การโก่งงอของงานพิมพ์ 3D ในชั้นบนสุด: สาเหตุและวิธีแก้ไข

ขอบด้านบนของงานพิมพ์ 3D กำลังม้วนงอ หย่อนคล้อย หรือลอยขึ้นหรือไม่? เรียนรู้วิธีแยกแยะการบิดงอของชั้นบนจริงออกจากปัญหาผิวพอง ความร้อนสูงเกินไป การรองรับจากอินฟิลล์ที่ไม่แข็งแรง และการแยกชั้น

By XUCHUN

การโก่งงอของงานพิมพ์ 3D ในชั้นบนสุด: สาเหตุและวิธีแก้ไข

XUCHUN

การบิดงอของงานพิมพ์ 3D ที่เลเยอร์ด้านบน: สาเหตุและวิธีแก้ไข

งานพิมพ์อาจดูสมบูรณ์แบบอยู่หลายชั่วโมง ก่อนจะเกิดปัญหาในช่วงเลเยอร์สุดท้าย มุมด้านบนเริ่มงอขึ้น หัวฉีดลากผ่านขอบที่ยกตัวขึ้น หรือผิวด้านบนของชิ้นงานที่พิมพ์เสร็จแล้วดูยุบและไม่สม่ำเสมอ

อาการเหล่านี้มักเรียกว่า การบิดงอของงานพิมพ์ 3D ที่เลเยอร์ด้านบน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นข้อบกพร่องแบบเดียวกันทั้งหมด

ขอบด้านบนที่งอขึ้นมักเกี่ยวข้องกับความร้อนเฉพาะจุด การระบายความร้อน หรือรูปทรงที่ไม่มีส่วนรองรับ ส่วนผิวด้านบนที่นิ่มและเป็นหลุมเป็นบ่อน่าจะเป็นปัญหาผิวด้านบนพอง รอยแตกที่เรียบใกล้ด้านบนอาจบ่งชี้ถึงการแยกชั้น ส่วนช่องว่างและเส้นที่ขาดหายไปอาจบ่งชี้ว่ามีการอัดเนื้อวัสดุน้อยเกินไป

ก่อนเปลี่ยนการตั้งค่า ให้ระบุว่าปัญหาที่เกิดขึ้นจริงคืออะไร

การบิดงอของเลเยอร์บนสุดมีลักษณะอย่างไร?

ตรวจดูชิ้นงานขณะกำลังพิมพ์ แต่ห้ามเอามือเข้าใกล้เครื่องที่กำลังเคลื่อนที่หรือชิ้นส่วนที่ร้อน

ใช้ลักษณะเหล่านี้เพื่อจำแนกปัญหา:

สิ่งที่สังเกตเห็น ปัญหาที่น่าจะเกิดขึ้น
มุมด้านบนหรือขอบบางงอขึ้นระหว่างการพิมพ์ ความร้อนสะสมเฉพาะจุดหรือการระบายความร้อนไม่เพียงพอ
หัวฉีดสัมผัสขอบด้านบนที่ยกตัวขึ้นซ้ำๆ การงอ การเสียรูปบริเวณส่วนยื่น หรือข้อผิดพลาดของพื้นผิวที่สะสมเพิ่มขึ้น
พื้นผิวด้านบนขนาดใหญ่ดูนิ่ม เป็นคลื่น หรือพองขึ้น ผิวด้านบนพอง
เส้นบนผิวด้านบนยุบลงไปในช่องว่างระหว่าง infill ความหนาของส่วนบนหรือการรองรับจาก infill ไม่เพียงพอ
เลเยอร์สุดท้ายยังนิ่มและเสียรูป เวลาในการพิมพ์แต่ละเลเยอร์สั้นเกินไป
ผนังด้านบนงอเข้าด้านในหลังจากเย็นตัว การหดตัวจากความร้อนหรือแรงเค้นที่ผนังบาง
เกิดรอยแตกแนวนอนใกล้ด้านบน การแยกชั้น
เส้นบนผิวด้านบนมีช่องว่างหรือขาดหายไปบางส่วน การอัดเนื้อวัสดุน้อยเกินไป ปัญหาอัตราการไหล หรือหัวฉีดอุดตันบางส่วน
มีเพียงส่วนยื่นด้านบนที่ลาดชันเท่านั้นที่งอ รูปทรงไม่มีส่วนรองรับ หรือระบายความร้อนบริเวณส่วนยื่นไม่เพียงพอ
ผิวด้านบนเรียบ แต่มีสันที่เห็นแนวทางชัดเจน ปัญหาลวดลายการเติมพื้นผิวด้านบนหรือผิวสำเร็จ

อย่ามองว่าผิวด้านบนที่ไม่เรียบทุกแบบเกิดจากการบิดงอ เพราะปัญหาแต่ละประเภทต้องแก้ไขต่างกัน

สาเหตุที่เลเยอร์ด้านบนงอขึ้น

พลาสติกที่เพิ่งถูกอัดออกมาต้องคงรูปทรงตามที่ต้องการก่อนจะพิมพ์เลเยอร์ถัดไป

หากพิมพ์เลเยอร์ด้านบนขนาดเล็กเร็วเกินไป เลเยอร์ก่อนหน้าอาจยังนิ่มอยู่เมื่อหัวฉีดกลับมาถึง ขอบบางและส่วนยื่นจึงอาจงอขึ้นด้านบน เมื่อขอบยกขึ้นมาอยู่ในแนวการเคลื่อนที่ของหัวฉีด หัวฉีดอาจเสียดสีกับขอบ ทำให้วางเนื้อวัสดุไม่สม่ำเสมอ หรือกระแทกชิ้นงานจนหลุด

คำแนะนำอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการระบายความร้อนของ UltiMaker ระบุว่าเลเยอร์ที่ใช้เวลาพิมพ์สั้น สะพาน และส่วนยื่นอาจได้ประโยชน์จากการเพิ่มการระบายความร้อน นอกจากนี้ยังอธิบายว่าเวลาพิมพ์ขั้นต่ำต่อเลเยอร์ช่วยให้เลเยอร์ขนาดเล็กมีเวลาระบายความร้อนมากขึ้นก่อนเริ่มพิมพ์เลเยอร์ถัดไป

อย่างไรก็ตาม ความเร็วพัดลมสูงสุดไม่ใช่วิธีแก้ที่ใช้ได้กับทุกกรณี การระบายความร้อนมากเกินไปอาจทำให้การหดตัวเพิ่มขึ้นหรือการยึดเกาะระหว่างชั้นอ่อนลง โดยเฉพาะกับ ABS, ASA และวัสดุอื่นๆ ที่ไวต่ออุณหภูมิ

เป้าหมายคือการระบายความร้อนอย่างเหมาะสม ไม่ใช่แค่ตั้งพัดลมให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้

ขั้นแรก ตรวจสอบว่าการพิมพ์ปลอดภัยที่จะทำต่อหรือไม่

หากหัวฉีดเพียงแค่เฉี่ยวขอบเล็กๆ ที่งอขึ้นเบาๆ คุณอาจสังเกตอาการและปรับการพิมพ์ได้

หยุดพิมพ์หาก:

  • หัวฉีดชนโมเดลซ้ำๆ

  • โมเดลเคลื่อนบนแท่นพิมพ์

  • หัวพิมพ์เริ่มคลาดตำแหน่ง

  • มีวัสดุจำนวนมากสะสมรอบหัวฉีด

  • เครื่องพิมพ์เริ่มส่งเสียงผิดปกติจากกลไก

  • ขอบที่ยกขึ้นอาจทำให้ท่อลมของพัดลม หัวฉีด หรือโมเดลเสียหาย

หัวฉีดชนชิ้นงานอาจทำให้ข้อบกพร่องบนพื้นผิวลุกลามเป็นชั้นเลื่อน สเต็ปหาย หรือชิ้นงานหลุดออก

ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสอบภาพตัวอย่างในโปรแกรมสไลซ์

ก่อนปรับอุณหภูมิ ให้ตรวจดูส่วนบนของโมเดลในโปรแกรมสไลซ์

ให้มองหา:

  • พื้นที่ของชั้นลดลงอย่างฉับพลัน

  • เวลาพิมพ์ชั้นสุดท้ายสั้นมาก

  • ส่วนยื่นด้านบนที่ลาดชัน

  • ปลายแหลมบางๆ ที่แยกออกมา

  • ส่วนพาดยาว

  • ผิวชั้นบนขนาดใหญ่ที่พาดเหนืออินฟิลโปร่ง

  • จำนวนชั้นบนทึบน้อยเกินไป

  • ความหนาของผนังเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

  • เพดานด้านในที่ไม่มีส่วนรองรับ

ภาพตัวอย่างช่วยระบุได้ว่าปัญหาเกิดจากการระบายความร้อน การรองรับโครงสร้าง หรือจากตัวโมเดลเอง

หากด้านบนของโมเดลมีเพดานแนวนอนกว้างอยู่เหนืออินฟิลที่มีความหนาแน่นต่ำ ชั้นบนทึบชั้นแรกจะพาดข้ามอินฟิลเสมือนเป็นสะพาน การหย่อนตัวเล็กน้อยในชั้นด้านในชั้นแรกนั้นเป็นเรื่องที่คาดได้ แต่ชั้นทึบถัดไปควรค่อยๆ ปิดช่องว่างและทำให้พื้นผิวเรียบขึ้น

ขั้นตอนที่ 2: ตรวจสอบว่าพัดลมระบายความร้อนทำงาน

การแสดงเปอร์เซ็นต์การระบายความร้อนในโปรแกรมสไลซ์ไม่ได้ยืนยันว่าลมพัดไปถึงชิ้นงานอย่างถูกต้อง

ตรวจสอบว่า:

  • พัดลมระบายความร้อนชิ้นงานหมุนจริง

  • ท่อลมของพัดลมไม่มีฝุ่นหรือเส้นพลาสติกอุดตัน

  • ท่อลมไม่หลอมละลายหรือเสียหาย

  • ลมเข้าถึงทั้งสองด้านของส่วนที่พิมพ์

  • โปรไฟล์วัสดุที่เลือกเปิดใช้การระบายความร้อนที่เหมาะสม

  • ตู้ครอบไม่ได้กักความร้อนไว้รอบ PLA หรือชิ้นส่วนขนาดเล็กมากเกินไป

กระแสลมที่ไม่สม่ำเสมออาจทำให้ด้านหนึ่งของส่วนยื่นงอขึ้น ขณะที่อีกด้านยังเรียบอยู่

หมุนโมเดลในโปรแกรมสไลซ์ แล้วพิมพ์ทดสอบชิ้นเล็กซ้ำ หากข้อบกพร่องปรากฏที่ด้านเดิมของชิ้นงานจริงอย่างสม่ำเสมอ หากหมุนโมเดลแล้วตำแหน่งข้อบกพร่องเปลี่ยนไป อาจเกิดจากรูปทรงของโมเดล แต่หากข้อบกพร่องยังอยู่ด้านเดิมของเครื่องพิมพ์ สาเหตุอาจมีแนวโน้มมาจากการระบายความร้อนที่ไม่สมดุล

ขั้นตอนที่ 3: ปรับเวลาพิมพ์ขั้นต่ำต่อชั้น

ปลายแหลม เสาสูง หลัก และส่วนบนที่เรียวลง อาจทำให้แต่ละชั้นพิมพ์เสร็จเร็วมาก

เมื่อหัวฉีดกลับมาก่อนที่ชั้นก่อนหน้าจะเย็นตัวจนอยู่ทรง ความร้อนจะสะสม และส่วนบนอาจอ่อนตัวหรือเสียรูป การเพิ่มเวลาขั้นต่ำต่อชั้นจะช่วยให้ตัวแบ่งชั้นลดความเร็วของชั้นเหล่านี้ เพื่อให้เย็นตัวได้ทัน

แนวทางที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • เพิ่มเวลาขั้นต่ำต่อชั้น

  • เปิดใช้การตั้งค่าลดความเร็วที่เหมาะสม

  • ใช้หอระบายความร้อนหรือหอชิ้นงานที่เสียสละ

  • พิมพ์ชิ้นงานที่เข้ากันได้สองชิ้นพร้อมกัน

  • หากรองรับ ให้หัวพิมพ์เคลื่อนออกไปขณะรอ

  • ลดอุณหภูมิสำหรับชั้นขนาดเล็กให้อยู่ในช่วงที่เส้นพลาสติกกำหนด

การพิมพ์ชิ้นงานหลายชิ้นอาจเพิ่มเวลาระหว่างชั้น แต่ก็เพิ่มการเคลื่อนที่ระหว่างจุดพิมพ์และอาจทำให้เกิดเส้นใยยืด ใช้ทดสอบกับชิ้นงานขนาดเล็กก่อนใช้วิธีนี้กับงานพิมพ์สำคัญ

ขั้นตอนที่ 4: ปรับอุณหภูมิและการระบายความร้อนให้สมดุล

หากขอบด้านบนอ่อนตัวและม้วนงอขึ้น

วัสดุอาจยังร้อนเกินไป

ลองปรับทีละอย่าง โดยควบคุมการเปลี่ยนแปลง:

  1. ยืนยันว่าเลือกโปรไฟล์วัสดุถูกต้อง

  2. ตรวจสอบว่าพัดลมระบายความร้อนชิ้นงานทำงาน

  3. ค่อยๆ เพิ่มการระบายความร้อน หากวัสดุรองรับ

  4. ลดอุณหภูมิหัวฉีดลงเล็กน้อย โดยให้อยู่ในช่วงที่ผู้ผลิตแนะนำ

  5. เพิ่มเวลาขั้นต่ำต่อชั้น

  6. ลดความเร็วในการพิมพ์ส่วนยื่น หากบริเวณที่ม้วนงอไม่มีส่วนรองรับ

หากชั้นบนสุดแตกร้าวหรือแยกออกจากกัน

วัสดุอาจเย็นตัวเร็วเกินไป หรือยึดเกาะกันที่อุณหภูมิไม่สูงพอ

ตรวจสอบ:

  • ความเร็วพัดลมสูงเกินไป

  • อากาศเย็นหรือกระแสลมในห้อง

  • เปิดตู้ครอบขณะพิมพ์ ABS หรือ ASA

  • อุณหภูมิหัวฉีดต่ำกว่าช่วงที่วัสดุใช้งานได้

  • การดันเนื้อพลาสติกออกมาไม่สม่ำเสมอหรืออัตราการไหลไม่ถูกต้อง

  • ผนังบางเกินไป

คำแนะนำของ Prusa เกี่ยวกับการแยกชั้นอธิบายว่า ชั้นที่เย็นตัวในอัตราต่างกันอาจสร้างแรงเค้นมากพอที่จะทำให้ชิ้นงานพิมพ์แยกชั้นได้ เรื่องนี้สำคัญเป็นพิเศษกับ ABS และวัสดุอื่นๆ ที่หดตัวมาก

อย่าใช้วิธีระบายความร้อนแบบเดียวกันกับเส้นพลาสติกทุกชนิด

ขั้นตอนที่ 5: แยกความแตกต่างระหว่างการโก่งงอกับผิวด้านบนเป็นคลื่น

อาการผิวด้านบนเป็นคลื่นทำให้พื้นผิวด้านบนขรุขระหรือมีช่องเปิดบางส่วน อาจดูเหมือนผิวด้านบนพองขึ้น แต่สาเหตุที่แท้จริงมักเกิดจากการรองรับใต้ผิวด้านบนไม่เพียงพอ

ชั้นเนื้อทึบด้านบนชั้นแรกต้องพาดเชื่อมระหว่างเส้นเติมเนื้อ หากช่วงที่พาดยาวเกินไปหรือระบายความร้อนได้ไม่เหมาะสม ชั้นเหล่านี้อาจแอ่น ขาด หรือม้วนงอ ชั้นด้านบนที่พิมพ์ตามมาจะเลียนแบบพื้นผิวที่ไม่เรียบนี้

UltiMaker ระบุปัจจัยทั่วไปที่ทำให้เกิดอาการผิวด้านบนเป็นคลื่นไว้ 3 ประการ:

  • การระบายความร้อนไม่เพียงพอ

  • ชั้นด้านบนน้อยเกินไป

  • การเติมเนื้อรองรับไม่เพียงพอ

วิธีลดอาการผิวด้านบนเป็นคลื่น

ลองทำดังนี้:

  • เพิ่มความหนาของเนื้อทึบด้านบน

  • เพิ่มจำนวนชั้นด้านบน

  • ใช้รูปแบบการเติมเนื้อที่รองรับชั้นด้านบนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

  • เพิ่มความหนาแน่นของการเติมเนื้อเฉพาะจุดที่จำเป็น

  • ใช้การเติมเนื้อแบบไล่ระดับหรือปรับตามตำแหน่งใต้พื้นผิวด้านบน

  • ปรับปรุงการระบายความร้อนของสะพานและพื้นผิวด้านบน

  • ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการรีดเส้นสม่ำเสมอ

ให้คำนึงถึง ความหนาของพื้นผิวด้านบน ไม่ใช่แค่จำนวนชั้น ชั้น 4 ชั้นที่มีความสูงชั้นน้อยมากจะสร้างหลังคาที่บางกว่าชั้น 4 ชั้นที่มีความสูงชั้นมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เอกสารอย่างเป็นทางการของ Prusa เกี่ยวกับชั้นและเส้นรอบรูปยังระบุด้วยว่า ความสูงชั้นที่น้อยลงต้องใช้ชั้นตันมากขึ้นเพื่อให้ได้ความหนาของพื้นผิวด้านบนเท่าเดิม

ขั้นตอนที่ 6: ปรับปรุงการรองรับจากอินฟิล

อินฟิลช่วยรองรับพื้นผิวด้านบนจากด้านในโมเดล อินฟิลที่เบาบางมากอาจทำให้เกิดช่วงยาวใต้เพดานที่ไม่มีส่วนรองรับ

ก่อนเพิ่มอินฟิลทั่วทั้งชิ้นงาน ให้พิจารณา:

  • ใช้รูปแบบอินฟิลที่รองรับได้ดีกว่า

  • ใช้อินฟิลแบบไล่ระดับที่หนาแน่นขึ้นใกล้ด้านบน

  • ใช้ตัวปรับแต่งที่เพิ่มอินฟิลเฉพาะบริเวณใต้พื้นผิวด้านบน

  • เพิ่มครีบเสริมด้านในโมเดล

  • เพิ่มความหนาของส่วนตันด้านบน

วิธีนี้ช่วยปรับปรุงพื้นผิวด้านบนได้ โดยไม่เพิ่มน้ำหนักและเวลาในการพิมพ์ให้ทั้งชิ้นงานโดยไม่จำเป็น

ตรวจสอบสภาพอินฟิลก่อนเริ่มพิมพ์ชั้นบนด้วย อินฟิลที่ขาด ไม่สมบูรณ์ หรือรีดเส้นน้อยเกินไปจะรองรับได้ไม่สม่ำเสมอ แม้ความหนาแน่นที่เลือกไว้จะดูเพียงพอในโปรแกรมสไลซ์ก็ตาม

ขั้นตอนที่ 7: แก้ไขการม้วนงอของส่วนยื่น

ขอบด้านบนที่ยื่นออกไปอาจม้วนงอ เพราะเส้นที่เพิ่งรีดออกมามีส่วนรองรับด้านล่างไม่เพียงพอ

วิธีปรับปรุงส่วนยื่น:

  • ปรับแนววางชิ้นงานใหม่

  • ลดมุมส่วนยื่น

  • ทำมุมลบแทนขอบยื่นแนวนอนที่คม

  • เพิ่มซัพพอร์ตในจุดที่จำเป็น

  • ลดความเร็วในการพิมพ์ส่วนยื่น

  • ปรับปรุงการระบายความร้อนให้เหมาะกับวัสดุ

  • ใช้ความสูงชั้นที่น้อยลงสำหรับส่วนยื่นที่ค่อย ๆ ลาด

  • แบ่งโมเดลเป็นชิ้นส่วนที่พิมพ์ได้ในแนวที่เหมาะสมกว่า

ตามแนวทางการออกแบบของ Prusa ความสามารถในการพิมพ์ส่วนยื่นขึ้นอยู่กับเครื่องพิมพ์ หัวฉีด การตั้งค่าชั้น ระบบระบายความร้อน และรูปทรง ดังนั้นควรใช้กฎมุมส่วนยื่นแบบตายตัวเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ไม่ใช่การรับประกัน

ขั้นตอนที่ 8: ตรวจสอบการรีดเส้นน้อยเกินไป

หากพื้นผิวด้านบนมีช่องว่างแทนที่จะเป็นรอยม้วนงอที่นูนขึ้น ให้ตรวจสอบการไหลของวัสดุ

สาเหตุที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • หัวฉีดอุดตันบางส่วน

  • ปรับเทียบอัตราการไหลไม่ถูกต้อง

  • เส้นพลาสติกไถลในเครื่องรีดเส้น

  • ความเร็วในการพิมพ์สูงเกินกว่าที่อัตราการไหลจะรองรับ

  • ตั้งค่าเส้นผ่านศูนย์กลางเส้นพลาสติกไม่ถูกต้อง

  • การคลายม้วนติดขัดหรือมีแรงต้าน

  • เส้นพลาสติกได้รับความชื้น

  • อุณหภูมิต่ำเกินไปจนรีดเส้นได้ไม่สม่ำเสมอ

การอุดตันบางส่วนอาจเห็นได้เฉพาะบริเวณด้านบน เพราะการไหลของวัสดุค่อย ๆ แย่ลงระหว่างพิมพ์ เปรียบเทียบพื้นผิวด้านบนกับผนังด้านข้างและอินฟิล หากทั้งสามส่วนมีเส้นบางหรือขาดหาย ปัญหาน่าจะกว้างกว่าการโก่งงอของชั้นบน

ขั้นตอนที่ 9: ตรวจสอบรูปทรงของโมเดล

รูปทรงบางแบบทำให้ความเค้นกระจุกตัวใกล้พื้นผิวด้านบนโดยธรรมชาติ

ปัจจัยเสี่ยง ได้แก่:

  • หลังคาแบนขนาดใหญ่เหนือช่องว่างภายใน

  • ผนังบางที่เชื่อมต่อกับส่วนที่หนา

  • มุมด้านในที่คม

  • ขอบยื่นที่ไม่มีส่วนรองรับเป็นระยะยาว

  • ชิ้นงานที่กว้างแล้วแคบลงอย่างฉับพลัน

  • อัตราการระบายความร้อนที่แตกต่างกันมากภายในชั้นเดียวกัน

แนวทางปรับปรุงการออกแบบที่เป็นไปได้ ได้แก่:

  • เพิ่มซี่เสริมด้านใน

  • ใช้การเปลี่ยนผ่านของผนังแบบค่อยเป็นค่อยไป

  • แทนที่มุมด้านในที่คมด้วยรัศมีโค้งที่เหมาะสม

  • แบ่งหลังคาขนาดใหญ่ออกเป็นบริเวณย่อยที่มีส่วนรองรับ

  • เปลี่ยนแนวการวาง

  • แยกชิ้นงานออกเป็นส่วนประกอบหลายชิ้นที่พิมพ์ได้

การตั้งค่าในโปรแกรมสไลเซอร์อาจไม่สามารถชดเชยรูปทรงที่มีส่วนรองรับไม่เพียงพอได้เสมอไป

ข้อควรพิจารณาเฉพาะสำหรับวัสดุแต่ละชนิด

PLA

โดยทั่วไป PLA ได้ประโยชน์จากการระบายความร้อนชิ้นงานอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะชั้นขนาดเล็กและส่วนยื่น ในตู้ครอบที่ร้อน ส่วนบนของชิ้นงาน PLA ที่แคบอาจยังนิ่มและสูญเสียความคมชัดของรูปทรง

PETG

โดยทั่วไป PETG ต้องใช้วิธีระบายความร้อนที่พอเหมาะกว่า PLA อุณหภูมิที่สูงเกินไปอาจทำให้ขอบนิ่มและเกิดเส้นพลาสติกยืดเป็นเส้นฝอย แต่การระบายความร้อนมากเกินไปอาจทำให้ชั้นยึดติดกันไม่แน่น เริ่มจากโปรไฟล์ที่ผ่านการทดสอบแล้ว

ABS และ ASA

วัสดุเหล่านี้ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิและลมโกรกมากกว่า การระบายความร้อนมากเกินไปอาจเพิ่มการหดตัวหรือทำให้ชั้นแยกออกจากกัน การใช้ตู้ครอบที่มีอุณหภูมิคงที่อาจสำคัญกว่าการเร่งความเร็วพัดลมให้สูง

TPU

เส้นพลาสติกชนิดยืดหยุ่นอาจทำให้พื้นผิวด้านบนไม่เรียบ เมื่อช่วงที่ต้องพาดยาวเกินไปหรือการอัดเส้นพลาสติกไม่สม่ำเสมอ เพิ่มส่วนรองรับโครงสร้างใต้ชั้นบนก่อนที่จะสรุปว่าวัสดุต้องใช้การระบายความร้อนสูงสุด

หากต้องการตัวเลือกเส้นพลาสติกที่เหมาะกับสภาวะการพิมพ์และข้อกำหนดด้านคุณสมบัติเชิงกลที่แตกต่างกัน โปรดดู คอลเลกชันเส้นพลาสติก INKCLOUD ใช้คำแนะนำสำหรับเส้นพลาสติกแต่ละชนิดโดยเฉพาะเสมอ แทนการใช้ค่าอุณหภูมิหรือความเร็วพัดลมค่าเดียวกับทุกชนิด

ลำดับการแก้ไขปัญหาที่แนะนำ

ใช้ลำดับนี้เพื่อให้การทดสอบแต่ละครั้งให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์:

  1. ตรวจหาการม้วนงอ ผิวพอง รอยแตกร้าว หรือการอัดเส้นพลาสติกไม่เพียงพอ

  2. หยุดพิมพ์หากหัวฉีดชนชิ้นงานอย่างรุนแรงจนอาจเกิดอันตราย

  3. ตรวจดูชั้นบนในภาพตัวอย่างจากโปรแกรมสไลเซอร์

  4. ตรวจสอบว่าพัดลมระบายความร้อนและท่อลมทำงานได้ถูกต้อง

  5. กลับไปใช้โปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว

  6. เพิ่มเวลาขั้นต่ำต่อชั้นสำหรับส่วนด้านบนที่มีขนาดเล็ก

  7. ปรับการระบายความร้อนทีละน้อยให้เหมาะกับวัสดุนั้นๆ

  8. ตรวจสอบความหนาของชั้นทึบด้านบนและส่วนรองรับจากอินฟิล

  9. แก้ไขรูปทรงส่วนยื่นที่ไม่มีส่วนรองรับ

  10. ตรวจสอบความสม่ำเสมอในการอัดเส้นพลาสติกและสภาพหัวฉีด

  11. เปลี่ยนตัวแปรครั้งละหนึ่งอย่างเท่านั้น

  12. พิมพ์ทดสอบซ้ำโดยย่อให้เหลือเฉพาะรูปทรงที่มีปัญหา

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมชั้นบนสุดเพียงไม่กี่ชั้นจึงบิดงอ?

ส่วนบนสุดอาจมีพื้นที่หน้าตัดเล็กกว่าส่วนอื่นของโมเดลมาก เวลาในการพิมพ์แต่ละชั้นที่สั้นลงทำให้ความร้อนสะสม เพราะหัวฉีดกลับมาพิมพ์ซ้ำก่อนที่ชั้นก่อนหน้าจะเย็นลงเพียงพอ

ทำไมหัวฉีดจึงชนส่วนบนของชิ้นงานที่กำลังพิมพ์?

มุมหรือส่วนยื่นอาจงอขึ้นจนเข้าไปในเส้นทางของหัวฉีด สาเหตุอื่นที่เป็นไปได้ ได้แก่ การอัดรีดมากเกินไป สันบนพื้นผิวด้านบนที่สะสมสูงขึ้น ส่วนประกอบที่ช่วยให้หัวฉีดเคลื่อนที่หลวม หรือโมเดลไม่มั่นคง หยุดพิมพ์หากการชนซ้ำๆ อาจทำให้เกิดความเสียหาย

พื้นผิวด้านบนที่เป็นคลื่นเป็นอาการบิดงอเสมอไปไหม?

ไม่เสมอไป พื้นผิวด้านบนที่นิ่มหรือดูป่องมักเป็นอาการผิวป่อง โดยเฉพาะเมื่อชั้นปิดด้านบนพาดอยู่เหนืออินฟิลความหนาแน่นต่ำ เพิ่มความหนาของชั้นบน ปรับปรุงการรองรับจากด้านใน และตรวจสอบการระบายความร้อน

ควรใช้ชั้นบนกี่ชั้น?

ไม่มีจำนวนชั้นที่ใช้ได้กับทุกกรณี เพราะความสูงของชั้นมีผลต่อความหนาที่ได้ ให้ประเมินความหนารวมของชั้นตันด้านบนที่โมเดล วัสดุ หัวฉีด และระยะห่างของอินฟิลต้องการ

ควรตั้งความเร็วพัดลมไว้ที่ 100% ไหม?

ไม่เสมอไป ส่วนยื่นของ PLA อาจได้ประโยชน์จากการระบายความร้อนแรงๆ ขณะที่ ABS และ ASA อาจแตกร้าวหรือแยกชั้นได้หากทำให้เย็นเร็วเกินไป เริ่มจากโปรไฟล์วัสดุที่ผ่านการทดสอบแล้ว แล้วค่อยๆ ปรับ

เส้นพลาสติกที่ชื้นทำให้ชั้นบนบิดงอได้ไหม?

ความชื้นอาจทำให้การอัดรีดไม่สม่ำเสมอ เกิดฟอง พื้นผิวหยาบ และเส้นพิมพ์ยึดเกาะไม่แข็งแรง จึงอาจทำให้ชั้นบนดูมีตำหนิได้ แต่ไม่ใช่สาเหตุเดียวที่ทำให้ขอบงอขึ้นจริง

การรีดผิวจะแก้ปัญหาชั้นบนบิดงอได้ไหม?

ไม่ การรีดผิวสามารถปรับปรุงรูปลักษณ์ของพื้นผิวด้านบนที่แข็งตัวดีแล้วได้ แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาผิวป่อง การรองรับไม่เพียงพอ ขอบงอ ความเค้นจากความร้อน หรือการอัดรีดไม่เพียงพอ

รายการตรวจสอบขั้นสุดท้าย

ก่อนเริ่มพิมพ์ชิ้นงานเต็มอีกครั้ง ให้ตรวจสอบว่า:

  • จำแนกประเภทข้อบกพร่องได้ถูกต้อง

  • พัดลมระบายความร้อนและท่อลมทำงานปกติ

  • ชั้นด้านบนที่มีขนาดเล็กมีเวลาระบายความร้อนเพียงพอ

  • การตั้งค่าอุณหภูมิและพัดลมเหมาะกับวัสดุ

  • ชั้นตันด้านบนมีความหนาเพียงพอ

  • อินฟิลรองรับชิ้นงานจากด้านในได้เพียงพอ

  • ส่วนยื่นพิมพ์ได้หรือมีวัสดุรองรับอย่างเหมาะสม

  • การอัดรีดยังคงสม่ำเสมอเมื่อใกล้พิมพ์เสร็จ

  • รูปทรงของโมเดลไม่ทำให้เกิดส่วนหลังคาที่ไม่มีวัสดุรองรับ

  • เปลี่ยนตัวแปรสำหรับการแก้ปัญหาเพียงอย่างเดียวในแต่ละการทดสอบ

การทำชั้นบนให้เรียบร้อยต้องอาศัยความสมดุลระหว่างการระบายความร้อน เวลาในการพิมพ์แต่ละชั้น การอัดรีด วัสดุรองรับภายใน คุณสมบัติของวัสดุ และรูปทรงของโมเดล เป้าหมายไม่ใช่แค่ทำให้ชิ้นงานเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ต้องทำให้แต่ละชั้นแข็งตัวโดยไม่ทำให้เกิดการหดตัวมากเกินไปหรือการยึดเกาะระหว่างชั้นอ่อนแอ

ก่อนหน้า ถัดไป
แสดงความคิดเห็น 0 ความคิดเห็น

    อ่านบทความเพิ่มเติม