแก้ที่ต้นเหตุ

ตรวจสอบ:

  • ติดตั้งแท่นพิมพ์เข้าที่อย่างถูกต้องหรือไม่

  • มีเศษสิ่งสกปรกติดอยู่ใต้แผ่นพิมพ์ที่ถอดได้หรือไม่

  • การปรับเทียบหรือการปรับระดับแบบเมชเสร็จสมบูรณ์ตามปกติหรือไม่

  • พื้นผิวมีรอยนิ้วมือ คราบน้ำมัน หรือคราบกาวหรือไม่

  • แผ่นพิมพ์มีรอยเสียหายหรือไม่เรียบให้เห็นชัดหรือไม่

  • หัวฉีดมีคราบตกค้างที่ส่งผลต่อการวัดระดับหรือการรีดเส้นหรือไม่

ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ด้วยวิธีที่ได้รับการรับรองสำหรับพื้นผิวนั้นโดยเฉพาะเท่านั้น แผ่นพิมพ์ผิวเรียบ ผิวสัมผัส ผิวเคลือบ และแผ่นแก้วอาจมีวิธีทำความสะอาดที่แตกต่างกัน

หลังจากทำความสะอาดและปรับเทียบแล้ว ให้พิมพ์ทดสอบชั้นแรกแบบกว้าง ซึ่งให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากกว่าการพิมพ์สี่เหลี่ยมทดสอบขนาดเล็กไว้ตรงกลางเพียงอย่างเดียว

ขั้นที่ 2: ชั้นแรกดูดี แต่มุมยกขึ้นภายหลัง

หากชั้นแรกดูเหมือนพิมพ์ได้ดีในตอนแรก แต่มุมยกขึ้นหลังจากพิมพ์ไปหลายชั้น ปัญหามักไม่ได้เกิดจากการยึดเกาะที่ไม่ดีเลย แต่เป็นการต่อสู้กันระหว่างแรงยึดเกาะบนพื้นผิวกับแรงหดตัวจากการเย็นตัวของโมเดล

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • มุมฐานแหลม

  • พื้นที่ฐานกว้างและแบน

  • อุณหภูมิแท่นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ

  • การระบายความร้อนมากเกินไปในช่วงชั้นแรก ๆ

  • กระแสลมเย็นพัดผ่านด้านใดด้านหนึ่ง

  • การหดตัวของวัสดุ

  • โปรไฟล์แผ่นพิมพ์หรือวัสดุไม่เหมาะสม

  • ฐานบางเกินไปจนต้านทานการบิดงอไม่ได้

สิ่งที่ควรลอง

  • ตรวจสอบชั้นแรกก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าอื่น

  • ใช้ขอบเสริมเพื่อเพิ่มพื้นที่ขอบที่ยึดเกาะได้จริง

  • กันลมโกรกที่ควบคุมไม่ได้ออกจากบริเวณพิมพ์

  • ตรวจสอบอุณหภูมิของแผ่นพิมพ์และหัวฉีดให้ตรงตามคำแนะนำสำหรับวัสดุ

  • ชะลอหรือลดการระบายความร้อนในชั้นแรกๆ ตามความเหมาะสมของวัสดุ

  • หากการออกแบบเอื้ออำนวย ให้ทำมุมฐานที่แหลมให้โค้งมน

  • หากทำได้ ให้แบ่งชิ้นงานขนาดใหญ่มากออกเป็นส่วนเล็กๆ

UltiMaker ระบุว่าขอบเสริมช่วยขยายพื้นที่ยึดเกาะและลดการยกตัวของมุม นอกจากนี้ยังระบุด้วยว่ามักตั้งค่าการระบายความร้อนของชั้นแรกให้ต่ำกว่า เพราะการระบายความร้อนมากเกินไปในช่วงแรกอาจลดการยึดเกาะ

แหล่งอ้างอิง:

ขั้นที่ 3: โมเดลหลุดออกกลางคันระหว่างพิมพ์

งานพิมพ์ที่ผ่านชั้นแรกๆ ไปได้ แต่หลังจากนั้นเคลื่อนตำแหน่ง อาจมีการยึดเกาะที่ไม่ดีพอตั้งแต่แรก อย่างไรก็ตาม การหลุดออกอาจเกิดจากเหตุทางกลได้เช่นกัน

สังเกตหาหลักฐานของ:

  • รอยจากหัวฉีดบนขอบที่ยกขึ้น

  • โมเดลที่สูงเริ่มสั่นคลอน

  • ส่วนยื่นที่บิดงอม้วนเข้ามาในเส้นทางของหัวฉีด

  • วัสดุส่วนเกินหรือก้อนพลาสติกเหนือระดับชั้นที่ควรเป็น

  • โครงสร้างรองรับยุบตัว

  • การเคลื่อนที่ขณะพิมพ์ข้ามส่วนที่นูนขึ้นมา

  • แผ่นพิมพ์หลวมหรือติดตั้งไม่ถูกต้อง

  • การอัดรีดต่ำกะทันหันก่อนเกิดปัญหา

  • โมเดลที่เสียหายหรือไม่ถูกต้องในตัวอย่างก่อนพิมพ์ที่สไลซ์แล้ว

Prusa อธิบายว่าความล้มเหลวแบบ “สปาเกตตีมอนสเตอร์” คือการที่เส้นพลาสติกถูกพิมพ์ผิดตำแหน่งหลังจากชิ้นงานด้านล่างเคลื่อนหรือยุบตัว คู่มืออย่างเป็นทางการของบริษัทระบุว่าการหลุด การยุบตัว และข้อผิดพลาดในโมเดลหรือไฟล์ที่สไลซ์แล้วเป็นสาเหตุที่พบบ่อย

แหล่งอ้างอิง: วิธีแก้ปัญหาสปาเกตตีมอนสเตอร์ของ Prusa

ตรวจสอบตัวอย่างก่อนพิมพ์ในสไลเซอร์

ก่อนพิมพ์อีกครั้ง ให้ตรวจสอบทุกชั้นบริเวณความสูงที่เกิดปัญหา

สังเกตหา:

  • ส่วนที่เริ่มพิมพ์กลางอากาศ

  • ไม่มีโครงสร้างรองรับ

  • พื้นที่สัมผัสมีขนาดเล็กมาก

  • รูปทรงเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน

  • ส่วนที่ไม่มีโครงสร้างรองรับ

  • ช่องว่างที่ไม่คาดคิด

  • สไลเซอร์ตัดผนังบางออก

  • เส้นทางการพิมพ์พาดผ่านบริเวณที่เปราะบาง

หากเส้นทางการพิมพ์ในตัวอย่างก่อนพิมพ์ไม่ถูกต้อง กาวติดพื้นผิวก็แก้ปัญหาไม่ได้

ขั้นที่ 4: ฐานยังติดอยู่ แต่ชั้นแยกออกจากกัน

นี่เป็นปัญหาการยึดเกาะระหว่างชั้น ไม่ใช่ปัญหาของแผ่นพิมพ์

สัญญาณที่พบบ่อย ได้แก่:

  • รอยแตกแนวนอนเหนือฐาน

  • ชั้นแยกออกจากกันอย่างสะอาด

  • ส่วนฐานยังติดอยู่กับแผ่นพิมพ์

  • ผนังแยกออกจากกันเมื่อออกแรงกดเบาๆ

  • รอยแตกที่ปรากฏบนด้านที่สัมผัสกับลมเย็น

ตรวจสอบ:

  • อุณหภูมิหัวฉีด

  • การระบายความร้อนชิ้นงาน

  • ลมโกรกในบริเวณโดยรอบ

  • ความเร็วในการพิมพ์

  • ความสม่ำเสมอของอัตราการไหล

  • การอุดตันบางส่วน

  • โปรไฟล์เส้นพลาสติกที่เลือก

  • ความชื้นหรือการเสื่อมสภาพของวัสดุ

  • หัวพิมพ์สามารถรักษาอัตราการไหลตามที่กำหนดได้หรือไม่

อย่าเติมกาวติดแผ่นพิมพ์เพิ่มเพื่อแก้ปัญหาชั้นภายในแยกออกจากกัน

คุณสมบัติของวัสดุก็มีผลเช่นกัน PLA, PETG, TPU, ABS, ASA และ PA ใช้กลยุทธ์การระบายความร้อนแบบเดียวกันไม่ได้ ให้เริ่มจากโปรไฟล์และช่วงอุณหภูมิที่แนะนำสำหรับเส้นฟิลาเมนต์แต่ละชนิดโดยเฉพาะ

ดูตัวเลือกวัสดุและสีได้ที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD.

ขั้นที่ 5: โมเดลยึดติดไม่ดีเมื่อพิมพ์บนวัสดุรองรับ

เลเยอร์ที่มีวัสดุรองรับควรได้รับการพยุงใกล้พอที่จะคงรูปทรงไว้ได้ แต่ต้องไม่หลอมติดกับวัสดุรองรับที่ต้องถอดออกอย่างถาวร

หากโมเดลย้อยหรือพิมพ์ไม่สำเร็จเมื่อเริ่มพิมพ์บนวัสดุรองรับ ให้ตรวจสอบ:

  • ระยะสัมผัสด้านบนของวัสดุรองรับ

  • เลเยอร์ส่วนเชื่อมต่อของวัสดุรองรับ

  • ความหนาแน่นของส่วนเชื่อมต่อ

  • พื้นที่ครอบคลุมของส่วนเชื่อมต่อบริเวณขอบ

  • ความมั่นคงของเสารองรับ

  • ความเร็วในการพิมพ์ส่วนยื่นหรือสะพาน

  • การระบายความร้อนของเลเยอร์ที่มีวัสดุรองรับ

หากระยะห่างที่จุดสัมผัสมากเกินไป โมเดลต้องพาดผ่านช่องว่างมากเกินไป หากน้อยเกินไป วัสดุรองรับอาจหลอมติดกับชิ้นงาน

ปรับส่วนเชื่อมต่อและระยะห่างระหว่างจุดสัมผัส แทนการทำให้โครงสร้างรองรับทั้งหมดหนาแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ

ขั้นที่ 6: รายละเอียดขนาดเล็กไม่ติด แต่โมเดลหลักติด

เสาทรงเล็ก ตัวอักษร หมุด และรายละเอียดที่แยกเดี่ยวอาจพิมพ์ไม่สำเร็จ แม้ตัวชิ้นงานหลักจะพิมพ์ได้ถูกต้อง

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • พื้นที่สัมผัสของเลเยอร์แรกมีขนาดเล็กมาก

  • เวลาพิมพ์แต่ละเลเยอร์สั้นเกินไป

  • วัสดุยังนิ่มเกินไป

  • การเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ดึงชิ้นส่วน

  • ร่องรอยจากการดึงเส้นกลับ

  • การรองรับไม่เพียงพอ

  • หัวฉีดสัมผัสชิ้นส่วนขนาดเล็กซ้ำๆ

วิธีแก้ไขการออกแบบและการตั้งค่าการแบ่งชั้นที่อาจใช้ได้ ได้แก่:

  • เพิ่มขอบล้อมรอบชิ้นส่วนขนาดเล็ก

  • พิมพ์หลายชิ้นพร้อมกันเพื่อเพิ่มเวลาระหว่างเลเยอร์

  • ปรับทิศทางของโมเดล

  • เพิ่มส่วนรองรับชั่วคราวหรือจุดเชื่อมที่สละทิ้งได้ลงในโมเดล

  • ลดความเร็วในการพิมพ์เส้นรอบรูปขนาดเล็ก

  • ตรวจสอบเวลาขั้นต่ำต่อเลเยอร์และการทำงานของระบบระบายความร้อน

  • แยกรายละเอียดที่เปราะบางออกเป็นชิ้นส่วนที่พิมพ์แยกกัน

อย่าคิดว่าพื้นพิมพ์ทั้งหมดมีปัญหาเรื่องการยึดเกาะ หากมีเพียงชิ้นส่วนเล็กๆ จุดเดียวที่พิมพ์ไม่สำเร็จ

ขั้นที่ 7: เริ่มเกิดปัญหาหลังเปลี่ยนเส้นฟิลาเมนต์

หากเครื่องพิมพ์และไฟล์เดียวกันเคยใช้งานได้ก่อนเปลี่ยนเส้นฟิลาเมนต์ ให้ตรวจสอบตัวแปรเฉพาะของวัสดุ

ตรวจสอบว่า:

  • เลือกโปรไฟล์วัสดุที่ถูกต้องแล้ว

  • ไล่เส้นฟิลาเมนต์เดิมออกจนหมดแล้ว

  • เส้นฟิลาเมนต์ใหม่คลายออกจากม้วนได้อย่างอิสระ

  • อุณหภูมิหัวฉีดและแผ่นพิมพ์ตรงกับวัสดุใหม่

  • พื้นผิวฐานพิมพ์เหมาะกับวัสดุ

  • การตั้งค่าการระบายความร้อนสืบทอดมาจากโปรไฟล์ที่ใช้ร่วมกันไม่ได้

  • เส้นฟิลาเมนต์ใหม่มีสัญญาณว่าอัดรีดไม่สม่ำเสมอ

การเปลี่ยนสีหรือวัสดุอาจเผยให้เห็นการตั้งค่าที่มีปัญหาอยู่เดิม อย่าเพิ่งสรุปว่าเส้นฟิลาเมนต์มีข้อบกพร่องโดยไม่ตรวจสอบโปรไฟล์ เส้นทางการอัดรีด และความสม่ำเสมอในการทำงาน

ขั้นตอนการกู้คืนอย่างเป็นระบบ

ใช้ลำดับนี้แทนการปรับทุกอย่างพร้อมกัน

1. กลับไปใช้ค่าพื้นฐานที่ทราบว่าใช้งานได้

โหลดโปรไฟล์มาตรฐานสำหรับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด และวัสดุ แล้วนำค่าที่ตั้งทับไว้เพื่อการทดลองซึ่งไม่เกี่ยวข้องออก

2. พิมพ์ชิ้นทดสอบชั้นแรก

ตรวจสอบว่าการรีดเส้นเริ่มต้นได้อย่างสม่ำเสมอ และรูปร่างของเส้นคงที่ทั่วพื้นที่พิมพ์ที่ต้องการ

3. พิมพ์ชิ้นทดสอบรูปทรงขนาดเล็ก

เลือกโมเดลที่มีองค์ประกอบดังนี้:

  • ฐานแบน

  • มุมแหลม

  • ชิ้นส่วนขนาดเล็ก

  • ส่วนยื่นสั้น

  • ผนังที่มีความสูงปานกลาง

วิธีนี้ช่วยให้เห็นรายละเอียดได้มากกว่าการพิมพ์โมเดลขนาดใหญ่สำหรับการผลิตซ้ำหลายครั้ง

4. เปลี่ยนตัวแปรเพียงอย่างเดียว

ตัวอย่างเช่น:

  • การเตรียมพื้นผิว

  • ออฟเซ็ต Z หรือการปรับเทียบ

  • ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก

  • อุณหภูมิแท่นพิมพ์

  • การระบายความร้อนในช่วงชั้นแรก

  • การใช้ขอบช่วยยึด

  • อุณหภูมิหัวฉีด

คงเงื่อนไขอื่นที่เหลือไว้เหมือนเดิม

5. บันทึกผลลัพธ์

จดบันทึก:

  • เครื่องพิมพ์และหัวฉีด

  • ชนิดของเพลต

  • เส้นใย

  • ความสูงของชั้น

  • อุณหภูมิ

  • การระบายความร้อน

  • เวลาที่เกิดปัญหา

  • ภาพถ่าย

  • ผลจากการเปลี่ยนแปลง

หากไม่มีบันทึก ก็อาจเผลอปรับซ้ำในแบบที่เคยไม่ได้ผล

วิธีแก้ไขที่พบบ่อยซึ่งอาจก่อปัญหาใหม่

เลื่อนหัวฉีดให้เข้าใกล้ขึ้นทุกครั้ง

วิธีนี้อาจช่วยให้ยึดเกาะได้ดีขึ้นเมื่อหัวฉีดอยู่สูงเกินไปจริง อย่างไรก็ตาม การกดอัดมากเกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้น ทำให้เกิดสันนูน และทำให้เพลตเสียหาย

เพิ่มอุณหภูมิแท่นพิมพ์โดยไม่กำหนดขีดจำกัด

ความร้อนที่มากขึ้นไม่ได้ดีกว่าเสมอไป อุณหภูมิที่สูงเกินไปอาจทำให้ชั้นล่างนิ่ม ส่งผลต่อขนาด และทำให้แกะชิ้นงานออกยากขึ้น

ทากาวเพิ่ม

กาวที่ทาไม่สม่ำเสมออาจทำให้พื้นผิวพิมพ์ไม่เรียบ ผลิตภัณฑ์บางชนิดใช้เป็นชั้นกั้นเพื่อให้แกะชิ้นงานออกได้ง่าย ไม่ใช่เพื่อเพิ่มการยึดเกาะ

เพิ่มอัตราการไหลของชั้นแรกเพื่อกลบการปรับเทียบที่ผิดพลาด

เอกสารของ UltiMaker ระบุว่า หากปัญหาที่แท้จริงคือการปรับระดับ ควรปรับตำแหน่งเพลตจริง การปรับแก้การไหลไม่ควรใช้แทนการปรับเทียบเชิงกล

แหล่งอ้างอิง: การตั้งค่าวัสดุใน UltiMaker Cura

เพิ่มแพทันที

แพเพิ่มเวลาพิมพ์ ใช้วัสดุเพิ่ม และเพิ่มพื้นผิวสัมผัสอีกจุด การทำความสะอาดพื้นผิว ปรับเทียบให้ถูกต้อง หรือใช้ขอบช่วยยึดอาจแก้ปัญหาได้มีประสิทธิภาพกว่า

เปลี่ยนการตั้งค่าห้าอย่างพร้อมกัน

ผลลัพธ์ที่สำเร็จกลับอธิบายไม่ได้ และชุดการตั้งค่าใหม่นี้อาจใช้ไม่ได้กับโมเดลชิ้นถัดไป

คู่มือช่วยตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

เส้นใยไม่เกาะพื้นเลย:
ตรวจสอบการไล่วัสดุ สภาพหัวฉีด ระยะห่างของหัวฉีด และการเตรียมพื้นผิว

ชั้นแรกบางส่วนพิมพ์ไม่สำเร็จ:
ตรวจสอบการวางเพลต การปรับระดับ การปนเปื้อน และสภาพพื้นผิวเฉพาะจุด

มุมยกขึ้นหลังจากพิมพ์ไปหลายชั้น:
ตรวจสอบการโก่งงอ การระบายความร้อน รูปทรงของพื้นที่สัมผัส และการใช้ขอบช่วยยึด

โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนในภายหลัง:
ตรวจสอบการชนของหัวฉีด พื้นที่สัมผัสที่ยึดเกาะไม่ดี ขอบที่โก่งงอ และรูปทรงที่ไม่มั่นคง

ฐานยังอยู่ แต่ผนังแยกออกจากกัน:
ตรวจสอบการยึดเกาะระหว่างชั้น อุณหภูมิ การระบายความร้อน และการไหลของวัสดุ

ปัญหาเกิดเฉพาะบริเวณที่รองรับเท่านั้น:
ตรวจสอบการครอบคลุมของจุดเชื่อมต่อส่วนรองรับและระยะสัมผัส

มีปัญหาเฉพาะรายละเอียดเล็ก ๆ:
ตรวจสอบพื้นที่ฐาน เวลาในการพิมพ์ชั้นขั้นต่ำ พฤติกรรมการเคลื่อนที่ และความเร็วในการพิมพ์ส่วนขนาดเล็ก

ปัญหาเริ่มขึ้นหลังเปลี่ยนวัสดุ:
ตรวจสอบโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่ การไล่วัสดุ อุณหภูมิ การระบายความร้อน และเส้นทางของเส้นพลาสติก

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมงานพิมพ์ 3D ของฉันยังยึดเกาะไม่อยู่แม้ทำความสะอาดแท่นพิมพ์แล้ว?

ปัญหาอาจเกิดจากความสูงของหัวฉีด การปรับเทียบ การจับคู่แผ่นพิมพ์กับวัสดุที่ไม่เหมาะสม การรีดวัสดุที่ไม่สม่ำเสมอ การระบายความร้อนเร็วเกินไป หรือหัวฉีดชนงานพิมพ์ การทำความสะอาดแก้ได้เพียงปัจจัยเดียวเท่านั้น

ทำไมงานพิมพ์ถึงยึดติดในตอนแรกแล้วหลุดออกมา?

การยึดเกาะในช่วงแรกอาจไม่แน่นพอ หรือแรงบิดงออาจเพิ่มขึ้นเมื่อโมเดลมีขนาดใหญ่ขึ้น ขอบที่ยกขึ้นอาจถูกหัวฉีดชนจนงานพิมพ์ที่เดิมมั่นคงหลุดออกมาได้เช่นกัน

ควรเพิ่มอุณหภูมิหัวฉีดหรือแท่นพิมพ์ก่อนดี?

ไม่ควรเปลี่ยนอย่างใดอย่างหนึ่งโดยอัตโนมัติ ให้ระบุว่าจุดที่ยึดเกาะไม่อยู่คือระหว่างโมเดลกับแผ่นพิมพ์ หรือระหว่างชั้น จากนั้นตรวจสอบโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่เทียบกับคำแนะนำสำหรับเส้นพลาสติกและเครื่องพิมพ์

ทำไมงานพิมพ์ถึงยึดติดตรงกลาง แต่ไม่ติดบริเวณขอบ?

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ การปรับเทียบที่ไม่สม่ำเสมอ การวางแผ่นพิมพ์ไม่เข้าที่ การปนเปื้อน อุณหภูมิแปรปรวน หรือพื้นผิวสึกหรอ

เส้นพลาสติกเปียกทำให้งานพิมพ์ยึดเกาะไม่อยู่ได้หรือไม่?

เส้นพลาสติกที่ได้รับผลกระทบจากความชื้นอาจทำให้การรีดวัสดุของบางชนิดไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ไม่ใช่สาเหตุเดียว ให้สังเกตหลักฐานประกอบ เช่น เสียงปะทุ ฟองอากาศ ผิวงานหยาบ หรือความกว้างของเส้นที่ไม่สม่ำเสมอ

วัสดุทุกชนิดจำเป็นต้องใช้กาวหรือไม่?

ไม่จำเป็น ข้อกำหนดขึ้นอยู่กับเส้นพลาสติกและพื้นผิวพิมพ์ ในบางกรณี กาวทำหน้าที่หลักเป็นชั้นช่วยแยก เพื่อป้องกันไม่ให้ยึดติดแน่นเกินไป

ทำไมงานพิมพ์ถึงกลายเป็นเส้นพันกัน?

หัวฉีดกำลังพ่นวัสดุโดยไม่มีโมเดลที่มั่นคงรองรับอยู่ด้านล่าง โมเดลอาจหลุดออกมา ยุบตัว สูญเสียส่วนรองรับ หรือมีปัญหาจากการสไลซ์หรือรูปทรงเรขาคณิต

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนเริ่มพิมพ์ใหม่ โปรดตรวจสอบว่า:

  • ทราบว่าปัญหาเริ่มขึ้นเมื่อใด

  • ระบุได้ว่าจุดเชื่อมต่อใดที่ยึดเกาะไม่อยู่

  • หัวฉีดรีดเส้นวัสดุได้อย่างสม่ำเสมอ

  • เตรียมพื้นผิวพิมพ์ด้วยวิธีที่ได้รับอนุมัติ

  • วางแผ่นพิมพ์เข้าที่และปรับเทียบแล้ว

  • เปิดใช้โปรไฟล์วัสดุและแผ่นพิมพ์ที่ถูกต้อง

  • ภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ไม่มีส่วนที่ลอยโดยไม่มีฐานรองรับหรือผนังที่หายไป

  • มีโอกาสน้อยที่โมเดลจะชนหัวฉีด

  • เปลี่ยนตัวแปรสำคัญเพียงตัวเดียวต่อการทดสอบหนึ่งครั้ง

  • บันทึกผลลัพธ์ที่สำเร็จไว้เป็นโปรไฟล์พร้อมเอกสารประกอบ

เมื่อ งานพิมพ์ 3D ยึดเกาะไม่อยู่ วิธีแก้ที่เร็วที่สุดมักไม่ใช่การใช้กาวที่แรงที่สุดหรือปรับอุณหภูมิให้สูงที่สุด แต่คือการจับคู่ช่วงเวลาที่เกิดปัญหากับสาเหตุทางกายภาพที่ถูกต้อง

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม