พิมพ์ 3D แล้วชิ้นงานไม่ติดใช่ไหม? วินิจฉัยปัญหาจากช่วงเวลาที่เกิดข้อผิดพลาด
XUCHUNงานพิมพ์ 3 มิติไม่ยึดติดใช่ไหม? วินิจฉัยปัญหาจากช่วงเวลาที่เกิด
เมื่อ งานพิมพ์ 3 มิติไม่ยึดติด เวลาที่เริ่มเกิดปัญหาเป็นหนึ่งในเบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุด
เส้นวัสดุที่ไม่ยอมติดพื้นตั้งแต่วินาทีแรก เป็นปัญหาคนละแบบกับโมเดลที่พิมพ์ได้สำเร็จสองชั่วโมงแล้วจึงหลุดออกมา เช่นเดียวกัน ชิ้นงานที่แยกออกจากแผ่นพิมพ์ก็แตกต่างจากชั้นที่แยกออกจากกันภายในโมเดล
แทนที่จะปรับอุณหภูมิ กาว อัตราการไหล ความเร็วพัดลม และความสูงหัวฉีดพร้อมกัน ให้ระบุระยะที่เริ่มเกิดปัญหาก่อน
ลำดับการยึดเกาะของงานพิมพ์ 3 มิติ
| เมื่อเริ่มเกิดปัญหา | บริเวณแรกที่ควรตรวจสอบ |
|---|---|
| เส้นวัสดุไม่ยึดติดเลยตั้งแต่เส้นแรก | การเตรียมวัสดุที่หัวฉีด ระยะห่างของหัวฉีด และพื้นผิว |
| เส้นวัสดุยึดติดในบางบริเวณ แต่ไม่ติดในบริเวณอื่น | การปรับระดับฐานพิมพ์ การวางแผ่นพิมพ์ และสิ่งปนเปื้อน |
| มุมเริ่มยกขึ้นหลังพิมพ์ไปหลายชั้น | การโก่งงอ การระบายความร้อน และรูปทรงของโมเดล |
| โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนที่เมื่อพิมพ์ไปได้ครึ่งทาง | พื้นที่ยึดเกาะเล็กเกินไป หัวฉีดชน หรือชิ้นงานหลุดจากแผ่นพิมพ์ |
| ชั้นต่างๆ แยกออกจากกัน แต่ส่วนล่างยังยึดติดอยู่ | อุณหภูมิ การระบายความร้อน และการไหลของวัสดุ |
| ปัญหาเริ่มขึ้นเหนือซัพพอร์ต | จุดเชื่อมต่อซัพพอร์ตและระยะห่างจากชิ้นงาน |
| ปัญหาเริ่มขึ้นหลังเปลี่ยน Filament | โปรไฟล์วัสดุ ทางเดินการไหล และความเข้ากันได้ของวัสดุ |
| มีเส้นวัสดุหลวมๆ ปรากฏรอบโมเดลที่ยุบตัว | การหลุดออก รูปทรงที่ไม่มีส่วนรองรับ หรือข้อผิดพลาดของไฟล์ที่สไลซ์ |
ลำดับเหตุการณ์นี้ใช้แทนการตรวจสอบไม่ได้ แต่ช่วยบอกจุดเริ่มต้นในการตรวจสอบ
ก่อนเปลี่ยนสิ่งใด: เก็บหลักฐานไว้
การวินิจฉัยปัญหามักทำได้ยากขึ้นหลังจากนำชิ้นงานพิมพ์ที่ล้มเหลวออกแล้ว
ก่อนสัมผัสเครื่อง:
-
หยุดเครื่องพิมพ์ชั่วคราวหรือหยุดเครื่องอย่างปลอดภัย
-
ถ่ายภาพชิ้นงานจากด้านหน้าและด้านข้าง
-
ถ่ายภาพชั้นแรกและแนวที่เกิดปัญหา
-
จดชั้นหรือเวลาพิมพ์โดยประมาณที่เกิดปัญหา
-
ตรวจสอบว่าโมเดล ซัพพอร์ต แพ หรือชั้นแต่ละชั้นเคลื่อนที่หรือไม่
-
บันทึกโปรเจกต์ของโปรแกรมสไลซ์และโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่
-
จดบันทึกทุกอย่างที่เปลี่ยนไปนับจากครั้งล่าสุดที่พิมพ์สำเร็จ
คำถามที่มีประโยชน์ ได้แก่:
-
Filament เคยยึดติดกับพื้นผิวหรือไม่?
-
มีปัญหาเฉพาะมุมเดียวหรือไม่?
-
โมเดลยังยึดติดอยู่ขณะที่ชั้นต่างๆ แยกออกจากกันหรือไม่?
-
หัวฉีดชนชิ้นงานหรือไม่?
-
ก่อนเกิดปัญหา มีการรีดวัสดุน้อยเกินไปหรือไม่?
-
ไฟล์เดียวกันนี้เคยพิมพ์สำเร็จมาก่อนหรือไม่?
ข้อสังเกตเหล่านี้มีประโยชน์กว่าการเพิ่มอุณหภูมิฐานพิมพ์แบบสุ่ม
ระยะที่ 0: เส้น Filament ไม่ยึดติดตั้งแต่เส้นแรก
หากหัวฉีดเคลื่อนที่ แต่วัสดุม้วนรอบหัวฉีด ลากตามหัวฉีด หรือไปไม่ถึงพื้นผิวอย่างถูกต้อง ให้ตรวจสอบทางเดินวัสดุและระยะห่างของหัวฉีด
ตรวจสอบว่ามีวัสดุไหลออกจากหัวฉีดพร้อมแล้วหรือยัง
สังเกตเส้น skirt หรือเส้น purge
หากเริ่มรีดเส้นวัสดุช้าเกินไป ช่วงเริ่มต้นของโมเดลอาจมีวัสดุไม่พอ สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
ยังป้อนไส้พลาสติกเข้าหัวฉีดไม่เต็มที่
-
มีวัสดุไหลเยิ้มออกมามากเกินไปก่อนเริ่มพิมพ์
-
การดึงเส้นกลับหรือการเริ่มพิมพ์ทำให้วัสดุถูกดึงออกไปมากเกินไป
-
มีสิ่งอุดตันบางส่วนขัดขวางการไหล
-
เส้นพลาสติกกำลังลื่นในชุดอัดเส้น
อย่าพยายามแก้ปัญหาการรีดเส้นไม่ออกด้วยการเลื่อนหัวฉีดให้เข้าใกล้แผ่นพิมพ์เพียงอย่างเดียว
ตรวจสอบระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับพื้นผิว
หัวฉีดที่อยู่สูงเกินไปจะปล่อยเส้นกลม ๆ ที่สัมผัสพื้นผิวน้อย ส่วนหัวฉีดที่อยู่ต่ำเกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้นและขูดพื้นผิว
สังเกตเส้นที่พิมพ์ออกมา อย่าดูแค่ค่าออฟเซ็ต Z:
-
เส้นที่แยกจากกันและมีลักษณะกลมบ่งชี้ว่าสัมผัสไม่เพียงพอ
-
เส้นที่บางหรือโปร่งแสงมากบ่งชี้ว่าถูกกดมากเกินไป
-
วัสดุที่สะสมรอบหัวฉีดอาจบ่งชี้ได้ทั้งการถ่ายโอนวัสดุที่ไม่ดีหรือช่องว่างที่ไม่ถูกต้อง
-
หากได้ยินเสียงขูด ต้องตรวจสอบทันที
คำแนะนำอย่างเป็นทางการของ Prusa เกี่ยวกับชั้นแรกเตือนไม่ให้ชดเชยปัญหาการยึดเกาะด้วยการลดหัวฉีดลงมากเกินไป เพราะอาจขัดขวางการไหลของวัสดุและทำให้พื้นผิวเสียหาย
ข้อมูลอ้างอิง: ปัญหาเกี่ยวกับชั้นแรกของ Prusa
ขั้นที่ 1: ชั้นแรกยึดเกาะบางบริเวณ แต่บางบริเวณไม่ยึดเกาะ
เมื่อพิมพ์ได้ถูกต้องด้านหนึ่ง แต่อีกด้านยังยึดเกาะไม่ดี การปรับอุณหภูมิโดยรวมเพียงครั้งเดียวอาจไม่ช่วยแก้ที่ต้นเหตุ
ตรวจสอบ:
-
ติดตั้งแท่นพิมพ์เข้าที่อย่างถูกต้องหรือไม่
-
มีเศษสิ่งสกปรกติดอยู่ใต้แผ่นพิมพ์ที่ถอดได้หรือไม่
-
การปรับเทียบหรือการปรับระดับแบบเมชเสร็จสมบูรณ์ตามปกติหรือไม่
-
พื้นผิวมีรอยนิ้วมือ คราบน้ำมัน หรือคราบกาวหรือไม่
-
แผ่นพิมพ์มีรอยเสียหายหรือไม่เรียบให้เห็นชัดหรือไม่
-
หัวฉีดมีคราบตกค้างที่ส่งผลต่อการวัดระดับหรือการรีดเส้นหรือไม่
ทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ด้วยวิธีที่ได้รับการรับรองสำหรับพื้นผิวนั้นโดยเฉพาะเท่านั้น แผ่นพิมพ์ผิวเรียบ ผิวสัมผัส ผิวเคลือบ และแผ่นแก้วอาจมีวิธีทำความสะอาดที่แตกต่างกัน
หลังจากทำความสะอาดและปรับเทียบแล้ว ให้พิมพ์ทดสอบชั้นแรกแบบกว้าง ซึ่งให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากกว่าการพิมพ์สี่เหลี่ยมทดสอบขนาดเล็กไว้ตรงกลางเพียงอย่างเดียว
ขั้นที่ 2: ชั้นแรกดูดี แต่มุมยกขึ้นภายหลัง
หากชั้นแรกดูเหมือนพิมพ์ได้ดีในตอนแรก แต่มุมยกขึ้นหลังจากพิมพ์ไปหลายชั้น ปัญหามักไม่ได้เกิดจากการยึดเกาะที่ไม่ดีเลย แต่เป็นการต่อสู้กันระหว่างแรงยึดเกาะบนพื้นผิวกับแรงหดตัวจากการเย็นตัวของโมเดล
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
มุมฐานแหลม
-
พื้นที่ฐานกว้างและแบน
-
อุณหภูมิแท่นพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ
-
การระบายความร้อนมากเกินไปในช่วงชั้นแรก ๆ
-
กระแสลมเย็นพัดผ่านด้านใดด้านหนึ่ง
-
การหดตัวของวัสดุ
-
โปรไฟล์แผ่นพิมพ์หรือวัสดุไม่เหมาะสม
-
ฐานบางเกินไปจนต้านทานการบิดงอไม่ได้
สิ่งที่ควรลอง
-
ตรวจสอบชั้นแรกก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าอื่น
-
ใช้ขอบเสริมเพื่อเพิ่มพื้นที่ขอบที่ยึดเกาะได้จริง
-
กันลมโกรกที่ควบคุมไม่ได้ออกจากบริเวณพิมพ์
-
ตรวจสอบอุณหภูมิของแผ่นพิมพ์และหัวฉีดให้ตรงตามคำแนะนำสำหรับวัสดุ
-
ชะลอหรือลดการระบายความร้อนในชั้นแรกๆ ตามความเหมาะสมของวัสดุ
-
หากการออกแบบเอื้ออำนวย ให้ทำมุมฐานที่แหลมให้โค้งมน
-
หากทำได้ ให้แบ่งชิ้นงานขนาดใหญ่มากออกเป็นส่วนเล็กๆ
UltiMaker ระบุว่าขอบเสริมช่วยขยายพื้นที่ยึดเกาะและลดการยกตัวของมุม นอกจากนี้ยังระบุด้วยว่ามักตั้งค่าการระบายความร้อนของชั้นแรกให้ต่ำกว่า เพราะการระบายความร้อนมากเกินไปในช่วงแรกอาจลดการยึดเกาะ
แหล่งอ้างอิง:
ขั้นที่ 3: โมเดลหลุดออกกลางคันระหว่างพิมพ์
งานพิมพ์ที่ผ่านชั้นแรกๆ ไปได้ แต่หลังจากนั้นเคลื่อนตำแหน่ง อาจมีการยึดเกาะที่ไม่ดีพอตั้งแต่แรก อย่างไรก็ตาม การหลุดออกอาจเกิดจากเหตุทางกลได้เช่นกัน
สังเกตหาหลักฐานของ:
-
รอยจากหัวฉีดบนขอบที่ยกขึ้น
-
โมเดลที่สูงเริ่มสั่นคลอน
-
ส่วนยื่นที่บิดงอม้วนเข้ามาในเส้นทางของหัวฉีด
-
วัสดุส่วนเกินหรือก้อนพลาสติกเหนือระดับชั้นที่ควรเป็น
-
โครงสร้างรองรับยุบตัว
-
การเคลื่อนที่ขณะพิมพ์ข้ามส่วนที่นูนขึ้นมา
-
แผ่นพิมพ์หลวมหรือติดตั้งไม่ถูกต้อง
-
การอัดรีดต่ำกะทันหันก่อนเกิดปัญหา
-
โมเดลที่เสียหายหรือไม่ถูกต้องในตัวอย่างก่อนพิมพ์ที่สไลซ์แล้ว
Prusa อธิบายว่าความล้มเหลวแบบ “สปาเกตตีมอนสเตอร์” คือการที่เส้นพลาสติกถูกพิมพ์ผิดตำแหน่งหลังจากชิ้นงานด้านล่างเคลื่อนหรือยุบตัว คู่มืออย่างเป็นทางการของบริษัทระบุว่าการหลุด การยุบตัว และข้อผิดพลาดในโมเดลหรือไฟล์ที่สไลซ์แล้วเป็นสาเหตุที่พบบ่อย
แหล่งอ้างอิง: วิธีแก้ปัญหาสปาเกตตีมอนสเตอร์ของ Prusa
ตรวจสอบตัวอย่างก่อนพิมพ์ในสไลเซอร์
ก่อนพิมพ์อีกครั้ง ให้ตรวจสอบทุกชั้นบริเวณความสูงที่เกิดปัญหา
สังเกตหา:
-
ส่วนที่เริ่มพิมพ์กลางอากาศ
-
ไม่มีโครงสร้างรองรับ
-
พื้นที่สัมผัสมีขนาดเล็กมาก
-
รูปทรงเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน
-
ส่วนที่ไม่มีโครงสร้างรองรับ
-
ช่องว่างที่ไม่คาดคิด
-
สไลเซอร์ตัดผนังบางออก
-
เส้นทางการพิมพ์พาดผ่านบริเวณที่เปราะบาง
หากเส้นทางการพิมพ์ในตัวอย่างก่อนพิมพ์ไม่ถูกต้อง กาวติดพื้นผิวก็แก้ปัญหาไม่ได้
ขั้นที่ 4: ฐานยังติดอยู่ แต่ชั้นแยกออกจากกัน
นี่เป็นปัญหาการยึดเกาะระหว่างชั้น ไม่ใช่ปัญหาของแผ่นพิมพ์
สัญญาณที่พบบ่อย ได้แก่:
-
รอยแตกแนวนอนเหนือฐาน
-
ชั้นแยกออกจากกันอย่างสะอาด
-
ส่วนฐานยังติดอยู่กับแผ่นพิมพ์
-
ผนังแยกออกจากกันเมื่อออกแรงกดเบาๆ
-
รอยแตกที่ปรากฏบนด้านที่สัมผัสกับลมเย็น
ตรวจสอบ:
-
อุณหภูมิหัวฉีด
-
การระบายความร้อนชิ้นงาน
-
ลมโกรกในบริเวณโดยรอบ
-
ความเร็วในการพิมพ์
-
ความสม่ำเสมอของอัตราการไหล
-
การอุดตันบางส่วน
-
โปรไฟล์เส้นพลาสติกที่เลือก
-
ความชื้นหรือการเสื่อมสภาพของวัสดุ
-
หัวพิมพ์สามารถรักษาอัตราการไหลตามที่กำหนดได้หรือไม่
อย่าเติมกาวติดแผ่นพิมพ์เพิ่มเพื่อแก้ปัญหาชั้นภายในแยกออกจากกัน
คุณสมบัติของวัสดุก็มีผลเช่นกัน PLA, PETG, TPU, ABS, ASA และ PA ใช้กลยุทธ์การระบายความร้อนแบบเดียวกันไม่ได้ ให้เริ่มจากโปรไฟล์และช่วงอุณหภูมิที่แนะนำสำหรับเส้นฟิลาเมนต์แต่ละชนิดโดยเฉพาะ
ดูตัวเลือกวัสดุและสีได้ที่ คอลเลกชันเส้นฟิลาเมนต์ INKCLOUD.
ขั้นที่ 5: โมเดลยึดติดไม่ดีเมื่อพิมพ์บนวัสดุรองรับ
เลเยอร์ที่มีวัสดุรองรับควรได้รับการพยุงใกล้พอที่จะคงรูปทรงไว้ได้ แต่ต้องไม่หลอมติดกับวัสดุรองรับที่ต้องถอดออกอย่างถาวร
หากโมเดลย้อยหรือพิมพ์ไม่สำเร็จเมื่อเริ่มพิมพ์บนวัสดุรองรับ ให้ตรวจสอบ:
-
ระยะสัมผัสด้านบนของวัสดุรองรับ
-
เลเยอร์ส่วนเชื่อมต่อของวัสดุรองรับ
-
ความหนาแน่นของส่วนเชื่อมต่อ
-
พื้นที่ครอบคลุมของส่วนเชื่อมต่อบริเวณขอบ
-
ความมั่นคงของเสารองรับ
-
ความเร็วในการพิมพ์ส่วนยื่นหรือสะพาน
-
การระบายความร้อนของเลเยอร์ที่มีวัสดุรองรับ
หากระยะห่างที่จุดสัมผัสมากเกินไป โมเดลต้องพาดผ่านช่องว่างมากเกินไป หากน้อยเกินไป วัสดุรองรับอาจหลอมติดกับชิ้นงาน
ปรับส่วนเชื่อมต่อและระยะห่างระหว่างจุดสัมผัส แทนการทำให้โครงสร้างรองรับทั้งหมดหนาแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ
ขั้นที่ 6: รายละเอียดขนาดเล็กไม่ติด แต่โมเดลหลักติด
เสาทรงเล็ก ตัวอักษร หมุด และรายละเอียดที่แยกเดี่ยวอาจพิมพ์ไม่สำเร็จ แม้ตัวชิ้นงานหลักจะพิมพ์ได้ถูกต้อง
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:
-
พื้นที่สัมผัสของเลเยอร์แรกมีขนาดเล็กมาก
-
เวลาพิมพ์แต่ละเลเยอร์สั้นเกินไป
-
วัสดุยังนิ่มเกินไป
-
การเคลื่อนที่ระหว่างพิมพ์ดึงชิ้นส่วน
-
ร่องรอยจากการดึงเส้นกลับ
-
การรองรับไม่เพียงพอ
-
หัวฉีดสัมผัสชิ้นส่วนขนาดเล็กซ้ำๆ
วิธีแก้ไขการออกแบบและการตั้งค่าการแบ่งชั้นที่อาจใช้ได้ ได้แก่:
-
เพิ่มขอบล้อมรอบชิ้นส่วนขนาดเล็ก
-
พิมพ์หลายชิ้นพร้อมกันเพื่อเพิ่มเวลาระหว่างเลเยอร์
-
ปรับทิศทางของโมเดล
-
เพิ่มส่วนรองรับชั่วคราวหรือจุดเชื่อมที่สละทิ้งได้ลงในโมเดล
-
ลดความเร็วในการพิมพ์เส้นรอบรูปขนาดเล็ก
-
ตรวจสอบเวลาขั้นต่ำต่อเลเยอร์และการทำงานของระบบระบายความร้อน
-
แยกรายละเอียดที่เปราะบางออกเป็นชิ้นส่วนที่พิมพ์แยกกัน
อย่าคิดว่าพื้นพิมพ์ทั้งหมดมีปัญหาเรื่องการยึดเกาะ หากมีเพียงชิ้นส่วนเล็กๆ จุดเดียวที่พิมพ์ไม่สำเร็จ
ขั้นที่ 7: เริ่มเกิดปัญหาหลังเปลี่ยนเส้นฟิลาเมนต์
หากเครื่องพิมพ์และไฟล์เดียวกันเคยใช้งานได้ก่อนเปลี่ยนเส้นฟิลาเมนต์ ให้ตรวจสอบตัวแปรเฉพาะของวัสดุ
ตรวจสอบว่า:
-
เลือกโปรไฟล์วัสดุที่ถูกต้องแล้ว
-
ไล่เส้นฟิลาเมนต์เดิมออกจนหมดแล้ว
-
เส้นฟิลาเมนต์ใหม่คลายออกจากม้วนได้อย่างอิสระ
-
อุณหภูมิหัวฉีดและแผ่นพิมพ์ตรงกับวัสดุใหม่
-
พื้นผิวฐานพิมพ์เหมาะกับวัสดุ
-
การตั้งค่าการระบายความร้อนสืบทอดมาจากโปรไฟล์ที่ใช้ร่วมกันไม่ได้
-
เส้นฟิลาเมนต์ใหม่มีสัญญาณว่าอัดรีดไม่สม่ำเสมอ
การเปลี่ยนสีหรือวัสดุอาจเผยให้เห็นการตั้งค่าที่มีปัญหาอยู่เดิม อย่าเพิ่งสรุปว่าเส้นฟิลาเมนต์มีข้อบกพร่องโดยไม่ตรวจสอบโปรไฟล์ เส้นทางการอัดรีด และความสม่ำเสมอในการทำงาน
ขั้นตอนการกู้คืนอย่างเป็นระบบ
ใช้ลำดับนี้แทนการปรับทุกอย่างพร้อมกัน
1. กลับไปใช้ค่าพื้นฐานที่ทราบว่าใช้งานได้
โหลดโปรไฟล์มาตรฐานสำหรับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด และวัสดุ แล้วนำค่าที่ตั้งทับไว้เพื่อการทดลองซึ่งไม่เกี่ยวข้องออก
2. พิมพ์ชิ้นทดสอบชั้นแรก
ตรวจสอบว่าการรีดเส้นเริ่มต้นได้อย่างสม่ำเสมอ และรูปร่างของเส้นคงที่ทั่วพื้นที่พิมพ์ที่ต้องการ
3. พิมพ์ชิ้นทดสอบรูปทรงขนาดเล็ก
เลือกโมเดลที่มีองค์ประกอบดังนี้:
-
ฐานแบน
-
มุมแหลม
-
ชิ้นส่วนขนาดเล็ก
-
ส่วนยื่นสั้น
-
ผนังที่มีความสูงปานกลาง
วิธีนี้ช่วยให้เห็นรายละเอียดได้มากกว่าการพิมพ์โมเดลขนาดใหญ่สำหรับการผลิตซ้ำหลายครั้ง
4. เปลี่ยนตัวแปรเพียงอย่างเดียว
ตัวอย่างเช่น:
-
การเตรียมพื้นผิว
-
ออฟเซ็ต Z หรือการปรับเทียบ
-
ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก
-
อุณหภูมิแท่นพิมพ์
-
การระบายความร้อนในช่วงชั้นแรก
-
การใช้ขอบช่วยยึด
-
อุณหภูมิหัวฉีด
คงเงื่อนไขอื่นที่เหลือไว้เหมือนเดิม
5. บันทึกผลลัพธ์
จดบันทึก:
-
เครื่องพิมพ์และหัวฉีด
-
ชนิดของเพลต
-
เส้นใย
-
ความสูงของชั้น
-
อุณหภูมิ
-
การระบายความร้อน
-
เวลาที่เกิดปัญหา
-
ภาพถ่าย
-
ผลจากการเปลี่ยนแปลง
หากไม่มีบันทึก ก็อาจเผลอปรับซ้ำในแบบที่เคยไม่ได้ผล
วิธีแก้ไขที่พบบ่อยซึ่งอาจก่อปัญหาใหม่
เลื่อนหัวฉีดให้เข้าใกล้ขึ้นทุกครั้ง
วิธีนี้อาจช่วยให้ยึดเกาะได้ดีขึ้นเมื่อหัวฉีดอยู่สูงเกินไปจริง อย่างไรก็ตาม การกดอัดมากเกินไปอาจขัดขวางการรีดเส้น ทำให้เกิดสันนูน และทำให้เพลตเสียหาย
เพิ่มอุณหภูมิแท่นพิมพ์โดยไม่กำหนดขีดจำกัด
ความร้อนที่มากขึ้นไม่ได้ดีกว่าเสมอไป อุณหภูมิที่สูงเกินไปอาจทำให้ชั้นล่างนิ่ม ส่งผลต่อขนาด และทำให้แกะชิ้นงานออกยากขึ้น
ทากาวเพิ่ม
กาวที่ทาไม่สม่ำเสมออาจทำให้พื้นผิวพิมพ์ไม่เรียบ ผลิตภัณฑ์บางชนิดใช้เป็นชั้นกั้นเพื่อให้แกะชิ้นงานออกได้ง่าย ไม่ใช่เพื่อเพิ่มการยึดเกาะ
เพิ่มอัตราการไหลของชั้นแรกเพื่อกลบการปรับเทียบที่ผิดพลาด
เอกสารของ UltiMaker ระบุว่า หากปัญหาที่แท้จริงคือการปรับระดับ ควรปรับตำแหน่งเพลตจริง การปรับแก้การไหลไม่ควรใช้แทนการปรับเทียบเชิงกล
แหล่งอ้างอิง: การตั้งค่าวัสดุใน UltiMaker Cura
เพิ่มแพทันที
แพเพิ่มเวลาพิมพ์ ใช้วัสดุเพิ่ม และเพิ่มพื้นผิวสัมผัสอีกจุด การทำความสะอาดพื้นผิว ปรับเทียบให้ถูกต้อง หรือใช้ขอบช่วยยึดอาจแก้ปัญหาได้มีประสิทธิภาพกว่า
เปลี่ยนการตั้งค่าห้าอย่างพร้อมกัน
ผลลัพธ์ที่สำเร็จกลับอธิบายไม่ได้ และชุดการตั้งค่าใหม่นี้อาจใช้ไม่ได้กับโมเดลชิ้นถัดไป
คู่มือช่วยตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
เส้นใยไม่เกาะพื้นเลย:
ตรวจสอบการไล่วัสดุ สภาพหัวฉีด ระยะห่างของหัวฉีด และการเตรียมพื้นผิว
ชั้นแรกบางส่วนพิมพ์ไม่สำเร็จ:
ตรวจสอบการวางเพลต การปรับระดับ การปนเปื้อน และสภาพพื้นผิวเฉพาะจุด
มุมยกขึ้นหลังจากพิมพ์ไปหลายชั้น:
ตรวจสอบการโก่งงอ การระบายความร้อน รูปทรงของพื้นที่สัมผัส และการใช้ขอบช่วยยึด
โมเดลทั้งชิ้นเคลื่อนในภายหลัง:
ตรวจสอบการชนของหัวฉีด พื้นที่สัมผัสที่ยึดเกาะไม่ดี ขอบที่โก่งงอ และรูปทรงที่ไม่มั่นคง
ฐานยังอยู่ แต่ผนังแยกออกจากกัน:
ตรวจสอบการยึดเกาะระหว่างชั้น อุณหภูมิ การระบายความร้อน และการไหลของวัสดุ
ปัญหาเกิดเฉพาะบริเวณที่รองรับเท่านั้น:
ตรวจสอบการครอบคลุมของจุดเชื่อมต่อส่วนรองรับและระยะสัมผัส
มีปัญหาเฉพาะรายละเอียดเล็ก ๆ:
ตรวจสอบพื้นที่ฐาน เวลาในการพิมพ์ชั้นขั้นต่ำ พฤติกรรมการเคลื่อนที่ และความเร็วในการพิมพ์ส่วนขนาดเล็ก
ปัญหาเริ่มขึ้นหลังเปลี่ยนวัสดุ:
ตรวจสอบโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่ การไล่วัสดุ อุณหภูมิ การระบายความร้อน และเส้นทางของเส้นพลาสติก
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมงานพิมพ์ 3D ของฉันยังยึดเกาะไม่อยู่แม้ทำความสะอาดแท่นพิมพ์แล้ว?
ปัญหาอาจเกิดจากความสูงของหัวฉีด การปรับเทียบ การจับคู่แผ่นพิมพ์กับวัสดุที่ไม่เหมาะสม การรีดวัสดุที่ไม่สม่ำเสมอ การระบายความร้อนเร็วเกินไป หรือหัวฉีดชนงานพิมพ์ การทำความสะอาดแก้ได้เพียงปัจจัยเดียวเท่านั้น
ทำไมงานพิมพ์ถึงยึดติดในตอนแรกแล้วหลุดออกมา?
การยึดเกาะในช่วงแรกอาจไม่แน่นพอ หรือแรงบิดงออาจเพิ่มขึ้นเมื่อโมเดลมีขนาดใหญ่ขึ้น ขอบที่ยกขึ้นอาจถูกหัวฉีดชนจนงานพิมพ์ที่เดิมมั่นคงหลุดออกมาได้เช่นกัน
ควรเพิ่มอุณหภูมิหัวฉีดหรือแท่นพิมพ์ก่อนดี?
ไม่ควรเปลี่ยนอย่างใดอย่างหนึ่งโดยอัตโนมัติ ให้ระบุว่าจุดที่ยึดเกาะไม่อยู่คือระหว่างโมเดลกับแผ่นพิมพ์ หรือระหว่างชั้น จากนั้นตรวจสอบโปรไฟล์ที่ใช้งานอยู่เทียบกับคำแนะนำสำหรับเส้นพลาสติกและเครื่องพิมพ์
ทำไมงานพิมพ์ถึงยึดติดตรงกลาง แต่ไม่ติดบริเวณขอบ?
สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่ การปรับเทียบที่ไม่สม่ำเสมอ การวางแผ่นพิมพ์ไม่เข้าที่ การปนเปื้อน อุณหภูมิแปรปรวน หรือพื้นผิวสึกหรอ
เส้นพลาสติกเปียกทำให้งานพิมพ์ยึดเกาะไม่อยู่ได้หรือไม่?
เส้นพลาสติกที่ได้รับผลกระทบจากความชื้นอาจทำให้การรีดวัสดุของบางชนิดไม่สม่ำเสมอ แต่ก็ไม่ใช่สาเหตุเดียว ให้สังเกตหลักฐานประกอบ เช่น เสียงปะทุ ฟองอากาศ ผิวงานหยาบ หรือความกว้างของเส้นที่ไม่สม่ำเสมอ
วัสดุทุกชนิดจำเป็นต้องใช้กาวหรือไม่?
ไม่จำเป็น ข้อกำหนดขึ้นอยู่กับเส้นพลาสติกและพื้นผิวพิมพ์ ในบางกรณี กาวทำหน้าที่หลักเป็นชั้นช่วยแยก เพื่อป้องกันไม่ให้ยึดติดแน่นเกินไป
ทำไมงานพิมพ์ถึงกลายเป็นเส้นพันกัน?
หัวฉีดกำลังพ่นวัสดุโดยไม่มีโมเดลที่มั่นคงรองรับอยู่ด้านล่าง โมเดลอาจหลุดออกมา ยุบตัว สูญเสียส่วนรองรับ หรือมีปัญหาจากการสไลซ์หรือรูปทรงเรขาคณิต
รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย
ก่อนเริ่มพิมพ์ใหม่ โปรดตรวจสอบว่า:
-
ทราบว่าปัญหาเริ่มขึ้นเมื่อใด
-
ระบุได้ว่าจุดเชื่อมต่อใดที่ยึดเกาะไม่อยู่
-
หัวฉีดรีดเส้นวัสดุได้อย่างสม่ำเสมอ
-
เตรียมพื้นผิวพิมพ์ด้วยวิธีที่ได้รับอนุมัติ
-
วางแผ่นพิมพ์เข้าที่และปรับเทียบแล้ว
-
เปิดใช้โปรไฟล์วัสดุและแผ่นพิมพ์ที่ถูกต้อง
-
ภาพตัวอย่างหลังสไลซ์ไม่มีส่วนที่ลอยโดยไม่มีฐานรองรับหรือผนังที่หายไป
-
มีโอกาสน้อยที่โมเดลจะชนหัวฉีด
-
เปลี่ยนตัวแปรสำคัญเพียงตัวเดียวต่อการทดสอบหนึ่งครั้ง
-
บันทึกผลลัพธ์ที่สำเร็จไว้เป็นโปรไฟล์พร้อมเอกสารประกอบ
เมื่อ งานพิมพ์ 3D ยึดเกาะไม่อยู่ วิธีแก้ที่เร็วที่สุดมักไม่ใช่การใช้กาวที่แรงที่สุดหรือปรับอุณหภูมิให้สูงที่สุด แต่คือการจับคู่ช่วงเวลาที่เกิดปัญหากับสาเหตุทางกายภาพที่ถูกต้อง