การบิดงอของงานพิมพ์ 3D: ทำไมมุมถึงยกขึ้น และจะป้องกันได้อย่างไร?

การโก่งงอของงานพิมพ์ 3D เกิดขึ้นเมื่อการหดตัวจากการเย็นตัวมีแรงมากกว่าแรงที่ยึดชิ้นงานให้ราบ เรียนรู้วิธีวินิจฉัยมุมที่ยกตัว และแก้ไขชั้นแรก แท่นพิมพ์ อุณหภูมิ การไหลเวียนของอากาศ และการออกแบบโมเดล

By XUCHUN

การบิดงอของงานพิมพ์ 3D: ทำไมมุมถึงยกขึ้น และจะป้องกันได้อย่างไร?

XUCHUN

การบิดงอของงานพิมพ์ 3 มิติ: ทำไมมุมจึงยกขึ้น และวิธีแก้ไข

งานพิมพ์อาจเริ่มต้นด้วยชั้นแรกที่ดูสมบูรณ์แบบ แต่หลายชั่วโมงต่อมากลับเกิดมุมที่ยกขึ้น ความเสียหายนี้เรียกว่า การบิดงอของงานพิมพ์ 3 มิติ

การบิดงอเกิดขึ้นเมื่อพลาสติกที่พิมพ์หดตัวขณะเย็นลง หากแรงที่เกิดขึ้นมีมากกว่าแรงยึดเกาะที่ยึดชิ้นงานไว้กับแท่นพิมพ์ ฐานจะเริ่มยกขึ้น โมเดลแบนขนาดใหญ่ มุมที่คม และวัสดุที่หดตัวมาก มีแนวโน้มเกิดปัญหานี้เป็นพิเศษ

วิธีแก้ไม่ใช่แค่ทากาวเพิ่มหรือเพิ่มอุณหภูมิแท่นพิมพ์ให้สูงขึ้นเรื่อยๆ การแก้ไขให้ได้ผลอย่างสม่ำเสมอต้องปรับสมดุลของปัจจัยสี่ประการ:

  • การหดตัวของวัสดุ

  • การยึดเกาะของชั้นแรก

  • ความคงที่ของอุณหภูมิ

  • รูปทรงของโมเดล

คำตอบสั้นๆ

วิธีลดการบิดงอของงานพิมพ์ 3 มิติ:

  1. ตรวจสอบว่าปรับเทียบชั้นแรกอย่างถูกต้องแล้ว

  2. ทำความสะอาดพื้นผิวแท่นพิมพ์ตามคำแนะนำของผู้ผลิต

  3. ใช้อุณหภูมิแท่นพิมพ์ตามคำแนะนำของผู้จำหน่ายเส้นพลาสติก

  4. ป้องกันไม่ให้ลมเย็นพัดผ่านเครื่องพิมพ์

  5. เพิ่มขอบปีกหรือแถบเสริมที่มุม เพื่อเพิ่มพื้นที่ยึดเกาะ

  6. หลีกเลี่ยงการระบายความร้อนมากเกินไปสำหรับวัสดุที่มีแนวโน้มหดตัว

  7. ปรับทิศทางหรือออกแบบชิ้นงานแบนขนาดใหญ่ใหม่เมื่อจำเป็น

  8. ทดสอบการเปลี่ยนแปลงทีละอย่าง

อย่าคิดว่ามุมที่ยกขึ้นทุกมุมเกิดจากสาเหตุเดียวกัน ช่วงที่มุมเริ่มขยับมักบ่งชี้ถึงปัญหาที่แท้จริง

ลักษณะของการบิดงอในงานพิมพ์ 3 มิติ

อาการที่พบได้ทั่วไป ได้แก่:

  • มุมหนึ่งมุมหรือหลายมุมยกออกจากแท่นพิมพ์

  • ฐานที่เคยแบนราบเริ่มโค้งงอ

  • ชั้นล่างโก่งขึ้น

  • ขนาดคลาดเคลื่อนบริเวณส่วนล่างของโมเดล

  • ขอบปีกแยกออกจากแท่นพิมพ์หรือโมเดล

  • ชิ้นงานทั้งชิ้นหลุดออกในช่วงท้ายของการพิมพ์

  • เกิดรอยร้าวระหว่างชั้นบนชิ้นงานพิมพ์วัสดุวิศวกรรมที่มีความสูง

การบิดงอและการยึดเกาะของชั้นแรกที่ไม่ดีมีความเกี่ยวข้องกัน แต่ไม่ใช่ปัญหาเดียวกัน

หากชั้นแรกยึดเกาะไม่ถูกต้องตั้งแต่ต้น สาเหตุหลักมักเป็นปัญหาการยึดเกาะหรือการปรับเทียบ แต่หากชิ้นงานยึดเกาะได้ในช่วงแรกแล้วค่อยๆ โก่งขึ้นภายหลัง สาเหตุมีแนวโน้มจะมาจากการหดตัวขณะเย็นลง ความแตกต่างของอุณหภูมิในสภาพแวดล้อม หรือแรงเค้นที่เกิดจากรูปทรงของโมเดล

สาเหตุที่พลาสติกที่พิมพ์บิดงอ

เส้นพลาสติกขยายตัวเมื่อได้รับความร้อนและหดตัวเมื่อเย็นลง ในการพิมพ์แบบ FDM จะมีการวางชั้นใหม่ที่ร้อนลงบนวัสดุที่เย็นกว่าอย่างต่อเนื่อง

ส่วนล่างถูกยึดไว้กับแท่นพิมพ์ ขณะที่ชั้นบนเย็นลงและหดตัว ทำให้เกิดแรงดึงภายใน มุมต่างๆ เปราะบางเป็นพิเศษ เพราะแรงจากขอบสองด้านมาบรรจบกันตรงนั้น ทำให้แรงเค้นกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เล็กๆ

การบิดงอเกิดขึ้นเมื่อแรงเค้นนี้สูงเกินขีดจำกัดข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้:

  • การยึดเกาะระหว่างชั้นแรกกับพื้นผิวแท่นพิมพ์

  • ความแข็งแรงของชั้นพิมพ์ด้านล่าง

  • แรงต้านจากขอบปีกหรืออุปกรณ์ช่วยอื่นๆ

  • ความคงตัวของขนาดที่เกิดจากสภาพแวดล้อมที่ควบคุมได้

ดังนั้น มุมที่ยกขึ้นให้เห็นจึงเป็นผลที่เกิดขึ้น ไม่จำเป็นต้องเป็นสาเหตุตั้งต้น

วิเคราะห์การโก่งงอตามช่วงเวลาที่เริ่มเกิด

เลเยอร์แรกหลวมอยู่แล้ว

หากเส้นวัสดุไม่ยึดติดกับพื้นผิวตั้งแต่แรก ให้ตรวจสอบ:

  • ระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับฐานพิมพ์

  • การปรับระดับฐานพิมพ์หรือการปรับเทียบเมช

  • น้ำมัน ฝุ่น หรือรอยนิ้วมือ

  • เลือกพื้นผิวพิมพ์ไม่ถูกต้อง

  • ความเร็วในการพิมพ์เลเยอร์แรก

  • อุณหภูมิเริ่มต้นของฐานพิมพ์และหัวฉีด

การเพิ่มขอบฐานพิมพ์จะไม่ช่วยแก้ปัญหาเลเยอร์แรกที่ปรับเทียบผิดอย่างรุนแรงได้อย่างน่าเชื่อถือ

มุมชิ้นงานยกขึ้นหลังพิมพ์ไปหลายชั้น

หากเลเยอร์แรกดูดี แต่มุมยกขึ้นภายหลัง ให้ตรวจสอบ:

  • การหดตัวจากการระบายความร้อน

  • อุณหภูมิฐานพิมพ์

  • กระแสลมจากประตู หน้าต่าง หรือเครื่องปรับอากาศ

  • ใช้พัดลมระบายความร้อนชิ้นงานแรงเกินไป

  • พื้นที่ฐานสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่

  • มุมด้านนอกที่แหลม

  • ความเหมาะสมของวัสดุสำหรับเครื่องพิมพ์แบบเปิด

บิดงอเพียงด้านเดียว

การโก่งงอที่ไม่สมมาตรมักบ่งชี้ถึงความแตกต่างของสภาพแวดล้อมหรือตัวเครื่อง:

  • ลมโกรกพัดเข้าถึงเครื่องพิมพ์ด้านหนึ่ง

  • ฐานพิมพ์ร้อนไม่สม่ำเสมอ

  • บริเวณหนึ่งของแผ่นพิมพ์สกปรกหรือสึกหรอ

  • ความสูงของเลเยอร์แรกไม่สม่ำเสมอตลอดพื้นผิว

  • ชิ้นงานที่วางใกล้ขอบฐานพิมพ์

หมุนหรือจัดตำแหน่งชิ้นงานใหม่แล้วทดสอบซ้ำ หากตำหนิเกิดตามตำแหน่งบนฐานพิมพ์ ไม่ใช่ตามมุมของชิ้นงาน ให้ตรวจสอบเครื่องพิมพ์และพื้นผิว

ชิ้นงานแตกร้าวเหนือแผ่นพิมพ์

รอยร้าวระหว่างเลเยอร์โดยทั่วไปเรียกว่าการแยกชั้น ไม่ใช่การโก่งงอที่ฐาน ทั้งสองอย่างอาจเกิดจากการหดตัวเนื่องจากความร้อน แต่การแยกชั้นต้องตรวจสอบอุณหภูมิหัวฉีด อุณหภูมิในห้องพิมพ์ การระบายความร้อน และการยึดเกาะระหว่างเลเยอร์ ไม่ใช่แค่การยึดเกาะกับฐานพิมพ์

ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสอบเลเยอร์แรก

เลเยอร์แรกที่ดีควรต่อเนื่องและถูกกดอัดอย่างสม่ำเสมอ โดยไม่โปร่งใส มีสันนูนมากเกินไป หรือแยกเป็นเส้นหลวม ๆ

สัญญาณที่บ่งชี้ว่าหัวฉีดอาจอยู่สูงเกินไป ได้แก่:

  • มีช่องว่างระหว่างเส้นวัสดุที่อยู่ติดกัน

  • เส้นวัสดุโค้งมนและขยับได้ง่าย

  • มุมยึดติดได้ไม่ดี

  • เส้นวัสดุไม่เชื่อมติดกัน

สัญญาณที่บ่งชี้ว่าหัวฉีดอาจอยู่ต่ำเกินไป ได้แก่:

  • เส้นวัสดุบางมากหรือโปร่งแสง

  • หัวฉีดดันวัสดุจนเกิดสันขรุขระ

  • การไหลของวัสดุถูกจำกัด

  • หัวฉีดขูดผิว

ทำตามขั้นตอนปรับระดับหรือปรับเทียบเลเยอร์แรกของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ อย่าคัดลอกค่าออฟเซ็ตจากเครื่องอื่น เพราะพื้นผิวพิมพ์ หัวฉีด และค่าความคลาดเคลื่อนทางกลแตกต่างกัน

ขั้นตอนที่ 2: ทำความสะอาดพื้นผิวพิมพ์ให้ถูกวิธี

รอยนิ้วมืออาจลดการยึดเกาะได้อย่างมาก ทำความสะอาดพื้นผิวตามคำแนะนำของผู้ผลิตแผ่นพิมพ์ก่อนเปลี่ยนโปรไฟล์สไลเซอร์

พื้นผิวแต่ละแบบอาจต้องใช้วิธีทำความสะอาดที่ต่างกัน ตัวทำละลายที่เหมาะกับสารเคลือบแท่นพิมพ์แบบหนึ่งอาจทำให้อีกแบบเสียหายได้ ดังนั้นอย่าคิดว่าสารเคมีชนิดเดียวกันใช้ได้กับทุกพื้นผิว

ตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้ด้วย:

  • คราบกาว

  • รอยขีดข่วนลึก

  • ฟองอากาศหรือสารเคลือบเสียหาย

  • บริเวณที่สึกหรอจากการใช้งานบ่อย

  • ฝุ่นติดอยู่ใต้แผ่นที่ถอดออกได้

หากปัญหาเกิดขึ้นเฉพาะบริเวณเดียว ให้ย้ายชิ้นงานไปยังตำแหน่งอื่นเพื่อทดสอบแบบควบคุม

ขั้นตอนที่ 3: ใช้อุณหภูมิฐานพิมพ์ที่เหมาะสม

ฐานพิมพ์แบบทำความร้อนช่วยชะลอการเย็นตัวของชั้นล่างและเพิ่มการยึดเกาะในช่วงแรก อย่างไรก็ตาม การตั้งค่าที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับวัสดุ เครื่องพิมพ์ และพื้นผิวฐานพิมพ์โดยเฉพาะ

หากฐานพิมพ์เย็นเกินไป:

  • ชั้นแรกอาจหลุดออกได้ง่าย

  • ชั้นล่างอาจหดตัวเร็วเกินไป

  • มุมอาจยกขึ้นเมื่อโมเดลมีขนาดใหญ่ขึ้น

หากฐานพิมพ์ร้อนเกินไป:

  • ส่วนล่างอาจนิ่มหรือผิดรูป

  • ความแม่นยำของขนาดอาจลดลง

  • อาการฐานบานอาจเพิ่มขึ้น

  • ชิ้นงานอาจยังไม่มั่นคงนานเกินไปหลายชั้น

เริ่มจากโปรไฟล์วัสดุหรือเครื่องพิมพ์ที่กำหนดไว้สำหรับวัสดุชนิดนั้นโดยเฉพาะ ปรับทีละน้อยและประเมินฐานทั้งหมด อย่าคิดว่ายิ่งร้อนยิ่งดีเสมอไป

ขั้นตอนที่ 4: ควบคุมลมเย็นและการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ

ชิ้นงานอาจบิดงอได้แม้ยึดเกาะกับฐานพิมพ์ได้ดี หากด้านหนึ่งเย็นตัวเร็วกว่าด้านอื่นมาก

ตรวจสอบว่าเครื่องพิมพ์อยู่ใกล้กับสิ่งต่อไปนี้หรือไม่:

  • ประตูที่เปิดอยู่

  • หน้าต่างที่เปิดบ่อย

  • ช่องลมเครื่องปรับอากาศ

  • พัดลมในห้อง

  • ผนังด้านนอกที่เย็น

  • ทางลมที่มีอากาศไหลเวียนสม่ำเสมอ

PLA มักพิมพ์ได้ดีบนเครื่องแบบเปิด ส่วนวัสดุอย่าง ABS, ASA และ PC มักไวต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างรวดเร็วมากกว่า

ตู้ครอบช่วยรักษาเสถียรภาพของสภาพแวดล้อมในการพิมพ์ได้ แต่ต้องใช้ร่วมกับเครื่องพิมพ์และวัสดุได้อย่างปลอดภัย อย่าครอบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์หรือแหล่งจ่ายไฟไว้ในห้องพิมพ์ที่ร้อน เว้นแต่ผู้ผลิตเครื่องจะอนุญาต การระบายอากาศอย่างเหมาะสมยังคงสำคัญเมื่อพิมพ์วัสดุที่อาจปล่อยอนุภาคหรือสารระเหย

ขั้นตอนที่ 5: ใช้การระบายความร้อนให้เหมาะกับวัสดุ

การระบายความร้อนชิ้นงานช่วยให้รายละเอียดขนาดเล็กและส่วนยื่นแข็งตัว แต่การระบายความร้อนมากเกินไปก็อาจทำให้ความแตกต่างของอุณหภูมิและการหดตัวเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะกับวัสดุสำหรับงานวิศวกรรม

อย่าใช้การตั้งค่าพัดลมแบบเดียวกับเส้นพลาสติกทุกชนิด:

  • PLA มักได้ผลดีจากการระบายความร้อนชิ้นงานหลังพิมพ์ชั้นแรกๆ

  • โดยทั่วไป PETG ต้องอาศัยความสมดุลระหว่างการระบายความร้อนเพื่อเก็บรายละเอียดกับการยึดเกาะระหว่างชั้น

  • ABS และ ASA มักใช้การระบายความร้อนแบบจำกัดกับชิ้นงานโครงสร้างขนาดใหญ่

  • PC และไนลอนบางสูตรอาจต้องพิมพ์ในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิคงที่และอบอุ่น

  • ชิ้นส่วนขนาดเล็กอาจต้องการการระบายความร้อนมากกว่าผนังขนาดใหญ่ที่พิมพ์ต่อเนื่อง

เริ่มจากโปรไฟล์ของผู้ผลิตวัสดุ หากเริ่มเกิดการบิดงอทันทีที่พัดลมทำงานเต็มกำลัง ให้ทดลองลดความเร็วพัดลมลงในระดับปานกลาง พร้อมตรวจสอบสะพานพิมพ์ ส่วนยื่น และคุณภาพพื้นผิว

ขั้นตอนที่ 6: เพิ่มบรีมหรือแถบยึดมุม

บรีมจะขยายชั้นแรกออกไปรอบๆ โมเดล เพิ่มพื้นที่ยึดเกาะและช่วยต้านแรงที่ดึงมุมให้ยกขึ้น

บรีมมีประโยชน์เป็นพิเศษสำหรับ:

  • มุมแหลม

  • พื้นที่สัมผัสแคบ

  • ชิ้นงานสูงที่มีฐานเล็ก

  • วัสดุที่หดตัวง่าย เช่น ABS, ASA, PC และวัสดุอื่นๆ

  • โมเดลที่เกือบพิมพ์สำเร็จได้โดยไม่ต้องช่วย

หากมีมุมใดมุมหนึ่งที่เกิดปัญหา แถบยึดมุมทรงกลม ซึ่งบางครั้งเรียกว่าหูหนู สามารถช่วยเสริมความแข็งแรงได้โดยไม่ต้องล้อมรอบโมเดลทั้งหมด

ฐานรองแพสร้างโครงสร้างที่หนาขึ้นใต้ชิ้นงาน ซึ่งอาจช่วยได้ในกรณีที่แก้ไขยาก แต่ก็มีข้อเสียคือ:

  • ใช้วัสดุเพิ่มขึ้น

  • เพิ่มเวลาในการพิมพ์

  • เปลี่ยนผิวสำเร็จด้านล่าง

  • ต้องใช้เวลาเพิ่มในการแกะออก

  • อาจกระทบความแม่นยำของขนาด

ใช้ปีกยึดชิ้นงานก่อนใช้ฐานรองแพ เมื่อชั้นแรกและรูปทรงของโมเดลเอื้ออำนวย

ขั้นตอนที่ 7: ตรวจสอบรูปทรงของโมเดล

ชิ้นงานแต่ละแบบก่อให้เกิดความเค้นจากความร้อนไม่เท่ากัน แผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ที่มีมุมแหลมมีแนวโน้มบิดงอมากกว่าชิ้นงานขนาดกะทัดรัดที่มีส่วนโค้งเชื่อมต่อกัน

การปรับแบบที่อาจทำได้ ได้แก่:

  • ลบมุมแหลมที่ฐานให้โค้งมน

  • แบ่งโมเดลขนาดใหญ่ออกเป็นส่วนย่อย

  • ลดปริมาตรเนื้อทึบที่ไม่จำเป็น

  • หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนความหนาของผนังอย่างฉับพลัน

  • เพิ่มครีบเสริมแรงแทนการทำให้ทั้งส่วนเป็นเนื้อทึบ

  • ปรับทิศทางของโมเดลเพื่อลดพื้นที่ฐานที่ต่อเนื่องกัน

  • เพิ่มจุดยึดมุมที่ถอดออกได้

  • เว้นช่องสำหรับการขยายตัวในจุดที่แบบเอื้ออำนวย

การปรับเปลี่ยนเหล่านี้ใช้แทนการตั้งค่าเครื่องพิมพ์ที่ถูกต้องไม่ได้ แต่ช่วยลดความเค้นที่การตั้งค่าต่าง ๆ ต้องรับมือได้

ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบแนวทางการตั้งค่าในโปรแกรมสไลเซอร์

การตั้งค่าหลายอย่างในโปรแกรมสไลเซอร์ส่งผลต่อการบิดงอทางอ้อม

ความเร็วชั้นแรก

การพิมพ์ชั้นแรกให้ช้าลงช่วยให้เส้นพลาสติกมีเวลาสัมผัสกับพื้นผิวพิมพ์มากขึ้น อย่างไรก็ตาม การพิมพ์ช้ามากไม่ได้ดีกว่าเสมอไป จึงควรเริ่มจากโปรไฟล์วัสดุที่กำหนดไว้สำหรับเครื่องพิมพ์

ความกว้างเส้นพิมพ์ชั้นแรก

การเพิ่มความกว้างของเส้นพิมพ์ชั้นแรกขึ้นเล็กน้อยช่วยเพิ่มพื้นที่สัมผัสกับพื้นผิวพิมพ์ได้ แต่การเพิ่มความกว้างหรืออัตราการไหลมากเกินไปอาจทำให้เกิดสันและขนาดคลาดเคลื่อน

การทำงานของผนังและเนื้อใน

การเติมเนื้อในแบบหนาแน่นและเส้นพิมพ์ต่อเนื่องยาวอาจเพิ่มความเค้นภายในชิ้นงานขนาดใหญ่ การเปลี่ยนรูปแบบการเติมเนื้อใน ลดความหนาแน่น หรือปรับแนวทางการพิมพ์ผนังอาจช่วยได้ โดยชิ้นงานยังต้องมีความแข็งแรงตามที่ต้องการ

ตำแหน่งวางโมเดล

บริเวณกลางฐานพิมพ์อาจมีอุณหภูมิคงที่กว่าบริเวณขอบ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์แต่ละรุ่น ให้สังเกตว่าปัญหาเกิดซ้ำที่ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งบนฐานพิมพ์หรือไม่

แนวโน้มการบิดงอของวัสดุแต่ละชนิด

PLA

โดยทั่วไป PLA มีแนวโน้มบิดงอน้อยกว่า ABS หรือ PC แต่ชิ้นงาน PLA แบนขนาดใหญ่ก็ยังอาจยกตัวได้ ควรเริ่มจากการทำความสะอาดแผ่นพิมพ์ ปรับเทียบชั้นแรก ตั้งอุณหภูมิฐานพิมพ์ให้เหมาะสม และป้องกันลมโกรก

PETG

โดยทั่วไป PETG ยึดเกาะระหว่างชั้นได้ดี แต่ชิ้นงานขนาดใหญ่ก็ยังอาจบิดงอได้ PETG บางสูตรอาจยึดติดกับพื้นผิวพิมพ์บางชนิดแน่นมาก ควรใช้พื้นผิวหรือชั้นเคลือบกันติดตามคำแนะนำของผู้ผลิต เพื่อป้องกันความเสียหายต่อแผ่นพิมพ์

ABS และ ASA

วัสดุเหล่านี้มักต้องการความเสถียรของอุณหภูมิที่สูงกว่า โมเดลขนาดใหญ่มักได้ประโยชน์จากการใช้เครื่องพิมพ์แบบมีโครงปิด ลดการระบายความร้อน และเพิ่มปีกยึดชิ้นงานให้กว้าง ปล่อยให้ห้องพิมพ์และชิ้นงานค่อย ๆ เย็นลงก่อนเปิดเครื่องพิมพ์

PC

เส้นใยฐานโพลีคาร์บอเนตอาจทำให้เกิดแรงเค้นจากการหดตัวได้มาก ก่อนพิมพ์ชิ้นงานขนาดใหญ่ ให้ตรวจสอบว่าเครื่องพิมพ์ ฮอตเอนด์ พื้นผิวพิมพ์ และตู้ครอบเหมาะกับวัสดุรุ่นนั้นโดยเฉพาะ

TPU

วัสดุยืดหยุ่นมักไม่เกิดการบิดงอที่มุมแบบทั่วไป แต่ชิ้นงาน TPU แบนขนาดใหญ่ก็ยังหลุดจากแผ่นพิมพ์ได้ หากพื้นผิวปนเปื้อนหรือชั้นแรกไม่ถูกต้อง

เส้นใย PA และวัสดุฐานไนลอน

คุณสมบัติแตกต่างกันมากตามสูตรวัสดุ การอบแห้ง ความเข้ากันได้กับพื้นผิวพิมพ์ และสภาพแวดล้อมที่คงที่เป็นสิ่งสำคัญ โปรดทำตามคำแนะนำสำหรับผลิตภัณฑ์ PA รุ่นนั้นโดยเฉพาะ อย่าคิดว่าเส้นใยไนลอนทุกชนิดใช้โปรไฟล์เดียวกัน

เปรียบเทียบประเภทวัสดุที่มีจำหน่ายได้ใน คอลเลกชันเส้นใยสำหรับการพิมพ์ 3D ของ INKCLOUD.

วิธีแก้ปัญหาทั่วไปที่อาจทำให้ปัญหาแย่ลง

เพิ่มอุณหภูมิฐานพิมพ์โดยไม่ตรวจสอบชั้นแรก

การเพิ่มความร้อนไม่สามารถแก้ปัญหาแผ่นพิมพ์ที่ปรับระดับไม่ดีหรือพื้นผิวปนเปื้อนได้ แต่อาจทำให้ชั้นล่างเสียรูปแทน

ทากาวหนาเกินไป

ใช้กาวมากขึ้นไม่ได้แปลว่าจะยึดเกาะได้ดีขึ้นเสมอไป กาวที่หนาและไม่สม่ำเสมออาจทำให้ชั้นแรกไม่สม่ำเสมอและผิวด้านล่างไม่เรียบ กาวบางชนิดยังทำหน้าที่เป็นชั้นช่วยให้ลอกชิ้นงานออก แทนที่จะเพิ่มแรงยึดเกาะเพียงอย่างเดียว

ปิดพัดลมระบายความร้อนสำหรับวัสดุทุกชนิด

การลดการระบายความร้อนอาจช่วยกับวัสดุวิศวกรรมบางชนิด แต่ทำให้ส่วนยื่น สะพาน และรายละเอียดเล็กๆ ของ PLA เสียหายได้

ใช้ตู้ครอบโดยไม่ตรวจสอบว่าเครื่องพิมพ์รองรับหรือไม่

ห้องพิมพ์ที่อุ่นอาจช่วยปกป้องชิ้นงานที่พิมพ์ แต่ทำให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับสภาพแวดล้อมเช่นนี้ร้อนเกินไป

เปลี่ยนการตั้งค่าหลายอย่างพร้อมกัน

หากเปลี่ยนอุณหภูมิฐานพิมพ์ ความเร็วพัดลม ความกว้างของขอบยึด และระยะเยื้องหัวฉีดพร้อมกัน จะไม่สามารถระบุได้ว่าตัวแปรใดแก้ปัญหาได้ หรือปรับซ้ำให้ได้ผลอย่างน่าเชื่อถือ

การทดสอบการบิดงอแบบควบคุม

ใช้ขั้นตอนต่อไปนี้เมื่อแก้ไขปัญหา:

  1. จดบันทึกวัสดุ โปรไฟล์ และพื้นผิวพิมพ์ที่ใช้อยู่

  2. ทำความสะอาดและตรวจสอบแผ่นพิมพ์

  3. ปรับระดับเครื่องพิมพ์หรือปรับเทียบชั้นแรก

  4. พิมพ์โมเดลทดสอบมุมชิ้นงานขนาดเล็กแบบเดิม

  5. สังเกตว่าการยกตัวเริ่มขึ้นเมื่อใดและตรงไหน

  6. ปรับเฉพาะตัวแปรที่น่าจะเป็นสาเหตุมากที่สุด

  7. พิมพ์โมเดลเดิมซ้ำโดยใช้การตั้งค่าเหมือนเดิมทุกประการ

  8. ตรวจสอบการตั้งค่าสุดท้ายกับชิ้นงานจริง

การถ่ายภาพผลลัพธ์แต่ละครั้งจากมุมเดียวกันช่วยให้เปรียบเทียบการปรับปรุงเล็กน้อยได้ง่ายขึ้น

ตารางแก้ไขปัญหา

อาการ แนวทางที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด สิ่งแรกที่ควรตรวจสอบ
เส้นของชั้นแรกยังแยกจากกัน หัวฉีดอาจอยู่สูงเกินไป การปรับเทียบชั้นแรก
ชั้นแรกทั้งชั้นเลื่อนหลุด พื้นผิวปนเปื้อนหรือไม่เข้ากันกับแผ่นพิมพ์ คำแนะนำในการทำความสะอาดและเตรียมพื้นผิว
มุมชิ้นงานยกขึ้นหลังพิมพ์ไปหลายชั้น การหดตัวจากความเย็นมีแรงมากกว่าแรงยึดเกาะ อุณหภูมิฐานพิมพ์ การไหลเวียนของอากาศ และขอบเสริมรอบชิ้นงาน
บิดงอเพียงด้านเดียว สภาพแวดล้อมหรือสภาพฐานพิมพ์ไม่สม่ำเสมอ ลมโกรก ตำแหน่งฐานพิมพ์ และการปรับระดับ
ด้านล่างนิ่มและขยายใหญ่ขึ้น ฐานพิมพ์อาจร้อนเกินไป โปรไฟล์วัสดุและการตั้งค่าอุณหภูมิฐานพิมพ์
เริ่มบิดงอเมื่อพัดลมเพิ่มความเร็ว อาจระบายความร้อนแรงเกินไป การตั้งค่าพัดลมสำหรับวัสดุแต่ละชนิด
โมเดลแบนขนาดใหญ่พิมพ์ไม่สำเร็จ แต่ชิ้นงานเล็กพิมพ์ได้ รูปทรงทำให้เกิดแรงเค้นมากขึ้น ขอบเสริม การจัดแนว และการออกแบบ
ชั้นงานแตกร้าวเหนือฐาน การแยกชั้นจากความร้อน อุณหภูมิในห้องครอบ อุณหภูมิหัวฉีด และการระบายความร้อน

คำถามที่พบบ่อย

อะไรทำให้ชิ้นงานพิมพ์ 3 มิติบิดงอ?

สาเหตุหลักของการบิดงอคือการหดตัวขณะเย็นลง ชิ้นงานจะยกตัวขึ้นเมื่อแรงหดตัวมากกว่าแรงยึดเกาะของแผ่นพิมพ์หรือความแข็งแรงของโครงสร้างที่พิมพ์

ฐานพิมพ์ที่ร้อนขึ้นจะช่วยหยุดการบิดงอได้เสมอหรือไม่?

ไม่เสมอไป ฐานพิมพ์ที่อุ่นขึ้นอาจช่วยให้ชิ้นงานยึดเกาะดีขึ้นและลดการเย็นตัวอย่างรวดเร็ว แต่ความร้อนที่มากเกินไปอาจทำให้ด้านล่างของโมเดลนิ่มหรือเสียรูป ควรใช้อุณหภูมิตามช่วงที่แนะนำสำหรับวัสดุและพื้นผิวที่ใช้โดยเฉพาะ

ขอบเสริมหรือแพ แบบไหนดีกว่ากัน?

ขอบเสริมรอบชิ้นงานลอกออกได้ง่ายกว่าและใช้วัสดุน้อยกว่า จึงมักเป็นตัวเลือกแรก ส่วนแพอาจช่วยกับรูปทรงที่พิมพ์ยากหรือวัสดุที่มีปัญหา แต่ก็เพิ่มเวลาและปริมาณวัสดุ ทั้งยังเปลี่ยนลักษณะพื้นผิวด้านล่าง

ทำไมชิ้นงานที่พิมพ์จึงบิดงอเฉพาะตรงมุม?

มุมเป็นจุดที่แรงดึงจากขอบสองด้านมารวมกัน ดังนั้นมุมสี่เหลี่ยมที่แหลมจึงมักเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชิ้นงานบิดงอ

PLA บิดงอได้หรือไม่?

ควรใช้ PLA บิดงอน้อยกว่า ABS, ASA หรือ PC โดยทั่วไป แต่แผ่นพิมพ์ที่สกปรก ชั้นแรกที่ไม่ถูกต้อง ลมเย็นที่พัดโกรก หรือรูปทรงแบนขนาดใหญ่ ก็ยังทำให้มุมยกขึ้นได้

ควรใช้กาวหรือไม่?

ทำได้ก็ต่อเมื่อผู้ผลิตแผ่นพิมพ์และเส้นพลาสติกแนะนำ กาวที่เหมาะสมและวิธีการใช้ขึ้นอยู่กับพื้นผิวและวัสดุ ในบางกรณียังใช้กาวเป็นชั้นรองเพื่อช่วยให้ปลดชิ้นงานได้ด้วย

ควรถอดชิ้นงานขณะที่ฐานพิมพ์ยังร้อนหรือไม่?

โดยทั่วไป ควรรอให้ฐานพิมพ์และชิ้นงานเย็นลงตามคำแนะนำของเครื่องและพื้นผิว การนำชิ้นงานออกขณะยังอุ่นอาจทำให้เสียรูป ส่วนพื้นผิวบางชนิดจะปลดชิ้นงานได้ง่ายขึ้นเมื่อเย็นลง

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนเริ่มพิมพ์ชิ้นงานขนาดใหญ่อีกครั้ง ให้ตรวจสอบว่า:

  • เลือกโปรไฟล์วัสดุที่ถูกต้อง

  • พื้นผิวพิมพ์ใช้ร่วมกับเส้นพลาสติกได้

  • แผ่นพิมพ์สะอาดและไม่ชำรุด

  • ปรับระดับและสอบเทียบชั้นแรกอย่างถูกต้อง

  • ตั้งอุณหภูมิฐานพิมพ์ตามช่วงที่ผู้ผลิตวัสดุแนะนำ

  • ป้องกันเครื่องพิมพ์จากลมโกรก

  • การระบายความร้อนเหมาะสมกับวัสดุ

  • เพิ่มขอบเสริมรอบชิ้นงานหรือแถบเสริมที่มุมหากจำเป็น

  • ตรวจสอบพื้นที่ฐานของโมเดลและมุมที่แหลมแล้ว

  • เปลี่ยนตัวแปรในการแก้ปัญหาเพียงอย่างเดียวต่อการทดสอบหนึ่งครั้ง

วิธีแก้ปัญหาชิ้นงานบิดงอจากการพิมพ์ 3 มิติที่เชื่อถือได้ที่สุด ไม่ใช่การเพิ่มการยึดเกาะให้มากที่สุดโดยไม่คำนึงถึงผล แต่คือการปรับสมดุลระหว่างการหดตัวของวัสดุ การสัมผัสของชั้นแรก ความเสถียรทางความร้อน และการออกแบบชิ้นงานอย่างเหมาะสม

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม