การโก่งงอของงานพิมพ์ 3D บริเวณฐาน: วิธีวิเคราะห์และแก้ไขฐานที่ไม่เรียบ

ฐานของงานพิมพ์ 3D ของคุณโค้งนูน ยกตัวขึ้น หรือไม่เรียบหรือไม่? เรียนรู้วิธีแยกความแตกต่างระหว่างการบิดงอจริงกับอาการฐานบาน การกดชั้นแรกไม่ถูกต้อง รอยจากส่วนรองรับ และการเสียรูปขณะนำชิ้นงานออก

By XUCHUN

การโก่งงอของงานพิมพ์ 3D บริเวณฐาน: วิธีวิเคราะห์และแก้ไขฐานที่ไม่เรียบ

XUCHUN

การโก่งงอที่ก้นชิ้นงานพิมพ์ 3 มิติ: วิธีวินิจฉัยและแก้ไขฐานที่ไม่เรียบ

คุณถอดงานพิมพ์ที่เสร็จแล้วออกมา พลิกดู แล้วพบว่าก้นชิ้นงานไม่เรียบ บางทีมุมอาจสูงกว่าตรงกลาง ชิ้นงานโยกเมื่อวางบนโต๊ะ หรือชั้นแรกๆ บานออกเกินขนาดที่ต้องการ

อาการเหล่านี้มักเรียกว่า การโก่งงอที่ก้นชิ้นงานพิมพ์ 3 มิติ แต่ไม่ได้มีสาเหตุเดียวกันเสมอไป

การโก่งงอจริงเกิดขึ้นเมื่อการเย็นตัวที่ไม่สม่ำเสมอและการหดตัวของวัสดุสร้างแรงเค้นมากพอที่จะดึงบางส่วนของโมเดลให้หลุดออกจากแท่นพิมพ์ อย่างไรก็ตาม ก้นชิ้นงานที่ผิดรูปอาจเกิดจากการกดทับชั้นแรกมากเกินไป พื้นผิวแท่นพิมพ์ที่ไม่เรียบ รูปทรงที่ไม่มีส่วนรองรับ หรือการถอดชิ้นงานก่อนเย็นลงได้เช่นกัน

การแก้ไขที่ถูกต้องเริ่มจากการระบุให้ได้ว่าคุณกำลังพบข้อบกพร่องชนิดใด

การโก่งงอที่ก้นชิ้นงานมีลักษณะอย่างไร?

วางงานพิมพ์ที่เย็นแล้วบนพื้นผิวที่เรียบอย่างน่าเชื่อถือ แล้วตรวจดูจากมุมต่ำ การส่องไฟเล็กๆ จากด้านหลังชิ้นงานอาจช่วยให้เห็นช่องว่างได้ง่ายขึ้น

ใช้เบาะแสจากลักษณะที่เห็นเหล่านี้เพื่อจำแนกปัญหา:

สิ่งที่เห็น ปัญหาที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด
มุมอย่างน้อยหนึ่งมุมยกออกจากพื้นผิว การโก่งงอจริง
ตรงกลางนูนขึ้น ขณะที่ขอบด้านนอกสัมผัสพื้นผิว ก้นชิ้นงานโก่งหรือเว้า
ชั้นแรกๆ บานออกตามขอบรอบนอก ขอบนูน
เส้นของชั้นแรกแยกจากกันและมีช่องว่างให้เห็น หัวฉีดอยู่ห่างจากแท่นพิมพ์เกินไป
ด้านล่างมีรอยเป็นสันชัดเจนหรือมีรอยขูด หัวฉีดอยู่ใกล้แท่นพิมพ์เกินไป
พื้นผิวมีลวดลายสม่ำเสมอตรงกับผิวแท่นพิมพ์ การถ่ายโอนพื้นผิวตามปกติ
มีเพียงด้านล่างที่ไม่มีส่วนรองรับซึ่งขรุขระหรือย้อย ปัญหาการพิมพ์สะพานค้ำ ส่วนรองรับ หรือการจัดวางแนว
ชิ้นงานเรียบอยู่บนเครื่องพิมพ์ แต่โก่งงอขณะถอดออก การเสียรูปขณะถอดชิ้นงานตอนอุ่น

ความแตกต่างนี้สำคัญ การเพิ่มการยึดเกาะกับแท่นพิมพ์อาจช่วยแก้ปัญหาการโก่งงอจริงได้ แต่ไม่สามารถแก้ไขพื้นผิวด้านล่างที่ไม่มีส่วนรองรับได้ เช่นเดียวกัน การชดเชยฐานบานในซอฟต์แวร์สไลเซอร์ก็ไม่สามารถแก้ปัญหามุมที่ยกขึ้นระหว่างพิมพ์ได้

เครื่องมือวินิจฉัยก้นชิ้นงานที่ไม่เรียบ

คุณไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการเฉพาะทาง เริ่มต้นด้วย:

  • พื้นผิวอ้างอิงที่สะอาดและค่อนข้างเรียบ

  • ไฟฉายขนาดเล็กหรือไฟส่องเฉพาะทิศทาง

  • ไม้บรรทัดขอบตรง

  • เวอร์เนียร์ดิจิทัล หากต้องการความแม่นยำของขนาด

  • โมเดลปรับเทียบชั้นแรก

  • กล้องโทรศัพท์สำหรับถ่ายภาพเปรียบเทียบจากมุมต่ำ

โต๊ะทำงานหรือเคาน์เตอร์ในบ้านใช้ตรวจสอบคร่าวๆ ได้ แต่ไม่ควรถือว่าเป็นพื้นผิววัดที่ผ่านการรับรอง หากชิ้นงานต้องเป็นไปตามค่าความคลาดเคลื่อนด้านความเรียบทางวิศวกรรม ให้ใช้อุปกรณ์ตรวจสอบที่เหมาะสม

ขั้นตอนที่ 1: ปล่อยให้งานพิมพ์เย็นก่อนตรวจสอบ

อย่าตรวจสอบหรือฝืนถอดชิ้นงานขณะที่ยังร้อน

เทอร์โมพลาสติกยังคงหดตัวต่อเนื่องขณะเย็นลง การนำชิ้นงานที่ยังอุ่นออกอาจทำให้ฐานงอก่อนที่ขนาดจะคงที่ UltiMaker แนะนำให้รอจนชิ้นงานและแท่นพิมพ์เย็นลง โดยระบุว่าการนำชิ้นงานออกขณะยังอุ่นอาจทำให้ด้านล่างของวัตถุเสียรูปได้

หากใช้แผ่นพิมพ์แบบยืดหยุ่น ให้รอจนแผ่นอยู่ในสภาพพร้อมนำชิ้นงานออกตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องพิมพ์หรือแผ่นพิมพ์ จากนั้นนำแผ่นออกแล้วค่อยๆ งอ แทนที่จะดึงมุมหนึ่งของโมเดลขึ้น

ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบว่าโมเดลถูกออกแบบมาให้แบนราบหรือไม่

ก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าเครื่องพิมพ์ ให้ตรวจสอบโมเดลในโปรแกรมสไลเซอร์

ตรวจสอบว่า:

  • ฐานที่ต้องการวางอยู่บนแท่นพิมพ์โดยตรง

  • โมเดลไม่ได้วางอยู่บนขอบลบมุมเล็กๆ หรือขอบมน

  • ไม่มีเรขาคณิตที่นำเข้าใดยื่นต่ำกว่าฐานที่ต้องการ

  • ทุกส่วนของด้านล่างมีส่วนรองรับหรือเป็นส่วนที่ตั้งใจให้พาดลอย

  • โมเดลไม่ได้เอียงโดยไม่ตั้งใจในมุมเล็กน้อย

  • ไม่ได้เข้าใจผิดว่าราฟต์หรือส่วนเชื่อมต่อซัพพอร์ตเป็นพื้นผิวสำเร็จ

ใช้ตัวอย่างชั้นของโปรแกรมสไลเซอร์และตรวจดูชั้นแรก หากชั้นแรกมีเพียงไม่กี่บริเวณที่แยกจากกัน ทั้งที่คุณคาดว่าจะได้ฐานต่อเนื่อง ปัญหาอาจเกิดจากการวางแนวโมเดล ไม่ใช่การบิดงอ

ขั้นตอนที่ 3: แยกความแตกต่างระหว่างการบิดงอจริงกับขอบนูน

การบิดงอจริงที่ด้านล่าง

การบิดงอจริงมักทำให้มุมหรือขอบยกขึ้น ฐานอาจโยกเมื่อวางบนพื้นผิวเรียบ และแนวชั้นใกล้มุมที่ได้รับผลกระทบอาจลาดขึ้นด้านบน

การบิดงอเกิดขึ้นเพราะวัสดุที่รีดออกมาหดตัวขณะเย็นลง หากแต่ละบริเวณเย็นตัวด้วยอัตราที่ต่างกัน แรงเค้นภายในอาจเอาชนะแรงยึดเกาะกับแท่นพิมพ์ได้ ตามคำแนะนำอย่างเป็นทางการของ Prusa ชิ้นงานขนาดใหญ่และวัสดุที่หดตัวสูง เช่น ABS และ ASA มีโอกาสเกิดปัญหานี้เป็นพิเศษ ขณะที่ลมโกรกและอุณหภูมิแวดล้อมที่ไม่คงที่อาจทำให้ปัญหารุนแรงขึ้น

ขอบนูน

ขอบนูนมีลักษณะตรงกันข้าม แทนที่จะยกขึ้น ชั้นแรกๆ จะแผ่ออกด้านนอก

จำเป็นต้องกดชั้นแรกให้แนบลงในระดับหนึ่งเพื่อให้ยึดเกาะ แต่การกดมากเกินไปอาจทำให้เส้นรอบนอกด้านล่างกว้างขึ้น อุณหภูมิแท่นพิมพ์ที่สูงก็อาจทำให้ชั้นล่างยังนิ่มอยู่ ขณะที่น้ำหนักของชิ้นงานกดทับลงมา

PrusaSlicer มีฟังก์ชันชดเชยขอบนูนที่ช่วยลดขนาดเส้นรอบรูปของชั้นแรก แต่การชดเชยควรเป็นเพียงการปรับแต่งขั้นสุดท้าย ไม่ใช่สิ่งที่ใช้แทนการแก้ไขความสูงหัวฉีดหรืออุณหภูมิก่อน

ขั้นตอนที่ 4: ตรวจสอบลวดลายของชั้นแรก

ด้านล่างของชิ้นงานแสดงให้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างการพิมพ์ชั้นแรก

หัวฉีดอยู่สูงเกินไป

สัญญาณที่พบได้ทั่วไป ได้แก่:

  • เส้นพลาสติกที่รีดออกมามีลักษณะกลมมน

  • มีช่องว่างระหว่างเส้นที่อยู่ติดกัน

  • การยึดเกาะระหว่างเส้นรอบนอกกับเนื้อเติมไม่ดี

  • ส่วนต่างๆ แยกออกจากกันได้ง่าย

  • มุมเริ่มยกตัวขึ้นตั้งแต่เนิ่นๆ

ปรับเทียบความสูงชั้นแรกหรือค่า Z offset เส้นควรเชื่อมต่อกันเป็นพื้นผิวต่อเนื่อง โดยไม่ยังคงมีลักษณะกลมมนทั้งหมด

หัวฉีดอยู่ต่ำเกินไป

สัญญาณที่พบได้ทั่วไป ได้แก่:

  • เส้นพิมพ์บางมากหรือโปร่งแสง

  • มีสันนูนลึกระหว่างแนวพิมพ์

  • พื้นผิวขรุขระเพราะหัวฉีดลากผ่าน

  • วัสดุถูกดันออกด้านนอกบริเวณขอบ

  • การรีดเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอเนื่องจากการไหลถูกจำกัด

เพิ่มระยะห่างระหว่างหัวฉีดกับแท่นพิมพ์ทีละน้อยอย่างควบคุมได้ แล้วพิมพ์ทดสอบชั้นแรกแบบเดิมซ้ำ

การกดทับไม่สม่ำเสมอ

หากด้านหนึ่งเรียบ แต่อีกด้านมีช่องว่างหรือรอยขูด ให้ตรวจสอบ:

  • ปรับระดับแท่นพิมพ์หรือปรับเทียบเมช

  • มีเศษสิ่งสกปรกใต้แผ่นพิมพ์แบบถอดได้

  • ติดตั้งแท่นพิมพ์ไม่ถูกต้อง

  • มีคราบตกค้างบนหัวฉีดระหว่างการตรวจวัด

  • ชิ้นส่วนแท่นพิมพ์หลวมหรือเสียหาย

อย่าชดเชยแท่นพิมพ์ที่ไม่เรียบด้วยการกดชั้นแรกให้แน่นทั่วทั้งชั้นมากเกินไป

ขั้นตอนที่ 5: แก้ปัญหาการบิดงอที่ต้นเหตุ

หากมุมยกตัวขึ้นระหว่างพิมพ์ ให้ทำตามลำดับต่อไปนี้

1. ทำความสะอาดพื้นผิวแท่นพิมพ์ให้ถูกวิธี

รอยนิ้วมือ คราบไขมัน ฝุ่น และคราบกาวเก่าอาจทำให้บางจุดยึดเกาะไม่ดี โปรดทำตามคำแนะนำในการทำความสะอาดสำหรับพื้นผิวแท่นพิมพ์ที่คุณใช้อยู่

อย่าคิดว่าน้ำยาหรือน้ำยาประสานชนิดเดียวกันจะใช้ได้อย่างปลอดภัยกับแท่นพิมพ์ทุกแบบ PEI ผิวเรียบ, PEI ผิวหยาบ, กระจกเคลือบ และพื้นผิววิศวกรรมชนิดพิเศษอาจต้องดูแลต่างกัน

2. เริ่มจากโปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว

ใช้โปรไฟล์ที่ผ่านการทดสอบแล้วและเหมาะกับเครื่องพิมพ์และวัสดุ ก่อนปรับแต่งเอง ให้ตรวจสอบค่าแนะนำต่อไปนี้:

  • อุณหภูมิหัวฉีด

  • อุณหภูมิแท่นพิมพ์

  • วิธีการระบายความร้อน

  • ความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก

  • วิธีการยึดเกาะ

อย่าคัดลอกอุณหภูมิจากเส้นพลาสติกชนิดอื่นเพียงเพราะเรียกชื่อวัสดุโดยรวมเหมือนกัน เม็ดสี สารเติมแต่ง การไหลเวียนของอากาศในเครื่องพิมพ์ และพื้นผิวแท่นพิมพ์อาจทำให้ช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมเปลี่ยนไป

3. รักษาสภาพแวดล้อมการพิมพ์ให้คงที่

วางเครื่องพิมพ์ให้ห่างจากหน้าต่างที่เปิดอยู่ ช่องลมเครื่องปรับอากาศ และแหล่งลมที่พัดเป็นช่วงๆ อื่นๆ

โดยทั่วไป ABS, ASA และวัสดุวิศวกรรมบางชนิดจะพิมพ์ได้ดีขึ้นในสภาพแวดล้อมปิดที่มีอุณหภูมิคงที่ ส่วน PLA และ PETG อาจต้องการการระบายความร้อนมากกว่า ดังนั้นการปิดเครื่องพิมพ์โดยไม่ควบคุมอุณหภูมิภายในห้องอาจก่อให้เกิดปัญหาอื่นได้

4. ปรับปรุงการยึดเกาะของชั้นแรก

หลังจากตรวจสอบการปรับเทียบแล้ว ให้พิจารณา:

  • ลดความเร็วในการพิมพ์ชั้นแรก

  • ใช้ขอบรองพิมพ์ที่เหมาะสม

  • เพิ่มแถบมุมหรือ “หูหนู” ที่ถอดออกได้

  • ปรับแนวการวางโมเดลใหม่

  • แบ่งชิ้นงานที่มีขนาดใหญ่มากออกเป็นส่วนย่อย

ขอบรองพิมพ์ช่วยเพิ่มพื้นที่ต้านการยกตัวของมุม แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาสิ่งสกปรก ความสูงหัวฉีดที่ไม่ถูกต้อง หรือโปรไฟล์วัสดุที่ไม่เหมาะสมได้

5. หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนการตั้งค่าหลายอย่างพร้อมกัน

เปลี่ยนตัวแปรทีละอย่าง พิมพ์โมเดลทดสอบเดิม แล้วบันทึกผล หากเปลี่ยนอุณหภูมิ ความเร็ว การทำงานของพัดลม และค่า Z offset พร้อมกันทั้งหมด คุณจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงข้อไหนช่วยแก้ปัญหาหรือทำให้ปัญหาแย่ลง

ขั้นตอนที่ 6: แก้ไขด้านล่างที่เสียรูปขณะนำชิ้นงานออก

หากโมเดลยังคงแบนตลอดการพิมพ์ แต่โค้งหลังจากนำออกมา ปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากการยึดเกาะ

ลองทำตามขั้นตอนนี้:

  1. ปล่อยให้ชิ้นงานและแท่นพิมพ์เย็นลงตามคำแนะนำของผู้ผลิต

  2. ถอดแผ่นแท่นพิมพ์แบบยืดหยุ่นออกจากเครื่องพิมพ์ก่อนดัด

  3. ค่อยๆ ดัดแผ่นแท่นพิมพ์แทนการดึงโมเดล

  4. หลีกเลี่ยงการใช้ชิ้นงานที่พิมพ์เป็นคานงัด

  5. สำหรับแท่นพิมพ์กระจก ให้ทำตามวิธีนำชิ้นงานออกที่ผู้ผลิตเครื่องพิมพ์แนะนำ

  6. ตรวจสอบชิ้นงานอีกครั้งหลังจากเย็นลงจนถึงอุณหภูมิห้องแล้วเท่านั้น

การงัดชิ้นงานที่ยังอุ่นและยึดติดแน่นขึ้นจากมุมหนึ่ง อาจทำให้ด้านล่างงอหรือพื้นผิวแท่นพิมพ์เสียหาย

กรณีที่ด้านล่างขรุขระแต่ไม่ได้เกิดจากการบิดงอ

ด้านล่างที่ขรุขระไม่ได้หมายความว่าฐานบิดงอเสมอไป

หากบริเวณที่มีปัญหาพิมพ์อยู่เหนือซัพพอร์ตหรือพาดข้ามช่องว่าง สาเหตุอาจเกี่ยวข้องกับ:

  • ระยะห่างระหว่างส่วนสัมผัสของซัพพอร์ตมากเกินไป

  • ความหนาแน่นของซัพพอร์ตไม่เพียงพอ

  • การตั้งค่าการพิมพ์พาดข้ามช่องว่างไม่เหมาะสม

  • การจัดวางโมเดลไม่ถูกต้อง

  • รูปทรงภายในที่ไม่มีซัพพอร์ตรองรับ

ในกรณีนี้ การเปลี่ยนการยึดเกาะกับแท่นพิมพ์แทบไม่มีผล ให้ปรับทิศทางโมเดล ปรับปรุงส่วนสัมผัสของซัพพอร์ต หรือออกแบบด้านล่างใหม่เพื่อให้พิมพ์ได้ต่อเนื่อง

เช่นเดียวกัน ลวดลายสม่ำเสมอที่ตรงกับพื้นผิวแท่นพิมพ์แบบมีผิวสัมผัสมักเป็นรอยถ่ายโอนจากพื้นผิวตามปกติ อาจเป็นปัญหาด้านรูปลักษณ์ แต่ไม่จำเป็นต้องหมายถึงงานพิมพ์ล้มเหลว

ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด

PLA

PLA มักมีแนวโน้มบิดงอน้อยกว่า ABS หรือ ASA แต่ชิ้นงาน PLA แบนขนาดใหญ่ก็ยังอาจยกตัวได้ หากพื้นผิวปนเปื้อน ชั้นแรกพิมพ์ไม่ถูกต้อง หรือลมแรงทำให้ขอบเย็นตัวไม่สม่ำเสมอ

PETG

PETG อาจยึดติดกับพื้นผิวบางชนิดได้แน่น การยึดเกาะที่มากกว่าไม่ได้ดีกว่าเสมอไป หากจำเป็น ให้ใช้ชั้นรองช่วยลอกและวิธีนำชิ้นงานออกตามที่ผู้ผลิตแท่นพิมพ์แนะนำ

ABS และ ASA

โดยทั่วไปวัสดุเหล่านี้หดตัวมากกว่าและไวต่อลมโกรกมากกว่า สภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิคงที่ พื้นผิวพิมพ์ที่เหมาะสม โปรไฟล์ที่ถูกต้อง และขอบช่วยยึดที่เหมาะสม ล้วนมีความสำคัญต่อชิ้นงานแบนขนาดใหญ่

TPU

ฐาน TPU ที่ยืดหยุ่นอาจดูโค้งชั่วคราวหลังจากนำออกมาหรือดัดงอ ปล่อยให้ชิ้นงานคลายตัวก่อนประเมินความเรียบแบนขั้นสุดท้าย ตรวจสอบด้วยว่าการดึงชิ้นส่วนที่ยืดหยุ่นตอนนำออกทำให้ด้านล่างยืดหรือไม่

หากต้องการดูตัวเลือกวัสดุสำหรับข้อกำหนดด้านกลไกและการพิมพ์ที่แตกต่างกัน โปรดไปที่ คอลเลกชันเส้นพลาสติกสำหรับการพิมพ์ 3 มิติของ INKCLOUD เริ่มต้นด้วยคำแนะนำที่ให้มาสำหรับเส้นพลาสติกชนิดนั้นและเครื่องพิมพ์ของคุณเสมอ

ลำดับการแก้ปัญหาที่แนะนำ

ทำตามลำดับนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนการตั้งค่าโดยไม่จำเป็น:

  1. ปล่อยให้ชิ้นงานเย็นลงจนหมด

  2. ตรวจสอบว่าโมเดลได้รับการออกแบบและจัดวางให้มีฐานแบนราบจริงหรือไม่

  3. ตรวจสอบว่าเป็นการโก่งงอจริง เท้าช้าง ข้อผิดพลาดของชั้นแรก หรือรูปทรงที่ไม่มีวัสดุรองรับ

  4. ทำความสะอาดและติดตั้งพื้นผิวพิมพ์ให้ถูกต้อง

  5. ทดสอบการปรับเทียบชั้นแรก

  6. กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว

  7. กำจัดลมโกรกและทำให้สภาพแวดล้อมมีความเสถียร

  8. เพิ่มขอบปีกหรือแถบเสริมมุมเมื่อจำเป็นเท่านั้น

  9. ปรับการตั้งค่าทีละอย่าง

  10. พิมพ์ชิ้นทดสอบเดิมอีกครั้ง แล้วเปรียบเทียบฐานบนพื้นผิวอ้างอิงเดิม

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมตรงกลางฐานของงานพิมพ์ 3D ถึงนูนขึ้น?

มุมหรือขอบด้านนอกอาจยังยึดติดอยู่ ขณะที่แรงเค้นจากความร้อนภายในดึงตรงกลางให้โค้งงอ อย่างไรก็ตาม ให้ตรวจสอบก่อนว่าฐานของโมเดลแบนราบในโปรแกรมสไลเซอร์หรือไม่ และชิ้นงานไม่ได้งอระหว่างนำออก

เท้าช้างเหมือนกับฐานที่โก่งงอหรือไม่?

ไม่ใช่ เท้าช้างคือการขยายออกด้านนอกของชั้นแรก ๆ ส่วนการโก่งงอมักดึงมุมหรือขอบให้ยกขึ้นและทำให้ฐานแบนราบน้อยลง ข้อบกพร่องทั้งสองแบบต้องแก้ไขด้วยวิธีต่างกัน

แท่นพิมพ์ที่ร้อนเกินไปทำให้ฐานเสียรูปได้หรือไม่?

อาจทำให้ชั้นแรกแผ่กว้างเกินไป หรือทำให้ชั้นล่างยังนิ่มอยู่นานเกินไป ควรใช้อุณหภูมิตามช่วงที่ผู้ผลิตเส้นพลาสติกและพื้นผิวพิมพ์แนะนำ แทนการลดอุณหภูมิโดยไม่ตรวจสอบ

ควรใช้ขอบปีกกับงานพิมพ์ที่โก่งงอทุกชิ้นหรือไม่?

ไม่จำเป็นเสมอไป ขอบปีกอาจช่วยป้องกันไม่ให้มุมยกขึ้นได้ แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาคราบไขมันบนแท่นพิมพ์ การปรับระดับที่ไม่ถูกต้อง ค่าออฟเซ็ต Z ที่ไม่เหมาะสม หรือการเสียรูปที่เกิดขึ้นระหว่างนำชิ้นงานออกได้

ทำไมฐานถึงขรุขระแต่ยังแบนราบอยู่?

ฐานที่ขรุขระแต่ยังแบนราบอาจเกิดจากพื้นผิวของแท่นพิมพ์ การกดอัดชั้นแรกมากเกินไป รอยจากพื้นผิวสัมผัสของซัพพอร์ต หรือการพิมพ์ส่วนยื่นโดยไม่มีวัสดุรองรับ ให้ตรวจดูตำแหน่งที่เกิดพื้นผิวขรุขระในโปรแกรมสไลเซอร์ก่อนเปลี่ยนการตั้งค่าการยึดเกาะ

เส้นพลาสติกที่ชื้นทำให้ฐานทั้งหมดโก่งงอได้หรือไม่?

ความชื้นอาจส่งผลเสียต่อความสม่ำเสมอในการรีดเส้นและคุณภาพพื้นผิว แต่ฐานที่โก่งงออย่างสม่ำเสมอมักเกี่ยวข้องกับการหดตัวจากความร้อน การยึดเกาะ รูปทรง หรือสภาพขณะนำชิ้นงานออกมากกว่า การอบเส้นพลาสติกให้แห้งไม่ควรใช้แทนการตรวจสอบพื้นผิวพิมพ์และชั้นแรก

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนพิมพ์ชิ้นงานขนาดเต็มครั้งถัดไป ให้ตรวจสอบว่า:

  • โมเดลมีฐานที่แบนราบและมีพื้นรองรับอย่างแท้จริง

  • แท่นพิมพ์สะอาดและติดตั้งอย่างถูกต้อง

  • ชั้นแรกยึดติดอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งพื้นผิว

  • ใช้อุณหภูมิของวัสดุตามโปรไฟล์ที่เหมาะสม

  • ป้องกันเครื่องพิมพ์จากกระแสลมที่รบกวน

  • มุมขนาดใหญ่ยึดเกาะได้ดีพอ

  • ปล่อยให้ชิ้นงานเย็นลงก่อนนำออก

  • เปลี่ยนตัวแปรในการแก้ปัญหาเพียงหนึ่งอย่างต่อการทดสอบ

ฐานที่แบนราบไม่ได้เกิดจากการเพิ่มแรงยึดเกาะให้มากที่สุดโดยไม่คำนึงถึงสิ่งอื่น แต่เกิดจากการปรับสมดุลระหว่างการสัมผัสของชั้นแรก ความเสถียรของอุณหภูมิ การระบายความร้อน พฤติกรรมของวัสดุ รูปทรงของโมเดล และการนำชิ้นงานออกอย่างระมัดระวัง

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม